Alle inzendingen over sneeuw bezinning

2838 resultaten.

Sorteren op:

Brave Hendrik

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
gelijk heb, wil ik het ook krijgen Dan ben ik de prof of de Brave Hendrik Ik praat te veel, weet te veel en weet het veel te vaak beter ook als het erom gaat wat je niet hoort te doen: vloeken, appels jatten op vogels schieten de gymleraar opsluiten punaises leggen op de stoel van een invaller, snoep stelen, of voor een bejaarde de sneeuw…
Zywa2 maart 2026Lees meer >

Zijn eindpunt was in zicht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.249
Geen volle bos Sneeuwwitte haren Deze haren waren witte ragfijne haren Als engelenhaar, gesponnen door het vocht Een vorst in aantocht Zo wit als sneeuw door de jaren daargelaten Was nu zijn in stof verweerde stoel verlaten Enkel de verhalen werden er nog verteld Want vroeger dat telt De rillingen liepen over mijn rug De sneeuw kwam vast…

Prettige feestdagen!

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
in de sneeuw, want de stilte in het witte is zo wijd zacht, ver, zo griezelig en veel.…
Ralameimaar24 december 2016Lees meer >

Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.448
Ja, straks begrijp je, zelf in duisternis, Niet meer, wat onder en wat boven is, En twijfel je in wiss'lende kontemplatie, Of soms de Melkweg is een rodelbaan, En of je in sneeuw'ge nevelvlek ziet staan, Beneden, ver, een blauwe konstellatie.…

Je t'aime

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.965
Onze blikken kruisen elkaar Ik smelt als sneeuw in de zon, er komen dan van die heerlijke gevoelens vrij. Daarom draag ik dit gedicht op aan jou, zodat je weet dat ik om je geef en het ideale stel, dat zijn wij. Volgende keer zal ik met je praten, je aan het lachen maken en beginnen we met een schone lei.…
Joost10 november 2002Lees meer >

Strijden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 813
In sneeuw lacht koel de trots vlak door mij. Mijn schoenen markeren de macht, om wie stiert later bevriest een tijd, gevierd te weten, indien egaal het ligt onder voeten van krak, rozige toeten even leeft mijn baar. Het enig verweer hoort naar haar door haar verlaten.…
Menno Wester31 december 2002Lees meer >

In de mist

poëzie
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.131
Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren Van naakte voetjes luideloze tred: Leden omsluierd overgloren Het sneeuwen statiebed.…
P.C. Boutens18 december 2018Lees meer >

aarde wittend in een felle kou

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.456
Ze zingen sneeuw uit hoge tonen vallend aarde wittend in een felle kou het orgel jankt met donkere klanken de lange tocht van man en vrouw haar weeën komen en de melodie verhaalt van pijn er zal geen plaats meer in de herberg zijn een stal ontvangt het kindje de wiegeliedjes klinken fijn dieren neuriën een zacht refrein het koor…
wil melker15 december 2004Lees meer >

godsdienst

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.267
loopt in het complot en de gang der dingen loop ik kort of lang mee laat me sleuren laat me gaan werken en huilen en zingen en laat alles wat mogelijk is gebeuren tot ik moe ben en men alles over me uitstort leg mij neer lik mijn wonden bekijk het leven pijns of ik moet zorgen dat men gestraft wordt maar is het niet als onweer hagel sneeuw…
rob flipse17 januari 2005Lees meer >

Wanhoop

netgedicht
2.3 met 525 stemmen aantal keer bekeken 698
Het weerkaatst de zon maar smelt sneller weg dan sneeuw. Zij leeft nog in de verwachting die vroeger aan mij kleefde als een grote belofte braak lag doch pijnlijk zwoegen is geworden. Zij kan niet zien wat ik weet en tot in mijn vezels bespeur. Het tarten is al vroeg begonnen vernietigt kostbare momenten.…

Lindeboom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Amper een maand geleden, schudde je nog zo krachtig de sneeuw van je schouders, strekte je machtige armen uit. De grond waarin je wortelt, heeft ons jouw geheim verteld, dat jij als enige in de straat, zo'n duizend ringen telt.…
Tjoke17 april 2007Lees meer >

Schoenen van beton

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 921
luid bonkend hart dat bijkans bezwijkt ga ik het toch proberen ik spreek mijzelf moed in maar ja, die schoenen ze wegen me zo zwaar toch kom ik worstelend boven en zie daar klip en klaar mijn woorden als schichten aan de wolken hangen dus zet ik mijn sluizen open een stortvloed raast over je hoofd leugens smoorden mijn verlangen sneeuw…
Hanny29 juli 2008Lees meer >

Schoenen van beton

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.318
luid bonkend hart dat bijkans bezwijkt ga ik het toch proberen ik spreek mijzelf moed in maar ja, die schoenen ze wegen me zo zwaar toch kom ik worstelend boven en zie daar klip en klaar mijn woorden als schichten aan de wolken hangen dus zet ik mijn sluizen open een stortvloed raast over je hoofd leugens smoorden mijn verlangen sneeuw…
Hanny29 juli 2008Lees meer >

tot ik je ken

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.453
zo graag is het dat ‘k stil op zachte lippen rust mijn mond laat zwijgen daar wat in de droefheid staat in ’t avondlijke neigen alleen met jou spreek ik als bloem een vlokje sneeuw misschien achter een schaduw vanachter ieder masker bovendien jij, ik in sterven mijn wee ons de tijd die nooit te moe rust in de kronen ongeteld…
sunset9 september 2008Lees meer >

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.043
Soms, als men buiten loopt in zee van zon, Of in de diepe storm, in 't diepe jaar, Of in de nacht haar laag neervallend haar, Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon, Dan voelt men zulk een liefde voor de bron Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar Zijn armen omheen slaan, en heel te…

priester schiet duiven in kathedraal

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 21.286
Heel even staat hij in een bui van veren een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.…

Het verbreken van onwetendheid

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
zomerwind had speels aan ze getrokken En nooit hadden ze vermoed Dat ze spoedig zouden ontvallen Om gedragen te worden in de stoet De lentewind had mooie beloften gebracht en ’n ruisend gezang over d’oneindigheid en zij waren de volgroeide lentepracht die eenieder zo benijd Als de onherroepelijke vergetelheid Dekte de winterwind met sneeuw…

Elfstedenijstijd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten, de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift. De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in, de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…

Het woord aanwezig

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Bij nacht en ontij zou ik schrijven gaan en als bezeten jullie wensen wezen : eerste sneeuw en laatste winterlichten. Ik zwijg of stamel enkel nog gedichten : want wat ik wensen wil valt niet te lezen. Zal stil - aanwezig - tussen regels staan.…
GRC Van Laere20 december 2003Lees meer >

Schiermonnikoog, januari 1996

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.779
(een herinnering) Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid en ijs op sloten, wolkjes uit je neus, een rietkraag, krakend landschap wijd verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -, spaarzame vogels, takken rijp en tijd bestaat niet. Je staat daar als een reus, trotseert de wind die door de duinen rijdt.…

gebroken val

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 922
gewapend met ijsbijl en zuurstoffles licht speelt met kristal op een gekreukte kegel van rots een baken van trots ik kruipklim op stalen stekels tegen een graat op over de wervels van de berg met blauwe lippen op bevrozen tenen een gordel aan de heup schroef ik een doorn in ijs de slagtand van een houweel tast het verraad van de sneeuw…
Wim Veen13 maart 2006Lees meer >

Weeromstuit

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 940
Bitse buien sneeuwen haastig terug in tijd. De bomen stijven takken in ijzige kou. Katten rollen zich op, de mensen griepen uit. Maart is kil en kaal, de oude winter snijdt.…

lichtkoerier

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 773
De koninklijke weg de letter estafette koeriers van het licht het is onze plicht als mens om te krassen allemaal zonder de letters is de mens zo kaal kom en vlieg mee iedereen zijn eigen verhaal noch sneeuw regen of hitte gaat het het krassen tegen kom mensen wij leven noch het donker van de nacht houdt het tegen de kracht van de zon de…

lente

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.093
de deur gezet en wil de lente welkom heten maar als ik zo naar buiten kijk kunnen we het nog wel eventjes vergeten Ik zie de lente meestal als een vrouw je weet wel, zo eentje in de overgang opvliegertjes en koude rillingen maar dat maakt mij niet bang Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd en terug naar winterland gezonden beetje sneeuw…
Moeke11 maart 2009Lees meer >

Vertrek 2009

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.888
De sneeuw is weer vertrokken op zijn retour zeg maar. De Kerst is ook al weggegaan was er helemaal mee klaar. De jaarwisseling zit eraan te komen met al zijn bollen en vuur-gevaar Dan is ook dit jaar weer ten einde vol emotie, vol liefde vol met van alles wat Zeggen we over een paar dagen: zo dit hebben we gehad.…
An Terlouw28 december 2009Lees meer >

Rijp

gedicht
2.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.875
Maar toen ik op haar toe kwam lopen, leek ze zich in lucht te hebben opgelost: de sneeuw was onbetreden; nergens sporen. Er klonk een hoog, zacht fluiten in mijn oren. ----------------------------------- uit: 'De visionair', 1984.…

samen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
Maar laat me liever leven - laat mij smelten als een deken van sneeuw over de warmte van je buik. Zoeter dan honing zul je smaken, wanneer ik je zachtjes open met mijn lippen. Wees gerust: we zijn verstrengelde lianen, stemmige snaren voor een duet van tranen in de wind.…
Leonard Hof8 februari 2010Lees meer >

Drieënveertig Lentes

netgedicht
2.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 5.486
hoeveel donkere dagen en lange nachten ik ongeduldig op je heb liggen wachten bedolven was je onder dikke lagen sneeuw trok ik brutaal de zon naar hier vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond verschoten knoppen al gauw van kleur speciaal voor deze feestavond drieënveertig lentes geleden…

Brief aan Ben

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
Ben, oude vriend, ik kan met duizend woorden nog niet zeggen hoe de wereld met alle sneeuw en ijs zich aan het oog heeft ontrokken. De bladerdeken van de herfst is verscholen onder de winter. Mijn handen blijven bibberkoud. Ik herinner me een silhouet die, donker als de nacht, het licht uit de slaapzaal moest weren.…