2226 resultaten.
Een plekje vinden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 James Taylor,
zijn stem nog warm van Canada,
van de camper die haar zoon bestuurde
met herwonnen trots,
van de bergen die hen droegen
toen het leven nog even
aan hun kant stond.
Een stem kan breken
zoals glas onverwacht
onder een steentje breekt—
plotseling, nietsontziend,
en in honderd kleine waarheden uiteen.
Ze wilde het dossier.…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 mezelf open met een woord
geen mes, maar een stilte
die opensplijt wat nooit heel was
daaruit komt geen kind
maar een rivier van alle moeders
die hun eigen navelstreng doorsneden
om vrij te zijn
ze drijven nu in mij
met natte haren, open monden
ze fluisteren door mijn longen:
ren
ren
ren
zelfs als de bergen…
Brugklasser
hartenkreet
4.2 met 31 stemmen
4.875 die nu in de tweede zit
Stomme vakken, saaie lessen
en een berg met huiswerk mee
Wordt dus 's avonds uren blokken
Géén vriendinnen, géén tevee
En docenten, steeds verschillend
Elke les een nieuw lokaal
Wie verzint zo'n reis door gangen?
wat een toestand allemaal!
Zou de klas een beetje leuk zijn?
Sta 'k in pauzes niet alleen?…
M'n jas, m'n jas... waar is m'n jas?
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
4.204 Wel vond ik bergen oude troep,
Maar nergens zat ie bij.
Gewapend tegen weer en wind
In mijn geruite doek,
Ging ik naar buiten, naar de stal
Op rendieren bezoek.
Ik opende de deur en zag,
Tot ieders grote schrik,
Één van mijn rendieren mét jas
En héél verkouden blik.…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Gewielde en will'ge wentling der seizoenen,
ijs-zwaart der peer als zonne-dans van 't kaf;
mijne aarde, wisslend teken van verzoenen
die waart het Paradijs en wordt het graf:
gij wordt het graf de dankb're derver, die men
zal bergen, onbewogen, in uw schoot,
om dáar voor aarde en hemel weer te ontkiemen
tot dubbel leve', o broze,…
Een schot voor open doel
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.169 De bal vliegt met grote snelheid langs de doelman
Er is nu geen redding meer mogelijk
Geen doelpaal die nog in de weg kan staan
Het doel is leeg
En de bal is verpletterd tegen het net
Een oceaan van geluid stijgt op
Hij valt huilend op zijn knieën
Medespelers duiken boven op hem
Bedolven onder een berg van lichamen
Probeert hij wanhopig…
Liefde overwint lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Onze aardbol biedt immers overdaad voor allen
Erom te vechten is arrogant en nutteloos
Om uitspraken behoren er geen doden te vallen
En zonder nieuwste mobieltje of iPad
bén je geen loser of gevalletje hopeloos
Van deze droom kan ik wel leren
Hoe het zeker niet behoort te zijn
Vroeg of laat zal ’t tij toch moeten keren
Ons wachten immers bergen…
een dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.269 naar wat is (een dag)
koolwitje
waar komen vlinders vandaan die invasie van lentelijke
lichtgevoeligheid ondragelijk bijna witte vleugels
gespikkeld uit een droom ontwaakte nacht zo vroeg
een hand vol ochtenddauw gedronken van glanzende
grassprieten en enige uren die klonken als zware klokken
in een dorp tussen niet gespecificeerde bergen…
Hup Holland Hup 4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 halve liters ingekocht
Ook onze trainer heeft er weer een nieuw woord bijgeleerd
Dat als je niet goed bijtankt dat je dan hallucineert
Betekent dat je rare dingen ziet die er niet zijn
Een veld met 7 dwergen en een roze duinkonijn
Maar bij zijn laatste uitspraak hield ik het niet langer droog
Er is voor ons zei hij in dit toernooi geen berg…
Droevige tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 Grimmig zijn de verre bergen geworden.
Ontoegankelijk de borsten van een heks.
In onze sloot zwemt de krokodil en de arme snoek doet gebedjes,
en vlucht voor een sidderaal.
Oh dagen der siddering!
Want de rare mensen en de boze dieren nemen onze hoeken
en boeken in beslag, waaruit zij interpreteren met brillen en krokodillen.…
Laat 't los
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.019 Laat 't los en vrij
Wees gewoon wie jij wilt zijn
En ik ben mij
Alles wat in stukken valt
Laat 't los en vrij
Wees gewoon wie jij wilt zijn
En ik ben mij
En ik ben mij
We proberen of de puzzel past
Maar 'n stukje dat ontbreekt
We zoeken nog steeds
Maar vinden 't niet, nee
(Woho)
We rollen 'n bal tegen 'n berg…
Duizenden namen zijn er gewist
gedicht
4.0 met 7 stemmen
7.928 Vooruit gedreven worden we door woestijnen, bergen,
zweten als paarden en stinken als varkens.
We trekken door groene vlaktes van kraterinslagen
met holle ogen, met ingevallen wangen.
Onze radeloze stroom groeit,
een exodus voor de komende dorpen.
De eerste wacht een kom soep.
Zeg me wie je bent, maar je luistert niet.…
Roep je ziel aan!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 Leef natuurlijk, wild en magisch:
beleef de bossen, bergen, grotten;
stroom met beek, rivier en zee;
vlieg met de vogels in de storm
en brand je vingers aan het vuur.
Draai mee met het wiel;
leef, lijd en word wijs
want aan het einde van de reis,
voorbij het verlangen, leer je:
Jij bent Godin en Jij bent God.
Wees Gezegend !!!…
De tent
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 Een uitvouwen van herinnering
aan hoe w' in de regen
met dikke buik in bergen,
onder bomen bij meer en zee,
we met de kinderen er blij in sliepen,
waar we liepen
Ons tweede huis, ons intiem
oranje deur met rits en
legergroen de canvasmuren
een touw met knijpers voor de was,
de binnentent zachtgroen,
blauw 't losse zeil
waarop laars…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 eicel, naar vissen, koraal
Zo’n schelpje op een maagdelijk strand
Van algen in golven en mossen op rotsen
Naar groen goud vol bloemen en vruchten
In almaar delende, verenigende ideeën
In een wordend zijn, de ruimte tussen de dingen
In zoveel zieltjes, allemaal op zoek
Naar ergens iets, daarbinnen, daarbuiten
Als water door beken van bergen…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 Die berg zijt gij, gij woekeraren!
Koud, hard zijt ge, als der bergen rand;
Geen laafdronk vloeit ooit uit uw hand;
Besloten in u zelf, blijft ge op uw goud slechts staren.
Maar ziet nu hij uw sterfbed rond;
Daar naadren zij, uw dartle neven,
En ’t goud, waar voor ge uw ziel zoudt geven,
Stroomt nu, verbrast, langs dis en grond.
Ach!…
COLMA
poëzie
3.3 met 11 stemmen
4.439 Langs bergen en dalen
Was EDWIN getogen
De vijand te keer,
En 't zieltje van 't meisje
Was met hem gevlogen,
En zweefde om hem heen.
Ach, Hemel! het lamplicht
Wordt blaauw voor hare ogen,
En kraakt in de pijp -
En tegen haar over
Aanschouwt ze de minnaar,
De énige man!…
Vierkoningen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
980 Een stralende zon draaide weg in de bergen
en stilte beschermde vier mensgrote dwergen.
En Melchior wilde zo graag wat gaan slapen
doodmoe van de reis begon hij te gapen.
Het goud dat hij meebracht was mooi maar woog zwaar:
hij sliep goed beschermd door kameelwindig haar.…
Lied van goud
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.636 De vertaling van de Joodse tekst:
Jeruzalem van goud
En van koper en van licht
Zie, ik ben een viool
Voor al je liederen
De heldere lucht boven de bergen
De geur van cederhout
Wordt door de zachte wind gedragen
Daar rond die stad van goud
De stenen liggen kaal te rusten
Zij zien al eeuwen lang
Hoe mensen deze stad begeren
De pelgrim…
Uitvaart
poëzie
4.1 met 14 stemmen
6.655 Verzeker, berg het Hollands wonder!
Hoe haalt de zon haar aanschijn onder*!
O Baltisch meer*! o storm! o strand!
Helaas! waar is DE GROOT gebleven,
Die voor de schipbreuk van zijn leven,
Zelf onder 't opgeheven zwaard*,
’t Gezicht des Doods braveerde*; en sterker
Dan staal, voor eeuwigheid van kerker
Noch bittre laster was vervaard?…
De Engel en de aardling: oftewel de vernietiging van een Homo sapiens. (3)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
579 Ze voelden het beiden aankomen,
en ze hadden zich onderaan een berg neergevleid, het einde naderde.
Ze spraken er heel rustig over, ze hadden immers gedaan wat ze konden?
Ze spraken over de mooie tijd die ze samen hadden met elkaar,
en af en toe huilden ze zachtjes omdat het maar zo kort had mogen duren.…
DE MOLEN
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.972 uitgestokene en zij schrijven
hun cirkeling, nu zij weer drijven
op stromen, die hebben meegevoerd
de zonversplintering, het ontroerd
ademen van land en zee, de gave
waarvan de kostelijkheid met laven
strijkt door hun traliën en zij
met ruime banen te loef, te lij
zeilen zij door het luwe weer,
vinden hun oude wisseling weer
van op en onder en berg…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 De bebaarde bard waagt op de kale berg zijn woorden.
Weer werd het weer woester. Waarden werden waziger: van Woerden, naar Wierden, naar Werden:
oostwaarts laverend in pek en veren,
varend op pikzwarte inkt.
Het harde hart stinkt. Mijn pen verdrinkt.
Peilloze diepte, nacht, golven.
Man van Mars, wolven.…
de soldaat lacht in juni
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
568 de wind
de voorhoede vecht ‘n verloren strijd
de kou smelt in de cellen van Rhea
de fusie – ‘n gloeiende beweging
de stroom aan doorgekookte hoeren
terwijl ‘n vliegende Sparta met
verlengde flexibele vingers
de grote zwarte vlerk bedwingt
de hemel eraf wordt gerukt
de glorieuze meerkamp gewonnen
met bliksemsnelle ladders
V
de berg…
De grote terugkeer van de koning (epos)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 steeds zwakker werd in hart, hand en gemoedsrust
Aldus werd Alpha afgezet
Zijn terugkeer continu belet
Zijn onschuld werd verzwegen
De macht kwam bij het leger
Verbannen is op zoek gegaan Heer Alpha naar de wijsheid
van krachten oud en ongekend, de wortels van zijn wezen
Hij heeft de Goden raad gevraagd, de sterren leren duiden
Lang bergen…
Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.697 Gij bossen, bergen, beken, beemden,
Waar langs mijn blik, als dronken, dwaalt!
ô Groot, ô nameloos verrukken,
Dat in mijne aadren bruist en gloeit!
O, 't zal mij eindlijk dan gelukken,
'k Zal eindlijk dan de bodem drukken,
Die heel mijn ziel en zinnen boeit!…
De brievenbesteller.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.106 Is 't of mijn hersenkas
Gedachten overstelpen,
Een stem klinkt uit mijn tas;
Ze zegt mij: 'k draag van stond tot stond
Een wereld vol gedachten rond,
'k Berg vreugde en schrik, en liefde en smart,
Ik spreek lot hoofd en hart.…
Tour de France 2015 totaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
951 doodse streek vol stille erevelden
Hier sneuvelden niet enkel wielerhelden
6-Abbeville - Le Havre
Le Havre daagt, de weg gaat langs de kust
Normandië, berucht door westenwinden
Een kleurrijk lint volstrekt gelijkgezinden
Geeft lijf en leden nog een dagje rust
Geen koersdag om het uiterste te vergen
Voor D-Day moet men wachten tot de bergen…
Xochipilli
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Eenmaal op de achterbank
hingen we ouzo-slurpend over elkaar heen
Mediterraan gekef liet de ramen klappertanden -
onvermoeibaar waren die mondjes
De auto slingerde over het gruis
niet ver voorbij de vangrail
lag de Egeïsche Zee klotsend op de rotsen -
als je tuurde zag je aan de overkant
het silhouet van een Turkse berg
een moederborst…
Van Bergeyk naar Bretagne
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
508 《 URSULA'S ZOMERRELAAS 》
Hielke en Sietze uit Emmer-Compascuum
Tom de Landroye uit Wognum bij Leek
Jo Bonifacius uit Zwaag Westeinde
Fra Willibrordus uit Grave benee
de Sluis, André Mieux met de zachte g
waar Mary Servaes zong als ster zonder naam
van Schin op Geul tot de bergen
van Vaals
Die zeven die allerminst op elkaar leken
Doch…