2413 resultaten.
Merelloos
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.132 Al haast weer
winter! Schrale jij ontroost, mompel ik,
ontroostbaar nu eenmaal van heimwee
naar vroeger, toen voorjaar bestond
zonder mij. Maar van weeromstuit rollen
uit mijn knikkers weke parels en stralen
sterren in hun bloeddoorlopen breken.…
dream
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 niet zo een waar je diep in kijkt
en dat bij leegte het lijf draagt van een bol
op een dunne haast platte ronde voet
en gevuld, toch wel ten dele, zoals het hoort,
het geluk verrijkt met eerst haar geur,
later de smaak en dan afronding op de tong
die met goud iedere herinnering bekoort
of morgen, zo is zeker, mijn weg voor onheil
behoedt…
Heden de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
502 Haast in tranen speelt men zich af
in het openbare en vooral ook na het glas.
De fles is leger. Men bevindt zich gaarne tegen.
Dat is beter voor het zo goed als zeker hart
dat niet klagen mag. Ooit immers ergens wacht
de inwendige mens de beloofde pap,
een vel als rubber, de gesteven slab.…
Oneindig verlangen
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.257 vreugde ons leven doorstromen
kwam de hemel dicht bij ons, op aarde wonen
een geluk zo'n schat onder je hart te dragen
die voortaan onze liefde en aandacht zou vragen
de dagen waren zo bijzonder, het wachten te lang
een gezond kindje krijgen was van groot belang
het wiegje stond gereed, het bedje zacht gespreid
de eerste pakjes in alle haast…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Zij kunnen zich haast geen grotere vrijheid wensen.
Een veelheid van lichamen vliegt straks uit.
De luchthaven in de ochtend kent geen genade
voor het vogelrijkdom dat het luchtruim doorkruist
en straks voor zijn nieuwsgierigheid door de
techniek wordt gestuit.
De boze man zie hem gaan.
De stad, de mestvaalt en zijn mensen.…
Zelfverzekerdheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Je zou het haast maar eens vergeten.
Een vrij simpele vraag
Die ik stel aan mijn maag.
Wat gaan we vandaag weer eens eten?
De opties zijn immens
Daaraan zit geen grens.
Hoezo begin ik te zweten?
De interne strijd
Die zich altijd verspreid.
Ik voel me door mezelf bezeten.…
Curriculum Variant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Rodenrijs
Dat haar libellelezende
Vriendin, een dochter van baron
Van Schimmelpenninck Westerflier,
Toevallig ook mijn minnares
Dat zij een latrelatie had
Met een der tweelingzonen
Van zijn adellijke wederhelft,
Een gluiperd van het zuiverst ras
Hij groeide op voor galg en rad
In zeven sloten tegelijk
Zijn moeder wist zich haast geen…
Op weg naar school
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 Het tempo ligt laag,
er is geen haast vandaag.
Waarom zou je vroeg erbij willen zijn,
als je nog kan genieten van de rust.
Straks weer het schoolplein,
met het gekwetter en het geruis.
Kapers van mijn oase van rust.
Langzaam drentel ik wat voort,
in mijn zak een opoe Smith.
Die is meestal al voor het schoolplein aan de beurt.…
Kleine Reus.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Onbaatzuchtige Vriendschap, grenzeloos, haast eindeloos ondanks vaak hopeloos
Meest kleurrijke sterretjes voor me van gigantisch hobbelige en torenhoge hemelen plukken, magisch grandioos.…
Okselfris kakelvers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 denk ik terug aan Vera
die mij haar lippen bood
wier tong naar binnen vlood
terwijl het buiten goot
maar dat kon ons niks deren
Zo kan ik uren doorgaan
totdat u denkt, ach wat
een zot, een waterrat
gaat nooit met twee in bad
want dat zou hem misstaan
Wie gelooft in wederkeer
in uitvlucht in hotel
amour d'étoile si belle
ze zijn haast…
Het geheim van geluk
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
530 Geluk zit in de verbinding, in een blik die
meer zegt dan duizend woorden ooit zouden kunnen, in
zachte aanraking van handen die elkaar begrijpen zonder te spreken
om gewoon te bestaan, zonder verder zoeken, zonder haast, zonder verlangen.…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Zingende merel
stilte vult de lege lucht
dauw op het blad ligt
Soms is het genoeg om
een straal licht te volgen, hoe die zich
strekt over de vloer zonder haast, alsof de ochtend zelf
even wil blijven hangen, zodat ik mag voelen wat ik anders zou vergeten.…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Liefde is hier geen heldere vlam,
maar een zachte gloed die brandt zonder haast,
zonder oordeel, zonder vrees — een samenzijn van twee breekbare
werelden die durven te bestaan, ook in het onzichtbare, ook in het onuitgesproken.…
Glasnost
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Reagan, door kogels
geraakt bij z'n hart
zei dat z'n starwarsprogram
was geklapt
en Rusland niet meer
dat ruimteschild ducht
Na hem sluit Gorbatsjov
het topakkoord
met Bush, op een cruiseschip
in 't midden der zeeën
die vrij zijn, zei Hugo de Groot,
lang geleeën
al braken de woelige
baren het schip -
de Maxim Gorki - haast…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 In de donkere nacht gloeit de uitgestrekte
sterrenhemel als eindeloos weten, ik voel hoe het licht
zich zonder haast met mij verweeft. Energie is niet alleen beweging,
maar ook stilte, en in die stilte ben ik, vol-ledig, thuis; opgenomen in het oneindige.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 De horizon strekt zich uit,
grenzeloos en wijd, vogels trekken voorbij
als gedachten zonder haast, het warme zand verwarmt mijn
blote voeten, terwijl de milde zon haar gouden vingers door de lucht weeft.
Tussen bloemen die zachtjes
meebewegen in de fluisterende wind, vind ik
kalmte om diep te ademen en te zijn, hier verdwijnen zorgen.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Zijn roep is geen haast, maar
een heldere, metalen noot, een druppel klank
die valt in de stilte van een middag die al naar avond neigt.
Geen troost, geen waarschuwing, enkel een bewijs dat de lucht nog draagt.
Hij kent de lijnen van de herfst,
de plek waar het licht breekt en de mist zich nestelt,
een strakke pose tegen de losse twijgen.…
Herakles en Atlas #2
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
324 En dan nog iets, voordat ik het vergeet
jij bent een god, zo sterk als de titanen
olympiër, maar Zeus de oppergod
heeft jou gestraft,
en nu draag jij je lot op nek
en schouders en je ruggengraat
bezwijk je haast onder 't gewicht der aarde
Waarom in Zeus' naam koos je niet voor hem
en had met die titanen mee gestreden?…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 Zonder haast en in eigen
tempo loop ik door nevelig gras, terwijl
gedachten rijzen en vervloeien als adem in de kou.
De mystieke mist houdt niets vast, maar draagt alles een kleine tijd.
Bomen wachten langs het
serene pad, hun stammen half opgelost
in de vochtige lucht.…
Hoe overleeft zij?
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
330 lodderige salvo’s
rond halfgare grappenlappers, meegebralde
kwijnrefreinen over liefde, of verloren grip
en afgekoelde kippetjes, boven bierviltjes
hangen de fabeltjes van pijn doortrokken
verlokkingen, nog als Jackson schokkend
‘walkend’ als de takkeherrie toch niet meer
te overschreeuwen, valt de tijd stil zonder
enige wil tot haast…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Mijn aandacht reikt uit naar pauzes
tussen de noten, waar de wereld zich langzaam en zonder haast ontvouwt.
Zon raakt de bladeren en de zang
zwelt kortstondig aan, een warmte die trilt in de
toppen van de oude bomen. Ik adem de zuivere klanken in tot
onrust in mij bedaart, en de ochtendsonate een anker wordt voor de nieuwe dag.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Kijk naar een bloem
die opengaat zonder haast,
zonder verdienste, zonder vraag,
zonder kennis van goed en kwaad —
zij groeit gewoon
naar het licht toe,
zoals ze altijd deed.
Kijk naar een kind
dat nog niet weet
dat er iets te verliezen valt,
dat lacht om niets
en de wereld aanraakt
alsof het elke ochtend
opnieuw begint.…
Snelsonnetteur gezocht (m/v)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
743 Ge hoeft niet te zoeken
want hier zit er een
met humor en kennis en
taalvondsttalent
met acht jaar ervaring -
zo vind je er geen
in Brugge en Gent
Leiden of Overveen
en Bergen aan Zee
In deze tijd zijn ze
haast nergens meer -
bijkans uitgestorven
als laatste ijsbeer
van Nova Zembla
tot Klazienaveen
Volendam Purmerend
Krommenie…
Onhoorbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
137 Begrip, zo weet hij inmiddels, moet dikwijls verder rijpen,
verborgen voor de haast van de dag.
Hij wil in stilte afscheid nemen.
Nu hij daar loopt, door die vreemde straten,
leest hij nog altijd de oude gedichten.…
Het licht bijeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
11 Ook het water haast zich niet
en vindt toch steeds
een weg.
Kijk hoe het licht
de nevel binnenvalt,
hoe ieder blad nog even gloeit
voordat het loslaat.
Niets hoeft hier vastgehouden
om van waarde te zijn.
Was er nu iemand naast je,
dan schoof je wat opzij.
Je zou niet vragen hoe het ging,
niet meteen.…
epilepsie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
835 Het mijne is haast van geen tel, ik ben niet ziek,
alleen ongemak, het is maar zoals je het ziet.
Ik wens iedereen met deze ziekte veel steun
en wees je zelf, stop je niet weg.
Doe zoals ik, denk aan mensen die er erger aan toe zijn
zo verlicht je uw eigen problemen want wij hebben geen pijn.…
herfst en zomer
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.362 eenmaal drooggewreven
haar overgoten lijf
haast hij zich, op zijn beurt,
haar passie te ontketenen..
nadat zij, tenslotte,
voldaan en uitgeput
een sigaret opsteekt
beseft zij evenwel dat
naast een herfstige nacht
de vele zomerse haar
blijven bekoren…
Vallen
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.685 Zoals een krijtstaafje kervend op het schoolbord,
een witte stofregen, haast onzichtbaar.
Hoop vervaagt.
Durf maar eens te kijken naar de hoogste zon
en zoek de omtrek, de cirkel.
Beelden takelen af, worden doffe scherven
en later gruis dat verstuift.
Zie de as uit de urn waaien!
Kan je bodemloos vallen? Kan dat?…
Verloren schat
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.917 nooit meer terug
Mijn oude schoolplein
ligt er verlaten bij
nu de kinderen naar huis zijn
is het eventjes van mij
ik zie de meester
hij staat aan het open raam
heeft mijn generatie
zien komen en zien gaan
hij pakt mijn hand
zegt jongen dat doet me deugd
ik ben ineens beland in een foto
in een foto van mijn jeugd
We wisten het haast…
Ode aan de stad Groningen.
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.158 De mensen die haasten zich meer en steeds meer,
en hebben geen tijd te verliezen,
ze zien in de drukte jouw schoonheid niet meer,
maar jij houdt ze goed in de smiezen,
de fietsers, de auto's, gejakker, gejaag,
maar jij blijft de rust bewaren,
een rots in de branding, gisteren, vandaag,
een stad met grijze haren.…