12647 resultaten.
Gaia (3)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 De oceanen
zijn niet alleen de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven geboren wordt
maar ook
de buik
in ieder van ons
waar onze aderen
als rivieren
onze vitale organen voeden
in verbinding met
ons hart
dat als een regenwoud
het ritme van ons leven regelt
aangestuurd door
ons brein
dat als de korstlagen van…
de dood van een kleine leeuwerik (2)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
423 de trommelmaaier
tot de tanden gewapend
vlijmscherpe zaaier
van de jonge dood
verscheurend cyclomonster
hoor het gras schreeuwen
in het open veld
je vleugellamme lijfje
kleine leeuwerik
ongehoord blijft nu
je magistrale zangvlucht
de hoogbejaarde
eiken kijken toe
vanaf een grote hoogte
de stilte erna…
Drijven
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
654 mijn wens op het water
wijs met die ene droom
als een herinnering meevarend
kabbelend op roerende golven
opgetogen knipoog ik
naar het licht van de dag
drijf op zeilen
op het geluk dat ik zag…
Wereldbol
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Handen op kaart
van de wereld,
op landen waar een haard
die kan branden
om te zegenen,
om licht door kruin, door lijf,
handen op kaart aan landen,
aan die mensen
als een laser
zo eenvoudig
als een spreuk onder een vat water,
waardoor water blij
een liefdevolle aai over een dier,
deur openhouden voor een vlieg
of spin
als 't waar…
Meemaken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 herfstbomen kleuren
de wereld opgetogen
en frisse wind troost
mijn melancholie
paardenkastanjes tonen
hun scherpe stekelbast
ganzen draaien warm
zonder grenzen, zonder last
spinnenpoten rusten
in een dradenwiel
een piepklein muisje
sjouwt wat takjes in een hol
de veren van de Gaai
zijn warm en puur
hier in een veld van stilte
beleef…
Winter?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 Almaar meer denken
aan winters van vroeger:
blanke sneeuw,
kanjers van pegels,
ijsbloemen op het venster,
nu het midden januari is,
springt lente te voorschijn
in de vogels
in de bloemen
in de struiken.
Verwarring is troef.
Ook in mij.…
Zaterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
625 Een straffe voorjaarsbries suist om mijn oren,
en Bodo’s natte neus wijst in de wind
waarin hij altijd iets te snuffen vindt.
Bij thuiskomst zijn we moe, maar ook herboren.
Een bak met brokken en de koffie aan ...
zomaar een zaterdag uit mijn bestaan.…
Stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
397 Het werd weer een
verrassende ochtend in
de natuur en ik maak
een grote buiging voor
wat er groeit en leeft.…
Zes haiku's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Het dorp ademt rust
omringd door vruchtbare velden.
De kerktoren waakt.
Een kronkelend pad,
een huis tegen de glooiing:
oase van vrede.
De trotse hoeve
heerst nog over het landschap.
Zal zij verdwijnen?
De novemberzon
werpt lange schaduwslierten
over de akkers.
Uit het akkerland
rijst de tumulus omhoog.
De doden rusten.
De…
Hoop
snelsonnet
4.6 met 21 stemmen
894 de hele wereld wordt verziekt, helaas
- het bos, de lucht, ook tijger, krokodil -
omdat het Geld, dat monster, álles wil
en macht zegt: protesteren is geraas!
maar drommels, zelfs vandaag gloort toch weer hoop
het groene droomt en strijdt - en stopt de sloop…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
Kleine dingen die groot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 Ik dank dat ik denken,
dat ik schenken mag
dat ik schrijven en bedrijven
dat er beschutting en schaduw
onder boom,
met daarachter man die altijd
dat er weer bloesems
en daaruit vruchten,
dat blauw, vergeet me niet volop,
dat er stronken liggen, staan,
dat de sneeuwbal bloeit
door de liefste tuinman ooit
dat de regen voedt vandaag
zoals…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
567 Bloedrood vlamt ze op,
tussen de korenbloemen,
die ene klaproos.…
Verre luchten
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
422 ik lachte
betrapte mij
er op dat ik de
verre luchten
dichterbij wenste
alsof god in
het diepst van
zijn gedachten
mij zijn handen
ooit zou schenken
toch voelde ik
het bestaan dicht
om mij heen ik was
niet alleen in de mij
toegenegen straling
nooit is er het
begrip om weer
met dieren samen te
kunnen praten of van
vogels…
Zij is de vrouw,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 ze houdt haar hand
onder haar gedachten
ze steunt op de vogels
en leunt op de zee
haar oren laat zij hangen naar
het wisselen van seizoenen
haar haren naar
de stem van de wind
zij is de vrouw
zij is het kind…
Boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ik wortel in mijn eenzaamheid
dan is het zeker niet uit verveling
geef gratis zuurstof
schone lucht, statig
sta niemand in de weg
zorg voor wat schaduw
Ik vertaal natuurlijke historie
in een wereld van verwarde menselijke dromen
Ik ben mezelf gebleven, ik groei
boven de daken van de oude stad
de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…
November Natuurdecor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 nootkleurige nukkige novembermaand
najaarsschoon natuurlijk nokvol nevels
nimbuswolken natten nieuwbouwgevels
nagloeiende namiddagzon nuwt neergaand
nachtvorst naakt nu novembernadag
niettemin neuzelen nietsvermoedend
neerfladderende nijlblauwe Nehalennia noegend
nabij natuurgetrouwe natte neerslag…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…
Stel...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
635 Stel dat je eens heel alleen bent
Met een zwoele zomerwind
En het tsjirpen van de krekels
En een rups die zijde spint
Stel dat er geen mens te zien is
Gul de zon die jou daar vindt
En een roodborst met aubades
En een haasje dat wat sprint
Stel dat je daar niet vandaan kunt
En de maan is goed gezind
En een kelk schenkt volop nectar
Van…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 De grassen wuiven wit als in kant gestoken
vrouwenhanden naar het lompe blad dat wat
mismoedig dorst. De dag is al gespannen,
verten liggen meer dan uren open. Overal kom
je iemand tegen en sandalen, korte broeken,
verschikte knieën. Een zomer is niet verfijnd.
Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt
haar vingers, verschoten kruit,…
Lentelied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 hunkeren
naar hun bloeiende bloesem
en wachten waakzaam
op hun beweeglijke blaadjes
Vogels vliegen drukdoend
en driftig af en aan
zoekend naar veilige plekjes
voor hun nieuwe nestjes
Wollige wolken
drijven dromerig voorbij
op weg naar verre
vluchtige oorden
De zon zendt
haar stralende stralen
naar de ademloos
wachtende aarde
De natuur…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Zomaar een dag,
leunend tegen een muur,
genietend kijken naar
een vredig stukje natuur.
Een veld met klaprozen,
zo prachtig rood.
Daar huppelt een lammetje,
dat voelt zich vast al groot.
Dromerige koeien
kijken tevreden rond.
Vogels zoeken naar eten,
hippend op de grond.
Een vlindertje fladdert
en kust voorzichtig een bloem.…
Dolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 Ik ging uit dolen dacht ik
En ja, dat ging ik ook
Diep in mijn jas gestoken
Als mist- of ochtendspook
De stad was nog verlaten
De straat een leeg decor
Niemand om mee te praten
Dus doolde ik maar door
Bij bomen zag ik toen een strijd
Van merel fel en eekhoorn rood
De pluimstaart schoot de kronen door
Met in zijn oog de dood…
Speelsheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
410 Het late zonlicht
speelt een licht- en schaduwspel
met de boomblaadjes…
Zonsopgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
491 Vroeg in de morgen
glinsterende dauwdruppels
parels in het gras…
[ De berk kijkt me aan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De berk kijkt me aan
met een goddelijke blik --
van milde ogen.…
In cirkeltjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 oranje rood
boog klaproos
en voor de
indringend
zacht harige
stam stoof wind
als cirkeltjeskind
waar muziek
in lieflijke
composities
en akkoorden
van vroeger
hedendaagse
werkjes vertolkten
nog kleppen
de kerkjes
warme nostalgie
in bewierookte
ruimtes roetten
kaarsen een
eeuwig verre pilaar…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 de herfst grijpt me, begrijpt me
kleurt me. verkleurt me
voorzichtig blader ik tussen de bladeren
zij die gevallen zijn, hun laatste dans
hebben aangegrepen om moeders hand
eindelijk los te durven laten, loslaten,
de veilige hand die haar van jongs af aan
vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij
samen dansten, en sjansten met al…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 In de morgen
week het grijs al vlug
voor almaar uitgestrekter blauw.
Iets van lente
zat in de lucht.
Mijn gemoed werd lichter,
energie voor een fikse wandeling
in het drooggelegde Breeven.
In de middag
haperde het hart
van een vriend,
onheil trof de oma
van mijn kleinkind.
Nevelsluiers legden zich
over de weiden van het ven.…
Taráxacum officinale
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 Als mijn oog in de verte verwijlt
Hoort mijn oor ademloos hoe
de wind
Saffraangele bolle mejoffers
In het groen van de weiden bezingt
Taráxacum officinále
Embryophyt asterale
Spermatòpsida pastorale
Stil de tijd, paardenbloem, windekind...…