3479 resultaten.
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.552 Hoe oud je ook kan worden,
steeds blijf je vast
aan wat je krijgt en geeft,
aan de sporen waarin je
leerde lopen, leerde spreken.
Verbondenheid: met liefde
verder gaan dan waar de horizon
toch steeds weer wijkt;
totdat je zelf een spoor achterlaat
van wat leven kan zijn, en ademhalen.…
antwerpen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
816 u
is genoeg
om te kunnen begrijpen
de verhalen
voor de boeg
genoeg
te weinig
zat ik te luisteren
dat is het spel
om het pas later te begrijpen
dan zeg ik
das gek
o ik
met mijn grote bek
maar de vleugels slaan open
open gaat het hek
of poort
u bent zoveel
zoveel voor
engelen
die netjes zingen
in koor
daar hoorde zij engelen spreken…
Zo zwaar om door te gaan
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.516 Zoveel woorden waarvan ik dacht nooit uit te spreken.
En toch mijn mond verlaten.
Nu weet ik niet hoe het verder gaat.
Of wat ik ermee win.
Ik ben bang voor zoveel dingen.
Bang voor jou en mij.
Maar ik meende wel iedere zin.…
Kerstnacht 1
gedicht
2.2 met 542 stemmen
72.054 Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten
rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken
verlangen naar het helder zingen in de nacht en
het opgaan van de ster, een lichtend teken.…
ik volg mijn hart...
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.520 toekomst is
maar mijn hart zegt
dat ik me vergis
mijn hart zegt mijn verstand
om toch voor jou te gaan
en al die twijfels achter me te laten staan
want het is niet verstandig
om door de angst jou te verliezen
niet voor het gevoel van mijn hart te kiezen
want al die liefde die jij mijn hart laat voelen
kan mijn vestand niet tegen spreken…
verbonden in het gebroken achterland
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
659 Hoe is het gesteld
met de toon der dingen
hoe lelijk mooi kan worden
omdat het aan de ribben kletst
of schots en scheef
een tong draait met de waarheid
Hoe jij de sluimering
onder je fiere borstkas lispelt
met wat samengeraapte gebaren
en elk verzet uit mijn gezicht valt
Hoe wij het noodzakelijke spreken
in het ongezegde alles wat ons…
De zaag jankt het profiel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
713 heb mijn tuinen ingericht
in de kleuren van mijn leven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik de gedrochten
mijn hamers zingen vormen
de zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
maar hun geest is nog dociel…
Het Spinozahuis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
574 Denken dat onderdak
geeft aan spiritualiteit
de atheïst mag ook
wakker worden in mij
het vrije denken als
warm verlicht wonen
in een veilig huis
zo spreek je nog steeds
zonder autoriteit
wijst een weg naar
kennis en geluk
zo veelkleurig en
seculier als we nu zijn
komen we in bloei
in denken voelen
handelen spiegelen we
mens…
gewoon behulpzaam en wat krijg je terug
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.610 iedereen loopt aan je te trekken ,
zo behulpzaam als je kan zijn voor hen,
je help de een na de ander ,
dank je wel dat bestaat niet,
ja over je kletsen ,
achter je rug om zeggen ze dingen,
dingen die niet waar zijn ,
mensen kijken je aan met de rug ,
spreken geen woord meer terug,
als je vraagt is er wat,
geen antwoord ja soms nog een…
Blokkade
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.447 aandoe
en wat ik jou heb aangedaan
Ik weet niet wat ik kan doen
of hoe ik verder kan gaan
want ik heb weer een blokkade
Een stem
die zegt dat ik je uit de weg moet gaan
Ik werd boos om iets waar ik niet boos om hoor te worden
Ik voel spijt en verdriet
maar nog steeds kan ik niet praten
Mijn mond beweegt nog steeds niet
maar mijn ogen spreken…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
696 Soms voel ik me een vreemdeling
in de nacht herinner ik mij
verloren liefde, vergeten vriendschap
namen van diegenen die ik ooit
bewonderde maar uit het oog
verloor in een onzichtbaar land
dansend op het maanzand
van een verstrooiend strand
soms zie ik ze terug
en spreek ik uit wat ik
niet durfde zeggen
in de werkelijkheid
zwijg je niet…
vertel mij
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
990 hoe zal ik schrijven
over de Liefde, wiens naam
louter door de stilte in mijn hart
kan worden uitgesproken
over de geboorte van mijn sterven
in haar peilloze diepte
waar het verstand blijft grijpen
naar de tere takken van haar kruin
ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin
over de eenzaamheid
voorbij de oevers van de tijd
waar ogen spreken…
Half open of half dicht ?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
556 Onmerkbaar, bijna
in willekeur, heb je mij
ingelijfd, in muziek die
me niet raakt, in de taal
die ik niet spreek en niet
wil verstaan, mij bij jouw
van wie je niet houdt. Was
er iets veiligs en vertrouwd
bij maaltijden die ik maak ?…
inzicht
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.492 jouw zwijgen
maakt mij monddood
alsof ik geen recht van spreken heb
mogelijke dialogen
sterven in monologen
die in mijn radeloosheid
tot wartaal verworden
jouw zwijgen
maakt mij klein
alsof ik onzichtbaar ben
dus geef ik grotere porties
van mijzelf
en word zo de dramaqueen
die jij steeds al dacht te zien
jouw zwijgen
geeft…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt het
stil voorbij
spreek…
voor jou LB
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 ach meisje van de foto,
lachend voor de lens,
ooit gedacht eens niet te lachen
want zelfs in pijn verzonken,
strijk je teder,
je hartenzeer van je af
spreek je zoete woorden,
tot het avondduister,
of prille bundels van de dag
vaag je weg, met één veeg,
je ranke handen,
boze gedachten in de lucht
en zal je eens in lompen gestoken…
Nachtlichtjes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 Zachte wolken drijven
over stenen vloeren
van verweerde graven
Je leeft verstild met de doden
Ingetogen spreken behulpzame
handen hun zorg uit
Zij strelen rimpelogen
die de nachtlichtjes nog verdragen
in een oud gelaat
en twinkelen
zoals de pimpelmees
die in je schoot geborgen
over liefde zingt
In ompaalde hartelijkheid…
drenkplaats
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
609 een kamer zonder ogen
ontrouw door de tijd vooraf
alsof ik zeeziek word
in een beker met water gevuld;
een waarheid waaraan leeuwen likken
en daar beginnen te vechten
gekooid met witte, wilde manen
die soms samen vallen in één enkele nacht
stilte
en het meest nabije
als een zachte beweging
van een wimper in jouw hand
en hoe wij spreken…
Liedje
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.009 Ik hoor een stemme spreken
en lispend mij omdansen ...
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
De lamp en 't kokend water
in schoorsteen wat wind, —
is wat met spotgeschater
mijn speurendst zinnen vindt.
----------------------------------------
uit: Wat zang en melody (1910)…
Ik begrijp het niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
942 Ik begrijp niet, waarom mensen andere talen spreken,
ik snap niet, waarom er geen een universele taal is,
ik kan er met mijn verstand niet bij, dat er mensen zijn
die doen alsof ze de regels aan hun laars kunnen lappen.…
mijn monster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 ik keer terug naar jou
na mijn gevecht op leven en dood
oog in oog met het monster
ik weet ik ben opgeofferd
maar wil het noodlot keren
in dat gevecht met mijzelf
geef mij een gegronde reden
deze hel op aarde te verlaten
spreek de woorden
die ik hier in het donker wil horen…
Zonder naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Je spreekt poëzie
Poëzie is om te spreken, dat is een openslaande porte-brisée deur
De hele wereld zong van gedichten (de wereld was er vol van – het zong en sprak zich de wereld rond)
Lang voor de boekdrukkunst werd uitgevonden
Je doet het weer
Mag ik je zoenen
Nee
Ook niet als teken.
Waarvan?
Moet het een naam hebben?…
afscheid zonder te kennen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
671 tijdlijn
scheidt mijn discrepantie en hallucineert
zonder het vermogen tot herstel, een treurnis
is als een gebroken hart met in het midden
een lamgeslagen vleugel
het beeld herrijst en herroept de enkelvoudige
zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen
hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind, geen kleur
want kleuren spreken…
Waarvan akte
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
628 getuig met heel mijn lijf
van groen, van gras
van de lach, ginds ,
zo dromerig ver
in een gastvrij verblijf
mijn uitgestrekte handen
schilderen luchtcirkels vol
zover ik maar kan reiken
sluit velden daarbij in
en bosranden als kantelen
van burchten
opgetrokken in eiken
waarachter mijn geliefden
musiceren, dansen
en spreken…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 schouwspel
in de donkere lucht
waarbij anderen soms
wegkruipen en ik weer
ademloos toe sta te kijken
natuurgeweld in alle kleuren
energie die loskomt
en stroomt, regen valt
stromend naar beneden
veegt straten schoon
laat het stof dalen
lichtflikkerend schouwspel
in het buitentheater
met donderend geweld
laten de natuurgoden
van zich spreken…
Handschrift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Handen,
bezitten niet
doch raken aan
zijn gezichtloos
kunnen zonder naam bestaan
werken hard
getuige knoestig eelt
strelen teder zacht
zodat een lichaam heelt
hoeven in samenspraak
niets meer te zeggen
omdat zij zich op
gekrenkte schouders leggen
lezen louter wat
tussen regels is gehoord
omdat zij spreken
zonder een overbodig woord…
WAAR VERZINSEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 op de kinderlijke geest
geven ijdel vluchtig vermaak
elke vertellende vlok heeft
luchtige kantkleedjes in zich
bewerkt met
sierlijke hemellichamen
en wonderwezens
die
onnaspeurbaar zijn
als Gods geheime wil
voor het wijde heelal
stil wijzen
naar het ons ontzegde Rijk
maar
hun eigen wereld
broederlijk tezamen scheppen
vol eenvoud spreken…
Paranormaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 uiltjes geven het vertrouwen
in een netwerk om te onthouden
zorgt de boom voor nieuw leven
om het aan elkaar te geven
kettingen zitten vast aan de pelikaan
toch vliegt hij rond
wie kan zes in plaats van vijf kaarten delen
en dan vertellen in
een luisterend verhaal
omdat het gaat zoals het gaat
we spreken dezelfde taal
die er…
Kort verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 in jouw stem gaat het water traag
van lip naar mond, maartgrijs in een
ijswitte monoloog je drinkt mij niet
maar maant me tot het verdwijnen
in mezelf
gisteren waren jouw zinnen nog de regen
vandaag spreken je woorden zon, de polder
leerde je lopen en het Wad bracht jou
het tij waar de ganzen snavelen aan je geur
de tred van wat komen…
NIEUWE KERSTENING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.049 Ze zijn dan bereid hernieuwd te ontwaken:
bezonnen, maar ondernemend heden
laat hen over doen en spreken waken.…