3008 resultaten.
Dirk Huizingastraat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 Filadelfia, zo heet het kerkgebouw
In een voor mij onbekende straat,
In een stad die ik nog maar
Een heel klein beetje ken,
Als eerstejaars worden wij
Verbannen naar dat eenzame gebouw
Aan het eind van deze straat
In de volksbuurt die Oosterpark heet
Om daar tentamen idioom te doen,
De laatste zware toets die ons
Toe moet laten tot…
Groningen rommelt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 ( graag )
vanmorgen tot in de stad voelbaar weer
een aardbeving in Groningen
men ziet aan de veiligheid voorbij
de Groningers zijn het zat.
in Groningen rommelt de aarde weer
voor de zoveelste keer…
Wilhelminalaan
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
572 De oude stad, mijn huis
alles lijkt zo ver weg
vanaf de Wilhelminalaan.
Hoe vaak ben ik hier geweest
in deze nieuwe tijd?
Waarom die melancholie?
Welke herinnering kleeft
er aan deze uit steen getrokken straat?
Ik zie een blonde jongen,
vijf jaar oud naast een oude vrouw.…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 het vergankelijk vlees dat met
beelden is geschapen - want buiten mij
staat alles stil en beweeg ik voort op het
huilen van soldaten
steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada,
boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren strijd die de horizon
vervuilt waar ik mijn hoop in had verschanst
en nu, Anno 2015, stad…
Toewijding. aan ***
poëzie
4.0 met 1 stemmen
923 . -
Wist zo mijn luit, in 't lied U opgedragen,
De Erinn'ring aan 't verleden op te dagen,
Van 't schoon Verleden, dat ik nooit vergat,
Licht zoudt ge, als vroeger in Minerve's stad,
Met blanke hand een traan uit de ogen vagen,
Om met een lach te staren op dit blad.…
ANGST
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.888 Er wordt een man al jarenlang gegijzeld
Ergens in een stille buitenwijk
Van een vriendelijke stad
In een vredelievend land
Zijn belagers zijn stuk voor stuk rechtschapen,
Zachtmoedige mensen
Ze zorgen voor hem als een moeder voor haar kind
Hij krijgt twee keer per dag een warme maaltijd
En alle vruchten van de streek
Ze komen langs om met…
Roodborstje in wintertijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
599 Het ziet dat zijn stadse kompanen
zich brutaler wanen; dat spreeuwen
en meeuwen zich voor hun winternood
minder schamen. Zij schreeuwen in
wintertijd hun kostje ruimschoots bij
elkaar. Assertief gevederd overleven
zij het wintergevaar.
De natuurvorst, koud en meedogenloos,
maakt het leven van een roodborstje
bar en boos.…
De buitenbeentjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Ook heb ik oog voor die
vervuilde zwervers die leven in
de stad. Al diegenen die niet
voorbestemd waren voor kansen;
doen er voor mij toe, staan voor
mij niet apart.
Ik mag ze wel; de onruststokers.
De geïrriteerde nerveuze rokers.
Ook voor de rebellerende zielen
heb ik altijd een zwak gehad.…
ROEMERSWALE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.171 Daar ligt, zo klinkt een sage van weleer,
Een rijke, trotse stad in zee verdronken.
En waar de gouden torenspitsen blonken,
Daar kabbelt rustig thans het blauwe meer.
Des avonds zit de visser mijm'rend neer.
't Is als werd van het goud, daar lang verzonken,
In golf op golf een scheem'ring hem geschonken...…
Alle begin is moeilijk
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.949 Deur openen,
dikbevolkte stad in gaan, vaste route winkelcentrum. Na een uur
constateren dat bewapening onvoldoende, dan wel afwezig was.
Verrotzooid terugkeren op zelfverwijtend pantoffelschoeisel.
Die nacht proceduren nalopen. Volgende ochten nog geen
aanstalten bij post. Staand voor helder winterraam boos
bellen.…
Van der Laan, "The People's Mayor"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
622 Van der Laan stopt
en ik hoef niet te huilen
dat komt nog wel
als hij overleden is
en als zijn begrafenis
die van Diana zal evenaren
in Amsterdam met tienduizenden op straat
de stad die hij liefheeft en dan had
de randstad die hij vormgeeft en dan gaf
de Nederlanden die hij zo lief heeft en dan had
Laten we vooral even in gedachten zijn…
De overlevende
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.578 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.
--------------------------------
Gestelsche liederen (1949)…
De overlevende
gedicht
3.6 met 7 stemmen
4.474 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.
--------------------------------
Gestelsche liederen (1949)…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
789 Een ezel ben ik en zal ik altijd blijven, maar
wat vanmorgen gebeurde zal ik niet gauw vergeten:
een heel zachte en lieve man heb ik gedragen naar
de stad die hem ontving vol vreugde.
Er werd geroepen: “Hosanna, Hij komt in de naam
van de Allerhoogste, Hij zal zijn volk bevrijden”.
Er werden klederen op de weg uitgespreid en palmen.…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Het stadse van nu is hier nog niet doorgedrongen.
Hier heerst nog rust respect en genegenheid.
Mijn verlangen gaat uit naar de lente,
met al zijn geuren, gezang en kleuren,
terwijl de winter hier voorbij glijdt.…
Nog voor het slapen gaan (op naar Zwolle)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 morgen verplaats ik mij per ijzer
naar de stad aan het Zwarte Water
en een star IJsselkanaal
ik vertrek van 't Brabants platteland
vroeg in de morgen, en ben aldaar
gevuld met geduld en letters, veel later
aldus reis ik door mijn eigen verhaal
met een stop net over de Maas
vanuit daar word ik vergezeld
door een geringde vriend met sik…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind
de donkere dagen zullen komen
met kale takken aan de bomen en
open armen
naar de hemel gericht
een wolk
van triestheid breekt
de weemoed van mensen
met hun pijn
in saamhorigheid richtend op de ander
vinden in liefde voor elkander samen
op weg naar
de gouden stad…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Een in nevelen gehulde berg
onscherp in de verte
achter een stad en omliggende dorpen
als een onregelmatige streep stenen
na een drooggevallen estuarium
en een drukke rotonde
als uitzicht voor
Een stel openstaande deuren
naast een zwaarbeladen kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer…
Panevin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 In de lente betoveren de populieren
met pluizen de stad, onze kleren
worden versierd, we zijn op de helft
van de vastentijd, het is feest
De winterheks trekt door de straten
naar haar hoge stoel
op de brandstapel, iedereen lacht
de harmonie zet in, en wij
dansen in de stinkende rook
die alle kanten op waait
het wordt een jaar als altijd…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 de sneeuw is zacht gevallen
met ingehouden adem
kale struiken hurken zwart
de kinderen zijn gekomen
ze springen onverwacht in
de stilte van het park dat
nu ver ligt buiten de stad
ze hollen tussen drijfnatte
bomen treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij…
Meedeinen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Op het terras in de stad, zonder QR-code, is het goed vertoeven
Met een glas in de hand en mijn koptelefoon op de oren
kijk ik, zonder verder iets te behoeven, naar die spontane
beweging van het passerend publiek
Een fascinerend schouwspel van ontwijken en ontmoeten
Een wat vluchtig voorbijgaan aan elkaar.…
Laat de mensen slapen.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
638 In Marioepol en Odessa, dicht bij de Zwarte Zee
leven mensen in vertwijfeling, ach we hebben geen idee
van hun donkere gedachten als ze ’s avonds slapen gaan
Of ze ’s morgens als de stad ontwaakt nog überhaupt bestaan.
In Moskou woont een slachter,
die geen kritiek verdragen kan.…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In dit licht geen kleur meer,
maar nog wel de huizen,
bevolkt,
verdraaid,
groeiringen
van een stad,
nooit gepland,
wel geplant:
mezelf,
naakt, vreemd veranderd,
kind verankerd
in een zee van zonlicht
dat te fel was.…
Hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 rivier
als hij de groene gracht oversteekt
vol goede moed in burger kleren
er is niets meer in de mode
zijn leeftijd zit in zijn ondergoed
neemt hij de route naar het tover kruid
of slaat hij weer verlegen links af
om melk te halen bij de groenteboer
een zwaluw tatoeage op zijn bovenarm
is hij een zonnige dag te lang
in de drukke stad…
aankomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 de stad was al krom
en er zat rot en roet alom
en vieze molm in het gebinte
en er zat rat in de groene verf
en in de voegen vergif
en er droop goedkope droomslijm
en namaakdras af van het zomer- en
winterterras.…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 De afwezigheid van geluid lijkt verdacht,
maakt, verdiept door de slapende stad,
van hem een stil man in een stil huis,
die iets moet zeggen, maar ja, wat.
De tijd verloopt nu heel traag.
In de kamer, zowel vreemd als vertrouwd,
rijst in hem een beklemmende vraag:
wat doe ik hier, ben ik verdwaald?…
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Aanleggen en verlaten,
de stad drijft op licht vertrokken van smalle kaden,
de trage opmars van meerpalen,
stille eskaders die geduldig op de vloed uitrijden.
Tijdig overschrijven ze natte regels ingehouden
van de stil oprijzende gebouwen.…
De enige echte robot
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
491 de ochtend
spande had
rode tuikabels
om het blauw
van de hemel
te dragen liet
wolkjes hun wit
als schapen door
ze te laten grazen
de idylle van
een vreedzame
aarde klokt enkel
vroeg op de dag
daarna verpest
haast en stress
stilte en rust en
stroomt verkeer weer
van groen naar rood
ik schouwde
als bezoeker de stad
zag in wakker…
In trein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Hoog op het hoofd
van het monument overziet
de meeuw de stad
Nevel ligt op de plassen
In de trein kijk ik naar schermpje
van iemand die op fb naar iemand kijkt die een hond aanhaalt
Iemand schrijft haar schoolwerk, geholpen met mobiel
Een gezagvoerder met veel streep
bekijkt mobiel
Ik overdenk hoe hij straks 400 man over zal vliegen
ook…
Verlanglijstje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
591 Sint, moet u nou toch eens horen
Ik heb ergens mijn tijd verloren
Ik heb hem lang lopen zoeken
Heb gekeken in alle gaten en hoeken
Maar mijn tijd is gewoon verdwenen
En er is niemand die mij uren wil lenen
Nergens kan ik een beetje tijd kopen
Heb er stad en land voor afgelopen
Het is namelijk een vaststaand feit
Ik heb veel en veel te…