4425 resultaten.
ongedateerd
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
637 de tas staat voor mijn voeten.
dode hoeken krijten uit het zijvak,
daartussen vele hoofden, voor wie ik was,
nog zoveel wilde zijn.
ik draai me om.
een liefdeswoord valt op zijn rug
en breekt.…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
Ode aan Messi
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.613 De bal kleeft als een speeltje aan zijn voet,
Het kleine Argentijnse wonder Messi.
Hij is zelfs niet te stuiten met agressie
Omdat hij dan iets onnavolgbaars doet
En acties tovert uit de hoge hoed:
Voor tegenstanders is hij een obsessie.
Het voetbal heeft hij tot een kunst verheven.…
De Projector
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Jij warmt je voeten
aan het lijf in de kamer
maar praat met de spiegel
Het doet er niet toe.
Want is houden van niet een doel
op zichzelf?
oh zij was Frans dus "je t'aime"…
Ik wil alleen jou!
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.112 We wilden zoveel, we wilden teveel
we wilden en wilden nog meer
En omdat we zoveel wilden, is het voorbij,
is het over want je bent er niet meer
Want ik wilde je alles geven,
alles wat ik bezat, de wereld aan je voeten
Nu ben je er niet meer, ik blijf alleen achter,
ik wilde je, maar ben nu alleen
Maar nog steeds, wil ik alleen jou!…
Sonnet met passie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Laat mij dageraad aan je voeten werpen
en met licht beschijnen je pad
mijn diensten wil ik aan je onderwerpen
liefste zo ik jou altijd heb liefgehad
bloemenkransen om je haren hangen
jou kleden als schone vestaalse maagd
benaderen met al mijn verlangen
en liefde zo het jou alleen behaagt.…
In droomgeschapen liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Jouw warme mannenhanden
laten mijn huid tintelen
van verlangen en hunkering
onze blote voeten raken elkaar
in ’t tedere van de schemernacht
jouw mannelijkheid verraad
het trouwe schijnen van maanlicht
de aanraking van mijn wulpse borsten
doet mij huiveren van intens genot
je dringt langzaam, sappig, in me
als een lenige slang, kronkelend…
ideaal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
570 het konijn rondjes rennend in het gras,
alsof het nooit ooit anders was, zo zacht
zou heel het leven moeten zijn, want
de wereld is hard, de mensen zijn
hard of hard geworden en het dromen
moet weer hardop gedaan worden,
op zachte voeten, met konijntjes die
rondrennen in het natte lente gras-
als dat zou kunnen dan kende ik
geen…
Op de kronieken van tijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
655 jij spreekt al zolang
blijft de oude
al zwijg ik vaker in de herfst
vlucht weg voor mezelf
om te genezen
de herfst verkleurd
mijn voeten, handen, mond en ogen
ik zal dit seizoen weer overleven
ink letters als een gebed
op het ongemak van ziekte
soms zwak, na al dat tobben
kom ik steeds weer bij jou
ik hang aan ’t oude
of het nu gaat…
Vers in de etalage
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 "
Ze haalt de schouders op en zegt:
"O dat,dat stoort mij niet,"
En maakt zich uit de voeten.
En ik zak zwijgend van mijn zelfgeschreven voetstuk.…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 naast de woonwagen
bereidt lustig de avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij
met het huisje rondom zijn voeten…
zonnestraal brengt ons samen, de wind verbreekt het weer..
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
730 We houden elkaar vast en laten liefde aan elkaar zien,
De voeten boven de grond aan het zweven..
Maar dan..
De wind blaast de liefde weg,
Staan opeens weer op de grond,
En ik open mijn ogen..
Het was maar een dagdroom..…
Draaiend in tweestrijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Wil ook niet terug naar backflashdijken
waar mijn ziel huilde
in kolkende waterstromen
ook niet naar verdroogde en gebroken grond
mijn nagels mogen breken
laat mij barsten stoppen met het stof
onder mijn voeten
dat het weer- wisselvallig een geheel wordt
zoals toentertijd lente nog zo jong was
niet naar mijn veel te sterke zonnewens…
Verdriet
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
1.384 Gruwelijke pijn
als een naald in mijn vlees
onverdoofd
Er op aanspreken kan ik niemand
Niemand van toen leeft meer
Soms raakt het de grens
van mijn hart als ik met mijn blote voeten
in mijn badkamer sta
of als ik mijn zoon zie
die ongekend zoveel
op hem lijkt
Ik wil op zoek,
maar durf niet…
Voor de hersenloze jury’tjes.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 en voor de gevoelsarmen
Voor de ingestudeerde fantasieloosheid,
en de opgelegd pandoer ridders
Voor hen,
die alles binnen HUN
kaders willen vangen
altijd alles willen sturen
-lees: moeten-
daarbij elke,
maar dan ook elke vorm van artisticiteit
vermoordend
Zaden plettend,
bloemen in de knop verkrachtend,
schofferend, voeten…
Dode egels op het grind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 Er is geen poëzie meer
in dit land van verzoute
grond onder eeltige voeten
Er zit geen schwung
in de woorden, in tijden
van sociale duisternis
Het lijkt alsof de mens is
weggelegd, alsof de bierkaai
tegen een ziekte vecht
Er is geen calamiteit
onopgemerkt gebleven
Er rust op dit land slechts
het pruilen, het meesmuilen
van…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 Achter hem slaat de deur
ritmisch rukken van de wind
zijn voeten vervoeren hem
hij danst een blinde kür.
De last van de Verlichting
is van hem afgegleden
hij maakt een pirouette
valt en voelt zich vrij.…
Ik moest mijn lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Ik moest aan jou denken lief
toen de trein allang was vertrokken
jouw geur mij nog omhelsde
Voeten vinden zonder aarzelen hun weg
Met jouw armen nog om mij heen
komt de nacht mij halen
warmte om mij heen
Ik moest mijn lief
Met mijn ogen dicht droom ik over morgen
jouw geur, jouw armen, jouw warmte
Met ogen open in het eenzame duister…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 (ik zag kraaien witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 vandaag loop ik achteruit
terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen…
Uitvaart
gedicht
5.0 met 2 stemmen
12.985 Iets wat ik nooit geheel aanvaardde
blijkt plotseling ontstellend echt:
Dat ook door mij beminde vrouwen
verdwijnen in de natte aarde,
de handen op de borst gevouwen,
de voeten naast elkaar gelegd.
----------------------------------
uit: 'Oude gedichten', 1987.…
Dement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Aan haar voeten lees ik “Lourdes”.
Soms, hoor ik zachtjes “Moeder” roepen
en daal ik uit mijn niemand neer.
Maar kan voor niets nog namen vinden.
Want wie ik ben, weet ik niet meer.…
Gestript
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Opnieuw
dwarrelt de sneeuw
veroorzaakt soms letsel
De koning te rijk
zich zeer gelukkig voelend
als 't ijs aangenaam kraakt
Honden aan de
imponerende voet
blaffen slechts, zonder
hun tanden te ontbloten
Bijtende kou echter
weerhoudt allen
de liefde te ontzien
van komende kerst…
Een nieuwe toekomst.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Een nieuwe toekomst ligt aan haar
voeten.
Alles wat ze doet en laat, er zal
niets, nee niemand zijn die haar
nog schaadt.…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan dood
in de haast van de schemer, zwakker dan licht
op de weg die zich zoekt
naar een eerdere, volmaakte gelijkenis…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
gevonnist
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
915 vriend
die 's morgens niet meer wilde opstaan
want op een dag gebeurde het
een stompje kaars, gas dat de kamer in bezit nam
en omdat het hem zo koud leek, een fles whiskey
hij maakte nog een omhelzend gebaar
naar vrouw en kinderen, zij moesten op papier
rechts beneden liet hij -vrienden- onvermeld:
het gefluister waarin hij op handen en voeten…
Antimoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 er bevolkt mij een lichtzinnig gemoed
zelfs nu luchten zwaar op daken leunen
ik doe me aan schijngestalten te goed
teneinde op rauwe voet te steunen
luister, daar krassen zielen zich een weg
langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen
gezang, hun aller koppen boven de heg
misschien om te zoeken zonder te vinden
vroeger waren er nog eens tijden…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Je voet beroert de laatste tree.
Dan verdwijn je in de avondschemer,
en neemt het late zonlicht mee.…
het behouden huis
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
833 ik weet niet
hoeveel afstand het huis heeft afgelegd
tussen toen en nu
wanneer ik alles zal achterlaten;
de ramen die uit muren vielen
het oorverdovend lawaai wanneer de maan
balanceerde op vermoeide voeten
ik weet niet hoeveel gedachten
ik nog zal schrijven
de kamers zwijgen nooit
over regen die blijft vallen
hoe kan ik verder…