3936 resultaten.
De stilte en de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 hemel te staan
ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht
In ijzige stilte woekerde een woord;
die toezegging jou nooit te vergeten
Ik riep je, en wachtte op je antwoord
jij die altijd in mijn hart had gezeten
Met roestige woorden wees je mij af
met koude letters, in venijn gedoopt
Besef jij dat ik jou dadelijk al vergaf
schoon mij ‘t innerlijk…
Vroeg weduwe
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
570 (voor Irene Maud Lentz)
Je was nog geen jaar getrouwd, toen
je op je dertigste wreed weduwe werd,
als een manische werkte je met katoen,
innerlijk was je een neergeschoten hert.…
Depressieve schoonheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
544 (voor Jiah Khan)
Je bent in Londen opgegroeid,
je wilde actrice in India zijn,
volop door je roots geboeid,
ver weg van je innerlijke pijn.
Je werd een ster in Bollywood,
maar in de liefde ging het mis
en dat gaf je een sombere mood,
grenzend aan suïcidale droefenis.…
Teoreties
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.392 Ik ken die mij herkent: innerlijke fotografie.
Onder het knippen van mijn pupil gaat het doodste beeld leven.
Maar het beeld dat spreekt spreekt met uw mond: ik wórd gesproken.
En ik geloof erin omdat ik het geschreven heb.
-------------------------------
uit: Konkrete poëzie (1962)…
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even tegen het hek;
mijn gedachten laten je niet los
‘t Was doodstil, nabij elke steen
geen zuchtje wind ademde nog;
Ik zat stil reeds dagenlang alleen
nee, innerlijk…
Geloven doe ik niets als slechts in mijns
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.495 Geloven doe ik niets als slechts in mijns
Diepst-innerlijke voelens Algemeenheid,
Die niet voor niets zo jammerlijk weg heen zijt
In eignen Zijn's, door niets aantastbare Eenheid,
Maar boven alles in God-zelf, die Zijns
Al-oppermachtiglijkste Wils geween leit
In dit arm kind, dat niets dan iets heel reins
Bedoelt tegenover al die…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 Deze cultuur bloeit het lichaam open
Met een hart dat is gesloten
De body glanst met goud bespoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood zo oud
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte…
Spoorstraat, Gouda
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Zij kijkt verloren naar de fotograaf,
die zojuist nog in het koffiehuis zat,
hij vindt haar hoed en jurk zo gaaf,
zegt hij nog een keer voor de mooie kaart,
terwijl haar mand alsmaar zwaarder voelt
en zij somber naar dat apparaat staart,
wordt haar innerlijk lijden niet aangevoeld.…
Het Boek is Uit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 het boek is uit
het verhaal verteld
er heeft naar verluidt
een lach geglommen
een traan geweld
en jij bent nu net
als eerder die boom
zonder genade geveld
emoties zullen ooit
langzaam verstommen
het boek is dan wel dicht
het verhaal gelezen
maar elk boek verdiept
schenkt je innerlijke wezen
weer iets meer licht
het boek is gesloten…
Koester, koester mij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
489 mijn litteken
Koester mij, koester mij
laat mij voelen en voelen
dat jij er bent, jij er bent
Het is niet mijn huid die ik week
in bad, het zijn mijn spieren
en mijn ziel, warm en soepel
moeten ze zijn om mijzelf
mijzelf overeind te houden
Koester mij, koester mij
laat mij voelen en voelen
dat jij er bent, jij er bent
Hoeveel innerlijke…
Gepast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 De neusvleugel zuigt er
Van het innerlijke
Weefsel een intense gloed.
Even hangt het in de lucht,
Het wenken der ogen.
Toch mijd ik het liever.
Als een bleke tocht strijkt
Huiver teder op de tast
Over een wang van albast.
Zalvende gedachten
Spoelen aan op de kust.
Waar ik zwerf, rust het voorhoofd.…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen
in de ziel die wij aanraken
Wie leert zien met milde ogen
vindt in schaduw ook het licht
want de wereld, onbewogen
buigt zich naar ons innerlijk…
in ontkenning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
163 ontwrichten van gewichtloze
herinneringen brengt de dichter
telkens verder dan het eindpunt
dat statig als een verticale horizon
de vleugelreizigers met hun gevederde
dromen verwelkomt met een nederig
buigend gebaar gericht aan de toekomst
evenwichtigheid is slechts een ingeslopen
idee van een onbekende materie, de schuine
klanken van het innerlijk…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron
terwijl een stad zich verheft tot aan de horizon
spiegelt ze waarop ze blijft haten
de tovenares van het lentemeer
laat steen als bomen groeien…
HAAR KLEINE BORSTJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
953 Ze was in feite best een mooie meid
met haar zo fantastische, lange haar
De spiegel echter toonde haar ‘t feit
je borstjes, meisje, vergeet die maar
Iedere avond voor ze naar bed ging
inspecteerde ze de mogelijke groei
Ze zocht slechts een beetje welving
haar borstjes evenwel, misten bloei
Waar andere meiden ‘iets’ toonden
daar zat bij…
voor vincent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 een zaak
- werk dus -
een plek onder de zon
voor jullie sámen
wat een geluk
en dan
op een dag
hoor en weet je
er komt er eentje bij
van eigen vlees en bloed
alle geluk,
- tot dan toe -
ontvangen en beleefd
valt in het niet
bij dat weten
samen
- zenuwachtig soms -
in niet te bedwingen verlangen
- hoe immers zal het zijn -
groei…
DE MENS
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
605 de ziel is niet mannelijk of vrouwelijk
de ziel verlangt alleen maar vrij te zijn
de ziel wil zoeken en begrijpen
ervaren en groeien
de ziel wil alleen maar oneindige schoonheid zien
het leven wil groeien en bloeien
maar leven kan ook niet zonder de dood
schoonheid kan niet zonder lelijkheid
het is niet meer dan een perspectief
het leven…
De rozenboog .
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
159 daarna is het vaak groeien en ook wel vrezen
van eerste stapjes naar het hedendaags pezen
van aap. noot, mies
tot aan het dagelijks nieuws lezen
.
het inzicht, de wijsheid die men allengs verwerft
zijn als rozen aan een groene boog,
(van ijzer dan wel natuurlijk opgebouwd),
de groei doet de blije verwachting alsmaar stijgen
.…
Verlicht landschap
netgedicht
3.0 met 32 stemmen
9.059 Dan, zo plots, scheurt het zwerk
een vloed van vroege en late regen
modderstromen van duivels werk
vegen mij van ingeslagen wegen
tastend naar duizend aardse zaken
een reddingsboei in ‘t kolkend vat
verlangend om jouw hand te raken
zinkend, verdrinkend, en wetend dat
ik zwaar verwond beleven zal
- in groei gebroken, arm en naakt -
toch…
De lieve tulp*
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.041 Ik geef ze water,
zodat ze prachtig groeien.
Je kijkt graag naar
het bloeien van tulpen.
Je zegt: ‘Kijk wat mooi.
Zo’n tulp in zo’n glazen vaas.
Daar word ik nu verliefd op.’
Ik ken die tulp.
Dag lieve tulp.
* voor Barbara…
DE ZESDE DAG
gedicht
3.0 met 19 stemmen
15.194 Het kwam en ging groeien
en het ging lopen.
Zo loop ik maar door
tussen gevels die bloeden
in de ondergang
van de zon.
------------------------------------
uit: De Rottend Staal Nieuwsbrief 32,
Groningen, 1997…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
in de overgave van mijn schoot
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.167 omsluiten
huid op huid
gebruiken om elkaar
te vinden iets voorbij
het punt dat je jezelf
en de ander gunt
zachtjes heen en weer
keihard ook een keer
in komen en in gaan
de spanning opnieuw
laten groeien in de hoop
dat samen vrucht zal bloeien
of wil je je zo geven
en mij passioneel beleven
in de overgave van mijn schoot
kom dan…
Thuiskomst
gedicht
2.6 met 74 stemmen
24.136 En ik
verhaalde van wat ik hierboven
had geleefd, over het groeien van
de hazelaar, ook een bijzonder rijk
spinnenjaar zei ik. Je schaterlachte.
----------------------------------------
uit: 'Verstoorde grond' 2002.…
Vergankelijkheid
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.382 geur
is zij de schoonste van allemaal
Maar als haar schoonheid begint te tanen
zij langzaamaan verdort
Is zij niet meer
de schoonste van haar soort
Zo is het ook met ons leven
het gaat zo snel aan ons voorbij
We hebben tijd gekregen
maar ook ons einde is straks nabij
Geniet dus met volle teugen
van elke minuut en elk uur
Blijf groeien…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen alsof
ze niet om bossen geven en
groeien…
Ver weg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.301 Ver weg, doen de gevoelens alleen maar groeien,
eerlijkheid en warmte zal hier uit voortvloeien.
Ver weg, een grenzeloos bestaan,
laat onze liefde zijn gang gaan.
Ver weg, ook al moet ik in de winter door de kou,
lieve jongen, ik hou van jou.…
haring of twee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
766 mijn hart maakt een sprongetje
mijn gezicht begint te gloeien
maar er zal nooit
iets moois tussen ons groeien
het blijft een droom
maar wel een mooie…
Verlegen en stil
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
2.076 Jij duwde onzekerheid weg
en plantte daar vertrouwen
zonder te vragen naar uitleg
durf jij mijn muur af te bouwen
Als ik mijn deur dicht smijt
vindt jij weer een open raam
je wordt door liefde begeleid
al gaat het af en toe best moeizaam
Jij raakt mijn gevoelige snaar
dat maakt mij soms verlegen en stil
steeds meer groeien wij naar elkaar…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…