Alle inzendingen over gras

3211 resultaten.

Sorteren op:

Son-net

gedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.595
voelt door bijstere nacht zijn blik gericht op zijn in zich verzengd eigen gezicht weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt, of 't oog gesperd de waterspiegel raakt waar de beminde knaap verdronken ligt, dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht, of splijt hij met zijn vlijm gesloten schacht, met gouden tong likkend een duister gras…

Bij het ouder worden

gedicht
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.317
zo broos jonge baksteen in een wei vol ervaring, zo leeg nog de ramen, de koeien keken daar dwars doorheen vader, jouw huis is gaan leven toen de veestapel verdween en het gras zo wit is het nu, zo rood de rozen, met plukjes vacht nog aan het prikkeldraad soms vind je tussen de struiken een poppenarm, een lekke bal of 't ruikt er…

En laat ons zwijgen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 537
daar zwijgt slechts de stilte in het goud Zachte stroom van liefde kabbelt in duizenden waterdruppels als regen op dorre bodem Dorstig drinkt moeder Aarde kwistig ontkiemen zaadjes en ontluiken bloemen in de mooiste kleuren Groene struiken wuivende boomkruinen paradijsvogels daar waar tijd niets is waar vrede sluimert waar het gras…
windwhisper20 september 2009Lees meer >

Het vergeetmenietelfje

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 634
Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen Tussen het roze groen en blauw zonder kou Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten Als lafenis zonder weerbarstig…

Schrale liefde, schrale troost

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 788
het gras waarop mij de liefde werd ingegoten was dun gezaaid het bleek geen onwil of door tijd overgewaaid neen, er waren kale plekken aan de moederborst ook moest de genegenheid zich oprekken over te veel gelaten met dorst het is daarom dat liefde met mate en vaak als leegte door mij wordt gevoeld neen, nimmer zo bedoeld…

Bladeren

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
Bladeren en nog eens bladeren Zij vallen neer op het natte gras En bedekken de hele grond alras Ten teken dat de winter gaat naderen. De bomen verliezen hun schoonheid En blijven als kale stronken staan Hun glorie is voorlopig voorbijgegaan Wachtend op de komende lentetijd.…
Fedde Nicolai13 november 2009Lees meer >

Maart

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 779
Maart, de maand waarin de lente begint Ook de tijd van het frisse groene gras Dat in de winter niet zo mooi meer was Maar nu verandert in een zomerse tint.…

- Waardevolle lentedag -

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.217
Als na een onweersbui van korte duur en meestal erg intens indrukwekkend stijgt dampend vocht uit gras tussen bloemen en natuur geheel bemind de enig lange warme lentedag romantisch begonnen met zoveel aantrekkingskracht vol poëzie, het frisse groen een onvergetelijke dag weerklinkt in enorme opluchting het grote luchtkasteel…

Lentegeluiden (een herinnering)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Maar de kinderen dartelden reeds door het gras, zij rolden juichend tot voor mijn pantoffels. Over de zonnige straat wandelde de buurvrouw. Haar baby kraaide. Ik riep nog net op tijd een groet van uit de tuin. Mijn stem klonk anders. Verder het land op zag ik een boer met grote ernst de stalmest uitspreiden.…

Het riet wuift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Het riet wuift De merel zingt zijn mooiste lied Een hond die aan z’n bot kluift Ik pluk een “vergeet me niet” Mijn blote tenen in het gras De wolken drijven weg Een boterham in mijn tas Een veertje in de heg De takken wiegen langzaam Een zwaan zwemt zonder bandjes Een oma achter ‘t raam Zij zit daar zonder tandjes In de verte spelen…

Kracht (van) uit de natuur!

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Voor mij ben je het blad van mijn boom ritselend,als er eens een windje was een onderwerp voor een mooie droom zacht geurend, als het jonge gras. Een boom, met bladeren voel ik me sterk met de krachtige wind zo om me heen ieder blad, zo met z'n eigen kenmerk voel ik me niet meer zo vaak alleen.…

Heemtuin

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 676
Zoek een plekje in de heemtuin op het gras, let maar niet op mijn gelaat, uiterlijkheid lijk ik anders, ben wat stekelig behaard, als u mij uw hand toereikt moet u niet schrikken het geeft misschien een vreemd gevoel, het is niet wat het lijkt, daar mag u niet van schrikken, van inborst ben ik zachtaardig en fijn besnaard, als je me…
pama24 mei 2010Lees meer >

Verwerking

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.054
blussen maar beklemmen mij tot benauwens toe het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen niet in gezelschap, maar solo, alleen Het water, de stilte en het groen zullen vandaag hun helende werking doen Snel weg op de fiets, stampend op de pedalen, voel ik langzaam weer adem te kunnen halen en in 't gras…

Tentoongesteld: gigantische graseter

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
Zijn slurf in het gras gedrukt, tot velden duinen werden. Zijn poten in de diepe klei gedrukt. Zijn tanden aan het werk gezet, bij het bergen van een stalen huis dat ondanks storm en ijzige koude toch behouden bleef. De vaart ging uit zijn gang. Zo toont ons de geschiedenis.…

Stel je nou eens voor!

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 989
Stel je nou eens voor, dat de zon niet meer opkomt, stel je nou eens voor dat de sterren naar beneden vallen, stel je nou eens voor dat de hond in een poes verandert, stel je nou eens voor, dat ie ineens aan het mauwen slaat… stel je nou eens voor dat het gras rood was, stel je nou eens voor dat de aarde wit was, stel je nou eens…
An Terlouw2 september 2010Lees meer >

PRATEN TEGEN DE NACHT

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 933
Dat hij aan mijn lichaam heeft gezeten dat hij mij vervolgens heeft verkracht Ik voel altijd nog die smerige handen, schreide zij in haar grote eenzaamheid Hij dreigde me nòg eens aan te randen als ik iets losliet over zijn smerigheid Ik zou mij dagenlang kunnen wassen om van al die aanrakingen af te raken Hij had mij neergegooid in het gras…
Ton Rijkers16 november 2010Lees meer >

Het Snorrelaantje

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 561
In de zelfgebouwde tent tussen de bessenstruiken vertelden we elkaar hoe spannend de vakantie was met deuken in de knieën van scherpe schelpjes in ‘t geplette gras.…

Jaloezie

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 831
nu je bij me weg bent zit ik in zak en as al wat ooit mijn sterkte was ligt languit in het gras altijd was ik trots op wat ik kon en deed ik pronkte met mijn pluimen tot ik aan hoogmoedswaanzin leed ik koesterde mijn schoonheid de brille van mijn verstand de kunst van woord en wederwoord die iedereen zo bekoort nu lig je in de armen…
greet mariën27 december 2010Lees meer >

ontluikende lente

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
Achter de sluiers van de winter houdt de lente nog even haar adem in voordat ze herrijst als een feniks uit haar as en het zonnelicht de crocussen en narcissen openkust in het gras en de vogels vol overgave zingen uit hun zoetgevoisde keeltjes die als sonates klinken als kleine juweeltjes Alles zal groeien Alles zal bloeien in prachtige…
ria18 februari 2011Lees meer >

SOULMATE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
reisde naar het Land van Horen Zeggen De reden wist je niemand uit te leggen Je bent daar als een ander opgestaan Je kreeg er vleugels en mocht gadeslaan Hoe wij hier onze weg af bleven leggen Niemand van ons wilde zich jou ontzeggen We waren enkel met onszelf begaan Zeg eens, mis je de gele kleuren niet Van koolzaad en de geur van vochtig gras…

VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Een reis gaan maken, 's morgens vroeg vertrekken; op gras en daken glanzen zonnestrepen, wekken vrolijke vragen. De hoge oever is vol luchtig fluitenkruid: tere zuiverheid van fijn versnipperd wit geeft golvende gedachten.…

Winter op zee

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.393
Om rotseilanden zonder boom en gras, Liggend verlaten in het oeroud ruim, Bloeit slechts 't onstuimig en verward gewas Van 't snel opschietend, snel verwelkend schuim.…

Gat in mijn schoen. (Traffic)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
schouder stonden en alles wat ik wist is dat er water binnenliep door het gat in mijn schoen (ik klom op de rug van een reuze albatros die door een breuk tussen de wolken naar een plaats vloog waar geluk het hele jaar rond gedirigeerd werd met luid gespeelde muziek) Ik begon te vallen en werd plotseling wakker, de dauw in het gras…

BEKOMEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Die onzichtbare wezens van de lucht hebben een verhaal onder hun zolen, dat gewillig meedanst, afwachtend zucht, dan langzaam wegwaait, altijd rond zal dolen, tot mensen spreken als treurspel of klucht, in hoog gras schrijven; de taal blijft verholen.…

Gradaties van helderheid

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
(Een innerlijk landschap) De verkaveling strekt zich waterpas tussen zon en aarde Warme stralen doorklieven de atmosfeer tussen Heer en gade boven de breuklijn in een zee van gras Hier ligt het land begraven achtergelaten in een geeuw voorbij eeltige handen Hier hongert de dageraad De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…

De verwarring

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
De verwarring door gekte in de familie, die zich verwijderde als in een echo van stilte waarin woorden zich verloren leek immer maatgevend in het voorjaar wanneer gras groen groeide in weide en in het najaar grauw kleurend het natgewas vol herfstdauw en misschien was er iets van die verwarring die de weemoed tekende in herinneringsbeelden…
mobar26 november 2012Lees meer >

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Kraken de rolluiken op en baren, tinkelend eerst nog door reetjes, zonlicht goudgeel, het verblindt twinkelend nat in het gras: miljarden splintertjes glas. Dingen zijn vlammend iconen geworden: passerende wagens tot praal, baasjes met honden tot engelen glanzend, hagen tot luchtig fonkelend kristal.…

Het voorjaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
De mensen worden blij en zullen zingen en kinderen gaan buitelen in 't gras alsof er nooit een winter heeft bestaan. O mensen, laat ons hoopvol verder gaan herinnerend hoe 't voorjaar telkens was en dat de warmte allen wil omringen.…
Adeleyd3 april 2013Lees meer >

Het verbond ( M.S. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 764
En de geur van gras... weet je nog, mijn lieve Mark.. mijn liefste Mark. Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk, langs de Waalkade, in bossen en steden. We waren verwonderd om het leven op aarde: ons niet gegund.…

Heer van lak

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.708
Ik sta op de steiger, de kwast smaakt naar de fabriek die het gras doet verdorren, boven mij zijn armen die driftig manen niet te talmen op ritmisch zwiepende sporten. --------------------------------- uit: 'Tirade', jrg. 37, 1993.…
Thomas Lieske28 november 2022Lees meer >