5293 resultaten.
Mooi moment
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
551 De klus geklaard
Het werk zit erop
Daar loop je
Dan in vrijheid
Van je menszijn
Te genieten -
Gewoon een mens
Zoals iedereen
Je man en je
Zoon laat je
Hier achter als
Gaten in je hart
Maar je gaat
Weer naar huis,
Op het kleine
Drakesteyn waar
Je ooit in je eentje
En later met Claus
Aan je jonge leven
Begon en op…
Onwillig model
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Temidden van het kijkgedruis
zien we de kleine jongen
slapend in een soort poseerfauteuil,
één been over de leuning,
het handje steunt zijn hoofd,
zijn kinnetje rust op een boordenknoop,
licht schaduwt plooien in het wit.
Getrokken door dit tafereel
kom ik iets dichterbij,
ontwaar de kwast vol verf
boven de vloer, de vele schetsen.…
op zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 toen, jong en boos vond je
het beter alles zo te laten
nu spijt het je, ik betwijfel
of je me ooit zult vinden
wil ik het wel?
sommige dingen laat men
beter rusten
ze komen gewoon te laat
niets meer in te halen.…
De kop van Kuijt
gedicht
4.8 met 51 stemmen
6.106 Dat hoofd van Dirk
Wedergeboren Kluitmanheld
Bob zonder zorg
Hollandsche jongen
Hein Stavast
Jaap uit de zesde klas
Alles van Chr. Van Abkoude
Ik leefde als ik las.…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 Rondom vochtig staan
de zwarte sparren, lorken gril verwezen,
verzameld onderhout, somber en nors,
maar onder de donkerte der schors
is helder al het jonge sap gerezen.
Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
In stilte is de kamer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
552 Op de kast een foto
van omhelzen, van jong geluk.
Een lage zon leest langzaam
zijn en haar gezicht,
vol hoop en verlangen.
Twee levens uitgehangen:
het ging nooit stuk.
Stilte heerst vandaag.
Morgen gaat men ruimen,
gaat men alles sluiten,
en is ook dit getuigen,
geheel en al uit andere tijd.…
Een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 Het innerlijk kind trekt zich terug
steeds verder in haar eigen duisternis
het kind wordt een jonge vrouw
ze vergeet steeds meer wie ze eigenlijk is.
Haar teerheid kan het niet winnen
ze sluit zich voor de wereld af
terug naar zichzelf, terug naar binnen.…
Rekenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
592 Het valt niet mee
Om 50 jaar te zijn
Omdat ik die 50
Niet kan voelen
Ik ben het wel
Een halve eeuw
Maar o zo fris
Nog vol met vuur
En leuke nieuwe doelen
50 jaar
Het klinkt zo oud
Voor velen het moment
Om na te denken
Wat ze nog willen
Wat nog kan
Ik wil er zelf
Geen tijd aan schenken
Ik voel me jong
Nog redelijk sterk
Sta midden…
Vergeten beelden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
563 antwoord
op zijn blik
waarmee hij vroeg
om nog een beetje
warmte in het leven
verward probeert hij
alle dingen nog te
linken aan herinnering
een gedachte of
een naam die hem
te binnen schiet
vaak lukt het niet
dan gaat hij
weer op zoek naar
de vergeten beelden
en lacht naar het
passeren van wat
hij nog herkent
zichzelf als jonge…
Droomtijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
526 Liet me meevoeren
door het water en de wind
stroomafwaarts met de rivier
tot in de andere wereld
waar geen grenzen zijn
afstand niet bestaat
tijd slechts een moment is
die z’n adem even inhoudt
daar zag ik jou weer
jong en mooi als toen
wind waaide ons samen
de rivier werd ons bed
de droom bracht het vuur
waar de nacht ons verblijdde…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ik zeg u dank, hoge platanen
Ook dit jaar is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef…
mijn levenswijsheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
541 je past je aan
aan de waarden
van jouw levensidealen
je werkt je echt te pletter
in deze opgejaagde wereld
je neemt geen pauze
je neemt geen tijd
om te praten met mensen
van wie je echt wel houdt
mijn vader vertelde me eens:
jongen, in het leven is er maar één ding
wat echt van belang is
zaai zoveel mogelijk de liefde uit
want je oogst…
Het woord
gedicht
3.8 met 5 stemmen
2.365 Wandelend door een boomgaarden wereld
vroeg ik een vogel een vederen woord
een zingend woord een zonlicht woord
smeekte ik een vogel een woord mij ten dienste
een vliegwoord een vangbal een boemerang
Maar toen ik droomde dat mijn wens zich vervulde
verschool ik mij om het te breken
om te zien wat er in zou zijn:
een nest jonge vogels
of schaduw…
Creativiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Het zit verweven in elke vezel
Geestverruimend zonder de middelen
Associativiteit is soms een gezel
Het verschijnt zonder te bemiddelen
Het moet geuit
Kan zich maar beperkt verstoppen
Als jong groen zit het aan de vingertoppen
Het bloeit en groeit, je komt er niet onderuit
Het dooft geregeld even
Wakkert weer aan
Zoals alles in het leven…
Goletta
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
558 Ik weet het nog als de dag van gisteren,
toen mijn vader als dominee in Coevorden
in zijn zondagse preek vertelde hoe de
jong overleden Goletta een eenmalig
ticket naar de hemel had gekregen.
Zij zat bij mijn jongste broer in de klas
en ik vond dat extra erg voor hem. Ik kon
die immense wreedheid maar niet verkroppen.…
Werkdruk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Steeds zoekend naar concentratie
Mis ik de woorden die ik schrijven wil
Ergens moeten ze zijn verborgen
In een uithoek van mijn geheugen
Of verduisterd in mijn slijtend brein
Ik maak mij wel zorgen om ’t gemis
En vermoei mij op mijn zoektocht
Herinner mij nog mijn jonge jaren
En gemak van leven en wenden
Ach niet ’t tobben zal mij de toekomst…
Genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 nee dat nooit
de tijd leert om genade
te vragen en te geven
nee nooit weer nooit
je was klein jong en stoer
hield je groot een hele vent
nu ben je echt groot ouder verweerd
en weet je dat je soms
maar heel klein bent
en heb je geleerd
het zonder genade leven
is een verdomd moeilijk
te volgen levensparcours…
l'envoi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.985 ik wil een ander leven
waarin ik onbevangen aanraak
en me blijf inzetten
ik heb genoeg van mijn tekortschietende handen
mijn zwatelende brein en snedige tong wil ik niet meer
ik ben moegeswitcht van:
hoe blijf je jong naar hoe blijf je levendig
van hoe blijf je levendig naar hoe heb je lief
van hoe heb je lief naar…
Karkassen in zonlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Drie schuren in lichterlaaie
omdat een kind speelde met vuur:
Tientallen koeien, varkens,
konijnen, een paar honderd jonge hennen
zaten als ratten in de val.
Hun karkassen, de resten die er van over zijn,
liggen vandaag, één dag na de brand,
Te baden in het zonlicht
van de nieuwe dag, verspreiden
een niet te harden stank.…
Riddervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn
ontwaakt in een duistere tombe
trekt mijn ziel druppels diepzee
omhoog uit de aarde
tot een fontein van liefde
die mij optilt en laat zweven
naar het licht
Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn, jong
zonder smetten op mijn ziel
die in mij hangt te wachten
op berichten van nood
die te erg is…
Misschien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 Ik weet niet wat het is
misschien heb ik iets gemist
Ik begrijp het niet of juist wel
je bent jong en de dingen gaan snel
misschien komt het door deze
of zit het diep in de gene
Ik weet niet wat het is
misschien heb ik me vergist
Heb ik op het verkeerde paard gewed
of een stomme zet gedaan?…
Grafopschriften
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 Jij veroudert niet meer
Herinneringen houden je jong
Jij ging plots
Mooie herinneringen bleven
Als een rots
Jij vertrok en toch
Wij hielden jou want
Wij hielden van jou
Nooit meer?
Ooit nog, eens?
Wij missen jou!…
Donkere handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Bladloze bomen in een gure herfststorm
die als grote donkere grijphanden
wuiven naar de vogelzwermen
Verkleumde sprietige vingers
herbergen hun verlaten nesten
Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd
in het toen nog zo levendige loof
Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen
Vergetend de grote donkere grijphanden…
een verhaal van alle tijden (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 Prometheus een
jonge rebel rammelt
aan de randen
van de aarde
een god met
een missie
schuwt de waan
van de dag niet
deze rebel with a cause
denkt vooruit
hij rooft het vuur
het licht van de
kennis uit de hemel
voor de mensheid
de Olympus schudt
op zijn grondvesten
de vertoornde Zeus
vuurt vanuit zijn
verheven woonplaats…
Intimiteit
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.061 het zacht lentegroen
omfloerst met geluk
kleurde nog prachtig
in jouw ogen.. daar
in de bloesem weilanden
de oude knoestige laan
door jong geliefden betreden
was voor ons passievol moment
te kort en onnodig geknot,
een buizerd verscheen
zweefde minzaam mee,
echter niet om geliefden te volgen..…
ongeschreven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
381 onderbroken kus
door de reddende engel
de niet verzonden
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
het rusteloos zoeken
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in een maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron
een schitterende
scherf in het jonge…
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme hand
die haar koude wegnam
Het was de hand
van haar jong…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.…
Lentekracht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
419 jouw bemoedigende lichte lach
besluipt me ’s morgens vroeg
onderbroken door de
nog kale slaperige bomen
van het naastgelegen loofbos
het is een pogen mijn
hart te gaan bereiken –
o god wat doet dit mij goed
dit wonder schudt in mij
de zin van het leven weer los
nooit vermoed dat die jonge lente
al zoveel kracht in zich had
ik duik…
Een Ongelogen Leugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 ik
kijk
even in
de spiegel
en zie hem staan
maar ben hem niet
voel me een ander
we liegen elkaar voor
hij is oud heeft korter te gaan
trouwens voel mij
veel te jong om hem te kunnen zijn
elk draaft in zijn gekozen richting door
we lopen zo lang niet meer zij aan zij
verloren elkaar uit het oog
op de flow van de tijd
liepen we elkaar…