41380 resultaten.
De trein
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 ze reisde met de trein
door haar leven
de trein stopte
op het eerste perron
haar schooltijd
het was mistig
de indrukken uit die tijd
waren vervaagd
het tweede perron
de tijd dat ze werkte
plezierig en moeilijk
daar was het derde perron
haar lange huwelijk
dat geen stand had gehouden
op het vierde perron
bleef de trein…
Vervlogen tijd?
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.166 We beleefden samen fijne tijden,
Maar ik krijg het gevoel dit kwijt te zijn.
Het fijne maakt nu plaats voor verdriet.
Vraag me af, of je het aan me ziet.
Want het huilen en de slapeloze nachten,
Tekenen stilaan mijn gelaat.
Weet echt niet wat te doen met dit gevoel
Is dan alles opgeven nu je doel?…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
gedicht
2.6 met 19 stemmen
11.787 Met geloken ogen, totaal ontdroomd,
bevestigt zij in zich de duur, het duren:
en zij zet zet zich voort zonder van plaats
te veranderen, zonder te verliezen
tijd. Het volle licht van de middag is
om haar.…
lichtpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 op afstand beklijft de tijd
een droom die toekomst heeft
een duldzaam wakende ster
straalt hoop en licht, schenkt
verborgen werelden leven,
loutert de ziel tot bestaan.…
proces
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.251 het druppen van de kraan
heeft de klok doen roesten
minuten duurden langer
vielen uiteindelijk stil
water kan de tijd niet stoppen
slechts de maat valt weg
de duur van het verloop
telkens dezelfde druppel
die op dezelfde plaats valt
holt de hardste steensoort uit
zo voed je op, zei vader
even zag ik weer zijn handen
verweerd, vol sproeten…
Kousenvoeten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
572 hoorde en vergat
terwijl je sprak, verbond
de weerstand van de wereld
met de morgenstond, zag de
ringen om de sterren zingen
in het mededogen van het
innerlijke kind, las de
regenbogen in de bedroefde
ogen van nooit geproefde
kleuren, schoonheid herneemt
z’n loop, die hoop en toekomst
claimt op de zachte kousen -
voeten van de tijd…
tijden die zijn aangebroken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
555 De maan schijnt door de bomen als
de tijden even stil staan voor deze winterslaap.…
Puls
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 De tijd verwijlt zich onder onze ogen
en schijnbaar lopen wij van wieg tot graf
door pulsen van het nu steeds voortbewogen
een tussenruimte die het lot ons gaf.
Momenten worden naar ons toegebogen,
verkleed als flits — of in een sukkeldraf,
wij worden terug- of weer voorbijgevlogen
tezelfdertijd dichtbij en verderaf.…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven
dan komen dagdromen vanzelf boven
op schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep
Voel hoe zij het licht verspreidt in Sinjar-stad
tussen het onbuigzaam verdriet van de dood
Een oceaan van wachten
niets dan tijd…
Bed van bruine bladeren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.254 Bed van bruine bladeren
sommige bladeren verwaaien en
andere blijven plakken
aan het laagje modder
op het asfalt met
sporen van voorbijgangers
sommige sporen weggesleten en
andere blijven zichtbaar
in het laagje verleden tijd
een bed van bruine bladeren
op de bodem
van mijn hart…
Later
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.306 Later is opeens geworden
Nu
Toekomst
Zonder aanloop
Dromen en idealen
Verwezenlijkt of nog niet
Later zo dichtbij
Bij mij
De tijd onopgemerkt voorbij
Geleidelijk
Geen grootse gebaren maar
Leven wat geen spoor achterlaat
Maar bestaat
Alleen in de verbeelding en vergaat
Nu
Alles is eengeworden met de dagen die zijn voorbijgegaan…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Waarvoor?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
534 Buiten heerst de herfst,
terwijl het eigenlijk zomer is
opstanden worden neergeslagen
vrede wordt door oorlog verslagen
ach, je hebt van die dagen
dat niets is wat het zou moeten zijn
de wereld lijdt
terwijl de tijd langzaam verder schrijdt
en zo gaat alles door
zonder ons af te vragen “waarvoor?”.…
Kosmisch Ballet
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
778 Het glipt mij door de vingers,
Nu nog niet, dat scheelt
Slechts in een fractie
Houd ik de eeuwigheid vast
Probeer het te rekken,
Materialisatie van momenten
Het kan niet,
Wat het machtig maakt
Bestaat niet,
Omdat het niet bestaat
Straks een bejaarde
Nu een volwassene
Daarnet een kind
Niemand
Die de dans des tijd ontspringt…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Hoor het licht vallen
op de velden,
het verstrijken
van tijd
zacht schuren.
Zon schildert
in het voorbijgaan
kleuren in de bomen.
De lucht staat strak
blauw zonder een woord
te laten vallen.
Zelfs de vogels vliegen
geruisloos.
Luister, dit is
stilte.…
Een proeve naar meer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 ik proef de tijd
die langzaam verglijdt
tot de smaak van vandaag
wanneer ik bijt
knarsen seconden
heel even als eten
een klein moment
dat het nu
tot verleden bestemt
soms in gedachten
blijft hangen met
de nasmaak van verlangen
een proeve
naar meer met
een terugblik in sfeer…
jong en fris
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
706 jong en fris
reizen met tijd
maken plaats voor
oud en wijs
niet getreurd
want ieder op beurt
maakt wel kennis met
verdwenen jeugd
herinneringen lachen
en zullen niet sterven
want het levensverhaal wordt
fris en jeugdig...wel verder verteld!…
Stof tot denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
866 Maar wendde bij de grenzen van zijn reis in tijd
en keerde weder naar 't licht
wat het omsloot als lang verwachte deelgenoot
en werd tot licht, wat zeven kleuren bood.
Zijn reis in tijd kreeg een gezicht,-en heeft als kroon
terwijl u 't leest, uw stemklank aangenomen...…
Domweg Gelukkig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
446 Mijn oortjes dempen de constante plaag
Van meldingen die strijden om de tijd.
En toch, opeens, als alles mij verstikt,
Terwijl de regen op de keien slaat,
Word ik door iets onnozels aangetikt:
Domweg gelukkig hier in deze straat.…
Tanden in tijd
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
795 schittert ontstaan
in licht van verlangen
opent een mond
witte kristallen
gloren daarin
sprankjes hoop
passen en meten
een hechtere vorm
gedragen in de verorberkom
tot op zonnewende kaatst
het licht in lach
over
en weer
buigt een prisma verleden tijd
keert witschijn om
in eindigheid
vlakken getuigen van slijt
in gele…
De tijd in haar ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
664 In de wachtkamer
zit ze van angst te beven,
ineengekrompen tot
minder dan niets -
Nog maar vijftien minuten
sinds haar lief achter
de mintgroene klapdeuren
verdween -
Zij heeft de tijd
in haar ogen,
Zijn leven komt
in wolken voorbij,
zijn jaren zijn
minuten geworden,
zijn minuten worden jaren -
De angst groeit uit haar ogen,…
Uitgeknipt
snelsonnet
1.7 met 3 stemmen
695 Ten leste gaat het treinkaartje verdwijnen
De trend is al een tijd gelee gezet
Het analoge toetredingsbiljet
Rangeert nu uit op allerlei terreinen
Voor de allerlaatste volgers: wees niet bang
En knip je ov-chipkaart met een tang…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 De geest is meeslepend
in zijn kwetsbare naaktheid,
behoeder van een onderhuids
en schuw geheim, dat zich in
tijden van ontroering – even -
haar grootse intimiteit blootgeeft.…
Herinnering
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.238 over later,
terechtgekomen is,
alle ideeën verdronken in water,
en ik zie hoe erg ik die tijd nu mis!…
Geschilderd boeket
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.804 Hoewel uren verstrijken,
lijkt de tijd stil te staan.
We hebben het niet gered.
Ik sta al zolang te kijken,
hoogste tijd om te gaan.
Nog even...jouw bruidsboeket.…
kon ik je maar vergeten
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.547 onze tijd
niemand zal het weten
wat voel ik nu een spijt
kon ik je maar vergeten…
Kleedde me strak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
712 ik heb daar gestaan
mijn drietand slechts aan
heb turken en grieken verwezen
voelde hoe kiezel en zand
mijn rots en het bosporusstrand
in eeuwen had aangevreten
kleedde me strak
in wit en wat zwart
naar de nieuwmodische tijden
maar jij trok de knopen eraf
scheurde mijn hemd in verleiden
wiste de tijd voor ons beiden
zie je nu staan…
ware rijkdom
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
3.498 Dan komt de tijd
dat weer een generatie je verblijdt
Dan valt het andere in het niet
Dan komt de rust
als met verheugd gezicht
je kleinkind lacht
en je op je voorhoofd kust…
De geur van herinnering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
937 Zij reden over de zwarte grond
licht en bloemig aten gepocheerd
dronken pinot gris langs de cote
in het restaurant schoof zij haar
voet tussen zijn benen en hij
plukte zonnebloemen en schelpen
ze neukten ontelbaar in die tijd
tussen branding en afscheid
tussen liefde en spijt
tijd verstrijken en nergens oevers
Zij reden voorbij lavendelvelden…