2289 resultaten.
Eudaimonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 wit marmer, lazuli, robijnen
Wanden met miniaturen bewerkt
Als ornamenten die de Athener
Zijn rijkdom en overvloed moesten bewijzen
[Kroisos:]
'Mijn gast uit Athene, tal zijn de verhalen
Van uw eruditie, uw studies en reizen
Naar volken en landen van velerlei aard
Wat mij de prangende vraag heeft doen rijzen
Of u op uw tochten door verre…
Gespook bij Mook
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 Hij hoefde niet lang te zoeken
op de hei bij volle maan,
al van verre zag hij de vervloekte
zielen als lichtje uit dwalen gaan.
De pastoor was echt geen doetje
maar alleen met al die geesten
zei hij vlug een weesgegroetje
en vroeg de zegen voor z’n queeste.
Zijn gebed werd snel verhoord:
aan hem verscheen de heilige Maagd.…
hotel california
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
625 en nog altijd roepen
die stemmen van verre
om je te wekken in het holst
van de nacht
Welkom in Hotel California
een warm paradijs aan de kust
een plek onder de zon
volop plaats om te wonen
elk seizoen is het mooi, breng je alibi's mee, elke tijd van het jaar
is een must
Spiegels aan het plafond,
dame blanche met rosé
en toen, opeens…
Tot jij nergens kleiner hoeft te zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
5 Maar ik gun je meer
dan licht op verre gevels.
Een tafel waar je uit mag praten.
Een deur waarvan jijzelf de sleutel hebt.
Een liefde waarin nee
geen afstand schept,
maar wordt verstaan.
En wij, mannen,
laten wij niet aan de zijlijn wachten
tot iemand ons om moed komt vragen.
Wij kunnen bij een vriend beginnen.…
Waken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 Daar strompelt de dame op naakte zolen
madelieven in het haar gespeld
en ze wenkt en wijst naar de ruit,
naar de verre molen, waar de helden spelen tussen het koren.…
ZWANEN-KEUZES
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.088 ZWANEN-KEUZES
Uit verre noord-oosten-se streken
waren ze volumineus neergestreken
in cirkels, rondjes of rechte banen
niet 24, geen 32, maar 48 zwanen
zang uitgezonderd, orkest des te meer
als ’s werelds grootste zwanen-meer
uitvoerend muzikaal theater maken
ballet, spel en overige hals-zaken
met als uitvalsbasis dat mooie meer
met oogverblindend…
De Kamperbrug.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 De verre afkomst van mijn moeder haar familie komt daar vandaan.
De glans van kinder- en vrouwengezicht stroomt onder mijn voeten.
De IJssel, het sieraad van de Hanze en de levenschenkende stroom van Overijssel.
Alleen maar bruggen van koper, beelden en herinneringen hellen over deze rivier.
Uitmondend in het donkere ketelmeer.…
Maan-idylle
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.514 Ik ben het hart voor 't lijdend hart,
de hemelspiegel van de smart,
ik ben 't asiel der hysterie,
bibliotheek der elegie,
ik ben de vrouw der verre min,
traditioneel als hartsvriendin;
ik speel al eeuwen hier mijn rol
mijn hart hangt hoog, lijkt boordevol,
want elke straal is lange brief
ad libitum voor elke lief:
Pierrot, Pierrot, heb je…
Des harten schat
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.165 Maar 'k had mijn schat verborgen
Tot verre, veilge tijd:
Toen de onverzade zorgen
Dwongen tot stage strijd.
Waar ligt mijn schat geborgen?
'k Zocht in mijns harten grond
Alnachtlijk tot de morgen
Of ik hem wedervond.
Waar ligt mijn schat verborgen?
'k Heb u zoveel beloofd.…
Sprookjesprinses
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Het was al een godswonder geweest, al
die tijd met hem samen, de lange nachten
en de verre reizen, zijn wankele positie
langs de randen van de afgrond. Jij was
zijn diepste geluk, maar ook zijn grootste
gevaar, omdat liefde hem psychotisch
maakte, hem de hel van zijn trauma's
in schopte.…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Als de nauwte niet bijtijds doorzien was, de Dwaalrotsen,
de verre van simpele passage tussen de Symplegades, waar
golven klapten op de kliffen, dan zouden wij gezonken zijn,
met z’n allen.…
de dichtende in mij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
61 dan is de wanhope
niet verre
.
ja, ghij hebt wel gesien
.
dit is
mijn eyghen leven
.
ick stelle mij selven
in de etalagie
.
neen
sonder rosse glans
doch wel met siel
soo magh ick
somwijlen hopen
.
ende naeckt daerbij
doch wijselijck
met kleederen aen
.
ick wil ghehoort
ende ghesien worden
.…
Laatste Kwartier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
560 Het is een eeuwig misverstand
Dat de zeeman landen kent
Hij komt er wel maar ziet ze niet
Tenzij 's nachts als men 't niet verbiedt
Want of je op de rede ligt
Der Hoang Ho of Yang Tze Kiang
Drie kwartieren uit de wal
Van Tandjong Priok of Semarang
't Is al eender, 't schip ligt stil
Al is er overdag rumoer
Duizend zeemijl ver van…
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 Ik zie, daar u de stier ontvlucht,
Voor de opgeheven vuist beducht,
De Noordse beer van verre grimmen.
De bloedige Aldebaran zelf
Ontwijkt uw knots, bij 't statig klimmen,
En ruimt u plaats aan 't stargewelf.
Zo drijft ge, in 't schoon Elysisch woud
Daar zich der helden schare onthoudt,
Voor u de woeste dieren henen!…
VROUWZIJN DOOR DE TIJD
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
416 Jacobs mocht voor arts studeren
Een zitplek kregen alle winkelmeiden
Een vrouw had recht haar mening re verspreiden
Middels een heftig jaarlijks demonstreren
Aletta hielp geboortes te beperken
En streed voor vrouwenkiesrecht heel haar leven
Dat heeft ze hen uiteindelijk gegeven
Ze hielp ze hun posities versterken
Textielarbeidsters uit de Verre…
ENRICO
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 De meester-zanger verliest zijn theater,
gaat met zingende zeelui naar de kust,
reist op een zeilschip, dat eeuwen heeft gerust,
als kaper over het wijde water.
De ruige binken begaan een flater:
voor een grote stomer galmen ze vol lust,
maar verzuimen beroving onbewust.
Orkaan raast, duwt hen voort met woest geklater.
Schipbreuk bij een…
AAN DE DIJK
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 Aan de voet van de kraan, waar de dijk zijn rug kromt naar de Schelde,
zie ik verweerde bossen schemeren over het water, in het kille ochtendlicht.
Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij.
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen;
verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.
Hier stond ik aan het roer, hier,…
Het huisje in de duinen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.645 Hoog, in de top der masten,
Stak ene kleine hand
Vooruit, door vlag en zeilen,
Naar 't verre vaderland.
Daar zat de jonge scheepsknaap;
Een lach zweefde om zijn mond.
Och!…
Tafelwetten
poëzie
5.0 met 1 stemmen
6.812 En fijmel niet met uw servet, want dat is tegen d' oude wet,
Het schijnt dat gij door vreemd gepeis, dan zijt gij als op een
verre reis.
Het dubben als gij eten moet en vindt geen blij gezelschap goed.
Doe dat als gij allene zijt: aan tafel is geen pruilenstijd.
17.…
Het Menselijk Leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.266 Vlucht dan, reis vrij naar afgelegen staten;
Zeil door de middellijn naar 't verre Zuiderland;
Hun denkbeeld zal u nooit verlaten,
Het staat, het wacht u reeds op strand.…
Pulmonaria officinalis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.012 Maar dit kruid groeit als een zwak kind met rare kleuren
als van een framboos in het rijk van de fee,
van de goede fee bij ponten en op natte modderachtige verre schemerhoeken.
Uw grote huishond Bello mag er wel aan snuffelen, ja dat mag wel.
Maar zorg ervoor dat hij er niet gaat graven.
In maart en april bloeien de longkruiden.…
Nieuw Zeeland.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.577 In een verre uithoek.
Geboren uit twee ouders die elkaar zo goed vasthielden.
Want ze wilden alleen bij elkaar en voor elkaar zijn.
Volgens de Maori dan.
Het is een schemeravondland.
Begroeid met varens.
Het eiland is bleek en zeepgroen.
Groen als zeep van de varens.
En hier zijn enkel en alleen vogels.…
Herinnering.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.808 Geen winternacht was me ooit zo naar,
Of uw gezelschap gaf voor mij hem meerder leven,
Dan al de lentevreugd aan deze schone nacht,
Mij verre van u, in mijne eenzaamheid kan geven.…
zahnstraat 10
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 uiterwaarden in
met achter ons
een haastige bolderkar
illegaal daarin laden wij
wat waardeloos doorgedraaid
de boeren storten
het derde glas
lest de dorst
maar stilt niet de honger
naar meer van toen
nog een keer
zamelen wij het zilver
dat ons in flessen
de melk en yoghurt dopt
opdat de nonnetjes
van kerk en kleuterschool
in verre…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 Ik zond haar van verre mijn welkomstgroet,
Ik liep haar langzaam tegemoet,
Toen greep ik een steen en ik mikte goed
En van haar voorhoofd druppelde bloed....
Zij viel in de struiken, dood en zwaar,
De takken sloten zich boven haar.…
DE MOLEN
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.972 Welke vinger had
de hoge luister aangevat
en iets van verre etherschat
gebracht in deze huizenstad?…
Minnelied
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.172 Bi wilen lief, bi wilen leet,
Bi wilen verre, bi wilen ghereet;
Die dit met trouwen van minnen versteet,
Dat es jubileren,
Hoe minne versleet
Ende ommeveet
In een hateren.…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Reeds vernam men bijwijlen van uit die zwarte gebergten,
Boven wier nachtelijk kleed zich asgrauwe tulbanden vormden,
’t Verre en doffe gebrom des rommelend rollende donders;
En met statige vaart kwam ’t onweerdragende leger
Steeds al meer en meer het verblijf der feestlingen nader.…
Dood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 steeds gulziger lijkt het, steeds intenser, steeds frequenter
maakt hij een einde aan wat je bekend of dierbaar was,
een leraar, een medescholier, je buurman, een verre tante, je eigen hond.
Van vlees en bloed en stem, gaan ze over naar geluidloze herinnering, voor altijd zwijgend.…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.313 oma speelde Sinterklaas, ik moest vertalen
voor de Amerikaan die bloosde als een kind,
verre voorouders zocht.
en zij was helemaal verliefd,
en ik wist dat
iedereen heel gek doet,
bij een laatste kans.
ik zag het allemaal:
begrijpen is geen redding,
begrijpen is slechts zien
hoe machteloos men is.…