Alle inzendingen over innerlijke groei

3936 resultaten.

Sorteren op:

De stilte en de dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
hemel te staan ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht In ijzige stilte woekerde een woord; die toezegging jou nooit te vergeten Ik riep je, en wachtte op je antwoord jij die altijd in mijn hart had gezeten Met roestige woorden wees je mij af met koude letters, in venijn gedoopt Besef jij dat ik jou dadelijk al vergaf schoon mij ‘t innerlijk…
Ton Rijkers29 oktober 2015Lees meer >

Vroeg weduwe

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
(voor Irene Maud Lentz) Je was nog geen jaar getrouwd, toen je op je dertigste wreed weduwe werd, als een manische werkte je met katoen, innerlijk was je een neergeschoten hert.…

Depressieve schoonheid

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
(voor Jiah Khan) Je bent in Londen opgegroeid, je wilde actrice in India zijn, volop door je roots geboeid, ver weg van je innerlijke pijn. Je werd een ster in Bollywood, maar in de liefde ging het mis en dat gaf je een sombere mood, grenzend aan suïcidale droefenis.…

Teoreties

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.392
Ik ken die mij herkent: innerlijke fotografie. Onder het knippen van mijn pupil gaat het doodste beeld leven. Maar het beeld dat spreekt spreekt met uw mond: ik wórd gesproken. En ik geloof erin omdat ik het geschreven heb. ------------------------------- uit: Konkrete poëzie (1962)…

Doodstil bij jouw graf

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
kerkhof geluiden klonken flauw, van ver Samen bereisden we dit doolhof en nu bewoon jij een verre ster Het was doodstil op je rustplek een enkele uil kraste in het bos Ik leun maar even tegen het hek; mijn gedachten laten je niet los ‘t Was doodstil, nabij elke steen geen zuchtje wind ademde nog; Ik zat stil reeds dagenlang alleen nee, innerlijk…
Ton Rijkers12 februari 2018Lees meer >

Geloven doe ik niets als slechts in mijns

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Geloven doe ik niets als slechts in mijns Diepst-innerlijke voelens Algemeenheid, Die niet voor niets zo jammerlijk weg heen zijt In eignen Zijn's, door niets aantastbare Eenheid, Maar boven alles in God-zelf, die Zijns Al-oppermachtiglijkste Wils geween leit In dit arm kind, dat niets dan iets heel reins Bedoelt tegenover al die…
Willem Kloos18 februari 2018Lees meer >

De vergankelijke kosmos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Deze cultuur bloeit het lichaam open Met een hart dat is gesloten De body glanst met goud bespoten Webben rond vermolmend hout Roerloos tot de dood zo oud Waar de tuinheer niet kan snoeien Kan geen lelie open bloeien Waar geheid de tijd de pijn van voelt ‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt Hangt in een mist van tranen Rotte…

Spoorstraat, Gouda

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Zij kijkt verloren naar de fotograaf, die zojuist nog in het koffiehuis zat, hij vindt haar hoed en jurk zo gaaf, zegt hij nog een keer voor de mooie kaart, terwijl haar mand alsmaar zwaarder voelt en zij somber naar dat apparaat staart, wordt haar innerlijk lijden niet aangevoeld.…

Het Boek is Uit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
het boek is uit het verhaal verteld er heeft naar verluidt een lach geglommen een traan geweld en jij bent nu net als eerder die boom zonder genade geveld emoties zullen ooit langzaam verstommen het boek is dan wel dicht het verhaal gelezen maar elk boek verdiept schenkt je innerlijke wezen weer iets meer licht het boek is gesloten…
catrinus11 november 2020Lees meer >

Koester, koester mij

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
mijn litteken Koester mij, koester mij laat mij voelen en voelen dat jij er bent, jij er bent Het is niet mijn huid die ik week in bad, het zijn mijn spieren en mijn ziel, warm en soepel moeten ze zijn om mijzelf mijzelf overeind te houden Koester mij, koester mij laat mij voelen en voelen dat jij er bent, jij er bent Hoeveel innerlijke…
Zywa13 juli 2022Lees meer >

Gepast

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
De neusvleugel zuigt er Van het innerlijke Weefsel een intense gloed. Even hangt het in de lucht, Het wenken der ogen. Toch mijd ik het liever. Als een bleke tocht strijkt Huiver teder op de tast Over een wang van albast. Zalvende gedachten Spoelen aan op de kust. Waar ik zwerf, rust het voorhoofd.…

Binnenzicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 247
niet in bezit of namen niet in dagen zonder pijn maar in hoe wij, stil en samen met ons eigen kijken zijn Een regenbui kan zacht verstoren of de aarde vruchtbaar maken hetzelfde water — anders horen in de ziel die wij aanraken Wie leert zien met milde ogen vindt in schaduw ook het licht want de wereld, onbewogen buigt zich naar ons innerlijk…

in ontkenning

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 163
ontwrichten van gewichtloze herinneringen brengt de dichter telkens verder dan het eindpunt dat statig als een verticale horizon de vleugelreizigers met hun gevederde dromen verwelkomt met een nederig buigend gebaar gericht aan de toekomst evenwichtigheid is slechts een ingeslopen idee van een onbekende materie, de schuine klanken van het innerlijk…
elze14 juni 2026Lees meer >

ik ben er één met de natuur

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
vogels en kans op stormen terwijl in haar palm een bollige energie rust ze wil meer van zichzelf zien en chocolade als de teerling speelt ze met grote maten kleinere hangt ze aan enkels voor de bron terwijl een stad zich verheft tot aan de horizon spiegelt ze waarop ze blijft haten de tovenares van het lentemeer laat steen als bomen groeien…

HAAR KLEINE BORSTJES

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 953
Ze was in feite best een mooie meid met haar zo fantastische, lange haar De spiegel echter toonde haar ‘t feit je borstjes, meisje, vergeet die maar Iedere avond voor ze naar bed ging inspecteerde ze de mogelijke groei Ze zocht slechts een beetje welving haar borstjes evenwel, misten bloei Waar andere meiden ‘iets’ toonden daar zat bij…
Ton Rijkers15 februari 2013Lees meer >

voor vincent

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 716
een zaak - werk dus - een plek onder de zon voor jullie sámen wat een geluk en dan op een dag hoor en weet je er komt er eentje bij van eigen vlees en bloed alle geluk, - tot dan toe - ontvangen en beleefd valt in het niet bij dat weten samen - zenuwachtig soms - in niet te bedwingen verlangen - hoe immers zal het zijn - groei…

DE MENS

netgedicht
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 605
de ziel is niet mannelijk of vrouwelijk de ziel verlangt alleen maar vrij te zijn de ziel wil zoeken en begrijpen ervaren en groeien de ziel wil alleen maar oneindige schoonheid zien het leven wil groeien en bloeien maar leven kan ook niet zonder de dood schoonheid kan niet zonder lelijkheid het is niet meer dan een perspectief het leven…
Simon K.7 december 2021Lees meer >

De rozenboog .

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 159
daarna is het vaak groeien en ook wel vrezen van eerste stapjes naar het hedendaags pezen van aap. noot, mies tot aan het dagelijks nieuws lezen . het inzicht, de wijsheid die men allengs verwerft zijn als rozen aan een groene boog, (van ijzer dan wel natuurlijk opgebouwd), de groei doet de blije verwachting alsmaar stijgen .…

Verlicht landschap

netgedicht
3.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 9.059
Dan, zo plots, scheurt het zwerk een vloed van vroege en late regen modderstromen van duivels werk vegen mij van ingeslagen wegen tastend naar duizend aardse zaken een reddingsboei in ‘t kolkend vat verlangend om jouw hand te raken zinkend, verdrinkend, en wetend dat ik zwaar verwond beleven zal - in groei gebroken, arm en naakt - toch…

De lieve tulp*

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Ik geef ze water, zodat ze prachtig groeien. Je kijkt graag naar het bloeien van tulpen. Je zegt: ‘Kijk wat mooi. Zo’n tulp in zo’n glazen vaas. Daar word ik nu verliefd op.’ Ik ken die tulp. Dag lieve tulp. * voor Barbara…

DE ZESDE DAG

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 15.194
Het kwam en ging groeien en het ging lopen. Zo loop ik maar door tussen gevels die bloeden in de ondergang van de zon. ------------------------------------ uit: De Rottend Staal Nieuwsbrief 32, Groningen, 1997…
Ronald Ohlsen25 augustus 2025Lees meer >

bloemen om je hals

hartenkreet
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.212
net voorbij het struikgewas de vijver en de oude eik daar groei ik in mijn bomenrijk ik ben de bloemen in het gras en elke dag kom jij voorbij een sluier vlinders in je spoor als ik je zie of ruik of hoor dan is het lente in mijn wei en elke keer dat ik je zag er kwamen steeds meer vlinders bij O schoonheid, wanneer pluk je mij…
jdtunzi30 juni 2003Lees meer >

in de overgave van mijn schoot

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.167
omsluiten huid op huid gebruiken om elkaar te vinden iets voorbij het punt dat je jezelf en de ander gunt zachtjes heen en weer keihard ook een keer in komen en in gaan de spanning opnieuw laten groeien in de hoop dat samen vrucht zal bloeien of wil je je zo geven en mij passioneel beleven in de overgave van mijn schoot kom dan…
wil melker23 augustus 2003Lees meer >

Thuiskomst

gedicht
2.6 met 74 stemmen aantal keer bekeken 24.136
En ik verhaalde van wat ik hierboven had geleefd, over het groeien van de hazelaar, ook een bijzonder rijk spinnenjaar zei ik. Je schaterlachte. ---------------------------------------- uit: 'Verstoorde grond' 2002.…
Hester Knibbe17 augustus 2022Lees meer >

Vergankelijkheid

hartenkreet
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.382
geur is zij de schoonste van allemaal Maar als haar schoonheid begint te tanen zij langzaamaan verdort Is zij niet meer de schoonste van haar soort Zo is het ook met ons leven het gaat zo snel aan ons voorbij We hebben tijd gekregen maar ook ons einde is straks nabij Geniet dus met volle teugen van elke minuut en elk uur Blijf groeien…
judy steffers15 december 2003Lees meer >

een leven aan de zelfkant

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.089
en wuiven met hun takken eens per jaar de bladeren los die dwarrelen een kleurig herfsttapijt dat in de winter modder wordt en het geluid van stappen smoort niet alle bomen maken bos ze hechten niet aan struiken vervlechten moeilijker met sfeer uit sprookjes van weleer ze staan wat afgelegen alsof ze niet om bossen geven en groeien…
wil melker29 december 2002Lees meer >

Ver weg

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Ver weg, doen de gevoelens alleen maar groeien, eerlijkheid en warmte zal hier uit voortvloeien. Ver weg, een grenzeloos bestaan, laat onze liefde zijn gang gaan. Ver weg, ook al moet ik in de winter door de kou, lieve jongen, ik hou van jou.…
Sweet30 september 2002Lees meer >

haring of twee

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
mijn hart maakt een sprongetje mijn gezicht begint te gloeien maar er zal nooit iets moois tussen ons groeien het blijft een droom maar wel een mooie…
kiki28 augustus 2004Lees meer >

Verlegen en stil

hartenkreet
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.076
Jij duwde onzekerheid weg en plantte daar vertrouwen zonder te vragen naar uitleg durf jij mijn muur af te bouwen Als ik mijn deur dicht smijt vindt jij weer een open raam je wordt door liefde begeleid al gaat het af en toe best moeizaam Jij raakt mijn gevoelige snaar dat maakt mij soms verlegen en stil steeds meer groeien wij naar elkaar…
Johanna Boer28 september 2004Lees meer >

bloemen die we bloeiden

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.322
zeg me wie je bent je ogen sluimerden verlangen ik bleef er jaren hangen maar heb je nooit gekend je vocht om eindelijk jezelf weer te vinden was drempelloos in openen en zult je nooit meer binden je hebt mijn tuin gezien de bloemen die we bloeiden er zijn er meer misschien waar jij ook in zou kunnen groeien Kom zeg me wie je bent…
wil melker13 november 2004Lees meer >