3063 resultaten.
dan verknekelt verstand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.373 breek sterren
uit Gods firmament
doof koude vuren
in bakken cement
verhard ze in tijd
in het zwart van de gaten
zoekt de hemel zich kwijt
splijt de maan in
haar laatste kwartieren
dan is er geen licht
om de dood te versieren
geel is de schaduw
het duister legt af
in de kou van het graf
dan verknekelt verstand
in het botsen van botten…
dag triestheid
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
3.027 drie berkenboompjes geven mij licht
ze kijken mij aan vanuit het duister
een lief stilzwijgend bericht
brengen ze in licht gefluister
het ligt er duimendik bovenop
dat die boompjes daar staan
als stille getuigen van mijn pech
ze kijken me welhaast in droefheid weg
maar de boompjes horen mij ook aan
en knikken me vriendelijk toe
kijk ons…
een pand voor later
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.466 te laten dansen
op gele sterren
die voor het doden door
treinen werden gereden
naar de laatste tocht
in een open, dankbare hand
volgde ze stil de letters
in het murmelende duister…
De taal der Elfen
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.828 laat voor zich vechten maar is niet te vangen
Het kost vele tranen maar is niet te koop
Pijnlijk maar mooi, en laat mij verlangen
Het geeft soms de wereld, een klein beetje hoop
De taal van de Elfen is moeilijk te leren
In klanken en kleuren, in wijsheid en kracht
Toch doe ik mijn best en wil het proberen
Voor jou, mijn geliefde, mijn duistere…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 nacht ontkleedt de dag
schoont legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan…
ontwapende soldaat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.252 te zijn
als het commando van zijn oversten
zonder overwegingen uitgesproken
hem in de armen van de vijand drijft
voorbij de uren vol glorie
het bespieden van de ander
het wachten op wat actie
en een blinkend streepje lint
na het schrijven van geschiedenis
mag hij eenzaam kwijnen
beurs van zijn attente bewakers
en weemoedig in het duister…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 Hun ouderdom volmaakte tooi en luister,
Zij dromen in een schemering van duister
Verheven boven het moderne grauw.
In de weerspiegelingen hunner ramen
Vloeien de beelden van 't verleden samen
En flonkeren als zonneschijn in dauw.…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Gevloerd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 lichtend teken,
en schaduwen de
monden snoert,
van wie het
gezicht niet plooit,
blijft in gebreke
in de spotlight
van het bestaan,
lazen de half
gevulde glazen
in beider ogen,
om die te laten
staan, van
onszelf vervuld,
waarin we de
liefde hebben
voorgelogen, met
de stad als kussen, om
de smarten op te rapen,
lijkt het duister…
De banvloek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 Liever jaagde hij maar voort
met een duistere grimas
rond de lippen en het woord,
vulde zijn ruim met woorden
en voer dan met hen mee,
aan iedere vorm ontkomen
in een rusteloze zee.
waardig en groot,werd Pegasus
door deze God bereden,
maar, volkeren,het hindert dus
wel dat hij heeft geleden
aan een afwezig eldorado.…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 De zon was dood
en de aarde kleurde bloedrood
verdriet voorbij
want materie kent dat niet
het is fysieker dan dat
de oude God was
onder zijn eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje…
Straat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
561 op de vrijwel verlaten straat
dan plots weer een schimp zon
een schitterend afwisselend beeld
van wijsheid ligt op straat
tussen sjokkende mensen
op weg, maar altijd te laat,
zorgen stapelen zich
onder nieuwe reuze wolken
waar komen ze vandaan
is de humor nu vergeten,
om de hoek woont een weduwe
haar witte haren kleuren
soms de duistere…
Nevel over de hei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 Na duister in het prille ochtendgloren
als stilte van de nacht nog hoorbaar klinkt
schuchter in naaldhout de eerste vogel zingt
geen menselijke verstoring is te horen
vormt zich als sluier de nevel over ’t veld
stil verhullend wat zich afspeelt op de heide
als verhelderend licht het zicht verspreidde
en ieder door het schouwspel staat versteld…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken ligt,
dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht,
of splijt hij met zijn vlijm gesloten schacht,
met gouden tong likkend een duister…
Als gesponnen suiker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 Dus wacht ik, kalm hier in het duister,
op het heldere moment dat zal gaan komen.
Ver weg van alles, het kritisch gefluister
en waar het zo goed is om te dromen.…
Stokgooier en lezer
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.476 Die duistere kamers, dat huis met het ijzige
trapgat en de ijzeren spiegel
de stinkende plee
liever het veld
hij hield van een stok die hij vond
sneed, sloeg, joeg
zie hem zwiepen en klieven.
Kracht! De zijne!
Een stok is een bliksem
droog en donker
geloof in het ongewone.
Dat was het wonder.…
Verlaat mij niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
872 Verlaat mij niet, als mijn laatste stonde slaat
En het duister om mij heen zal slaan
Als het met dit aardse leven is gedaan
O Heer, wees dan ook mijn rots en toeverlaat.…
als zij kind had kunnen zijn
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
646 geplukt
te kunnen slapen zonder het wakend
oog in haar linker zij
als zij kind had kunnen zijn
ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar
geen kennis van ouderdomssentiment
gewoon met de stenen in haar buik
kunnen hinkelblokken kunnen stoepkrijten
de regenboog nabij gekleurd
zij is de vrouw zonder kind
gehuwd met duister…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Vragend duister doet zich dreigend gelden.
Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein
om onvatbare tijding te melden:
de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Vragend duister doet zich dreigend gelden.
Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein
om onvatbare tijding te melden:
de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…
Monday Bloody Monday
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 graag
volk van God blijven heten
hoe lang nog mogen we teren op uw Naam
zolang er nog grootmachten
en hemelfietsers achter ons staan
we veroorzaken zoveel leed en pijn
bij onschuldige en bij ons zelf
omdat we onze eigen vijand zijn
onschuldig bloed kleeft aan onze handen
U was daar onderweg met menselijkheid
verlicht onze ogen in deze duistere…
in kalligrafie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
936 en als de nacht sluit
onafwendbaar
ramen overbodig maakt
waarop ik duinen had getekend
een wonderlijke mooie dag
in blauw en bruin
telkens een weinig later en zacht opgewreven
om jouw droom waar te maken
slaap je dan in mij
of schrijf je met een meeuwenveer
dat het duister een wereld nalaat, verder
dan tekens van leven, verborgen…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 Zo is nu voor u ook gekomen de nacht
en wij tasten als blinden in ’t duister.
Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht
die ons draagt door ’t vermoeide gefluister.
1 september....…
Wolf in schapevacht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.048 Een zachte lieve lach is al wat men ziet
met enkel haar verscholen duistere spinsels
speciaal voor jou; in het verschiet.
Want toen zij het weer wou,
was jij er niet...
je kon niet meer...
haar; haatdragend "hartzeer".…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter de einder verdween
en ik ween om het duistere land,
dat flauw aan de einder verscheen.…
Natuur is in gebed,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 mutsen
door de sneeuw gehaakt over
de tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen over
glibberige paden heeft ook
zijn stil verlies gekend tussen
vervallen muren, strijdt de dag
in de hengsels van de tijd,
gefixeerd in bevroren regen
want als de vorst z’n kroon afzet,
bevriest de dood slechts een
ogenblik, verkiest alleen zijn
duistere…
Conflict?
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
799 Daar groeit geen tierig mos, zelfs
geen onkruid welt in gave grond,
het dode licht erboven heeft een
eigen plicht, mens verwondt,uit
evenwicht geraakt, hemel en aarde
van elkaar losgemaakt,claimen
duistere schaduwen hun status
achter de tralies van de tijd,soms
ligt de toekomst in het extreme.…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 En de sombre klacht
Die door het duister vaart is welgekomen:
Men weet zich eenzaam, alles lijkt volbracht.
Zó is het best, zó hoeft de strenge dood
Met zachte waan ons niet meer te overreden.…
GETHSEMANE
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
569 Soms ritselt of zucht het tergende duister,
lacht vijandig, spreekt over komend leed
binnen de onbreekbare duivelskluister.
Als een gerafeld, vaag lichtend rouwkleed
bedekken wolken de hemelse luister,
die -al tegenwoordig- men steeds vergeet.…
de tijden, ze veranderen.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Een snelle bolide met spoilers en speakers met
een enorm basgeluid, asociale gasten erin die
met duistere blik uit open ramen naar buiten
loeren, dat was in mijn tijd nog helemaal niet.…