2333 resultaten.
In de diepte van de herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
49 Dagen bewegen trager door
mij heen; het wijde landschap verschuift
zonder geluid, met natte paden en vergeelde randen
in het zien, en ergens daarin lijkt iets ouds opnieuw te willen spreken.…
In de diepte van de herfst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
11 Dagen bewegen trager door
mij heen; het wijde landschap verschuift
zonder geluid, met natte paden en vergeelde randen
in het zien, en ergens daarin lijkt iets ouds opnieuw te willen spreken.…
Zomerblonde
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
745 Zonder het geluid van Duitse bommenwerpers,
zonder het geschreeuw van bange burgers,
een verstild zomerplaatje - als ik droom,
ruik ik de geuren van een zoete zomerlinde,
de zomerlinde maakt me zacht en week,
wanneer ik denk aan jou, mijn zomerblonde,
hoe ik verlang naar jou, mijn zomerblonde,
ik moest mijn gevoelens diep verbergen,
ik…
Herfstontroering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
441 Hoe ontspannen en vrij het kleurrijke gebladerte
als herfstvlinders wervelt op de verstilde tonen van een wind
waarin een voor een woorden van verliefdheid en vreugde fluistert in ieders
oor zowaar geordend en verweven met elkaar in een zacht aanvoelend tapijt op lapje grond.…
Mijn Liefde voor de Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Bladeren dansen
op nummer kleurrijk ballet
laatste pirouette
Hoe ontspannen en vrij het kleurrijke gebladerte
als herfstvlinders wervelt op de verstilde tonen van een wind
waarin een voor een woorden van verliefdheid en vreugde fluistert in ieders
oor zowaar geordend en verweven met elkaar in een zacht aanvoelend tapijt op lapje grond.…
Solitaire plataan
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
450 Een boom waarnemen
van kroon naar wortelstelsel
in schoonheid verstild
Hoe onafhankelijk vrij je door het leven gaat
waarin je elke keer weer in een nieuw jasje wordt gestoken
Het begint allemaal in lente met knoppen van waaruit gevarieerde bladeren
ontspruiten terwijl dagen worden gevuld met baden onder de (ont)wakende lucht en zon.…
de zoektocht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
860 Op zoek naar iets puurs, iets van zuivere onschuld
werp ik mijn dwaallicht over het rotsige landschap van de schaamte
in de verste uithoeken en de donkerste spelonken van mijn verscheurde ziel
speur ik naar de schone maagd wiens naam ik niet noemen mag
omdat, wanneer ik toegeef aan deze diepgewortelde behoefte het te benoemen
ik niet alleen mijzelf…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Maar wat achterblijft, is een landschap in nood,
waar geweend wordt bij een vers graf en een kruis.…
Speelmans-deuntje
poëzie
3.4 met 28 stemmen
3.059 Het mildste zonneschijntje
Verleent het landschap kleur
Noch geur,
Als 't gulden Rijnsche wijntje,
Den roemer , dien ik beur;-
Wie zou druilen,
Wie zou pruilen,
Die 't zag blaken,
En mogt smaken?
'k Roep tot morgen
Vaarwel aan mijn zorgen,
Als ik druiven-zonlicht speur!…
Rome na de Galliërs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
897 het landgoed van een
onterecht onteerde dictator
Met 'n woeste verblinding
voert de smeulende winterzon
vervallen Gallisch geweld
het podium af
Atonale senaat smeekt
uitgezwermde parasieten om
hun afgeleefde pels weer
te doen glanzen
Ondertussen vult 't antwoord
de leegte met
kletterende stilte
Overgebleven eer
sleurt 't landschap…
vrije kerst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
704 juist na kerst echt meetelt
in je solitaire samenzijn met God
invul in die spirituele relatie
vier het met weeklijks eucharistie
Hij wil je in de kerk worden gespot
Slapende zieltjes wakker maken
we leven immers niet in Djakarta
waar ze dames bij uitstrijkjes eerst vragen
bent u nona (juffrouw) of nyonya
Atheïsme bestaat niet dat landschap…
Hemelse nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
776 Een uitgestrekt landschap voorbij alle schijn.
Durf ik te blijven nu het image verdwijnt,
in diep verlangen, om helemaal bij jou te zijn?
Ontdaan van alle drukte voel ik de pijn
en de angst voor dit uiterst zijn. Ik ben bang
om afgewezen eenzaam te zijn. Toch wil ik niet
vluchten maar blijven voorbij alle schijn.…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 Een zachte bries waait
over het matras,
een handdoek laten liggen
de vloer glimt tegemoet
de dekens van een zachte fleece,
schalen glanzend lijken na te galmen
het eenzaam landschap
dat nooit verveelt,
de oude planten, knoppen gevend en vers groen,
hoe kan het zijn dat deze plek
die al wat levens leed
zich ervan ontdeed en nieuwe liefde…
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.178 Met hart en ziel schrijf ik
de aaneenrijgende woorden,
tot één geheel met een speciale boodschap,
mijn eigen of over een landschap.
Het is altijd fijn om iets te lezen,
om dromend in een gedicht te kruipen.
Soms kan ik er zelfs in verzuipen,
omdat ik zonder adem raak,
als ik die wondere wereld maak.…
De schoonheid van de natuur
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd wekt mijn
lichaam meer op dan de blik uit eender welke mensenogen
Je uit onvolmaakt op deze wereld terwijl handen geur van ieder seizoen bewaren.…
Ze heeft genoeg aan zichzelf.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
648 Ze blijven liggen tussen de plooien van de tijd,
tussen glooiingen van een ouder wordend lijfelijk landschap.
In traagheid wordt de nacht afgeschud
balanceert ze tussen
wakker wordend daglicht
beroofd van haar rust.…
Schemerlicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
480 Romantische sfeer in open hemel maakt het plaatje
compleet maar het zijn ook de wolken die als ware parade
van goed uitgebalanceerde variëteit, hoeveelheid, unieke smaken
de natuur en het landschap meekleuren, stad onder uitdovend avondlicht.…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Een gedachte
een eenzame wolk drijft voorbij
stilte in de geest
Hoe ik, alleen als een
wolk, door het glooiende landschap reis —
heuvels, rivieren die ik kalm ontmoet, en dan onverwacht:
witte madeliefjes, zuiver en zacht wiegend in de wind, aan het meer, onder de bomen.…
Onze Ardennen
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
621 Vlieg met me mee
ontsnappen aan het alledaagse
de wereld wacht
Hoe uitnodigend het is om
te kijken met het hart naar een landschap
dat zich uitstrekt met lagen van zachte kleuren en texturen
Tijd lijkt ontzettend langzaam te gaan zowaar stil te staan in deze puurheid.…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 Het is niet alleen gloed die me
aanspreekt maar ook voorbij drijvende wolken
creëren een ongekende harmonieuze sfeer tegelijk wordt het
omliggend glooiende landschap gesluierd in een adembenemend schouwspel.…
‘overwoeker mij!’
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
570 doet (of deed)
-sorry enzo- (me.. )
of ik herinner ‘t me niet
‘natuurlijk,
ik heb overal wel iets op aan te merken’
(minus) [‘de vlerken’ bijvoorbeeld]
ik heb overal kak* aan
maar ik ben ook veel te lief (geweest)
echt waar
dat is me al zo vaak verweten
ik ben ook veel te veel
vergeten
zogezegd
buien kwamen nogal heftig over
’t landschap…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Het zijn niet enkel tinten die
mij beroeren, maar ook wolken die traag
voorbijdrijven, weven samen met het dalende licht een
fluisterende harmonie die zich ontvouwt over de contouren van het landschap.…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Koude lucht draagt geuren
van vochtige aarde, verre regen, en een
belofte van winter, terwijl de zon haar laatste lijnen
achter het landschap legt, en ik adem het verdwijnen van de tijd in.…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 Pas als de breuklijn komt,
het landschap plotseling stilvalt
en het vertrouwde pantser van onze blik breekt,
staan we weer schuchter aan de rand.
Dan pas zien we hoe het water stroomt
omdat het niet anders kan,
hoe de rimpeling langs de oevers
de tijd met zich meedraagt.…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 'k Ga blootvoets door zand van duintoppen bij de waterkant.
En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.
En heel gedwee zag ik dicht bij zee boven bij ’n duinpan
bij het vervliegen…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat gulzig de zalige warmte opneemt.
Alles is op het toppunt van ‘zijn’.
Maar elk hoogtepunt is ook een voorbode van het naderend einde.…
IJsland
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.581 uur
Chique centrum lichtjes in de bomen
Huizen in diversen stijlen gebouwd
Warme mensen gewend aan de kou
Open en sociaal voelt zo vertrouwd
Gletsjers sprookjesachtig prachtig
Ontroerend wonder natuurschoon
Hagelwit ogen de oneindige vlaktes
Alsof er niets anders bestaat gewoon
IJspegels bekleden donkere grotten
Midden in een landschap…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Groninger Hogeland
gedicht
3.6 met 29 stemmen
13.986 Hoge hemel, lage grond,
die mij aan uw landschap bond.
Volle tarwe, sterke wind,
die mij aan uw kluiten bindt.
Altijd zie ik langs de dijk
Bierum, Roodeschool en Spijk.
Altijd keer ik tot u weer,
Zeerijp, Eenum, Garrelsweer.
Oude dorpen, oude stijl:
Westeremden, Oldenzijl.
Namen uit een lief verleden:
Loppersum, Uithuizermeeden.…
In 't dorpje Deudesfeld...
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.078 Een dorpje, sluimert in het dal,
maar eens, was ’t vuur en vlam
Een vreedzaam landschap, stil en puur,
maar eens, was ’t boem, boem, boem!…