Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

dan verknekelt verstand

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.373
breek sterren uit Gods firmament doof koude vuren in bakken cement verhard ze in tijd in het zwart van de gaten zoekt de hemel zich kwijt splijt de maan in haar laatste kwartieren dan is er geen licht om de dood te versieren geel is de schaduw het duister legt af in de kou van het graf dan verknekelt verstand in het botsen van botten…

dag triestheid

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.027
drie berkenboompjes geven mij licht ze kijken mij aan vanuit het duister een lief stilzwijgend bericht brengen ze in licht gefluister het ligt er duimendik bovenop dat die boompjes daar staan als stille getuigen van mijn pech ze kijken me welhaast in droefheid weg maar de boompjes horen mij ook aan en knikken me vriendelijk toe kijk ons…

een pand voor later

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.466
te laten dansen op gele sterren die voor het doden door treinen werden gereden naar de laatste tocht in een open, dankbare hand volgde ze stil de letters in het murmelende duister…

De taal der Elfen

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.828
laat voor zich vechten maar is niet te vangen Het kost vele tranen maar is niet te koop Pijnlijk maar mooi, en laat mij verlangen Het geeft soms de wereld, een klein beetje hoop De taal van de Elfen is moeilijk te leren In klanken en kleuren, in wijsheid en kracht Toch doe ik mijn best en wil het proberen Voor jou, mijn geliefde, mijn duistere…

nacht ontkleedt de dag

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
nacht ontkleedt de dag schoont legt af voor eeuwig donkerschap valer schraler kom ik duister in zijn macht alleen wat licht weerkaatst nog leven stil of snel bewegend knipoogt weg van mij de bocht om en voorbij donker laat gedachten stelen vertaalt herinnering in beelden flitsen pijn en zwart gekrijs ogenwit stil schreeuwend meer dan…
wil melker11 augustus 2006Lees meer >

ontwapende soldaat

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.252
te zijn als het commando van zijn oversten zonder overwegingen uitgesproken hem in de armen van de vijand drijft voorbij de uren vol glorie het bespieden van de ander het wachten op wat actie en een blinkend streepje lint na het schrijven van geschiedenis mag hij eenzaam kwijnen beurs van zijn attente bewakers en weemoedig in het duister…

BRUSSEL

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.820
Hun ouderdom volmaakte tooi en luister, Zij dromen in een schemering van duister Verheven boven het moderne grauw. In de weerspiegelingen hunner ramen Vloeien de beelden van 't verleden samen En flonkeren als zonneschijn in dauw.…

Bospad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
De dagelijkse voeten dwalen, reizen af naar ondoorgrondelijke wegen daar in de verte, intimiteit verlegen buigen de bomen weerbarstig tussen de spanning van emotie en frustratie, de stille winddag neemt bijna afscheid loopt over het oude bospad van het duistere nachtwoud het grote bos nabij de stad grote nachtuilen roepen van onrust…
mobar9 februari 2009Lees meer >

Gevloerd

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
lichtend teken, en schaduwen de monden snoert, van wie het gezicht niet plooit, blijft in gebreke in de spotlight van het bestaan, lazen de half gevulde glazen in beider ogen, om die te laten staan, van onszelf vervuld, waarin we de liefde hebben voorgelogen, met de stad als kussen, om de smarten op te rapen, lijkt het duister…
pama13 februari 2009Lees meer >

De banvloek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Liever jaagde hij maar voort met een duistere grimas rond de lippen en het woord, vulde zijn ruim met woorden en voer dan met hen mee, aan iedere vorm ontkomen in een rusteloze zee. waardig en groot,werd Pegasus door deze God bereden, maar, volkeren,het hindert dus wel dat hij heeft geleden aan een afwezig eldorado.…

Tweede akte/ de zon was dood

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 688
De zon was dood en de aarde kleurde bloedrood verdriet voorbij want materie kent dat niet het is fysieker dan dat de oude God was onder zijn eigen lichtgewicht bezweken gedoofd in een wit geboortekanaal Duister het andere kon nu schijnen grijs licht ruis van fotonen een beetje als uit de ether verdwenen teevee kanalen het dode meisje…

Straat

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
op de vrijwel verlaten straat dan plots weer een schimp zon een schitterend afwisselend beeld van wijsheid ligt op straat tussen sjokkende mensen op weg, maar altijd te laat, zorgen stapelen zich onder nieuwe reuze wolken waar komen ze vandaan is de humor nu vergeten, om de hoek woont een weduwe haar witte haren kleuren soms de duistere…
mobar7 juli 2009Lees meer >

Nevel over de hei

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Na duister in het prille ochtendgloren als stilte van de nacht nog hoorbaar klinkt schuchter in naaldhout de eerste vogel zingt geen menselijke verstoring is te horen vormt zich als sluier de nevel over ’t veld stil verhullend wat zich afspeelt op de heide als verhelderend licht het zicht verspreidde en ieder door het schouwspel staat versteld…

Son-net

gedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.595
doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht op zijn in zich verzengd eigen gezicht weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt, of 't oog gesperd de waterspiegel raakt waar de beminde knaap verdronken ligt, dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht, of splijt hij met zijn vlijm gesloten schacht, met gouden tong likkend een duister…

Als gesponnen suiker

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
Dus wacht ik, kalm hier in het duister, op het heldere moment dat zal gaan komen. Ver weg van alles, het kritisch gefluister en waar het zo goed is om te dromen.…

Stokgooier en lezer

gedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.476
Die duistere kamers, dat huis met het ijzige trapgat en de ijzeren spiegel de stinkende plee liever het veld hij hield van een stok die hij vond sneed, sloeg, joeg zie hem zwiepen en klieven. Kracht! De zijne! Een stok is een bliksem droog en donker geloof in het ongewone. Dat was het wonder.…

Verlaat mij niet

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
Verlaat mij niet, als mijn laatste stonde slaat En het duister om mij heen zal slaan Als het met dit aardse leven is gedaan O Heer, wees dan ook mijn rots en toeverlaat.…

als zij kind had kunnen zijn

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 646
geplukt te kunnen slapen zonder het wakend oog in haar linker zij als zij kind had kunnen zijn ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar geen kennis van ouderdomssentiment gewoon met de stenen in haar buik kunnen hinkelblokken kunnen stoepkrijten de regenboog nabij gekleurd zij is de vrouw zonder kind gehuwd met duister…
Claire7 april 2010Lees meer >

LICHT DES LEVENS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Vragend duister doet zich dreigend gelden. Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein om onvatbare tijding te melden: de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…

LICHT DES LEVENS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Vragend duister doet zich dreigend gelden. Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein om onvatbare tijding te melden: de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…

Monday Bloody Monday

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 786
graag volk van God blijven heten hoe lang nog mogen we teren op uw Naam zolang er nog grootmachten en hemelfietsers achter ons staan we veroorzaken zoveel leed en pijn bij onschuldige en bij ons zelf omdat we onze eigen vijand zijn onschuldig bloed kleeft aan onze handen U was daar onderweg met menselijkheid verlicht onze ogen in deze duistere…

in kalligrafie

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 936
en als de nacht sluit onafwendbaar ramen overbodig maakt waarop ik duinen had getekend een wonderlijke mooie dag in blauw en bruin telkens een weinig later en zacht opgewreven om jouw droom waar te maken slaap je dan in mij of schrijf je met een meeuwenveer dat het duister een wereld nalaat, verder dan tekens van leven, verborgen…

In memoriam patris

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
Zo is nu voor u ook gekomen de nacht en wij tasten als blinden in ’t duister. Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht die ons draagt door ’t vermoeide gefluister. 1 september....…
Adeleyd9 september 2010Lees meer >

Wolf in schapevacht

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Een zachte lieve lach is al wat men ziet met enkel haar verscholen duistere spinsels speciaal voor jou; in het verschiet. Want toen zij het weer wou, was jij er niet... je kon niet meer... haar; haatdragend "hartzeer".…
Nicoline28 september 2010Lees meer >

De overtocht

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.033
ik lig diep in het kreunende ruim, koud en beangst en alleen en ik ween om het heldere land, dat achter de einder verdween en ik ween om het duistere land, dat flauw aan de einder verscheen.…

Natuur is in gebed,

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
mutsen door de sneeuw gehaakt over de tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen over glibberige paden heeft ook zijn stil verlies gekend tussen vervallen muren, strijdt de dag in de hengsels van de tijd, gefixeerd in bevroren regen want als de vorst z’n kroon afzet, bevriest de dood slechts een ogenblik, verkiest alleen zijn duistere…
pama27 december 2010Lees meer >

Conflict?

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
Daar groeit geen tierig mos, zelfs geen onkruid welt in gave grond, het dode licht erboven heeft een eigen plicht, mens verwondt,uit evenwicht geraakt, hemel en aarde van elkaar losgemaakt,claimen duistere schaduwen hun status achter de tralies van de tijd,soms ligt de toekomst in het extreme.…
pama24 maart 2011Lees meer >

Ziekte

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.269
En de sombre klacht Die door het duister vaart is welgekomen: Men weet zich eenzaam, alles lijkt volbracht. Zó is het best, zó hoeft de strenge dood Met zachte waan ons niet meer te overreden.…

GETHSEMANE

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Soms ritselt of zucht het tergende duister, lacht vijandig, spreekt over komend leed binnen de onbreekbare duivelskluister. Als een gerafeld, vaag lichtend rouwkleed bedekken wolken de hemelse luister, die -al tegenwoordig- men steeds vergeet.…

de tijden, ze veranderen.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Een snelle bolide met spoilers en speakers met een enorm basgeluid, asociale gasten erin die met duistere blik uit open ramen naar buiten loeren, dat was in mijn tijd nog helemaal niet.…