2838 resultaten.
Brave Hendrik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 gelijk heb, wil ik het ook krijgen
Dan ben ik de prof of de Brave Hendrik
Ik praat te veel, weet te veel
en weet het veel te vaak beter
ook als het erom gaat
wat je niet hoort te doen:
vloeken, appels jatten
op vogels schieten
de gymleraar opsluiten
punaises leggen op de stoel
van een invaller, snoep stelen, of
voor een bejaarde de sneeuw…
Emelie is 50
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.699 het maar sneeuwen…
Zijn eindpunt was in zicht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.249 Geen volle bos
Sneeuwwitte haren
Deze haren waren witte ragfijne haren
Als engelenhaar, gesponnen door het vocht
Een vorst in aantocht
Zo wit als sneeuw door de jaren daargelaten
Was nu zijn in stof verweerde stoel verlaten
Enkel de verhalen werden er nog verteld
Want vroeger dat telt
De rillingen liepen over mijn rug
De sneeuw kwam vast…
Prettige feestdagen!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
799 in de sneeuw,
want de stilte in het witte is zo wijd
zacht, ver, zo griezelig en veel.…
Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
1.448 Ja, straks begrijp je, zelf in duisternis,
Niet meer, wat onder en wat boven is,
En twijfel je in wiss'lende kontemplatie,
Of soms de Melkweg is een rodelbaan,
En of je in sneeuw'ge nevelvlek ziet staan,
Beneden, ver, een blauwe konstellatie.…
Je t'aime
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.965 Onze blikken kruisen elkaar
Ik smelt als sneeuw in de zon,
er komen dan van die heerlijke gevoelens vrij.
Daarom draag ik dit gedicht op aan jou,
zodat je weet dat ik om je geef
en het ideale stel, dat zijn wij.
Volgende keer zal ik met je praten,
je aan het lachen maken
en beginnen we met een schone lei.…
Strijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 In sneeuw
lacht koel de trots vlak
door mij. Mijn schoenen markeren
de macht, om wie stiert
later bevriest
een tijd, gevierd
te weten, indien egaal
het ligt onder voeten
van krak, rozige toeten
even leeft mijn baar.
Het enig verweer
hoort naar haar door haar
verlaten.…
In de mist
poëzie
2.0 met 2 stemmen
3.131 Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren
Van naakte voetjes luideloze tred:
Leden omsluierd overgloren
Het sneeuwen statiebed.…
aarde wittend in een felle kou
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.456 Ze zingen sneeuw
uit hoge tonen vallend
aarde wittend in een felle kou
het orgel jankt
met donkere klanken
de lange tocht van man en vrouw
haar weeën komen en
de melodie verhaalt van pijn
er zal geen plaats meer in de herberg zijn
een stal ontvangt het kindje
de wiegeliedjes klinken fijn
dieren neuriën een zacht refrein
het koor…
godsdienst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.267 loopt
in het complot en de gang der dingen
loop ik kort of lang mee laat me sleuren
laat me gaan werken en huilen en zingen
en laat alles wat mogelijk is gebeuren
tot ik moe ben en men alles over me uitstort
leg mij neer lik mijn wonden bekijk het leven
pijns of ik moet zorgen dat men gestraft wordt
maar is het niet als onweer hagel sneeuw…
Wanhoop
netgedicht
2.3 met 525 stemmen
698 Het weerkaatst de zon maar
smelt sneller weg dan sneeuw.
Zij leeft nog in de verwachting
die vroeger aan mij kleefde
als een grote belofte braak lag
doch pijnlijk zwoegen is geworden.
Zij kan niet zien wat ik weet
en tot in mijn vezels bespeur.
Het tarten is al vroeg begonnen
vernietigt kostbare momenten.…
Lindeboom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Amper een maand geleden,
schudde je nog zo krachtig
de sneeuw van je schouders,
strekte je machtige armen uit.
De grond waarin je wortelt,
heeft ons jouw geheim verteld,
dat jij als enige in de straat,
zo'n duizend ringen telt.…
Schoenen van beton
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
921 luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen
dus zet ik mijn sluizen open
een stortvloed raast over je hoofd
leugens smoorden mijn verlangen
sneeuw…
Schoenen van beton
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.318 luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen
dus zet ik mijn sluizen open
een stortvloed raast over je hoofd
leugens smoorden mijn verlangen
sneeuw…
tot ik je ken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.453 zo graag is het
dat ‘k stil op zachte lippen
rust mijn mond
laat zwijgen daar
wat in de droefheid staat
in ’t avondlijke neigen
alleen met jou
spreek ik als bloem
een vlokje sneeuw
misschien achter een schaduw
vanachter ieder masker
bovendien
jij, ik
in sterven mijn
wee ons de tijd
die nooit te moe
rust in de kronen
ongeteld…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neervallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon,
Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 Heel even staat hij in een bui van veren
een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen
weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede
terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.…
Het verbreken van onwetendheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 zomerwind had speels aan ze getrokken
En nooit hadden ze vermoed
Dat ze spoedig zouden ontvallen
Om gedragen te worden in de stoet
De lentewind had mooie beloften gebracht
en ’n ruisend gezang over d’oneindigheid
en zij waren de volgroeide lentepracht
die eenieder zo benijd
Als de onherroepelijke vergetelheid
Dekte de winterwind met sneeuw…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten,
de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift.
De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in,
de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…
Het woord aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.275 Bij nacht en ontij zou ik schrijven gaan
en als bezeten jullie wensen wezen :
eerste sneeuw en laatste winterlichten.
Ik zwijg of stamel enkel nog gedichten :
want wat ik wensen wil valt niet te lezen.
Zal stil - aanwezig - tussen regels staan.…
Schiermonnikoog, januari 1996
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.779 (een herinnering)
Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid
en ijs op sloten, wolkjes uit je neus,
een rietkraag, krakend landschap wijd
verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -,
spaarzame vogels, takken rijp en tijd
bestaat niet. Je staat daar als een reus,
trotseert de wind die door de duinen rijdt.…
gebroken val
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
922 gewapend met ijsbijl en zuurstoffles
licht speelt met kristal
op een gekreukte kegel van rots
een baken van trots
ik kruipklim op stalen stekels
tegen een graat op
over de wervels van de berg
met blauwe lippen
op bevrozen tenen
een gordel aan de heup
schroef ik een doorn in ijs
de slagtand van een houweel
tast het verraad van de sneeuw…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 Bitse buien sneeuwen
haastig terug in tijd.
De bomen stijven
takken in ijzige kou.
Katten rollen zich op,
de mensen griepen uit.
Maart is kil en kaal,
de oude winter snijdt.…
lichtkoerier
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
773 De koninklijke weg
de letter estafette
koeriers van het licht
het is onze plicht als mens
om te krassen allemaal
zonder de letters is de mens zo kaal
kom en vlieg mee
iedereen zijn eigen verhaal
noch sneeuw regen of hitte
gaat het het krassen tegen
kom mensen wij leven
noch het donker van de nacht
houdt het tegen
de kracht van de zon
de…
lente
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.093 de deur gezet
en wil de lente welkom heten
maar als ik zo naar buiten kijk
kunnen we het nog wel eventjes vergeten
Ik zie de lente meestal als een vrouw
je weet wel, zo eentje in de overgang
opvliegertjes en koude rillingen
maar dat maakt mij niet bang
Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd
en terug naar winterland gezonden
beetje sneeuw…
Vertrek 2009
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.888 De sneeuw is weer vertrokken
op zijn retour zeg maar.
De Kerst is ook al weggegaan
was er helemaal mee klaar.
De jaarwisseling zit eraan te komen
met al zijn bollen en vuur-gevaar
Dan is ook dit jaar weer ten einde
vol emotie, vol liefde vol met van alles wat
Zeggen we over een paar dagen:
zo dit hebben we gehad.…
Rijp
gedicht
2.7 met 20 stemmen
7.875 Maar toen ik op haar toe kwam lopen, leek
ze zich in lucht te hebben opgelost:
de sneeuw was onbetreden; nergens sporen.
Er klonk een hoog, zacht fluiten in mijn oren.
-----------------------------------
uit: 'De visionair', 1984.…
samen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
671 Maar laat me liever leven -
laat mij smelten als een deken van sneeuw
over de warmte van je buik.
Zoeter dan honing zul je smaken,
wanneer ik je zachtjes open
met mijn lippen.
Wees gerust: we zijn
verstrengelde lianen, stemmige snaren
voor een duet van tranen in de wind.…
Drieënveertig Lentes
netgedicht
2.3 met 58 stemmen
5.486 hoeveel donkere dagen en lange nachten
ik ongeduldig op je heb liggen wachten
bedolven was je onder dikke lagen sneeuw
trok ik brutaal de zon naar hier
vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel
kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond
verschoten knoppen al gauw van kleur
speciaal voor deze feestavond
drieënveertig lentes geleden…
Brief aan Ben
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
526 Ben,
oude vriend,
ik kan met duizend woorden nog niet zeggen
hoe de wereld
met alle sneeuw en ijs
zich aan het oog heeft ontrokken.
De bladerdeken van de herfst
is verscholen onder de winter.
Mijn handen blijven bibberkoud.
Ik herinner me
een silhouet
die, donker als de nacht,
het licht uit de slaapzaal moest weren.…