6818 resultaten.
Leef...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Herinneringen blijven.
Je hoeft ze ook niet te vergeten,
Maar leef met alles wat leeft.
Zodat je eindelijk gaat beseffen…
Ik leef!…
Verloren bestaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 afgegleden
maar het niveau
waar ik toen
op stond
daarvoor
heb ik teveel
geleden in
de tijden dat
het goud in de
morgenstond
voor een nieuwe
dag uitbundig blonk
door afzien
en wegkijken
het nooit meer
willen horen bij
al die gedrogeerde
lijken zonder sprankjes
eigen wil in de kill
je zelf mentaliteit
nog bloedden
herinneringen…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 Loop naar mijn kurkstam, onder mijn takken.
Ik sta hier alleen, al zou ik met soortgenoten
een indrukkwekkende laan kunnen maken.
Zie mijn hoogte, trots reik ik
naar de daken van het Rijksmuseum.
Loop naar rechts.
Hoewel ik hier wortel, kom ik van ver:
Armenië of de Kaukasus.
Hollandse winters deren mij niet:
Sneeuw op mijn takken.
In de…
Toen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Als herinneringen aan het misbruiken van macht.
Zelfs ons kleine dorp ontkwam er niet aan.
Ik was nog maar een kind,
het is toen aan mij voorbijgegaan.
Maar als ik terugkijk, zie ik,
dat de mensheid niet veranderd is.
Er niets van heeft geleerd.
Met grote en nog machtiger wapens,
zichzelf ten dode toe bezeerd.…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 fraai parelden
vriendinnenstemmen
door elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen…
Zoveel heden
netgedicht
5.0 met 82 stemmen
422 zacht reflecteerde
je lach verleden tijd
waarvan de jaren
nog niet kleurden
door nostalgie omdat
er zoveel heden was
blikken die
herinneringen
intenser lieten spelen
door het ontbreken
van beperkingen die
vroeger voorgingen
we lieten alles passeren
maar haalden wel
de liefste dingen terug
afgestoft en de glans
gegeven die het…
Zoveel plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ondersteboven
ontdekten zo
de doos met
kinderspelen
onder het stof
van jaren geleden
het springkoord
en de hoelahoep
we tolden als
vanouds met zweep
op weg en stoep
knikkerden in
de hoek waar de pot
steeds voller raakte
tot de beste hem met
een gave worp uitmaakte
blossen op de wangen
gedachten nog gevangen
door herinneringen…
Opgeruimd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
633 De plank erboven,
boordevol herinneringen.
Vandaag zijn ze niet nodig.
Ze liggen netjes soort bij soort.
Ik zoek en vind de plank,
waar ik mijn liefste weet.
Mijn handen tasten zoekend.
Ik voel en vind.
Eerst vind ik zijn lach,
daar horen zijn ogen bij.
Zo stralend blauw.
Met allebei mijn handen
grijp ik ze vast.…
Traan vol liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 soms is er iets verloren gegaan
zonder dat je precies wist wat
maar daar het niet meer terugkeerde
terwijl je in de veronderstelling verkeerde
dat het blijven zou, omdat jij dat zo graag wou
ga je onder ogen zien dat
het voor altijd zal voortbestaan,
nu in een traan
totdat je verkiest
dat elk pijnlijk verlies
een warme herinnering biedt…
Traan vol liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 soms is er iets verloren gegaan
zonder dat je precies wist wat
maar daar het niet meer terugkeerde
terwijl je in de veronderstelling verkeerde
dat het blijven zou, omdat jij dat zo graag wou
ga je onder ogen zien dat
het voor altijd zal voortbestaan,
nu in een traan
totdat je verkiest
dat elk pijnlijk verlies
een warme herinnering biedt…
spiegel in spiegel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 we zijn wie we altijd al waren
oud geworden kinderen
al zolang geen vijftien meer
maar keer de vingers op één hand
bewegend levend in herinnering
bladdert het huis heel langzaam af
binnen brandt het vuur
verwarmt zoekend de gedachten
woorden in vage trage bochten
namen worden aarzelend genoemd
geliefden die het brein verlaten
maar de…
Schaduw
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
688 naar nieuwe dagen, mijn leven is niet af
wil gegeven tijd op vleugels dragen
ben nog niet klaar voor het gedolven graf
in die schaduw laat ik weemoed los
zoek beschutting tussen stilgevallen lucht
geef een zucht, zie emoties aan struiken hangen
boven mij de leeuwerik haar duetje zingt
strooit de hand van het verleden in elke zin
herinneringen…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De dagen korten al, zo ook mijn leven,
ik voel de weemoed groeien met het uur -
waar is dan toch de vreugde nu gebleven
en ‘t laaien van het eerste liefdesvuur?
Met ouder worden zou de wijsheid komen
en ‘t diep besef dat alles ijdel is,
maar soms komt iets van vroeger in mijn dromen
en hoor ik weer een klank geheimenis;
dan zingt mijn ziel…
De Hand van het verleden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 schoof een oude grens
mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen
met een zucht liet ik met weemoed los
dat wij nog samen waren
voelde oude pijn
van zijn gebroken snaren in zijn hoofd
gitaarmuziek was al lang gedoofd
‘O sole mio’
mijn eigen zon
in die stilte is de kilte in het hart gedooid
de hand van het verleden
heeft er dierbare
herinneringen…
Engel aan mijn tafel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 Liefde van golven
opstuivend zand
brandmerk van water
vlieger in de lucht
Met engelen weet je het nooit
ze zitten aan je tafel, lachen
honderduit maar als je ze wilt
aanraken lossen ze op in het niets
Woorden verwaaien
in de wind, stekeblind
maar de herinnering blijft
sterk als een berg.…
Maya's drankje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
483 Nee, ik heb geen dromen meer
jij hebt ze stukgeslagen
met al die harde woorden
en voortdurend klagen
De scherven liggen in het rond
maar zie je dat dan niet
er is geen hoop meer
enkel nog verdriet
Nee, er blijft niet veel meer over
van wat we vroeger deelden
er rest ons enkel nog
wat teloorgegane beelden
Herinneringen die langsom meer…
Even...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
618 Ik put uit mijn herinnering
voor iets meer, daar ik je mis.
In mijn gedachten breng ik jou tot leven,
voor zover dat mogelijk is.
Soms helpt een woord dat iemand zegt,
een klank, een geur, een stem.
Een flits uit mijn gedachten.
Woorden gesproken, soms met klem.
Over wat eens was…
Het brengt mijn hart dan in beroering.…
Laatste filmscene
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
397 de diepe zucht
gaf lucht
ontspande de
huid van je
gezicht met
lichte schrik
werd je
wakker als
onderdeel van
het protocol
ontwaken
ik zag je
klimmen uit
catacomben
vol diepe rust
naar een
werkelijkheid
waarop jij
nog niet
was voorbereid
maar als eerste
was er de lach
de wereld
weer zien
gemaakt als
laatste
filmscène…
redevenir petit...
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
706 het is de herinnering
aan de duinen
het warme zand
en ' t vleugje
geluk van weleer
Klein Zwitserland
achter het grote gebouw
van de KLM...
daar vonden wij
stadskinderen van
de jaren vijftig
ontspanning
schaduw
van dennen
en luwte van
de duindoorn…
Frangipani
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 Vandaag kwam gisteren
opnieuw tot leven
Als long time yesterday in yesteryear
Een bomexplosie richtte mijn vizier
Op toen, Melissekade Leidsche Rijn
Voor mijn verdrongen geestesoog verschenen
Castellum Hoge Woerd Heliomare
De Dampkring Westerlengte Evenaar
Monarchvlinder Partout en Pratumplaats
De Réaumur Beaufort en Fahrenheit
De Johanniterweg…
zie mijn hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 door de glazen van ver
voor gisteren, het klopte
op de eenvoud waarin
anderen zich gedroegen
alsof het de parels
waren die zelfs schitterden
in het vale filigrein van
tekortkoming en
ongefilterde pijn
afijn, het is gelukt, de bodem
onder mijn voeten kent
geen aarding meer, losgeslagen
als een tochtige termiet
is mijn paradigma meer dan…
pectoraal
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
416 door een overdaad aan licht verliest
elke spiegeling haar detail
gaan trage woorden in werveling verloren
en opeens lijken gezichten op elkaar
een enkele keer overkomt het sommigen
om als enkeling het verschil te maken
in het voorbijgaan een blik op te vangen,
een herinnering te activeren
om er frontaal uitdrukking aan te geven
hetgeen…
Een terugtredende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 caleidoscopisch
kwamen de verhalen
en herinneringen
namen elkaar mee als
golven in de branding
van de zee
krulden emoties
sloegen wit om
in het schuim van
succes wij waren
meteen weer
helemaal bij de les
in het doorleven
wisten wij elkaar
alle ruimte en
support te geven
voor de inkleuring van
stemming en moment
wat resulteerde…
ALLARDSOOG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 links
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt hoe het was
die voorjaarsavond terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in milde geur
van appelbloesem en sering - weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld
verraden afgevoerd gedood
we lopen terug
achter ons herinnering…
Sandy Coast
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
503 in herinnering Hans Vermeulen
niets zo bruusk
als branding
in de Noordzee
vooral op donkere
dagen in november
alsof het zoute
zeewater de open
wonden prikkelen
het schurende zand
en de schrijnende wind
lieten sporen na
als voetstappen langs
de natte vloedlijn
Lejo…
Ami ancien,
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 ha... hele oude vrind
wat is het lang geleden
dat we deden wat we deden
in de schaduw... uit de wind
o ouwe, ouwe rot
waar is die tijd gebleven
toen we nog memoires schreven
als engel en jonge god
en... oude vriend van mij
weet jij van al die uren
nog het fijne van die kuren
op zo'n snoepreisje voor…
Onthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Wees eerlijk, zeg dus niet:
"nooit ben ik iets vergeten".
Want als je iets vergeten bent
dan zul je dat niet weten.…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 verloren
ze mocht nooit huilen
grote meisjes huilen niet
maar ze voelt nog steeds de pijn
van dat oude kinderverdriet
ze heeft haar gevoelens
volledig geblokkeerd
hoe ze zich moet uiten
heeft ze nooit geleerd
haar emoties zijn weggestopt
in de kluis van haar ziel
de code is ze verloren
toen ze in een diepe put viel
haar herinneringen…
Ontbrekende stukjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 ik dwaal
zonder haken
en ogen
kijk vaak
naar boven
intuïtief
trekt de hoogte
omdat beneden
alles langzaam
schuifelend moet
mijn zoeken
is een opnieuw
begroeten van
ontbrekende stukjes
die ik vergeten ben
mijn drive gaat
voor volledigheid
naar een volmaakt
verband voordat
ik zonder strand
in eeuwige
verbondenheid
raak ik…
De schaduw van de maan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 de schaduw van de maan
toont beweging op het gras
het schijnsel door de bomen
maakt licht wat donker was
de schaduw van de maan
speelt met mijn gedachten
graaft in de herinnering
wat we samen verwachtten
de schaduw van de maan
maakt lucide dromen wakker
ontmoeting was geen toeval
jij zocht in mij een makker
de schaduw van de maan…