3211 resultaten.
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken ligt,
dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht,
of splijt hij met zijn vlijm gesloten schacht,
met gouden tong likkend een duister gras…
Bij het ouder worden
gedicht
2.5 met 21 stemmen
8.317 zo broos jonge baksteen
in een wei vol ervaring, zo
leeg nog de ramen, de koeien
keken daar dwars doorheen
vader, jouw huis is gaan leven
toen de veestapel verdween
en het gras
zo wit is het nu, zo rood
de rozen, met plukjes vacht nog
aan het prikkeldraad
soms vind je tussen de struiken
een poppenarm, een lekke bal
of 't ruikt er…
En laat ons zwijgen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
537 daar zwijgt slechts de stilte in het goud
Zachte stroom van liefde kabbelt
in duizenden waterdruppels
als regen op dorre bodem
Dorstig drinkt moeder Aarde
kwistig ontkiemen zaadjes
en ontluiken bloemen in de mooiste kleuren
Groene struiken
wuivende boomkruinen
paradijsvogels
daar waar tijd niets is
waar vrede sluimert
waar het gras…
Het vergeetmenietelfje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
634 Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen
Tussen het roze groen en blauw zonder kou
Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder
Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen
Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden
Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten
Als lafenis zonder weerbarstig…
Schrale liefde, schrale troost
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
788 het gras waarop mij de liefde
werd ingegoten was dun gezaaid
het bleek geen onwil
of door tijd overgewaaid
neen, er waren kale plekken
aan de moederborst
ook moest de genegenheid
zich oprekken over te veel
gelaten met dorst
het is daarom
dat liefde met mate
en vaak als leegte
door mij wordt gevoeld
neen, nimmer zo bedoeld…
Bladeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Bladeren en nog eens bladeren
Zij vallen neer op het natte gras
En bedekken de hele grond alras
Ten teken dat de winter gaat naderen.
De bomen verliezen hun schoonheid
En blijven als kale stronken staan
Hun glorie is voorlopig voorbijgegaan
Wachtend op de komende lentetijd.…
Maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Maart, de maand waarin de lente begint
Ook de tijd van het frisse groene gras
Dat in de winter niet zo mooi meer was
Maar nu verandert in een zomerse tint.…
- Waardevolle lentedag -
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.217 Als na een onweersbui
van korte duur en meestal erg intens
indrukwekkend
stijgt dampend vocht uit gras
tussen bloemen en natuur
geheel bemind
de enig lange warme lentedag
romantisch begonnen
met zoveel aantrekkingskracht
vol poëzie, het frisse groen
een onvergetelijke dag
weerklinkt in enorme opluchting
het grote luchtkasteel…
Lentegeluiden (een herinnering)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
604 Maar de kinderen
dartelden reeds door het gras,
zij rolden juichend
tot voor mijn pantoffels.
Over de zonnige straat
wandelde de buurvrouw.
Haar baby kraaide.
Ik riep nog net op tijd
een groet van uit de tuin.
Mijn stem klonk anders.
Verder het land op
zag ik een boer
met grote ernst
de stalmest uitspreiden.…
Het riet wuift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Het riet wuift
De merel zingt zijn mooiste lied
Een hond die aan z’n bot kluift
Ik pluk een “vergeet me niet”
Mijn blote tenen in het gras
De wolken drijven weg
Een boterham in mijn tas
Een veertje in de heg
De takken wiegen langzaam
Een zwaan zwemt zonder bandjes
Een oma achter ‘t raam
Zij zit daar zonder tandjes
In de verte spelen…
Kracht (van) uit de natuur!
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.033 Voor mij ben je het blad van mijn boom
ritselend,als er eens een windje was
een onderwerp voor een mooie droom
zacht geurend, als het jonge gras.
Een boom, met bladeren voel ik me sterk
met de krachtige wind zo om me heen
ieder blad, zo met z'n eigen kenmerk
voel ik me niet meer zo vaak alleen.…
Heemtuin
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 Zoek een plekje in de heemtuin op
het gras, let maar niet op mijn gelaat,
uiterlijkheid lijk ik anders, ben
wat stekelig behaard, als u mij uw
hand toereikt moet u niet schrikken
het geeft misschien een vreemd gevoel,
het is niet wat het lijkt, daar mag
u niet van schrikken, van inborst
ben ik zachtaardig en fijn besnaard,
als je me…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen
zullen vandaag hun helende werking doen
Snel weg op de fiets, stampend op de pedalen,
voel ik langzaam weer adem te kunnen halen
en in 't gras…
Tentoongesteld: gigantische graseter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Zijn slurf in het gras gedrukt,
tot velden duinen werden.
Zijn poten in de diepe klei gedrukt.
Zijn tanden aan het werk gezet,
bij het bergen van een stalen huis
dat ondanks storm en ijzige koude
toch behouden bleef.
De vaart ging uit zijn gang.
Zo toont ons de geschiedenis.…
Stel je nou eens voor!
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
989 Stel je nou eens voor,
dat de zon niet meer opkomt,
stel je nou eens voor
dat de sterren naar beneden vallen,
stel je nou eens voor
dat de hond in een poes verandert,
stel je nou eens voor,
dat ie ineens aan het mauwen slaat…
stel je nou eens voor
dat het gras rood was,
stel je nou eens voor
dat de aarde wit was,
stel je nou eens…
PRATEN TEGEN DE NACHT
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
933 Dat hij aan mijn lichaam heeft gezeten
dat hij mij vervolgens heeft verkracht
Ik voel altijd nog die smerige handen,
schreide zij in haar grote eenzaamheid
Hij dreigde me nòg eens aan te randen
als ik iets losliet over zijn smerigheid
Ik zou mij dagenlang kunnen wassen
om van al die aanrakingen af te raken
Hij had mij neergegooid in het gras…
Het Snorrelaantje
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
561 In de zelfgebouwde tent
tussen de bessenstruiken
vertelden we elkaar
hoe spannend de vakantie was
met deuken in de knieën
van scherpe schelpjes
in ‘t geplette gras.…
Jaloezie
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
831 nu je bij me weg bent
zit ik in zak en as
al wat ooit mijn sterkte was
ligt languit in het gras
altijd was ik trots
op wat ik kon en deed
ik pronkte met mijn pluimen
tot ik aan hoogmoedswaanzin leed
ik koesterde mijn schoonheid
de brille van mijn verstand
de kunst van woord en wederwoord
die iedereen zo bekoort
nu lig je in de armen…
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 Achter de sluiers van de winter
houdt de lente nog even haar adem in
voordat ze herrijst als een feniks uit haar as
en het zonnelicht
de crocussen en narcissen
openkust in het gras
en de vogels vol overgave zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige…
SOULMATE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 reisde naar het Land van Horen Zeggen
De reden wist je niemand uit te leggen
Je bent daar als een ander opgestaan
Je kreeg er vleugels en mocht gadeslaan
Hoe wij hier onze weg af bleven leggen
Niemand van ons wilde zich jou ontzeggen
We waren enkel met onszelf begaan
Zeg eens, mis je de gele kleuren niet
Van koolzaad en de geur van vochtig gras…
VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 Om rotseilanden zonder boom en gras,
Liggend verlaten in het oeroud ruim,
Bloeit slechts 't onstuimig en verward gewas
Van 't snel opschietend, snel verwelkend schuim.…
Gat in mijn schoen. (Traffic)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
688 schouder stonden
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen
(ik klom op de rug van een reuze albatros
die door een breuk tussen de wolken
naar een plaats vloog
waar geluk het hele jaar rond
gedirigeerd werd
met luid gespeelde muziek)
Ik begon te vallen
en werd plotseling wakker,
de dauw in het gras…
BEKOMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Die onzichtbare wezens van de lucht
hebben een verhaal onder hun zolen,
dat gewillig meedanst, afwachtend zucht,
dan langzaam wegwaait, altijd rond zal dolen,
tot mensen spreken als treurspel of klucht,
in hoog gras schrijven; de taal blijft verholen.…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…
De verwarring
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 De verwarring door gekte
in de familie, die zich verwijderde
als in een echo van stilte
waarin woorden zich verloren
leek immer maatgevend
in het voorjaar wanneer
gras groen groeide in weide
en in het najaar grauw kleurend
het natgewas vol herfstdauw
en misschien was er iets
van die verwarring
die de weemoed tekende
in herinneringsbeelden…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Kraken de rolluiken op en baren,
tinkelend eerst nog door reetjes,
zonlicht goudgeel, het verblindt
twinkelend nat in het gras:
miljarden splintertjes glas.
Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal, baasjes met honden
tot engelen glanzend, hagen
tot luchtig fonkelend kristal.…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 De mensen worden blij en zullen zingen
en kinderen gaan buitelen in 't gras
alsof er nooit een winter heeft bestaan.
O mensen, laat ons hoopvol verder gaan
herinnerend hoe 't voorjaar telkens was
en dat de warmte allen wil omringen.…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 En de geur van gras... weet je nog, mijn lieve Mark..
mijn liefste Mark.
Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk,
langs de Waalkade, in bossen en steden.
We waren verwonderd om het leven op aarde:
ons niet gegund.…
Heer van lak
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.708 Ik sta op de steiger,
de kwast smaakt naar de fabriek die het gras
doet verdorren, boven mij zijn armen
die driftig manen niet te talmen
op ritmisch zwiepende sporten.
---------------------------------
uit: 'Tirade', jrg. 37, 1993.…