Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Aids

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Je gaf de paarden voer en met de varkens heb je gedineerd, een zomerpark vol bessen en papavers, vermoord, door de gifwolk uit het zwarte woud, je oneindige stem, klank van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het gebied van Thanatos, er zullen resten van je ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken rond de doktoren, die zand uit de ogen…

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar om de wanhoop van de dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen…

The Dangling Conversation

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
zachtjes waaien klanken over duinen vang ik woorden in jouw voetsporen kleuren treden donker waar stemmen praten schep ik water in de nacht wijl zee mijn enkels drinkt huilen vissen het verdriet in het rode licht van de toren schaduwen flessen op 't zand rond mijn middel kiemen algen laatste stukjes huid reizen af de ochtend vecht…
Lucky13 april 2010Lees meer >

- De Strijd van Kracht als Vrede -

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 782
het zwaard van zeezout, vluchtelingen van ongekende vrede dat zijn vele doden rouwend telt De vervallen stenen huizen lijken torens, de witte zand onder je voeten is vergaan, jij voelt het gisteren van de morgen.. Yerushalayim..…
Sabrina Bielac10 september 2010Lees meer >

retraite

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
ach, de lamp legt weer haar licht op mijn doorgeleefde tafel en daaronder rusten slechts m’n voeten, warm in luchtdoorlatend wol er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd waar vogels zwijgen, als de wind weer kille tonen fluit reten -vol met stof- vergeten dat het helder was en dat rauwe korrels zand een schurend ritme maakten overal…
switi lobi6 januari 2011Lees meer >

voor jou LB

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
gedacht eens niet te lachen want zelfs in pijn verzonken, strijk je teder, je hartenzeer van je af spreek je zoete woorden, tot het avondduister, of prille bundels van de dag vaag je weg, met één veeg, je ranke handen, boze gedachten in de lucht en zal je eens in lompen gestoken, traan op je wang, vertwijfeld benen door het zand…
Sander28 januari 2011Lees meer >

In een volgend land

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 495
gaan ver van een heem pijlers van het bestaan scheiding van de vogeltuin het paradijselijke licht tere wentelbootjes enkel nog in een vergezicht een glimlach een wuivende hand het water spiegelt in een volgend land waar koekoeksbloemen in bermen prijken het vee graast op behoedende dijken de aardappelen groeien in lagen zand…

Wandeling naar de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Ik was moe en liep naar de zee toe, vermoeid sloffend door de duinen waar de wind het zand deed opstuiven en het helmgras waaide onrustig, hard heen en weer, de hemel en de zee waren een verbond aangegaan en straks zal de maan mij doen huiveren wanneer ik aan de rand van het water zal uitkijken en wachten op de sloep die me mee zal ne-…

oneindig

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.720
toeriepen Dit was het dan En geniet ervan Heen en weer met eb en vloed Het doet mij oneindig goed Ben weer terug op het land Verspreid over goudgeel strand Met vallen en opstaan heb ik geleefd Ben blij dat ik het heb beleefd Het uitstrooien in de zee Mijn zelf gewenste val naar benee Nu mag ik weer opnieuw beginnen Als klevend zand…

modderman

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
de grond is doordrenkt modderig naakt mijn kippenvel wentelt zich geheel omhuld met drek houdt het ongedierte op afstand modderman een leven vervat in nat zand letterbrij verstikt haast heel de dag breien woorden zich als een sluier voor mijn ogen voor uitdrogen oppassen hardheid beknelt pijnlijk daarom laat ik mij beregenen…
enrico15 december 2011Lees meer >

Ring

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.516
Bij het houden van haar lichaam, vast als een kind dat aandacht vraagt, maar dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik hoe een leven langzaam uiteenvalt tot stof, tot zand, door mijn vingers, als water in een rivier die rondgaat, eerst ondergronds, dan omhoog over land naar zee, het strand nu stil en rood. Zij traant, ik troost.…

Fragmenten

gedicht
2.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.087
De zomers waren droog, het koren dat niet eens mijn enkels haalde, de vruchten zonder vlees, waar die nu niet van aarde meer te scheiden hun netten vulden trok ik lange sporen door het zand.…
Michael Zeeman24 september 2022Lees meer >

Zilte getijden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
de zee verwacht mij vandaag om mijn liefde te strelen als ik haar daar naar toe draag kunnen blonde lokken spelen er kleeft zand aan mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net…

Genade

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Het blakende zand doet de voeten branden, een innerlijk vuur raast in ziedende vaart. Er is geen medicijn die deze storm bedaart, dit blijft een gevecht met gebonden handen. De koelte van een plengende stortbui verlicht de lasten van mijn getergde ruggengraat.…
Iniduo2 december 2012Lees meer >

uit de toekomst geplukt

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 586
vanop een afstand zie ik jou, je zit naast mij ik weet niet hoe dit komt en of het zo zal zijn misschien zijn we zacht voor elkaar, bouw je kasteel na kasteel, rusten we uit in het zand, adem jij jezelf in mij en met iets van een teken, mag het een droom zijn, vallen we uit de eenzaamheid, spoelt de zee een woning en woorden waarin we blootsvoets…

Zwijgtaal

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
Het strand, de horizon bij nacht lonkte ons met het geluid van de branding we hadden wel vaker gevreeën op het zand maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal geen brieven meer bij volle maan of liefdeswoorden dwaas door waan geen kusjes op blozende wangen melancholie hield ons verlangen gevangen een trui, die jij ooit droeg op…
mobar5 juni 2013Lees meer >

Het verlaten strandpaviljoen.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Achter het paviljoen liggen de duinen met hun opwaaiend zand. Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan met hun witte schuimkragen. In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders niet behagen.…
martin valk14 oktober 2013Lees meer >

Afkomst verloochent zich niet

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Bij ’t graven in het centrum van Den Bosch -men gaat er een parkeergarage bouwen met als gevolg veel zand en grind verstouwen- kwam onverwacht wat prehistorie los. Er kwamen stenen werktuigen naar boven, zoals een schraper, messen en een bijl en scherven als de punten van een pijl; men kon welhaast de ogen niet geloven.…

Je dialoog vervlakte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
hebt de palmbomen nooit zien groeien op het eiland dat gekozen was zag alleen het blauw van zee een heerlijk warm strand en een beschermende hand maar in de golven was geen diepte alleen een keurig kabbelend gaan je dialoog vervlakte zonder verrassingen in vorm en kleur van het bestaan de eerste schreden zijn gezet heet gloeit zand…

Lichtpuntjes

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Geregeld vraag ik me af wat is de zin van ons bestaan mijn gevoelens gaan op de loop en ik er achter aan Ziek zijn is niet erg als het maar over gaat ziek zijn is wel erg als het je aan het lot overlaat Alle leuks overschaduwd door narigheid je hebt het niet in de hand er word op je ingebroken je leven is als los zand Vooral als je…
Leidy24 juni 2014Lees meer >

Koers te houden?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Kompas in het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, vastgelopen in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verbaal, de horizon eist de beeltenis mijn lichaam…
Pama15 november 2014Lees meer >

Oudejaarsdag aan zee.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Ik zoek naar woorden in de zee maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet. De vloedlijn wordt alsmaar verlegd en 't strand blijft spiegelend geveegd. Wat bracht de zee wat nam de tijd te worden tot wat nimmer was. Een ander lichaam voor een tijd gerijpt door de omstandigheid?…
Evert de Boer30 december 2014Lees meer >

IN DE KIEM GESMOORD

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Hij had met zijn geboorteplaats geen band Vond het milieu benauwend en bekrompen Maar ’s zomers waren er de waterpompen Een uitkomst na een dagje aan het strand Het lessen van zijn dorst, schuren van zand Het wassen van zijn kleine kindervoeten Die dingen konden al het zilt verzoeten Waardoor hij veel te vaak werd overmand Beschonken als…

Verscheiden

gedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8.263
En ik van vraag naar vraag opnieuw verloren: waarvoor het is dat wij ons leven leven, hoe het gekomen is, wat ervan komt - ---------------------------------------------- uit: 'Een heuveltje van lauwwarm zand', 2013.…

De opstandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Kom wandel met mij aan het strand, waar eb en vloed, kastelen zand op zilte voeten roven. Herinnering is al wat blijft geschreven in de tijd en lijkt alles zo om niet. Geboren en gestorven zijn in de ongewisse zekerheid dat Leven, het geleefde leven liet. Neen,ik leef niet.…

Schalt het oosten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
hoor hoongelach zie de saters in hun ogen verdampen zij hakken hoofden af nog rijgen snoeren gebeden aaneen rult heet zand woestijn onder voeten schalt het oosten roept op tot gebed in de zinderende ruïnes van moskee en minaret in strijden voor de leer moeten ongelovigen verdwijnen zoals weleer in allahs naam en eer we zien het…

Tijdloos

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
Ik heb nog altijd mijn kop in het zand. Maar toch stromen er tranen van mijn wang, die ik wegveeg met mijn hand. En op geen enkel ogenblik merk jij daar iets van. Je hebt geen tijd voor mij omdat je altijd werkt. Maar ik wil bij je zijn, als dat je helpt. Je eindeloos vasthouden en je vasthouden.…

het verschiet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
ik verlies de blik in je ogen ze dwalen ook verder af niet dat ze naar de einder worden gezogen ze hellen eerder over naar de nacht helder daglicht schijnt bedrogen de warmte van de zon trekt verder de herfst is thans uitzonderlijk stil gevoel ebt weg, is minder zacht en het strand verdubbelt het zand de zee droogt langzaam uit meeuwen…

leeg van voren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
het is kouder dan de vlucht van duizend meeuwen, de tocht die het voorjaar inblaast lijkt met het oudejaar te zijn verdwenen het gerecht van tochtige koeien en praatgrage knoppen blijken zich te hebben verschanst achter duinen van traag zand ook de luchten lijken voller van adem, een wolk draagt de massa die eens ons aarde werd genoemd…
elze14 februari 2017Lees meer >

Op de vloedlijn

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 545
Pal op de lijn van vloed en vochtig zand beweeg jij voort, belemmerd door de wind, niet wetend wat te kiezen, welke kant jij op moet gaan opdat jij kalmte vindt. Jouw denken lijkt een zee op zich, die bindt niet zomaar in, die slaat jou heen en weer van lichte hoop naar golven van oud zeer die tegengaan.…