3179 resultaten.
sanfte ruh
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
731 vrijdag is eindelijk voorbij
eerste sterren fonkelen ver
de duisternis weet van niets
nu kun je knielen en huilen
de tranen vrij laten stromen
bij het donkere open graf
deze goede avond verdwijnt de haat
zwijgen we de verloochening dood
verdringen bespotting en geseling
denk alleen aan de liefdevolle vergeving
van onze man uit nazareth…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 met passie gemaakt
en vanuit gevoel geschreven
over de liefde, verdriet en emoties
waarin we troost vinden
maar ook zo'n plezier aan beleven
zij raken je hart en scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen
waar geen einde aan lijkt te komen
en waar je zo heerlijk
bij weg kunt dromen
stromen…
Als nieuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 geboren
In ’n bestaand lichaam
Met spontane geest
Kijkend uit het raam
Van ’n vergaan verleden
Dat is geweest
Obstakels genomen
Aan schroom
Ontkomen
Ontsnapt
Aan ’n ondermijnd
Loom
Zijn
Deinend
Als kleine golf
Deel
Van dezelfde oceaan
Het water
Verwekker van
Waar allen
Toe behoren
Spoel schoon
Laat lopen
Met de ontlaste
Stromen…
Net heb ik
gedicht
2.1 met 66 stemmen
18.465 Net zag ik dat je de raafman bent en ik
geef je koosnamen en je bent mijn lijk
we liggen al zo lang in duisternissen
dat boeglicht ons bijna niet kan vinden
maar zoutwater tilt ons op laat stroom
verlopen naar zwartgevederde oceanen.…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 Een vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst…
Golven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
744 steeds maar door
Als ‘t even kan kruipen ze voor
De zee wil van haar golven af
Ze drijft hen langzaam naar de kust
Alwaar ze op gezette tijd
Hen één voor één het land op smijt
Een Waddenzee wil wel eens rust
Is zo’n golf eenmaal geland
Dan trekt de zee zich snel terug
Kijkt even om en denkt dan vlug
Dat water hoort niet op het strand
Stroom…
Zomerzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
570 De nacht nog amper weggevlogen,
wek jij mij zonder mededogen
om met jouw stroom lauwwarme stralen
mij wéér zo vroeg uit bed te halen
Mijn lichaam voelt zwaar, ik zucht en gaap,
ik aarzel tussen wakker en slaap,
doch jij maant mij kalm en tevreden
na het douchen snel aan te kleden
Heel mild werp jij je gouden licht
direct op mijn gepoetst…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.126 Een nieuwe dag breekt aan
Opnieuw een een dag in mijn ongelukkige bestaan
In de avond opnieuw de tranen
Ze voelen warm aan
Het blijft maar stromen
Als een regenbui
Een stortbui
Waar maar niet aan valt te ontkomen!…
Een wens voor een woord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
739 achter mijn verblijf
ben jij gastbuur boven het zuiden
in graverende pauzes van andere bogen
dat weet ik door het hart
voor ademhaling
van loopvlakken
langs de wegen
ik woon op eigenschap in dagen
op stem en oog
van plaats tot plaats
op de manier van gedachtegoed
geduld vult zijn taak
van stromen naar stemming
en bestemming
dat verandert…
Aan een pessimist
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.324 -Maar als uw regenboog verdwijnt,
De regen door blijft stromen;
Als giet- op gietbui nederstort,
Uw scherm ten laatste nutloos wordt...
'k Zoek dan een onderkomen.
Ik schuil, maar pruil niet, beste vrind !
En mijd de lui die pruilen.
De felste bui houdt eenmaal op ;
Maar van de regen in de drop
Kwam, die bij U kwam schuilen.…
Gerstenat
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
805 met een
ruggengraat geringd met
ijzer, tot rand gevuld met
gerstenat, verlichting
vanuit het tapgat, waaruit
ik alleen mag tappen, alleen
daarop rust het voordeel
van de twijfel, de overgave
telt in onverzadigbare teugen
van gelagerd bokkig bier, de
grappen te weerleggen,met
de lippen van een halfvol
vat te nippen, in een stroom…
Een enkele reis naar oneindigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.119 Als de lippen zijn verdroogd
en de oogleden voorgoed zijn gesloten
strijkt een zachte hand
nog een laatste maal over het hart
van het vergankelijke
van een kostbaar leven
Een leven dat geliefd en geleden heeft
Tranen stromen haast woordeloos
uit de zielen van de getroffen nabestaanden
Er volgt een massieve, ondoordringbare stilte…
"Bel je zo terug..."
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 en toen werd het stil
binnen in mij kwam alles tot stilstand
buiten werd het ijzig kil
enkel nog het kloppen van mijn hart,
het stromen van mijn bloed
alleen nog de lucht van mijn adem
haperend in mijn keel
dat buiten niet bereikt
schreeuwen en geen geluid
tussen besef en verdringen.
"Bel je zo terug...."…
De Wolgaslepers*
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 Moe al sinds de
Tweede helft negentiende eeuw
d'Elfde lijkt dood, terwijl
De derde een pijpje rookt
De stroom gestaag
De wind van noord
d'Oever van zand
Vermoord
In elk geval heengegaan
Lijkt de staart van deze slepers
Zwalkend langs deze echt
Majestueuze rivier
Hun gedachten
Opwindende
Vrouwen en veel
Vodka
*Naar een schilderij…
Ontworteld
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
648 een passiebloem
groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar
ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen
waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd
leken obstakels groter, valkuilen onoverkomelijk
tot zij ongemerkt overstapte op een ander spoor
kleurde onbegrip dieper daar stilte aanzwelde
liet je jezelf meevoeren door de stroom…
Tot de gesluierde zomer
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.109 En schoon ook soms die plooien het gedogen
Dat onze blikken langs uw leden schoten,
Wat troostten ze ogen, die niet drinken mogen
Stromen, die u uit de open ogen vloten?
Vertoon u Zomer, laat de macht'ge plooien
Der slui'ren, die voor 't geestesoog verdonkren
Der godheid beeld u niet tot voorbeeld strekken.…
Pijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De druk van mijn bestaan
gebonden in een traan
Het stromen van gevoel
langs mijn wang
De getergde ziel klinkt door in mijn gezang
De harde val kwam nadat ik er heb gestaan
De zwarte pagina is gewoonweg om te slaan
Woede lost op in het gepeupel en gedrang
Wijn voelt zo zoet, maar de nasmaak wrang
Elk stukje van mijn bestaan vergaat
met…
Het lekt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
923 Wij stromen mee naar zee en wat beklijft
van stof dat rond de weegschaal dwarrelt even?
Word wakker, Abel, uit je boze dromen.
Ten venstere is zij misschien gekomen.
Dinsdag na Kana-Zondag…
Alleen de winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Als een waterval waar geen eind aan komt,
stromen regels neer, regels en wetten.
Het volk houdt de adem in en verdomd,
het weet dat de leiders op hen letten.
Er is geen keus, er wordt voor hen beslist,
dure mannen in even dure pakken zeggen
dat het goed zo is, ondanks de dikke mist,
en nemen niet de moeite het uit te leggen.…
koud, zo koud
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
867 pols klopt nauwelijks ramen
enkel een zwarte mantel van sneeuw
en een homp oud brood
waarmee zij het ontbrekende kussen delen
en waarin ze zichzelf niet meer zien
zelfs niet wanneer hun mond
het onderdrukte licht opvangt
ik betreed hun slaapstal
zie namen waarvoor geen woorden zijn
gekrast met de laatste horizon
uit mijn vingers stromen…
nieuws van vandaag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
457 beveelt overstroming, commissies keuren Grieken
in Sluiskil, voor Q-koorts en grote evenementen
Britse terreurverdachte vaak in Zwitserse Alpen
boeddhistische beelden mogelijk regelmatig explosief
wietpas op verkiesbare positie in India en Pakistan
En ook nog eens: nauwelijks bereikbaar, doel voorbij,
teveel vertrouwen, onthuld, zonder stroom…
helaes pindakaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Maar eer ik nog mijn ogen wil gaan sluiten,
zijn kansen gans voorbij,en droevig vloeit,
een stroom van hete tranen in de EK nacht.
Met dank aan Willem kloos…
LANDGOED OOSTERHEIDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Luchtig lover laat zijn adem stromen
door graanvelden, die dieren vrij bezoeken.
Ruige poelen, ogend als sprookjesboeken,
verzinken binnen hun begroeide zomen.
Schaarse voeding en lome rust geleiden
bar getij om winterbestaan te stalen.
Voorjaar zwijgt, zal het zingend verblijden.…
Starting all over again
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.700 Niet om de dromen, die ook ik vergeefs heb moeten dromen
en om de woorden niet door mij daaraan verdaan,
noch om de herfst, die over deze landen is gekomen
met slaande regens, nevel, werveling van blaên,
maar om het overnieuw en allengsaan meeslepend stromen
des bloeds, waartegen hier geen weerstand kan bestaan,
ben ik bevreesd om nog eenmaal…
VERANDERING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.113 De geliefde ster van Bethlehem verschijnt
ieder jaar weer in huis en winkelstraat,
brengt overal knusheid, lust tot goede daad,
waar zij met vuur, stroom of schitterpapier schijnt.
Dit licht bracht een boodschap, die langzaam verdwijnt.
Gaf het de drie wijzen gewenste raad?
Want door hun dwaling werd Herodes kwaad.…
O dit ontroeren om een klein gezicht
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.544 Het zoel aandringen van dit gevoelen
drijft tot het staamlen van huiverblode
woorden, die ‘t snelle stromen van node
hebben, en vrezen hun eigen bedoelen,
en stokken… en er is enkel een kijken
in blauwe verten, oneindig wijde;
wegvloeien van denken en een blijde
duizeling doet het hart bezwijken.…
als de wapens zwijgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 dan zal de hele waanzin terug komen
in mijn geest tijdens de donkere nacht
ik zal me elke dode herinneren en mijn
tranen zullen stromen
ik heb geen mooie, dappere verhalen.
ik heb de hel betreden en dat zal ik nooit
vergeten…waarom u er over vertellen?
ik was bang voor de vijand die ik goed
beschouwd niet kende.…
KOMEN WE ER SAMEN UIT?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 geleerd
er is iets in je wezen opgeveerd
een ontdekkingsreis door je leven
zal je de volmaakte zielenrust geven
je moet nooit bepaalde stappen vermijden
daardoor ontstaat juist het lijden
pas na de bodem van je bestaan
zal het crescendo omhoog doen gaan
het was het accepteren,
dat je moest leren
het terugkeren in jezelf je thuis
nu stroom…
De parel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 mij herboren,
bevroren ijs wordt wild water
in het zomerparadijs,
lichtgeel is de zon, de zee diepblauw
verlangen begeesterd op zoek naar
de parel, ver van je weg, los
alleen, met magenta en smaragd
het eens vinden van de ene die het
ganse palet laat zingen, de handen
gevouwen tot vlammend gebed, voorbij
emoties vrij om oranje te stromen…