3975 resultaten.
Groene papegaaivis
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
422 Ik wilde mijn hand tussen de
parelwitte tanden stoppen en
voelen hoe zij niet toe beet,
maar minzaam over mijn gerimpelde,
behaarde huid knarste, omdat zij
wel wist hoezeer ik haar beminde.…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 Onder zijn dichte bladerdak
-hij heeft immers de tere huid van een felle
roodharige- moet je met praatjes niet
aankomen. Niemand wordt hier langer
dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor
vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich
smal.…
Bloemenregen boven Brussel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 vinden wat
vastgelegd moet worden:
bloemen tussen grijze
rotsen van graniet
hoge kliffen diepe kloven
in de sporen van de tijd jouw
berichten van liefde en rouw
uit Brussel verlaten stad waar
alles te vinden is wat jij
zwijgend schrijft waar je alles
ziet in de breking van het licht op
de steile weg omhoog waar
je onder de huid…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 tintelend licht op haar huid
dorstig haar lippen.
Zichzelf vergeten
stroomt hij door al haar dalen
de zee tegemoet.
De schaamte voorbij
drinkt zij de eeuwige bron
zo blijft zij nergens.
Stamelend schreeuwend
klanken van over de grens
klinken zij samen.
Dan breekt de hel los
of gaat de hemel open
wat maakt het hun uit?…
Onvoorstelbaar echt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
660 Heel gestaag kerft nu jouw branding
rake woorden in mijn huid en almaar verder
word ik meegetrokken door de golven,
soms omhoog getild, dan weer bedolven,
getroffen door een stilte, een krachtige storm
en ik lach, er wellen warme tranen op,
voor mijn ogen krijgt jouw diepte vorm.…
Overal want nergens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Mager, handen ruwe huid
een schorre groet met gaten
tussen mijn zandknarsende tanden:
iemand om van te schrikken
Ik ben overal want nergens
mag ik zijn, geef me schoenen:
zolang ik loop leef ik
Noem me Job, ik geloof
niet dat God me zal redden
uit de onderwereld
waar het 's winters warm is
tot midden in de nacht
de deuren sluiten…
lila blauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 aan de rand van
het graanveld
ontgroeien we
de wereld
toon en kleur
raken de
dunne huid
meer dan ooit
Schaue hier
Herz und Auge
weint vor dir
Bitterlich
de fado verblindt
ons met tranen op
de dag dat het
nauwelijks waaide
het intense
lila blauw
van de pruimen
in de boomgaard
het stralend geel
van een fiere…
Ja Ja
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Onder mij warmen jouw handen
mijn billen, jij kneedt en voelt
of ze zich al spannen, we spelen
lippend en likkend met elkaars
zachtste huid en stellen uit
te kiezen tussen voelen en
aanraken, of om te draaien
voor alletwee tegelijk, we branden
onblusbare liefde in ons verlangen
ik ril, het raam staat wijd open
het is te laat voor schaamte…
Speeksel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 schaal in haar hand
Ik krijg een stoel in de hof
en een beker kruidendrank
Half slapend zie ik een slang
uit de tempel komen
Ik voel haar aan mijn teen
likken, maar ik droom
van een jongeman
die zacht zalf smeert
op de zweer die mij kwelt
Ik krijg een stok mee en
de geest van de slang
windt zich eromheen
jong in een nieuwe huid…
Müntschi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 maar de lakens strelen mij
Het is nog lang geen dag
Jij blaast kusjes in mijn oor
Word wakker, ik wil geuren
in jouw bloed
Raak me aan, maak me mooier
dan ik ben, draai je om, kus me
begeer me en maak me fijn
Laat in mij, op mij, om mij
fluwelen hommels zoemen
laat me glanzen en zweven
Laat jouw kusmondjes
wegdrijven van mijn huid…
Onvolkomenheid?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
366 Gedoopt in trots en twijfel
maakt het subjectief om het
pad alleen te gaan over de
naakte pagina’s van een laatste
hoofdstuk en dunt mijn eigen
taal langzaam uit om steeds
in vol ornaat weer op te staan
ik werd herhaald verleid door
haar verpletterende schoonheid,
getatoeëerd geluk op de huid
van het oudste perkament, die
schrift…
Vogelvlucht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
403 gedachten
in het droge land
van talloze wijsneuzen
die constant wezen
naar steeds dezelfde kant
de aarde was gebarsten
toonde haar dorheid
in tal van scheuren door
een immens verlies van
kracht in verbondenheid
daar waar het laatste
groen verbrandde aan
boom en struik vocht men
zelfs om schaduw voor ieder
stukje onbeschermde huid…
uitwendig
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
384 bestendiging van roerloos weten
ter kennisgeving, zodat sprake is van
bevaarbaarheid als bewijs van zichtbare verte
want daar omzoomt verstrooid licht de bosrand
priemen goudgerande wolken in het zwerk
langs deze snijlijn van het heden gloort de
diep verzonken terugkeer in flaptekst
leesbaar voor het welwillende oog, teder
met een rakelingse huid…
Sintels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Ik koop kleren die zomer en winter
passen bij zijn sjaal, de bonte
waar mijn herinneringen niet
uit te wassen zijn
Ik heb hem geslagen
omdat hij op mij ging lijken
geëist dat ik alleen hem wou
in onze driehoeksverhouding
van aandacht, aanraking en liefde
we hebben er over vergaderd
punt voor punt in bed
elke zenuwcel in mijn huid…
Huidbarrière
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 Had ik die schubvlecht werkelijk geschapen
Gewoon, omdat ik niet van mensen hield
Gebruikte ik mijn huid als afstandswapen
Omdat mijn opvoeding veel had vernield?
Chronische ziekte kan een schuilplaats zijn
Bij schaamte, schuld en stress en zielenpijn…
Doden droeg naar later
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik voelde in een
vlagend licht touche
op mijn huid jouw
verhalen dwarrelen
in het gaan
van het ene huis
naar het andere land
in talloze talen
van ijzig dun
tot dampig warm
beklampend op de borst
tot siberische vorst
ben meegevoerd
door chaotisch
golvend water dat
doden droeg naar later
met de vlucht van storm
naar orkaan en…
HET WIL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Het wil in plooien huid geloof ontvouwen:
stil verzwijgen dat het van haar houdt.…
Woudbloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
530 haar lichaam is als een verwaarloosd woud
dat door de echtgenote werd geprezen
haar gebrek kan de hebzucht genezen
tot heden toe wordt er nog niet verbouwd
er waren nog plekjes voor een samenzijn
waar een streling of zoen zich vermaakte
met de tere huid die regelmatig staakte
en de imperfecties kende van de pijn
geen één beminde zoals…
de droomkus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 verleden tijd
veeg je niet uit met een gommetje,
die blijft je achtervolgen,
die kleeft aan je huid,
die kriebelt, verdorie, in elke porie.…
erotische woordenschijt
hartenkreet
2.3 met 75 stemmen
4.260 Je huid, warm, snakkend in de
fraskelstroom,
m'n handen glijden zacht door
slingerwoom.
Knoepels draaiend, ik proef je
diep,
we storten samen in een
knarsend kleep.
Kruisend, knerpend, voel je natte klauw,
boezeltongen likken langs de
rauw.
Lustige klotters, likkend, wild,
in je diepte kreunt de wereld stil.…
XI. (vlees in fragmenten)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 — epiloog voor een lichaam dat zichzelf bekeek
het lichaam is aanwezig
te veel,
te echt
een heup als een heuvel
een buik vol verleden
een borst die druipt
van betekenis
maar het gezicht
is gespleten
in hoeken,
drie ogen,
twee monden
die niets zeggen
en toch
alles
kleur botst met volume
lijn krast in huid
wat overblijft
is…
Getekend beeld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
332 Mijn vingers tekenen jou
Op je roze huid in witte lijnen,
Die langzaam verdwijnen
Wijl ik versmelt met jou.
D’eens getekende gekende vormen
Vormen een eertijds beeld
Van ’n oude foto, vergeeld,
Verdwenen in eer gewoede stormen.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 Zonnestralen zetten jouw huid
In ’n oogverblindende glans,
’n Glans die alles doet verdwijnen….
Jouw hete kussen
Branden vurig
Op mijn koortsige lippen….
De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
272 Zonnestralen zetten jouw huid
In ’n oogverblindende glans,
’n Glans die alles doet verdwijnen….
Jouw hete kussen
Branden vurig
Op mijn koortsige lippen….
De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Overal want nergens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
194 Mager, de handen ruwe huid
Een schorre groet met gaten
tussen mijn zandknarsende tanden:
iemand om van te schrikken
Ik ben overal want nergens
mag ik zijn.…
Skulls
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
289 Zonder huid lijkt ’t allemaal gelijk,
man en vrouw – één witrijk.
Toch verraadt de kaak soms kracht,
het voorhoofd rond, of schuin van macht.
De wenkbrauwboog, de nek die spreekt,
een stille hint die overbleekt.
Maar wie wij waren gaat toch teloor,
doch.. schedels zingen: memento mori... !…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Mijn hand was niet de hand van gister,
mijn adem rook naar verre mist,
mijn huid herkende haar eigen naam niet meer.
En alles wat ik dacht te weten
lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…
Verf overschreven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
113 Steeds dikker wordt mijn huid
van natte verf, alles
wat ik meemaak bedekt
met een nieuw laagje dat verkleurt
met de nog natte ondergrond
die langzaam droogt op mijn harde kern
die niemand ziet - wie ik ben
in mijn eigen herinnering
als het ware van binnenuit
gezien, wat een fantasie is
omdat vanaf het begin de buitenwereld
haar kleuren…
Liefdesbron
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 Ik zie het wel
in het isolatieglas:
mensen dragen zichzelf
op hun rug
Hun hemden zitten strakker
dan hun huid, ze kijken
trotser dan een pauw
en paraderen
met zelf-gebonden handen
in de lucht van hun droogwindige
darmbacteriën, ze zien het niet
als hun probleem
dat mensen gespannen zijn
opgejaagd door de maatschappij
uiteindelijk…
Beek idylle
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 En ik, ik kijk mijn ogen uit,
Laat mijn oren graag verwennen,
Een enkle zonnestraal
Verwarmt mijn hunkrende huid,
Dat het briesje eer koelde.…