2393 resultaten.
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Misschien zijn het rouwenden zonder tranen,
om wat voorgoed voorbij is
een jaar
stilzwijgend begraven onder de sneeuw
een verdriet te diep voor woorden.
Of misschien zijn het opstandelingen,
uitdagend in al hun broosheid,
demonstranten die leven in
een seizoen dat overgave eist.…
Oranje licht - hoop voor morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 De wereld kleurt oranje, iedere straat, elk plein
hoopt op een toekomst zonder angst en zonder pijn.
Licht gloeit in ramen, gebouwen schitteren fel –
diepgewortelde hoop breekt door elke innerlijke vesting.
Oranje als zonsopkomst, de dageraad na de nacht,
een uitroep, een stille schreeuw, een kracht die ons ontredderd.
Wij dragen de…
u en ik toch zeker niet?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
732 zeker lijkt wel dat
ook wij
ook dan
zullen sporen
in de sneeuw…
Kerstkoor
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
4.270 Alsof een engel stroop in mijn oor giet
Hij belooft sneeuw in december
Dat de praal van de stilste nacht
Boven Brugge hangt
Als een bruidssluier
Weerspiegeld in het smaragd van haar wintergracht.
Eerst zien en dan nooit meer geloven
Want het blote oog is een bondgenoot
Tekent de krijtlijnen van wat kan.…
Ik liep 's avonds door mijne stad
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.861 En er sloeg een zwarte brand uit
veraf, de vlam stak zijn hand uit,
daar was een vrouwegeschreeuw,
woorden als vonken sneeuw.
Ik zat eenzaam te kijken
uit het donker naar het prijken
der vlam en het deed me zeer,
langzaam kwam 't donker weer.…
Ada's bruiloftsfeest
poëzie
5.0 met 200 stemmen
2.827 Daar binnen stond ze en werd zo bleek,
Dat ze aan de sneeuw in kleur geleek;
Daar stond Costijn en zag naar mij
En staakte fluks zijn kozerij.…
Als Jezus zou slapen
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.637 Rechts en links, op de spondeplank,
zaten twee andre, als sneeuw zoo blank.
Twee deden niets dan 't Kindje dekken
die waren azuur als de zomernacht.
Twee moesten Het, kussend, des morgens wekken
die waren gedost in morgenpracht.…
Het sneeuwbaleffect
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
792 De sneeuw plakt goed in onze straat, dus Fritsje Dietz
gooit 'n sneeuwbal naar z'n vader, die op de fiets
- met een voor z'n zoontje leuk gebaar, zo te zien -
even slingert en wat naar links zwenkt bovendien,
waardoor een vader juist passerende Ford Datsun
verplicht wordt tot nog wat mallere fratsen,
vlak voor de vrachttruck van Grindhandel Oomen…
Sta niet aan mijn graf in smart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.128 Ik ben de waaiende winden,
de kwartsglans in sneeuw te vinden,
de herfstregens zo zacht als wijn,
op het rijpe graan de zonneschijn.
In de morgenrust bij jouw ontwaken
ben ik wat je weet te raken
in stille vogelvluchtspiralen;
‘s nachts ben ik de sterrenstralen.
Sta niet te treuren bij mijn zerk -
ik ben overal; de dood te sterk.…
Cement in dromen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het kader werd door list met de
tong gemerkt, verwerpt de zuiverheid
van ziel, waaruit aardse begerigheid
tot ons preekt, zuigt de energie uit de
metafoor van de waardigheid waarin
de helderheid van sneeuw ontbreekt.…
dat waren pas winters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 De wind, de sneeuw, de vrieskou.
Och vader, lieve schat.
Weer lekker warm, met hete chocomel in haar
handje, kroop ze bij vader op schoot.
Met haar krullenkopje tegen zijn schouder
geleund, beloofde ze hem plechtig volgende
week weer mee te gaan.…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 mistige lagen
Dante's Vergilius volgen
door de lijkgevulde
loopgraven in Ieper
in de schreeuwende vlammen
op de Mont Ségur
langs gedeukte Romeinse helmen
afgebroken zwaarden
mismaakte lepragezichten
zijden gewaden en
valse inzichten
naar naakt rennende
krijgers op grasgolvende vlakten
tot in koude grotten
met miskraam binnen
en sneeuw…
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Uit de koudgrijze lucht
valt nijdig sneeuw.
In 't noordoosten zit de wind
en snijdt de adem af.
Maar ook de bloemen in de tuin
de trosjes rode riebes
de bloesems op de pruimelaars
zijn erg verrast
zo denk ik toch
door deze maartse grillen
(buien, zegt mijn vader, moet het zijn,
de grillen heb je in april).…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Waar de wateren verwonderlijk zingen
Onder 't blinkende kleed van de sneeuw,
En zij dalen er dagen na dagen
En zij dalen er eeuwen in eeuw.…
Herinneringen aan Kerstmis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 Kerstmis – een naam die klinkt als ‘n sprookje
uit lang, lang vervlogen eeuwen tot het heden
toen ’ s winters de aarde rustig en vredig lag
en ‘t iedere dag dikkere vlokken ging sneeuwen.…
Verjaardag overleden oudste zus!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.169 zus van mij
ik zag ze wegpuffen..puf..puf
We aten ons terug naar het leven
en kregen wat de familie toekwam
maar de centen, haar centen
gingen naar de Dierenbescherming
Ik glimlachte om haar beslissing
een soort 'wake up call' voor
mezelf voor later om na
mijn verassen te verrassen
Vandaag is haar geboortedag
het lichte laagje sneeuw…
Doordringende predikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Dan rest geen bekend panorama
geen omrande ogen, wellicht maartse buien
maar geen sneeuw wel een gedicht
misschien iets over vlindertuinen
en het was toen een bijzondere dag die dag
in ons hoofd denkend aan ja jou die bloesem.
Tot zien rust zacht mooi mens.…
‘Naar Canossa gaan’ (1077 n.Chr.)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
479 Voordat keizer Hendrik de vierde op blote voeten,
het boetekleed aangetrokken,
de sneeuw zou trotseren om de paus,
Gregorius de zevende, drie dagen lang,
op de rots te fêteren,
zal hij zich toch wel hebben gekeerd
tot wijzen of geleerden?
‘Hoe moet ik naar Canossa gaan!?
Wat moet ik ermee aan
om de ban te doorbreken?’…
Mellow yellow
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
633 Mijn hemel, u weet toch
dat het 24/7
dragen op straat
in huis en kantoor
van die gewatteerde
orthopedische zolen
klachten als sneeuw
voor de zon
of het nu gaat om een hondwandeling
of twintig landmijlen
vier dagen lang
die zijn zo vederlicht
dat het u aan het eind
van de tunnel absoluut
psychosomatisch verlicht…
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 En 's winters krab ik zacht de lucht
zodat de drarrel neer kan sneeuwen
mijn bladerdak dekt dan de grond
wat daar lente uit zal broeden
Mijn groene kleur brengt pais en vree
en troost vermoeiden en vertrapten
brengt met mijn lover liefde mee
die ik daar mossig voor ze tover
De doden rusten in mijn grond
waar ik hun schaduwdak zal wezen…
omgaan met teleurstelling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.105 zien schieten in je hoofd
waar vuilnis en het spinrag zakken
op dat waarin je nog gelooft
niet het roofdier zien herkauwen
op de resten van je ziel
probeer de stad weer op te bouwen
die tot krottenwijk verviel
Tot die tijd zal woede kolken
wanneer de leugen mij begroet;
verblijf ik liever in de wolken,
regen mee in eb en vloed
sneeuw…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Een vriend van ooit is uit zicht
geen afdrukken van hem in de sneeuw
onlangs, zelfs de boormachine heeft rust.
De stiltetuin kent nu meer drukte
in dit huidige echte zo andere leven.
Op zondag hoor je het klokkenspel
dan weer dagen niets of nauwelijks iets.…
Spraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 De zon spreekt tot ons met licht,
waar de bloem geur en kleur belijdt
en de hemel met sneeuw en regen dicht.
In de tempel van ’s Werelds heiligheid
huist een drang, ontembaar, onstilbaar,
de stomheid der dingen te doorbreken;
om in woord, kleur, klank en gebaar
het geheim van het Zijn uit te spreken.…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 De sneeuw was nog niet gevallen of het grote bezinnen,
het reflecteren wat de maan zo goed kon, was begonnen.
(Iedere nieuwe generatie komt weer voor de eeuwige
vragen te staan alsof zij nooit eerder gesteld zijn, zo ook
het ongedierte. Dus!)…
Voor altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
885 voor vandaag een vraag zal blijven
En we morgen weten wat verleden schrijft
Zoals goedheid wordt beloond
Weet dat liefde in ons woont
Liefde begint bij jou en mij
Totdat de kleuren van de regenboog vergaan
Totdat de bergen zinken in de oceaan
Totdat dolfijnen hoger vliegen dan de spreeuw
Totdat de zon zal smelten door de laatste sneeuw…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
Droombazuiners ochtendgloren
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
5.523 Droombazuiner Schudde
zijn warrige haar
in sneeuw uiteen
en besloot maar te ontwaken
hij keek, om zich heen
was de wereld van vijf voor twaalf
met klokken vol richtingwijzers
en woonkazernes voor mensen die
al (zelf)beeldschermend in oorlog door
snelwegen vol snijpunten scheurden
alles leek
in vreemde driehoeksverhoudingen
rechtlijnig…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Uw helder bloeien was ons duistrende ogen
Zo schoon, dat wij gekweld door hoop en vrees,
Ons daaglijks om uw rozenhoed bewogen,
En treurden als uw sneeuw ten gronde rees.
Uw dracht begon, reeds negen uwe toppen.
Wij zagen toe met stijgend ongeduld.
De droge tongen in uw sap te soppen
Was ons begeren, en gij hebt 't vervuld.…
De badende herderin.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.429 Ze ziet haar brede borste' als blanke beukelaren,
Ze ziet haar schoud'ren sneeuw, haar wangen zongeroost,
Ze ziet de wederschijn van 't welig goud der haren...
En raadt zich zelve schoon, en glimlacht zacht, en bloost.
Zo staat zij lange tijd in zelfverliefde dromen...
Totdat een vallend blad de waterspiegel roert...…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 Maar... wanneer de maan komt stijgen
En de wilde wind doet zwijgen,
Vallen ze, waar wind ze bracht;
En zij worden, wat zij waren,
Willoze opgejaagde blaren,
Die daar onder vreemde bomen
Van verloren zomer dromen,
Die geen zomer meer zal wekken,
Die de kille sneeuw zal dekken
In de witte winternacht.…