3038 resultaten.
Sonnet Rutte weer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 Herhaal patroon lang aangebonden
vervolgens dwingende debatten
gelijk naar gene waarde schatten
waar vele zinnen reeds bestonden
doorgegraaf en feller terugslaan:
luister goed hier lult uw adviseur
drogreden is mij superieur
kies gewoon weer mijn partij voortaan
snoeien om elders weg te geven
sparen ligt hier niet meer voor de hand
bejaarden…
Geheime momenten
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
546 wij bladerden samen
wezen met vingers
waar we waren gebleven
dachten ons leven te delen
maar bleven helaas
in de sfeer van foto’s steken
natuurlijk zuchtten
zinnen de sfeer van steeds
groter wordende kinderen
maar juist roddels
en geheime momenten waren
de krenten in de pap van toen
zoals de eerste zoen
na een verliefdheid van…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit de schoonheid van het land
onder de regenboog
zijn zinnen en zijn innerlijk,
zijn hart hebben geroerd?
Zou ooit in zijn demonen
's nachts
ontdaan van hun gezicht,
Ondine's stem, de libranimf,
zijn ziel hebben beroerd?…
Aanslag in Scri Lanka
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
534 Zelfmoordterroristen drongen binnen
en verzetten met bompaketten hun zinnen
mensen rennen om zich te verschuilen
geschreeuw,geroep, kinderen die huilen
acht explosies verspreid over het land
zetten de paasvreugde aan de kant.
onschuldige mensen zijn getroffen
door bommen die ontploffen
Families gebroken....…
Dierbaar gezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Maar dan blijven de woorden maar stromen
en kan ik niet tot de juiste zinnen komen.
Schuldig is jouw mooie liefdevolle gelaat,
dat stelt deze dichter niet tot dichten in staat.
Veel vrouwen zijn door dichters bezongen,
hebben daarmee veel respect afgedwongen.…
stuivend
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
455 tussen het fijnmazige
en het grofkorrelige
woord borrelt een
drassig moeras
waarin dikke taal
een modderbad vindt
om zichzelf vast
te kunnen zuigen
witte onwetende
ongrijpbare woorden
zwemmen in een
zacht bad van zand
zinnen van jou
en de ander gewikt
en gewogen in een
benarde teil van staal
onderdak en uitzicht voor
schoongewassen…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 Laatste strofe uit haar zonneboek
Wat ze duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind
Zag ik de rode lichten vervagen in een droom
Ze koos een enkel spoor zonder bestemming
Wat ik in de pupillen van haar ogen las
Zij paste slecht in wat van mij was
verstrooide het vergaarde gedachtegoed,
Scheurde de zinnen…
Regen, regen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Wie lacht er nu, wie zingt om ziel en zinnen
en weet geborgenheid nog wonen in dit land?
Al regent het de hele dag, straks gaan de bloesems
open en zien we dat ook hoop weer is geplant.…
Linnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 pijn
soms kan je met een oude kwast beginnen
niet alles wat je ziet hoef je te begrijpen
als kunstenaar volmaak ik het linnendoek
voor mijzelf en het genodigde bezoek
dat wat ik je laat zien moet dikwijls rijpen
als schilder kan ik beschaafdheid verkopen
maar ook weleens een gewelddadige schets
die een normaal mens maar moeilijk kan zinnen…
Onbereikbaar fatsoen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
571 Lange langzame poëten zinnen,
Zullen niet bereiken, noch vinden, noch toestaan,
Mijn uiterst begeerte te innen.
Hoe zeer ik probeer te leren,
Hoe zeer ik probeer te leren,
En mijn leven op de jouwe laat baseren,
Daar zittend onder de eeuwen, oude, linde,
Waar jullie, rust, vrede en geluk blijven vinden.…
Wat wil een mens nog lezen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 We struikelen door zinnen,
vol beelden, leeg van zin —
ze glanzen even, vallen stil,
verwaaien met de wind.
Misschien wil men nog lezen
een woord dat adem heeft,
dat zacht in ’t donker fluistert:
“je bent niet wat je leeft.”…
Kameraad van de sneeuwwind
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.171 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu als waarheid moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend, beleden schaduw
eenzaat van de wandeling
in de witheid van de winter
ik volg je, ik volg je
ritmisch vormen zinnen strofen
onderweg naar nergens
op zoek naar niemand
en eindelijk zonder vermoeden
terwijl een enkeling het…
ganzenei III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
312 het is het park waar
een andere keer
onder beelden uit zijn jeugd
een ganzenei verheugd
op het gras achterbleef
vooruit
pasgeboren kuikens zwommen
om duikende ouders heen
in de vijvers rondom welke
zij allebei zinnen zochten
om niet af te wijzen
maar af te leiden
van blijkbaar
blijvende verlangens
alsook
zo’n zangvogel…
daags na Valentijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
366 immer
de mijne te zijn
zo’n truttig berenkaartje
of een bos chemische bloemen
kunnen mij gestolen worden
maar zijn oprechte woorden
die wil ik horen
die wil ik voelen
die wil ik zien
op een plek als deze
waar ik vrijwel dagelijks
de kans krijg ze te lezen
tussen verdichte regels door
maar daar doe ik het niet voor
met alleen mooie zinnen…
Antwoord op een ansichtkaart
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
25 Het is later in de herfst,
ik probeer niet te bewegen
Ik zoek naar puurheid in
dikke tweedehands boeken,
omdat zinloze haat zich laat verbergen
in de verloren gesproken taal
die tussen ons in liefde bestaat
nog voor de laatste oorlog begint
en elke brief een grenslijn wordt,
een loopgraaf van beleefde zinnen.…
kristallen klaagmuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 beloof dat
de stronken die me struikelen
worden geruimd, mijn adem zo
zacht als de flanken van een merrie
slechts aan mij wordt toebedeeld
dat mijn kinderlijk geklaag wordt
gesmoord in het nat van het laken
dat het licht uit blijft en het open raam
het duister mag blijven binnenhalen
lief, ik weet dat mijn woorden
slechts herhaalde zinnen…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Hier welt slechts empathie, 'n heuse vloed aan vredige zinnen
waar ik gevraagd en ongevraagd de dagen mee ga beginnen.…
Laatste kaart .....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.292 Zelfs de woorden huilen letters
zinnen zoeken een zakdoek voor
troost, weer is daar de nieuwe
morgen en nog het niet begrijpen
het spel dat wordt gespeeld door
de uren van de dag, wordt ontkracht
door een slapeloze nacht waar
werkelijkheid overloopt in droom
loos weten naar die toekomst
waar jij geen jou meer is, vier
geen geheel meer…
Troostengeltje
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
4.172 grieperig, rillend, koortsig
lig ik op de bank, ongewild geketend
aan huis, terwijl ik ongeduldig
wacht op verbetering doch wetend
dat ik niet alleen ben voor de eerste keer
Voorheen moest ik het alleen overwinnen
ik heb nu een stiefdochter die haar zinnen
op mijn verzorging zet; ondanks mijn verweer
ze smeert een boterham voor haar en mij…
Alleen op het strand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.008 een ijskoude golf
omspoelt mijn voeten
en brengt mij weer bij zinnen
terug naar de realiteit
verdergaan nu , zonder jou
mijn leven herbeginnen…
Stem Zo Zwoel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.163 Haren rood
Oorspronkelijk blond
Benen lang
Heupen rond
Fraaie taille
Mooie vorm
Blauw-groene ogen
Stralen enorm
Haar stem zo zwoel
Zo zalig zacht
Haar lichaam bemind
Onze nacht
Woorden dansen
Op een koord
Aaneen tot zinnen
Ons'hemels oord
Zonder woorden
Met geluid
Passie beleven
Strelen d'huid
Minzaam delen
't Lichaam…
Lief 2 (herziene versie)
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
825 Als ik er niet meer ben lief
lees jij dan mijn letters nog
of stoppen plots de zinnen
zal de zee dan nog zee heten
zullen strandkorrels mijn naam
nog vinden in verdronken zand
als ik er niet meer ben lief
zal het zout jouw lippen laten
zwijgen in verloren toekomst
zal de wind dan nog waaien
wild en woest of zal de storm
dan eindelijk…
RANGSCHIKKING
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
853 de woorden figureren in de zinnen
de hoofdrol wordt hun immers nooit gegund
ze mogen slechts invallen voor een stunt
en liggen dan in stukken op het linnen
de juffrouw had het al op hen gemunt
ze leerde ons de woorden overwinnen:
"met schrijven moet je bij 't begin beginnen,
we zetten achter elke zin een punt"
ze komen los van het papier…
lippen nippen aan het glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 ik zie hoe
lippen nippen
aan het glas
waar mijn emoties
in gaan stikken
je breekt het nonchalant
neemt en passant
mijn glimlach mee
kijkt naar het zand
dat strand is voor de zee
wat je denkt
golft langzaam
bij me binnen
in scherven kom ik
eindelijk weer bij zinnen
jouw vloed is op
haar hoogste punt
het strand is smal
en ik…
de toekomst laat je open
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.819 woorden eindigen en
puntjes geven aan waar
jij niet verder wilde gaan
de toekomst laat je open
in je zinnen is de spanning
zeker niet aan het verlopen
vaag zijn de bekentenissen
die ik in witte regels lees
het missen is er steeds geweest
je profileert geen
afscheid in een zwaai die
bol staat van de jovialiteit
je glimlach raakt…
die ik verboden dacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
954 ik weet mijn ogen
maar ben blind van zien
ik kijk wil graag geloven
maar mijn achterdocht is
twijfel echoot steeds misschien
ik lees je zinnen-beeld en
samen paradijzen we de wereld
als de tijd zich weer verveelt
in het dichten van de gaten
nu de zonde niet meer speelt
toen jij mijn Eva werd
zag ik opnieuw de slang
ze ontkronkelde…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs al de graven gaan.…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien de verte als hun doel
willen naar de zon toe rijden
die leest in lange
streken hun verhaal
warmt wat stroeve zinnen…
Ik hou van jou...
hartenkreet
4.9 met 54 stemmen
2.425 Onthou maar steeds,
jouw lieve zinnen...
"heb geduld,
jij krijgt je tijd..."
en raak je mij,
heel diep van binnen,
want ik wil je,
nog lang niet kwijt...
Dus blijf ik sterk,
en blijf ik wachten,
en gun ik hem,
zijn tijd met jou...
trotseer de kilte,
in deze nachten...
omdat ik zielsveel,
van je hou...…
Vuile ruiten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.664 lacht om dood
gijzelt m'n blik
het huis verhaalt oud
gekromde levens
kamers ontvluchten
een verbeten geur
herinneringen spreiden
schrijven volle muren
krijten angst door
onzichtbare kreten
de vloer is doordrenkt
muren zijn vochtig
woede buit driftig
de bloedende pijn
tranen vreten
demonen vechten
verwonden opnieuw
door zinnen…