2313 resultaten.
pop aan een draadje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
667 het kind mist de bus
op smalle schouders
draagt het de dood
alleen achter de
vergrendelde luiken
de boze bittere mama
het verdoolde kind
draagt de schuld van
alles met zich mee
de pop aan een draadje
veert op als iemand
haar lege ziel doordrenkt
met zijn kwaad
een ontsnapping aan
duistere eenzaamheid
hij lokt zijn…
Panda en Felicia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 Hij is geen fish called wanda,
maar een witgvlekte panda
En helpt Felicia aan tien mannen
in haar operatheater
*
Van regenwouden in Uganda
kwam hij in de Kaukasus,
Gaat later scheep met Argonauten,
bamboekauwend in 't vooronder
't Schip raakt echter kant noch wal
het deert hem niet, want hij staat pal
aan 't roer op 't achterstevenvlonder…
Opa
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
4.051 De morgen van zijn honderdste verjaardag
Kreeg opa een beschuit bij zijn ontbijt
En deden alle zusters even aardig:
Per slot is honderd jaar een hele tijd.
Hij mocht de hele dag bezoek ontvangen;
Er werden stoelen rond zijn bed gezet
En roodpapieren slingers opgehangen;
Dat gaf meteen zo’n feestelijk cachet.…
Er was eens....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.550 me helpen
mijn prinsessenbed is leeg
maar wat ze meer dan eens verwachte
ook de Lion King die zweeg
ze begon nu echt te huilen
het zat haar echt niet mee
iedereen was aan het zoeken
zelfs de lieve goede fee
maar ook de fee kon haar niet helpen
en de prins was mijlenver
flits, kijk daar nu in de verte
een grote vallende ster
ze sloot…
REI VAN BURGZATEN
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.948 (fragment uit De Gijsbrecht van Amstel,
slot van het 4e bedrijf)
Waar werd oprechter trouw
Dan tussen man en vrouw
Ter wereld ooit gevonden?
Twee zielen gloênde aaneengesmeed,
Of vast geschakeld en verbonden
In lief en leed.…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 wind tussen bladeren
bracht het hoefgetrappel en het knarsen van houten wielen
dichterbij
en ik wist, in mijn kinderlijke onschuld, de winter was gevlucht
rook verdween, langgerekte schoorstenen werden werkeloos
kinderen dwaalden af
zoals bruine sloten langs spoorwegrails
die het eerste walsende lentelicht ontvingen
aan hun nog natte…
Geloofde ik maar in de liefde.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
908 Achter slot en grendel voor jaren zoals jij verdient.
In een betonnen hok met enkel een bed een ijzeren goedkope toilet en dikke tralies in je raam.
Zodat je in dit leven er nooit meer uit mag.…
Maanvlinder
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
5.369 Mijn vlinderlief in hoge wolken, schitterend door avondrood
Jij hebt je sterren afgelegd in licht van zonsverduisteringen
Nee, jij wilt geen rups meer zijn, die zich in donker buiten sloot
Noch de schaduw van jouw bolster die zichzelf had ontbloot
Jij wilt jouw tere vleugels spannen, na gedaantewisselingen
In ontmaskering van alles, toch je masker…
De ploert.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.021 ô Hij leent het geld van smousen,
Schielijk raakt achter slot.…
De vleesetende plant
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
720 Je had je weg moeten scheren,
maar dit te zeggen nu het door u niet na is te streven,
of te weerleggen,
zelfs niet als tot slot
de plant plots kotsmisselijk van u wordt,
ligt u in de plakkende kots,
is het rotten tenslotte
en ben je de klos.…
Winter
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
614 Hilversum volledig Provinciaal
Verslaggevers staan kleumend op een viaduct of brug
En door de gladheid kunnen ze niet meer naar huis terug
Na talloze ontberingen bereiken ze een stad
En melden dat ze het nog nooit zo zwaar hebben gehad
Daarna wordt het weer donker en we krijgen code rood
En kijk daar glijdt een oplegger heel langzaam in de sloot…
Toen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Ik zag een eerste auto en schrok me dood,
viel van schrik in een sloot.
Over de hei liep ik naar school
en leerde lezen met Ot en Sien,
zag een plaat van Jetses met het aapje.
Die had ik nog nooit gezien.
We hadden nog geen straat.
Een wagenspoor en een fietspad met betonnen paaltjes.
We konden bokjespringen de hele weg.…
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
406 De vier harten die ik toen had,
ironisch hoe al die kamers nu op slot staan.
Aan een sloot of oceaan
drijven vellen papier die alles dragen.
Mijn alles was blijkbaar jij,
die ik als mijn spiegelbeeld nam.
Ik zeur over alles, ik weet dat ik koppig ben,
maar ik weet ook dat ik dol op je ben.
Je bent mij niet.…
De kortste dag - Deel 5
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
3.088 Knijpt ze het vel op m'n schouders haast stuk
We drukken ons passioneel tesamen
Zweet gutst uit onze samensmeltende lichamen
Opgewonden om elkaar heen draaiend
Vol genot langs elkaar heen glijdend naakt
Terwijl haar stem in vervoering
Me wilder en wilder maakt
Kreunend van genot
Na een nimmer tevoren geëvenaard hoogtepunt
Vallen we tot slot…
stadse dame
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.117 stadse dame
Zo kleven er vliegen aan haar kuiten,
ligt de vrouw op heupen naar het land
te kijken naar de sloten die ik ken van buiten.
Een zonnebril valt uit haar uitgestrekte hand.
Ze is moe en haar borsten trillen in de lucht,
de tepels gerimpeld door weer en stijve wind.…
De gedachte alleen
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.972 ontmoetten we elkaar weer
Een e-mail, een sms, een bezoek
Ach het was de goden verzoeken
De kleren vlogen in elke hoek
Het was “fout” want we hadden verplichtingen
Maar het was zo verschrikkelijk spannend en lekker
Het gevoel was sensationeel, elke keer
We werden steeds gekker
Maar we hadden ons eigen leven
En die ander in ons hart
We sloten…
De koei
poëzie
3.6 met 18 stemmen
2.937 Piet Agoras heeft het voor een duizend jaar of wat al gezeid:
'O mensdom, gy zijt een toonbeeld van ondankbaarheid:
Wanneer ouwe koeien soms in een sloot verdwalen,
Dan heet het hoogst onfatsoenlijk, ze daar uit te halen,
Zodra een landman van een koei geen zoete melk meer hoopt,
Dan ziet men, hoe hij haar terstond aan de slager verkoopt,
Die…
De rode lantaarn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
728 Ten slotte was meesteres drie ook al wel veertig jaar en
Dat maakte haar ook toch maar een oude doos.
Sing -Lian moest nog leren dat Meester Chen al zijn
vrouwen moest eren.
Dat ging gewoon zo in die tijd. Het gevecht om de rode
lantaarn werd een voortdurende strijd.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Stijlvol schreed ze in haar lange zwarte kleed
dat spannend om haar sloot, ze miste iets
In haar blik een bevrijdend diep verlangen
haar blote voeten voelen het zand, de schelpen.
In haar hand sandalen, nat en vol met zandkorrels.…
Hoge Hakken
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.979 en ik zei, dat is toevallig
deze kast wou ik juist kopen
alleen vond ik aan de binnenkant
voor mij een klein bezwaar
Kijk maar zelf, zei ik toen
U zult het zelf niet geloven
en zij liep meteen naar binnen
met die koffie nog van haar
waarna ik de deuren sloot
een tweezitsbank er voor geschoven
ziet U zelf, jongedame
toch een poppenkast,…
Woordenstrijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
622 Geef het woord kans om te klinken, gewoon hardop of fluisterzacht
Geef het tijd om te bezinken, daarin schuilt de grote kracht
Dan zijn wapens niet meer nodig, geen geweer en geen raket
We doen een paar in het museum en de rest gaat in het vet
Eens per jaar met oud en nieuw dan weer voor de dag gehaald
Want die rommel moet toch op, er is per slot…
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 Somtijds als achter 't water-vlak
de lage zon zijn reis besloot,
gebeurde 't dat een oude droom
verraderlijk zijn rust besloop -
hij sloot de ogen - maar des nachts
aanhoorde hij de eeuwige keer
der golven, 't waaien van de wind
en was niet eenzaam meer.…
VUMC Poezieprijs: Een maakbare dood!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
856 pijnlijke lichaam
en mijn nog pijnlijker geest
Mijn geest die vertrouw ik toe
aan het nieuwe
maar ook aan het oude leven
aan jullie
waar ik van gehouden heb
en zal blijven houden
tot over mijn dood heen
Dag lieve kinderen
dag lieve familie
dag lieve vrienden
Ik ben doodmoe
ik ben op
ik ga lekker slapen
en voor jullie tot slot…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Ik zag zes witte paarden
en een op hol geslagen hond
ik zag een dichter in een greppel
met een gele roos in z'n mond
ik zag acht mensen in zeven sloten springen
en niemand werd vermist
ik zag een schim van een schaduw
die het ook niet meer wist
Wat heb je gehoord mijn beste vriend?…
Antwerpen, stad aan de stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 die arbitraire dogma’s opdringen aan anderen,
als een etterende zweer, of vuil onder een kleed; ze was bang dat dat nimmer zou veranderen,
maar ze voelde dat er nood was aan rust en vrede, de mensen waren op: moegestreden,
zij zou er zelf wel voor zorgen, en niet morgen, nee nu direct, heden,
met haar eigen warm kloppend hart, ze was ten slotte…
Paddentrek*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 In mijn vorige dorp zag ik eens een trek van allemaal krabbetjes – vermoedelijk op weg naar de brede sloten, en van daaruit naar het nog een stuk verderop gelegen meer. Hiervan ook geen afbeeldingen of info gevonden (wel van die op het Christmas eiland en die op Cuba).…
Conatus Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Drie F-35’s meer blijkt nu pas spilzucht
Door onze grootheidswaanzin en arrogantie
Zitten we al vast tot na de paasvakantie
Ondertussen tezamen koortsachtig op zoek
Naar een remedie of een vaccin voor de vloek
Over alle landsgrenzen heen
dient iedereen
De handen in elkaar te slaan
Om t’ontsnappen aan deze waan
De ganse wereld gaat op slot…
LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
872 volgende keer rekening mee
als je ergens zo'n kreng ziet schuifelen
met bochels, likdoorns en opgedroogd speeksel
in de mondhoeken
en een bril van de Action
op de pokdalige acné-neus
pokdalige paspop
met pukkels op plaatsen
waar geen strelende hand
ooit is geweest
kleding uit het jaar nul,
asynchrone lippen, bacteriële onbalans in droge sloten…
MINIMAL CHRISTMAS, MAXIMAL HARMONY, de recensie!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
449 zo mieters
vastgeklonken aan mijn wat ongemakkelijk zittende stoel
waande ik mij op een yoga-matje op de vloer van de kerk
liet ik mijn volle geest verwaaien in de zekerheid
dat bij een valpartij ZIJ mij harmonisch zouden opvangen
het applaus en het bravogeroep, gejuich verstoorden,
vermoordden voor mij het indrukwekkend crescenderende slot…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 Dit is de grens van het noorden,
de onuitputtelijke bossen
de kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort
de borden geven richting
de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent
achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen,
glas, een kozijn, een slot
nachten zonder slaap
de verte…