4149 resultaten.
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 Door nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen
handen voeten
de rest onzichtbaar
ze klemt zich vast
wil heel zijn
maar kan niet bestaan
baren gaan over ons
ze weekt los…
HERFSTDAG
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
862 Leg uw schaduw op de zonnewijzers,
en laat over akkers de najaarsstormen los.
Beveel de laatste vruchten, zich te volmaken;
geef ze nog twee zuidelijke dagen,
maan ze aan tot rijpheid, en schiet
de laatste zoetheid in de volle wijn.
Wie nu geen huis nog heeft, zal zich er ook geen meer bouwen.…
Reddende vesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 en profile
in je gefocuste
blik de schrik
van het moment
voelde spanning
in je hand zag
voeten bewegen
in hun diepe indruk
op het strand bij
de afzet van leven
in rood
keerde het tij
de noodhulp
was al dichtbij
flarden van stemmen
in zwaaien uit
reddende vesten
nog bleven
woorden stil
in onrustige ogen
weer lieten wij
los…
Noem mijn naam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 zal je zeggen
waar ik ben
laat me vertellen
over mijn nieuwe wereld
laat me vertellen
hoe fijn het daar is
laat me vertellen
dat ik mijn oude wereld
niet meer mis
als ik even terugkom
in jouw wereld
noem dan mijn naam
als ik niet meer weet
wie ik ben
noem dan mijn naam
tot ik jou
weer even herken
maar laat me daarna los…
Die versnellend krulden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 langzaam
liet ik de
emoties los
die versnellend
krulden naar het
einde van het
leren stuk
van de zweep
zij knalde
gaten in de lucht
door een vlucht
die te snel was
voor het blote oog
het foeteren
veranderde
in snelle drift
met de vloek
als lokaal
taalgebruik
waarbij het tempo
van de slagen stevig
werd opgevoerd
in een exercitie…
Stille wensen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 wist het spel
zo te delen dat
ieder daar een
goed gevoel bij had
ze speelden
met een lach
van binnen uit
wat door kenners
werd getypeerd
als winst voor de
schavuit hun ogen
spiegelden plezier
zeker als de winst
al op voorhand al
bijna te incasseren
was omdat zij het
geluk al bij de staart
te pakken hadden
maar die liet los…
IN JE BLOOTJE 'T AFZWEMMEN, 'T WERKT!!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
436 Langzaam stap ik in het zwembad
tree voor tree, stap voor stap
Om stuk voor stuk los te laten
Het vroegste en recenste lijden
Dan laat ik mij voorover glijden
Om ‘t lijden in 1 keer af te laten glijden
En dat allemaal in m’n blote gat
’t is me wat, ik ga bloot nat
Met ook mijn lijdende billen
Die het wel uit kunnen gillen
Maar bij het afdrogen…
In de oren van de tijd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
489 In de oren van de tijd
tussen hoop en vrees
echoot jouw naam
Mahsa Mahsa
Elle s’appelait Masha Amini
jouw ogen schitterenden
als het licht van de zon
de zachte volheid van je naam
Vastgesnoerde woorden
worstelen zich los
over de daken van de wereld
schreeuwen we Mahsa jouw naam
Hoe immens jij bent
dichterbij dan ooit
de echo van…
Ga nog niet weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 ga nog niet weg
als je zegt
dat je moet gaan
ga nog niet weg
blijf nog even
bij me staan
ik weet het
samen gaat niet meer
al probeerden we het
telkens telkens weer
zeg me
dat het goed is
dat we ieder onze
eigen weg weer gaan
zeg me
dat door het los te laten
er iets van onze liefde
blijft bestaan
maar ga nog niet weg
als je…
LEERPROCES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.097 in kaalgeslagen stompen bos
met nacht en onmacht in donkere darmen
gorgelend grommend en fluitend
duister drab van eigen brein komt los
schuifelt over de vuile verbodsgrond
knarsend het legergroen roestig kolos
primitiever dan toen we onwetend waren
het stamhoofd bevroegen op zijn wens
en bovenop de zere blaren zaten
naast de karkassen…
Einde van de weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik wist
dat als ik
jou zou raken
jij bij mij
alle knoppen
los zou maken
ik ongeremd
mezelf zou
kunnen zijn
ook al blijft
de schaduw
dicht bij mij
de ontbrekende
stukjes pasten
naadloos nadat
ze al een tijdje
gemist werden in
de volwassenspurt
jij en ik
eindelijk in
gesprek zonder
woorden verliefd
zonder rem en
terughoudendheid…
Het verborgen paadje
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
484 we liepen
juichend het
verborgen
paadje in naar
onze geheime
bloemenplek
waar alles
altijd bloeit
ook nu
een half
zonnetje
en samen
even vrij los
van de wereld
in samenspraak
alles begroeten
de stand van
zaken opmaken
wat zijn schoonheid
heeft gegeven
wacht nu overleven
alles heeft vrucht
gegeven voor weer
een nieuw leven…
Verliefdheid/Liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 ik heb je
zien dansen
alleen op
het dakterras
met een bijna
volle maan
rustend op
de balustrade
ontspannend
staand in een
gelukzaligheid
die jij nog
nooit in je
leven ervaren
hebt zo diep
van binnen
het totale
los zijn van
de wereld
en tegelijk
met liefde
warmbloedig
opgevangen
worden
het zijn die
momenten
dat aarde…
Kleine angsten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 kleine angsten
een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer…
Tumult
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Naar gelang wie er over vertellen
Was het niets minder dan een kristalnacht
Anderen onder het mom van rellen
Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht
Decadent roffelend op de grote trom
Leeft men in een wankelstaat van Sodom
En Gomorra tweedrachtig van God los
Als Dante verdwaalt in een donker bos
Getuigenissen die niet echt deugen…
METTERDAAD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Als je weet wat lijden is
omdat je lijdt of 'gelijdt' wordt
als je weet hoe lijden werkt
langdurig lijden, denkt te weten
doch je wordt plotseling geconfronteerd
met bitter ernstig lijden van een derde
dan laat ik even of langer
mijn eigen levenslijden los
om metterdaad, daadwerkelijk
stil te staan bij het lijden van die anderen…
Oorlogsglas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
651 Toen je terug keerde,
nadat je jaren in de buik
van een reus had geslapen
zag je hoe de wereld
gewoon was doorgegaan
Voelde jij je als los zand
een samengeraapt zootje
opgeslokt door die
allesverzwelgende oorlog
die jou in stukjes glas brak
Je had gezicht noch naam
het kostte pijnlijke jaren en tranen
voordat het verbrijzelde glas…
Als de beste wijn, brandend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
409 Wij willen niet terug
naar de tijd
toen wij elkaar niet misten,
wij de dagen ongemerkt, los
van onze diepste verlangens,
verkwistten.
Het gisten, zogezegd,
heeft, later wellicht
beslissend geborrel gebleken,
een substraat opgeleverd,
wedervloeiende massa,
tastbaar stollend gevoel
in de adembenemende ruimte
van ons samen.…
Liefde en rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
655 Als dan de dood 't lijkt te einden,
Blijkt de rouw,
De liefde niet te ondermijnen,
Rouw en liefde nauw verbonden,
Laten elkaar niet los,
Verzachten de diepste wonden.…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Ik liet los.
Lucht stroomde in
en voeten vonden hun weg.
Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door oude ramen.
De vreugde raakte zacht
elke stap,
en ik liep,
ik leefde,
ik was thuis…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 Schoon, maar los en ongestadig
Is het lieve Lenteweder.
Gistren lachten al de bloempjes,
Al de kruidjes op de velden.
Zachtjes blies het westenwindje
Zijne adem door het lover.
Lieflijk vloeide 't zilv'ren beekje
Langs, met lis bekroonde, zomen.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Laat los — en zie: de roos bloeit juist in het loslaten,
in het vallen, in het opengaan zonder weerstand.
Wij zijn geen losse stemmen meer,
wij zijn één roos,
één gedicht,
één vuurrode bloei
die nooit meer sluit.
Pluk haar nu.…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je hem waden planten en poten
harken de paden.…
De ring van Saturnus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.105 Afgeplat wentelt de bol om de as
In een ring van puin, steen, stof
Miljarden hemellijfjes
Volgen de baan
De kosmische wet
In een samenhang tussen verte en vaart
Door een massieve kluit aangezogen
(Omgekeerd evenredig met het kwadraat)
Zwier- en zwaartekracht houden elkaar in toom
Dan scheurt een reuzekruimel los
De maan die te dicht nadert…
Troost
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.699 Leg nu je hoofd tegen mij aan
laat je tranen even los
stel je open voor je pijn
wees even wie je graag wilt zijn
en laat je echt volledig gaan
Leg je hand in die van mij
en ontspan je helemaal
even heel dicht bij elkaar
laat mij spelen met je haar
voel je even heerlijk vrij
Ik ben toch zo met jou begaan
door de pijn die je steeds lijdt…
Cirkel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.041 Scheur onze schuwe banden los,
'k leef wel verder
in mijn eigen chaos.
Laat me nu maar gaan,
vergeet ik heb bestaan.
Laat deze laatste cirkel
van tranen vervagen,
in een plas van tedere dagen.
Laat ons nog één keer
samen dansen
in het sterrenlicht
van blije en droeve verhalen.…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.
Ik weet niet wat nog wordt gevoeld
aan waarde, aan echte levenspracht.
Ik vecht door al is het wreed,
zonder hart en bloed likkend
als vampier, terug in mijn schulp.…
woordkus
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.073 als een zachte warme deken
voelt jouw liefde zo vertrouwd
alle rimpels gladgestreken
voelt mijn hart niet meer zo koud
door een handvol sterrenregen
zie ik eindelijk weer licht
is er zon na zoveel regen
is mijn blik opnieuw gericht
op het einde van het duister
daar waar jij nu op mij wacht
los van loden last en kluister
zwevend…
lippen die zich welvend schikken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.122 passie vrijt
met donkere blik
in de nacht brengen
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt, uitstel
is het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht sluiert geen lust
geeft ruimte en rust voor
een teder gedragen
donker laat de beesten los…