Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Groene papegaaivis

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
Ik wilde mijn hand tussen de parelwitte tanden stoppen en voelen hoe zij niet toe beet, maar minzaam over mijn gerimpelde, behaarde huid knarste, omdat zij wel wist hoezeer ik haar beminde.…

Fagus sylvatica (beuk)

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.707
Onder zijn dichte bladerdak -hij heeft immers de tere huid van een felle roodharige- moet je met praatjes niet aankomen. Niemand wordt hier langer dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich smal.…

Bloemenregen boven Brussel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
vinden wat vastgelegd moet worden: bloemen tussen grijze rotsen van graniet hoge kliffen diepe kloven in de sporen van de tijd jouw berichten van liefde en rouw uit Brussel verlaten stad waar alles te vinden is wat jij zwijgend schrijft waar je alles ziet in de breking van het licht op de steile weg omhoog waar je onder de huid…
J.Bakx15 maart 2017Lees meer >

jij en ik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
tintelend licht op haar huid dorstig haar lippen. Zichzelf vergeten stroomt hij door al haar dalen de zee tegemoet. De schaamte voorbij drinkt zij de eeuwige bron zo blijft zij nergens. Stamelend schreeuwend klanken van over de grens klinken zij samen. Dan breekt de hel los of gaat de hemel open wat maakt het hun uit?…

Onvoorstelbaar echt

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
Heel gestaag kerft nu jouw branding rake woorden in mijn huid en almaar verder word ik meegetrokken door de golven, soms omhoog getild, dan weer bedolven, getroffen door een stilte, een krachtige storm en ik lach, er wellen warme tranen op, voor mijn ogen krijgt jouw diepte vorm.…

Overal want nergens

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Mager, handen ruwe huid een schorre groet met gaten tussen mijn zandknarsende tanden: iemand om van te schrikken Ik ben overal want nergens mag ik zijn, geef me schoenen: zolang ik loop leef ik Noem me Job, ik geloof niet dat God me zal redden uit de onderwereld waar het 's winters warm is tot midden in de nacht de deuren sluiten…
Zywa14 april 2018Lees meer >

lila blauw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
aan de rand van het graanveld ontgroeien we de wereld toon en kleur raken de dunne huid meer dan ooit Schaue hier Herz und Auge weint vor dir Bitterlich de fado verblindt ons met tranen op de dag dat het nauwelijks waaide het intense lila blauw van de pruimen in de boomgaard het stralend geel van een fiere…

Ja Ja

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Onder mij warmen jouw handen mijn billen, jij kneedt en voelt of ze zich al spannen, we spelen lippend en likkend met elkaars zachtste huid en stellen uit te kiezen tussen voelen en aanraken, of om te draaien voor alletwee tegelijk, we branden onblusbare liefde in ons verlangen ik ril, het raam staat wijd open het is te laat voor schaamte…
Zywa15 mei 2019Lees meer >

Speeksel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
schaal in haar hand Ik krijg een stoel in de hof en een beker kruidendrank Half slapend zie ik een slang uit de tempel komen Ik voel haar aan mijn teen likken, maar ik droom van een jongeman die zacht zalf smeert op de zweer die mij kwelt Ik krijg een stok mee en de geest van de slang windt zich eromheen jong in een nieuwe huid…
Zywa1 augustus 2019Lees meer >

Müntschi

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
maar de lakens strelen mij Het is nog lang geen dag Jij blaast kusjes in mijn oor Word wakker, ik wil geuren in jouw bloed Raak me aan, maak me mooier dan ik ben, draai je om, kus me begeer me en maak me fijn Laat in mij, op mij, om mij fluwelen hommels zoemen laat me glanzen en zweven Laat jouw kusmondjes wegdrijven van mijn huid…
Zywa11 oktober 2019Lees meer >

Onvolkomenheid?

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 366
Gedoopt in trots en twijfel maakt het subjectief om het pad alleen te gaan over de naakte pagina’s van een laatste hoofdstuk en dunt mijn eigen taal langzaam uit om steeds in vol ornaat weer op te staan ik werd herhaald verleid door haar verpletterende schoonheid, getatoeëerd geluk op de huid van het oudste perkament, die schrift…
Pama12 mei 2020Lees meer >

Vogelvlucht

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 403
gedachten in het droge land van talloze wijsneuzen die constant wezen naar steeds dezelfde kant de aarde was gebarsten toonde haar dorheid in tal van scheuren door een immens verlies van kracht in verbondenheid daar waar het laatste groen verbrandde aan boom en struik vocht men zelfs om schaduw voor ieder stukje onbeschermde huid…

uitwendig

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 384
bestendiging van roerloos weten ter kennisgeving, zodat sprake is van bevaarbaarheid als bewijs van zichtbare verte want daar omzoomt verstrooid licht de bosrand priemen goudgerande wolken in het zwerk langs deze snijlijn van het heden gloort de diep verzonken terugkeer in flaptekst leesbaar voor het welwillende oog, teder met een rakelingse huid…
Iniduo23 augustus 2020Lees meer >

Sintels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Ik koop kleren die zomer en winter passen bij zijn sjaal, de bonte waar mijn herinneringen niet uit te wassen zijn Ik heb hem geslagen omdat hij op mij ging lijken geëist dat ik alleen hem wou in onze driehoeksverhouding van aandacht, aanraking en liefde we hebben er over vergaderd punt voor punt in bed elke zenuwcel in mijn huid…
Zywa16 oktober 2021Lees meer >

Huidbarrière

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
Had ik die schubvlecht werkelijk geschapen Gewoon, omdat ik niet van mensen hield Gebruikte ik mijn huid als afstandswapen   Omdat mijn opvoeding veel had vernield? Chronische ziekte kan een schuilplaats zijn Bij schaamte, schuld en stress en zielenpijn…

Doden droeg naar later

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 416
ik voelde in een vlagend licht touche op mijn huid jouw verhalen dwarrelen in het gaan van het ene huis naar het andere land in talloze talen van ijzig dun tot dampig warm beklampend op de borst tot siberische vorst ben meegevoerd door chaotisch golvend water dat doden droeg naar later met de vlucht van storm naar orkaan en…
wil melker2 september 2023Lees meer >

HET WIL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Het wil in plooien huid geloof ontvouwen: stil verzwijgen dat het van haar houdt.…
Dirk Vekemans11 september 2023Lees meer >

Woudbloem

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
haar lichaam is als een verwaarloosd woud dat door de echtgenote werd geprezen haar gebrek kan de hebzucht genezen tot heden toe wordt er nog niet verbouwd er waren nog plekjes voor een samenzijn waar een streling of zoen zich vermaakte met de tere huid die regelmatig staakte en de imperfecties kende van de pijn geen één beminde zoals…

de droomkus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
verleden tijd veeg je niet uit met een gommetje, die blijft je achtervolgen, die kleeft aan je huid, die kriebelt, verdorie, in elke porie.…

erotische woordenschijt

hartenkreet
2.3 met 75 stemmen aantal keer bekeken 4.260
Je huid, warm, snakkend in de fraskelstroom, m'n handen glijden zacht door slingerwoom. Knoepels draaiend, ik proef je diep, we storten samen in een knarsend kleep. Kruisend, knerpend, voel je natte klauw, boezeltongen likken langs de rauw. Lustige klotters, likkend, wild, in je diepte kreunt de wereld stil.…
Emien24 oktober 2024Lees meer >

XI. (vlees in fragmenten)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
— epiloog voor een lichaam dat zichzelf bekeek het lichaam is aanwezig te veel, te echt een heup als een heuvel een buik vol verleden een borst die druipt van betekenis maar het gezicht is gespleten in hoeken, drie ogen, twee monden die niets zeggen en toch alles kleur botst met volume lijn krast in huid wat overblijft is…

Getekend beeld

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 332
Mijn vingers tekenen jou Op je roze huid in witte lijnen, Die langzaam verdwijnen Wijl ik versmelt met jou. D’eens getekende gekende vormen Vormen een eertijds beeld Van ’n oude foto, vergeeld, Verdwenen in eer gewoede stormen.…

Brandend zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 261
Zonnestralen zetten jouw huid In ’n oogverblindende glans, ’n Glans die alles doet verdwijnen…. Jouw hete kussen Branden vurig Op mijn koortsige lippen…. De branding lokt, Om samen te deinen op de golven van verlangen…. Tot in ’t koele maanlicht, Onder ’n deken van flonkrende sterren, D’avond valt op ons neer.…
Joris Olivier10 augustus 2025Lees meer >

Brandend zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 272
Zonnestralen zetten jouw huid In ’n oogverblindende glans, ’n Glans die alles doet verdwijnen…. Jouw hete kussen Branden vurig Op mijn koortsige lippen…. De branding lokt, Om samen te deinen op de golven van verlangen…. Tot in ’t koele maanlicht, Onder ’n deken van flonkrende sterren, D’avond valt op ons neer.…
Joris Olivier10 augustus 2025Lees meer >

Overal want nergens

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 194
Mager, de handen ruwe huid Een schorre groet met gaten tussen mijn zandknarsende tanden: iemand om van te schrikken Ik ben overal want nergens mag ik zijn.…
Zywa11 september 2025Lees meer >

Skulls

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 289
Zonder huid lijkt ’t allemaal gelijk, man en vrouw – één witrijk. Toch verraadt de kaak soms kracht, het voorhoofd rond, of schuin van macht. De wenkbrauwboog, de nek die spreekt, een stille hint die overbleekt. Maar wie wij waren gaat toch teloor, doch.. schedels zingen: memento mori... !…

Plaknacht.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 318
Mijn hand was niet de hand van gister, mijn adem rook naar verre mist, mijn huid herkende haar eigen naam niet meer. En alles wat ik dacht te weten lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…

Verf overschreven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 113
Steeds dikker wordt mijn huid van natte verf, alles wat ik meemaak bedekt met een nieuw laagje dat verkleurt met de nog natte ondergrond die langzaam droogt op mijn harde kern die niemand ziet - wie ik ben in mijn eigen herinnering als het ware van binnenuit gezien, wat een fantasie is omdat vanaf het begin de buitenwereld haar kleuren…
Zywa20 juli 2026Lees meer >

Liefdesbron

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 246
Ik zie het wel in het isolatieglas: mensen dragen zichzelf op hun rug Hun hemden zitten strakker dan hun huid, ze kijken trotser dan een pauw en paraderen met zelf-gebonden handen in de lucht van hun droogwindige darmbacteriën, ze zien het niet als hun probleem dat mensen gespannen zijn opgejaagd door de maatschappij uiteindelijk…
Zywa7 september 2026Lees meer >

Beek idylle

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
En ik, ik kijk mijn ogen uit, Laat mijn oren graag verwennen, Een enkle zonnestraal Verwarmt mijn hunkrende huid, Dat het briesje eer koelde.…