3050 resultaten.
Geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.086 Ja, jullie waren daar
samen met mij op een bankje
aan de rand van het bos
in wat leek
een eindeloze harmonie
Een schilderij van geuren en geluiden
van bruinverkleurde plantenresten
een pas geschoren korenveld
en verder weg
Een dodenakker
en lichtend groene maïs
onder een donker dak van
onkenbaar oude bomen
De tijd werd uitgerekt en…
Shot!
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
984 Ik huil als ik lach en ik lach als ik huil
Ik zie dit als kwaliteiten waarachter ik me verschuil
Bang noch boos noch bedroeft noch blij
Ik ben zelf niet langer ook maar een onderdeel van mij
Het enige solide in mijn leven is gevaar
Ik ben opvallend onopvallend en zichtbaar onzichtbaar
Een lichaam als een huis dat aftakelt van villa naar krot…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 het deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een…
vragenuurtje
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
957 niet beter ongebruikte kroonjuwelen
bij Lopik in de bewaar geven
in roestvrij stalen laden
met al die toegenomen winderigheid
hoe staat het met haar assurantie
weet zij dat er alleen wordt uitgekeerd
bij officiële storm met gedeelde schade
dus met voorbericht van het KNMI
dat verzekerd haar hele buurt crepeert
heeft die club Balkenende&Bos…
Voor twee of drie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.204 Ik schenk de wereld wat ik dacht en schreef,
Opdat, als ik lang dood zal zijn en ’t mos
Dekt, op mijn graf, mijn uitgewiste naam,
Nog twee of drie het boek, dat ik nu geef,
Herlezen, op een eenzaam plekje in ’t bos,
Met dank en liefde: ik droom geen schoner faam.
----------------------------------------
uit: Sneeuwvlokken (1888)…
Ze is verschrompeld tot bezoekuur
gedicht
3.9 met 25 stemmen
23.792 Dat de bloemen zijn verdord, maar nee
daar staat alweer een nieuwe bos
te glanzen in de vaas. De tijd verglijdt
zo traag en haar kinderen zijn nee maar
nog steeds in leven. Want ze kunnen
als ze willen weg en blijven.…
Nooit meer hetzelfde...
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.803 Ik ben boos, woedend en opeens gemeen,
ik pak hem terug die vieze psychopaat!
Mijn hele leven is totaal verwoest door hem,
ik zie hem nog steeds voor me staan.
Ik wil het vergeten, achter me laten alleen het zit klem,
Waarom heeft hij mij dit aangedaan?!…
Wereld
poëzie
4.0 met 24 stemmen
3.851 Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos,
Zo eer-vergeten zij en overgeven boos?
Helaas! het is om dat de wereld is de wereld.…
Gerept
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
764 Wanneer ik mij in diepe mijmering
langs bos en beemd ophou
en met kansarme verzekering
maar grote vreugd aanschouw ….…
Wat is het goed dat Gij
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
792 Wat is het goed dat Gij barmhartig zijt
en dat Gij weet hoe wij het lijden vrezen,
want nu de herfst ons hart weer wil genezen
van al te helder licht en zeeën tijd,
nu schenkt Gij valer tinten in het bos
en stuurt Gij wind die snoeit zonder te breken.…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De zon der nacht kwam uit de bergen klimmen,
En zoomt met zilver de afgedoolde wolken:
Het water wentelt ze in zijn blanke kolken,
En doet ze in kabbelende rimpels glimmen;
Door 't glanzend bergwoud dolen doffe schimmen,
Die, slank en trillend, bos en berg bevolken...…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 En diep in 't bos, waar fijne doodverblonde
Blâren bevloeren 't wildomstamde pad,
Ruisen in dans hun lichtverliefde ronden,
Zijn goudnaakt gloriënd om haar lijfs bleekmat.…
De verkeerde toon
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 'Hirsch Ballin slaat plank mis'
Uitgegeven: 6 oktober 2008 18:40
Laatst gewijzigd: 6 oktober 2008 18:43
DEN HAAG - De VVD en PVV zijn boos op minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie.…
reistijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
693 daar waar ik liep
de nacht die mij riep
waar een ander bestaan
niet sliep
daar in dat vreemde bos
was het open gaan van mijn geest
los kwam van de grond
liepen er tranen van langs mijn mond
ik viel meerdere keer op de gond
zakte er door heen
o wat was deze wereld soms hard
zo gemeen
maar ik liep door
op zoek naar antwoorden
alles kwam…
Belgiese zondag
poëzie
4.3 met 9 stemmen
4.609 arbeiders spreken
sportliterair
citaten uit de Sportwereld
Koorknapen gaan onkelwaarts zondagsent
TE DEUM zingend
Vrouwen wachten op
deemstering
kaarten zijn spekvet
Fumez la cigarette Dubec
La Cigarette du Connaisseur
alle dorpelingen zijn kenners
zij roken la cigarette Dubec
Kinderen zijn vuil
huizen ook
Mijn land zondag alpdruk boos…
Deze wereld
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
751 wolken af en aan
valt er regen uit de donkere
en komt de bliksem voor de donder
in deze wereld
is de wind een raar fenomeen
iets wat je niet ziet
maar toch bestaand
oh zo zachtjes
oh zo krachtig
in deze wereld
groot of klein
zijn vele dingen echt
maar de meeste voor de schijn
in deze wereld is er meer fout dan goed
is er meer boos…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 De straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
Droom verbaasde bomen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 houthakker
in een land vol droom verbaasde bomen
liep hij met een bijl in zijn handen
om tot een oordeel snel te komen
maar geen boom in dit land beviel hem
geen beslissing kon hem bekoren
hij hoorde zijn hart, een lieve stem
zoveel natuur was er reeds verloren
totdat hij zag, een oude eik
stam zo dik, kon hij niet vellen
in een klein bos…
ook goedemorgen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 wangen
de vraag om het jawoord
als ze me potdikkeme
weer een statement heeft gepleegd
dat je zegt - tis toch niet waar
hoe embarrassing ook echt goed
dat het eens gezegd wordt
van hupsakidee onze vivadame
dat komt toch maar mooi van tussen
die twee te gaaf dunne lippen
heeft ze al gedronken
haar kijkers gaan fonkelend
van opstand boos…
Laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 wind krult haren
vrolijk lokkend
een schouderophalen
en ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos…
laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
620 wind krult haren
vrolijk lokkend
een schouderophalen
en ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos…
DRUK LEVEN IN STILLE OMGEVING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
505 Stukjes houtskool
liggen door het bos verspreid:
vergane eikels!…
Lente
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.310 Gij zelf ligt uitgestrekt in 't koelgroen mos,
Uw blanke lichaam warmend in de zon,
Wier luwe hitte breekt door 't karig bos.
Dan heft ge u op, en aan de vijverzoom,
Bij 't lustig-jong gebabbel van een bron,
Legt ge u weer neder tot vernieuwd gedroom.…
Tot besluit, een opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.499 vanavond schrijf ik moord en brand, zal ik klinken
als de boom die valt diep in het raadsel
van het lege bos, met woorden als noten
van glas, plisplassend op een lavameer.…
Verboden toegang
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.343 Of ducht gij wellicht, dat ik iets verklap,
Zo nog wat anders zich in 't bos verstak;
Een mijm'rend oog of badende Diane?
Zo handhaaf uw verbod, zo weer mijn stap.…
- Ochtendlicht -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
595 kuste het ochtendlicht, de zoute slikgronden
de vloedbossen en de herinneringen
die wijselijk boven het dichte bladerendak uitstaken
aan het einde van het bos,
aan het einde van het Griekse latijn
schijnt liefde gereserveerd
en ongehinderd op alle bladeren,
en herinnert de romantiek mij aan jouw aanwezigheid
de dichte kruinen van het woud…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 de wegen zijn hem onbekend
de straten lijken uitgestorven
geen enkel geluid is hier te horen
de angst begint hem te bekruipen
geen eten, drinken vindt hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 In 't grote bos wenken speelse twijgen
me door woeste slingerplanten, warrig haar,
geurend naar lokkend geheim, slapend gevaar.
Ik zoek mijn paradijs, waar niets zal dreigen:
Eiken vol huiselijke schemer neigen
over een beek, die klinkt als eeuwige snaar
van jong elfenorkest. Pluk hier almaar,
eet bessen om wijze liefde te krijgen.…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Wie kan slapen met de konijnen in een donker bos?
Wie durft wolf te worden onder de wolven, desnoods in
een dierentuin?
Wie een dakloze straatkat, die zichzelf
voedt met de etensresten uit vuilnisbakken?
Ik ben het allemaal geweest.
Ik zeg niets meer.…
Schieten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
552 In het bos loopt een stoot.
Er verschijnt een bandiet.
Maak je onderlijf bloot,'
zegt de vent, 'of ik schiet!'
De bedreiger geniet
en hij opent z'n gulp,
maar een jagersman schiet
nu de schoonheid te hulp.
De bandiet is onthutst.
Hij is plots impotent.
't Is een bloedstroom, die gutst
uit de gulp van de vent.…