3244 resultaten.
monstertocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 rivier het diepst
we zijn nog niet eens
op de helft van de reis
roept de gezagvoerder
hij geniet van de trage
bewerkelijke terugweg
de reis duurt drie keer zo lang
met zeemanskunst en improvisatie
loodst de gezagvoerder
het schip terug naar zee
vlak onder een heldere hemel
danst een loodkleurige stip
op gulzige grijpgrage golven…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 In de namiddag
komen vele mensen bijeen
om aangenaam te huiveren
bij brullende golven
hemelhoog spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen…
Een terugtredende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 caleidoscopisch
kwamen de verhalen
en herinneringen
namen elkaar mee als
golven in de branding
van de zee
krulden emoties
sloegen wit om
in het schuim van
succes wij waren
meteen weer
helemaal bij de les
in het doorleven
wisten wij elkaar
alle ruimte en
support te geven
voor de inkleuring van
stemming en moment
wat resulteerde…
De Ballade van Orange Grave (1)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 Een jongen van de Cariben
plukt sinaasappels in de
Sunshine State
de zon staat hoog, zij brandt
Meerstemmige gospels golven
over de orange grove:
nobody knows the trouble I’ve seen
hoe het voelt om zwart te zijn
Zij kijken niet in de zon
zij weten van het wit
de jongen van de Cariben
en zijn kompanen
In de Sunshine State
houdt…
laten gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 zien
stormschade
in olieverf
op doek
we kijken naar
de zwarte golfbreker
basalten wachter
aan zee op doek
hoe het water
beschrijven haar tinten
haar tonen met
blauwzwarte inkt
de schittering van
zilveren strepen
onder een tere
witte lucht
hoe de stippen
van vermiljoen
azuur citroengeel
in woorden vangen
grote golven…
DAGJE SKIRDAM
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 De watertaxi nam een grote bocht
Om dan te arriveren bij de halte
De kade had ik eerder niet bezocht
In brons, gespierd - een scheepsbouwers gestalte
Het Schreiershuisje aan de boulevard
Werd expositieruimte, afscheidstranen
Geplengd door vissersvrouwen zag ik daar
De Maas met vrachtvervoer en witte zwanen
Een straffe wind klopte de golven…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 stil deint de
bloemenzee
onder de zachte
hand van de wind
alleen de kleuren
spreken met
de oranje kant
uit het harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 strak lag de plas
tussen de bergen
als spiegel van
de nacht bij een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen…
De jacht gaat open
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.237 yachten op het water
kapseizen
de drenkeling,vluchteling overboord
golven breken
zich thuisloos weten
't goedaardige wezen.
Opjagen van soortgenoten
rust verstoren
de klopjacht is open
kruit is verschoten
verschillende patronen,
hoge noten op hun zang
horen thuis in 't gevang.…
Orkaanwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De zee brult op d’kusten aan,
Golven doen de schepen beven,
Vissen blijven rustig beneden,
Kijken het geweld kalmpjes aan.
Jan van Genten en ook albatrossen
Vliegen zwevend af en aan,
Walvissen en dolfijnen zoeken
Rustiger wateren om heen te gaan.…
zomerstranden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
230 Dapperheid nestelt zich op het water
pas later de kater van verloren liefdes-
levens; op de zomerstranden verwoest
aanlandig breken zij wind met golven.
Vleierij en vrijpostigheden; zij strijden
de verloren slag door het terugtrekken
in puissancesprongen over alle kuilen
hun pixelzwarte withoofd op de koop.…
Getijde van de leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
171 De golven van de dagslag leggen zich neer.
De wereld eist, maar vindt geen ingang meer,
wat overblijft is vloeibare, diepe rust.
Laat de peilloze diepte de naklank maar smoren.
Geen flikkerend licht dat de bodem raakt.
In het heldere water gaat de ruis verloren,
terwijl de stilte de verbinding maakt.…
Loop van gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
136 En zo al dromend
turend naar de schijnbaar
eeuwig voort gejaagde golven
stromen mijn gedachten mee
en vormen een gedicht
dat stroomt met hen mee
naar eeuwig deinende zee.
En zittend op toppen van duinen
zie ik die woorden mengen
in een machtige massa
tot waar aarde en hemel
ineen smelten in onzichtbare lijn.…
De eindeloze zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Staand in de branding,
Zie ik in d’oneindigheid van de zee,
Waar golven onafgebroken rollen,
De hemel in de zee verdwijnt.
De zon verdwijnt mee,
Als d’nacht de dag overschaduwt.
Dan bij de wederopstanding
Doven maan en sterren
In ’t verschiet.…
Kust perikelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 De golven dreunen op de kust,
Kalft zo steeds verder af,
Toch, en toch blijft de kust kust,
Daarvan sta je toch paf.
Alleen ’t land wordt steeds minder,
Verzwolgen door de zee,
Geeft voor de kuststrook hinder,
Die zitten daar mooi mee.…
geen lief, geen hoop, geen eiland meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 met jou heb ik een eilandje geschapen
de golven flirten in extase met het zand
de dagen zijn zo groots - te groots om te verhalen
en in de verte uit de blauwe lucht daar klinkt de pastorale
jij vlecht jezelf in mij en ik poëtisch jou arcadisch in mijn sferen
zo dichten wij elkanders ogen en drinken nectar uit het hart
in jouw oksel lig ik naakt…
Enkele reis Noordwijk - Sarajevo
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
4.486 Luid lachend springt mijn zoon in de golven,
z'n lange lichaam onder koud water bedolven.
Het kan hem niet schelen, hij heeft plezier,
het leven is goed, het leven is prettig hier.…
Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Ik kijk vandaag door het venster naar gisteren
wat acteerde en wat was oprecht,
soms verzwelgt immers een gewone dag de tijden
kolkt leven plots als grote golven over stranden
zie je overal verwoestingen en as aan de kusten.
Gedachten van hun die waren en zelfs levenswerken
kunnen zo uitgestrooid in oneindige diepten verdwijnen.…
BESTRIJDINGSMIDDEL
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.104 op laag water herkenningspunten
minimum aan regels resulteert
in ruime vrijheid waarin de hofnar
clowneske gebaren kruidt kolder
besmuikt de onderbuikgevoelens
te lijf gaat lol trapt broeken kruist
met luiers verknipt tot maskers
starend naar pretogen kijkend
als in een lachspiegel vergelijkend
smileys dobberend op zee koppen
van golven…
MEER MIN
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.013 Oh, de wind en het stille, het wijde
En mijn vissenstaart die weer beweegt
Nu het zand van mijn huid is geveegd
En mijn haren weer glanzen als zijde
Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen
En het schuimende, speelse gespat
Dat ik door alle pekel vergat
Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen
Op het eiland van Groene Smaragd
Waar de wegen…
De Wind
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.950 Getekend door allerlei handen
met de klank van gloeiende kreten –
vliegt hij binnen door de spleten
en verleidt mijn oog,
Leidt mij daarheen waar de golven
de hemelse dampen zoenen,
De Maan fronst zuur haar voorhoofd,
en in het water fonkelt iets,
De Oceaan hijgt.…
Gebroken Tranen
hartenkreet
4.2 met 47 stemmen
2.035 herinnering aan mij
Laat mijn beeltenis voor altijd gaan
Verzwijg mijn woorden en gedachten
De liefde die ik voor jou heb gevoeld
Vergeet mijn ogen met gebroken tranen
Alle tederheid die voor jou was bedoeld
Verwerp de vriendschap die ik voelde
Je bent er niet en zal er nooit meer zijn
Geen illusies meer enkel verloren dromen
Verdronken in golven…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.018 Dan rezen hoge golven op en neer.
Wij duikelden lijk hondjes
over die reuzen, en dan weer.
Aan het strand van Tanganica
ademden we Afrika in en uit.
We zagen de zwarte vissers
hun netten trekken bij hun schuit.
O-is ! O-is ! zingende vooruit.
Aan het strand van Tanganica
blikkerde mica in mijn hand.…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 Boven op het grillige duin
kijkt zij uit over verleden
ziet in een mist van tranen
de vele gouden randjes om de
grijze wolken en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het…
Reis naar nergens
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.296 lengen
kille nachten huilen mee
elke ochtend zal licht brengen
soms haat ik die zo geliefde zee
vele stappen die ooit verzanden
in verdriet maar ook in de lach
woorden die in handen landen
het zandhappen door weer een dag
stilletjes denk ik, nee ik fluister zacht
kan ik leven zonder branding, zonder zee
ik draai me om in golven…
Verkenner*
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
827 Voor mij slaan de golven om in regelmaat.
Ik dommel weg en zie boven het helmgras
iets bewegen – een vlinder, een libel of
herrijzend oeveraas ?
Wieken gaan razendsnel onhoorbaar rond
en lensjes op de coating draaien naar alle kanten
terwijl het staartdeel trilt, ijl, gevorkt, geknipt
om data te verzenden.…
in ons een zeker weten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.385 kom laat in deze stille nacht
ons dansen op de daken als
kat en kater; alle pracht van
heldere maan straalt daar alleen
voor ons; wij lachen over hen
beneden die niet vermoeden dat
het leven heerlijk, mooi zijn kan
en als wat steentjes op het water
zo dansen onze dromen tot zij
zelfs golven slagen in de hemel
kom laat in wens van eeuwigheid…
Iphigeneia
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.401 Bescherm ik ze tegen de golven van de woeste zee.
Voor eeuwig
Herinnert men zich mij.
Beteken ik hoop,
moed.
Sta ik in de geschriften beschreven
als Iphigeneia,
het meisje dat stierf voor haar vaderland.…
Een dagje naar het strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.911 Ik zuig mijn longen vol
Ik kijk en consumeer de zee
De duinen drukken op mijn rug
Nooit meer wil ik terug
Mijn stappen sporen in het zand
Iedere stap iets minder zwaar
Het koude water groet mijn voet
Het wordt donker, het is vloed
Niet één keer kijk ik achterom
Want achter mij valt niets te zien
En ik moet verder bovendien
De golven…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw van je ogen
vergeet-mij-nietjes
die zongen
een eindeloze kus
Ik zag je lokken
golven…