2594 resultaten.
Het werkelijke licht?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 hoger plan,
van een heggenmus een zwaan maken
als deze onschuldige het lijden kan
om nonchalant de kosmos raken, nu nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
trekt daarmee een smetteloos laken
over de lappendeken van de laatste
zomerdag, achter deze spiegel staat
een droombeeld wat zich laat herkennen,
de hemel drinkt het eerste glas…
Het winterkoninkje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
795 Of heeft het zonlicht je bedrogen
en ben je tegen 't glas gevlogen?
en helpt het als ik zachtjes praat?
in de hoop dat het dan beter gaat.
Maar al mijn goede zorg ten spijt
kreeg je het moeilijk na een tijd
ik zag hoe je je teentjes rekte
het rechter vleugeltje openstrekte
het oogje ging wijd openstaan
ik durfde niet meer weg te gaan.…
Schoolkrijt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
892 Ik zat vaak bewust achter in de klas
met het oog op mooie meisjes, die ik
vooral in hun zomerkleren bewonderde,
mijn hart en denken waren van glas
en in de hete zon hoorde ik wijsjes,
die mij lieten dwalen naar de pastorie,
waar mijn konijnen mij verblijdden.…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Het glas vertoont de eerste barstjes,
uren drijven als fragmenten in mijn zee.
De aarde draait,
en wij,
wij draaien zelf,
met hem mee..
-…
schrikkeldag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
560 koude overgebleven gehaktbal
aten nog een wijntje dronken en als oude vrinden
gemoedelijk uit elkander gingen
zoals hij na twaalven volledig uitgeteld maar beter
gestemd weer tussen de prullen verdween en ik in
het gedoofde licht nog een poosje te mijmeren zat
zo kon zelfs een voorbije schrikkeldag wat langer
beklijven rond de tafel het glas…
De dag
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.423 krantenman op zijn racefiets groette de dokter
de ogen der stad stonden wijd open in de avondzon
omdat ik er was in een kom van asfalt
omdat ik er was speelde het orgel gedempt in de verte
in de nacht kwam mijn vader met een jas vol brandgeur
hij liep op gummi bottines de trap op en af
hij heeft op het balkon een cigarillo gerookt
hij dronk een glas…
Het taaiste ijs?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 met het doel maakt zich
los van de saaie eentonigheid,
of het links of rechts is, het blijft
vrij in de verwezenlijking in het
verlangen de juiste afslag te vinden
wat onontbeerlijk scheen, verlost
zich in het mozaïek van ons oer gevoel,
soms weelderig wild vol compassie
waarin onze hemel wordt weerspiegelt
en uiteindelijk uit glas…
Spiegeling
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 In ’t bochtig glas zie ’k schelle groene vlekken,
Die krimpen of langwerpig vierkant rekken,
Al naar de wind suist door de dichte kruin
Der wit-bethyrste blâre-boombazuin,
Waaruit doorvonkte groene wuivers strekken,
Die ’t pad met wieglend schaûw-gewoel bedekken,
Nu ’t avondlicht al schuiner valt en schuin.…
Studentensteden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
472 Studentenwijsheid vormt zich
bij een goed glas gerstennat.
De schuimkraag op vele glazen
is een happen zonder vrezen in
een onzeker dromen over een
maatschappelijk leven dat daarvoor
nog alle contouren van de ernst bezat.
Studentensteden bruisen veelal
van het leven.…
Juffrouw Poortinga
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
562 De duiven naast haar oude
petroleumstel koerden maar voort, terwijl
ze mij een glas oranje ranja met een over
datum roomboterkoekje serveerde.
Als ik nu naar mijn vingers kijk, zie ik
ongeveer dezelfde vingers als die van haar,
waarmee ik als het ware ook haar verroeste
koekjestrommel wil openen. Dát gebaar!...…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Zie d’aarde de benevelde blauwe pupil
het getroebleerde hemelsoog
zij draagt haar bril voor ons bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen…
Voorbij de Appelboom
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.952 Ik las in jouw gedachten
Zoete dromen van een kind
Dat blijft zoeken naar houvast
Om in een sprookje te verdwijnen
Haastig zoekend naar geluk
Naar iets dat altijd maar kon blijven
Iets dat scherven weer tot glas brengt
Iets dat ogen weer doet schijnen
En twee mooie stenen raapte ik
Gelegen op jouw pad
Hield ze vast met de gedachte
Wie jij…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Gestolde wegen der verbeelding
van religieuze voorstelling
in glas-en-loden venstering-
kristallen krans van een rozet.
Glimp van oker schemering
en vermiljoenen tempering
van avonduren duistering -
zuilomstuwde schildering,
picturale uitbeelding
van meesterhand voor edeling
en godvrezende kloosterling.…
winterwandeling in de Cevennen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
843 tracht mij moeizaam voorwaarts naar huis te bewegen
tocht door de Cevennen natuur over moeilijk begaanbare paden
nog enkele koude en natte kilometers te gaan
atmosfeer raakt intussen steeds meer elektrisch geladen
beneden in het dal zie ik de contouren van daken
sliertje blauwe rook kringelt op vanuit een schoorsteenpijp
welkom thuis Leo; glas…
Aan de vijverkant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
719 Ik ontwaak uit mijn stil gesoes aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas.…
Dat onverplichte grazende
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Ik mag nog menig glas water en wijn drinken,
nog menige maand en dag in tijd verzinken.
Met jou nog vele plaatsen en waarheden zoeken
in de avonden genieten van overvliegende
vleermuizen, merels mussen en ook die roeken.…
Een belofte te ver ...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 ",
toen ze een glas rode wijn op mijn eettafel zag.
Verbaasd trachtte ik te raden wat ze bedoelde
en op welke gedachte die opmerking wel stoelde.
Ze zag mij peinzend stokstijf in de kamer staan,
"Of ga je mij vertellen dat je niet hebt meegedaan,"
riep ze. Nog nergens in mij begon een bel te klinken.…
Aan de vijverkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik ontwaak uit mijn stil gesoesd aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas…
Oud gevat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 De wijn is oud gevat,
ik als drinker onervaren
verdronk in flessen onbenul
mijn wapen was een degen
die in een duel elke kurk
doorstak, schonk de tijd mij
toegemeten tot het jongste nat
niet meer rijpen kon en
elke dag komt de bodem
dichterbij in de ziel van de
fles ontstond de razernij
het glas vertekend en vergrootte
de jeugdzonden…
eenzaam koud en kil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 verlaten stad
waar mensen elkaar mijden
als ooit eerder in vroege tijd
lijders aan lepra pest en cholera
waar ooit vrienden speelden
zijn nu straten en pleinen leeg
kinderen moeten thuisblijven
maken scholen vol van leegte
werken kan of mag niet meer
als het niet thuis aan tafel kan
de familie vrienden en buren
zien elkaar alleen achter glas…
Kerkenkerkhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Ooit knielden we in misten wierook ter bezinnen
Goten marmeren helden in kathedralen
Kochten angst in gebed, deelden avondmalen
Reikte glorie hoger dan ons hemels tinne
Devote stilte bij hostiewaarts geschuifel
Bewaakt door martelaren onder aanbeden aureool
Vervallen tot scherven bestoft glas in lood idool
Of in vaal damast verveeld prevelend…
Tweede Pinksterdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 Omzoomd door lijnzaad
En fluitenkruid
Doemt het terras op van Brasserie
De Drievuldigheid
Alles is gemaakt van witte wolken
Engelen ontspannen zich met een glas
Condens en wat manna
Halen herinneringen op aan het strooien
Van pioenroosblaadjes, het loslaten van
Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten
Op papieren kaarten
Dat alles…
die dag
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
542 Ik wil niet wat ik niet heb
en hij schuift 's avonds aan
voor een goed glas
een potje schaak
zijn jas
hangt zwaar over de stoel
we praten als verhalen doen
hij weet veel meer dan ik
als ik alles van te voren wist
we schenken bij
van Bach moet hij niks hebben
hij houdt meer van jazz
van zonder einde openen
speelt zonder systeem…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 (het glas valt uit je hand).
zwijgen is soms meer dan een plicht.…
Loutering - Bali 1951
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 Op de grauwe rug van de buffel
staat roerloos een witte vogel
de dalang vertelt oude verhalen
Leg nu zacht stukjes glas op de ogen
omring haar met bloemen bedek haar handen
met munten en stukjes staal
Schrik de demonen af
sterk haar ziel op de reis naar het onaardse
de moeilijke weg naar volmaaktheid
Sta haar bij in deze loutering…
Op het terras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Neem verdrietig met de hand het grote glas bier,
voel me eenzaam want jij bent niet meer bij mij hier.
Met een denkbeeldige bloemenkrans versierd
breng ik een toost uit naar boven waar jij jouw verjaardag op dit moment viert.…
Nafi Thiam...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
607 Dus hef nu het glas op de kracht van Thiam,
die schittert voor België, voor ieder program.
En moge de bond, vandaag en voortaan,…
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Naar De Vecht (1909) van Frans Bastiaanse
Er staat een telefooncel in het park verlaten,
verbleekt blauw met verweerd glas staart hij blind;
laat rondom zwermen smartphones ijdel praten,
géén treedt nog binnen, hooguit een spelend kind.…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 Dus leert hij lopen
alsof de wereld van glas is,
alsof elke glimlach die hij vindt
een echo draagt van een tweede glimlach
die niet mag breken.
En zo groeit geluk
niet als een vlag op een veroverde heuvel,
maar als licht dat zich verspreidt
zonder ooit een schaduw te verjagen
die niet de zijne is.…
Dromen liggen te rotten in de koelkast
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
260 Ik zit aan de toog, natuurlijk zit ik aan de toog,
met een glas dat altijd halfleeg is,
of halfvol als je jezelf wil wijsmaken dat het nog ergens naartoe gaat.
En toch sta ik recht.
Niet elegant, niet heldhaftig,
gewoon omdat blijven zitten nog triestiger is.…