177263 resultaten.
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
ik liep over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
...
fijne vent! - van harte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 14 jaar ben jij alweer geworden
onze oudste kleinzoon ben jij nu
een leuke knappe vrolijke vent
met een paar ondeugende ogen
onder de ragebol op jouw hoofd
die jij nonchalant trots koestert
een slecht humeur heb jij zelden
de hoeken van de jongensmond
staan vaker omhoog dan omlaag
jouw st...
Art deco
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Sorry moeder, het was uit reflex
Het is zonnig buiten,
Kijk eens hoe licht het is
Nee, ik vind het niet donker,
Het was uit reflex zeg ik toch.
Nee, ik weet dat een lamp niets helpt
Dat het licht is
Maar ik vond het gewoon donker
Ik legde mijn hand op de schakelaar
Is dat nou zo erg.
J...
als de wind gaat liggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 een straffe storm of bedreigende waterval
ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval
al wat tijdelijk is raakt uit het zicht
men hoede zich, derhalve, voor het vergaan
van wat achter een verscholen diepte ligt
het is de tijd, die dwingt tot inzicht
...
Ik zal altijd van je houden
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
495 Wanneer grijze lage wolken een sluier van verstilling in
dichtheid en uitgestrektheid vormen waarin een zon verborgen zit
In verschillende karaktereigenschappen en als een waas hangt over stad
en land gedurende geruime tijd tot zowaar sporen worden afgedrukt op stukje huid.
Op het moment dat w...
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Het schemert, we wandelen weg
van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
...
In isolatie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
476 er is binnen en buiten
door anderen uit te sluiten
zacht en nauwelijks zichtbaar
schuiven panelen over
hun nano onderlaag en
sluiten de buitenwereld af
het is geen graf waar
de extravagantie van een
volledig be-equipt buiten
dat soms nodig is om
de binnenwereld in
isolatie af te dichten...
Leeuwendeel
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
515 De voetbalvrouwen oftewel leeuwinnen
Die vonden het een schot voor open doel
Het knaagt al jaren aan hun eergevoel
Straks knallen ook de pegels bij hen binnen
Niet vissen achter ´t net zoals voorheen
En geen geschop meer tegen ´t zere been
Vijfde eeuw voor Christus
gedicht
4.2 met 13 stemmen
2.413 Ze was niet jaloers
er klonk geen geschreeuw
nimmer werd zij
door slavinnen vervangen
en nooit heeft om haar
een man zich verhangen
- Romeinse kopie
naar Grieks origineel
ze stamt uit 't midden
van de vijfde eeuw
doch niet zou haar hart
naar liefde verlangen
zoals zij daar staat
in m...
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 De meester zegt: "Geef aan de schaal
De bocht van 't brood; waartoe een fraai bokaal,
Als toch de drinknap in haar holle hand
Lessing genoeg voor elke dorst omspant?
Vergun tot enig sieraad uwe kruik
De gulle welving van een gladde buik.
Zwaar is het leven, ernstig; bloed en zweet
Proeft ...
Op vleugels gedragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
625 hoog in de lucht
gaan staart en vleugels
als in vogelvlucht
in blauw en grijs
tussen witte wolken
naar een paradijs
jouw voetafdruk
op een eiland
van warm geluk
--
och kon ik even
steels daar zijn
die pracht meebeleven
--
zonlicht op je ogen
aarde in zicht
tijd voorbi...
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Zij geloofde je oprecht
toen je in heimwee van de nacht
vertelde dat er geen vlinders
aan te pas kwamen in de liefde
dat het er in het dagelijks vertrouwen
op aan kwam dat je op elkaar kon bouwen
geen zandkastelen op drijfzand
of luchtkastelen in de ijle lucht.
Ze antwoordde nogmaals i...
niemand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 bij het opstaan verlies ik
telkens meer een beetje
zin, de dag ondergaan
en om je heen kijkend door de
borstelige wenkbrauwen
van dit bestaan
niemand is echter dan de
persoon die wankelt alvoor
hij zijn evenwicht laat omkopen
door een smeuïge samenleving
die deugdelijk zijn verward
me...
Zyw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 De warme baden rondom
de eeuwige vlam en het heilige
water van de bron
zijn een mysterie
waarin ik thuis ben
Mijn verlangen springt
van man naar man
lente na lente na elke rust
- dertien weken per jaar
om alles te leren begrijpen -
Aan wie geef ik mij
geef ik de de kans
om mij te b...
Grenzen aan de koei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 Aan de handige OV-tip van Wim Overweg (zie zijn snelsonnet van vandaag) zou ik nog het volgende willen toevoegen...
De Kamer spreekt straks over
't boerenheem
Is het een op papier bedacht probleem?
Een zaak die stinkt maar niet gauw overwaait
De boer die ploegt, de landbouwlobby zaait
...
Na gloeiend rood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 op de verste
horizon
bubbelde
loeiend heet
licht van
het zwart
dat transparant
blauw tot
kern had
het regende
zonder zich
tot bui te
transformeren
druppelde
slierten rook
uit kleine
afvalproducten
op de grond
die als
sterretjes nog
even flikkerden
voordat zij
sissend...
Adoptie
gedicht
2.6 met 134 stemmen
71.439 In de herhaling van klankloze
dagen de woorden verwezen
verweesd
blijft slechts het haperen
van de stem
echo's van verwarring
erosie van het zwijgen.
Pogend je afwezigheid te bezweren
zal ik vergeten klanken
op het spoor komen
verlaten woorden opnemen
met mijn mond ze helen
met mi...
Sti(n)kstof
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
568 Wat er al wel niet meurt daar bij de boer,
Och, kon men ons daar ook maar van verschonen.
Je zult maar naast die koeienboeren wonen,
Die mest, en dan dat ingekuilde voer.
Pakt men de stikstofuitstoot stevig aan
Dan is het met die stinkstof ook gedaan.
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.484 De sterren glommen stil en breder
Als parels in der neevlen zee,
Zilver-doorvloeid was 't maanlicht weder,
Wij liepen zwijgend en tevree.
Vol was de maan, wier stralen banden
In zuivre kring de dampen grijs,
Gelijk een meer in marmren randen
Omcirkelend een hel paleis.
De wegen ...
Dat ik je mis
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
550 Wat je doet of voelt
ben ik er altijd voor jou
levend in ons hart.
Dat mijn gedachten en gevoelens zich laten
meestromen op de golven van het leven in een zee van
eenzaamheid tegelijk hangt er een sluier van stilte boven het hoofd
waarin jouw blik, stem tot zelfs jouw glimlach op je mond ...
Voila, ik ben wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 De morgenstond stond koud en blond
Bij mij op het venster te kloppen
Bomen en vogels besproken haar naam
Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen
De wind preste haar boezem ineen op het glas
Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden
Dat onder de dekens, gekruld als een vruch...
[ Toen jij mijn naam schreef ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Toen jij mijn naam schreef
in het zand schreef ik jouw naam --
er blij overheen.
Vijgenboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 Vanochtend zat ik
gelukkig onder de vijg
- zomaar, met koffie
Een spoortje hemel
netgedicht
5.0 met 256 stemmen
423 jouw wit
was streepvrij
de intense
onschuld
verblindend
nauwelijks
raakbaar door
contrastuele
weerspannigheden
zacht ebde
gesluierde
schoonheid weg
een spoortje
hemel
achterlatend
in de neerslag
van tijdloos
goddelijk genieten
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.816 I Het land
't Is alles eenvoud wat uw stoerheid sierde,
En alledaags bij werelds wufte pronk:
Het zwaatlend koren rond de heilge wierden,
Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk;
Temidden graan en bontbebloemde weien,
Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt,
De nuchtre pracht der rijke boer...
Het leven is duur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Het leven is duur en wordt duurder
De appel dus zuur en straks zuurder
Onze inkomens zouden hier aan moeten worden aangepast
Zodat onze koopkracht niet wordt aangetast
Zij is 's zomers een bewaarplaats
gedicht
3.4 met 31 stemmen
11.082 Zij is 's zomers een bewaarplaats
van oud zonlicht en een plek waar
vrijgezellen samenscholen. Meestal
leeg en onverlicht is zij de rest
van het jaar een verticale doodskist
die slechten-ter-been- droog houdt
en af en toe schreeuwt iemand in
haar binnenste een monoloog omdat
hij de ...
Kandidaat
snelsonnet
5.0 met 2 stemmen
792 Voorlopig heeft dit land nog werk te doen.
Om te voldoen aan Europese normen,
Moet de regering dringend gaan hervormen,
Nu wringt op vrijwel elk terrein de schoen.
Eerst moet de maatschappij weer in balans,
Dan maakt dit Nederland misschien een kans.
samenhang
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
700 ik zoek de liefde, zij is
ze leeft in mijn adem, mijn zucht,
in een opgedroogde traan
je raakt me aan, zo nu en dan
in het wezen van mijn bestaan
zij kent geen woorden
noch gebaren met de hand
ik droom in de echo van de nabije oorden
doch immer aan de buitenrand
van een verbeelde werkel...
Wave
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Zomaar wat gedachten en ideeën
Ontstaan op het kruispunt van wegen
Miljarden ondoorgrondelijke
ondoorzichtige onzichtbare onduidbare ontelbare onoverzienbare
(van onachterhaalbare weeffouten voorziene)
Gedachtenweeeën
In het gereduceerde universum van de mens,
De menselijke geest,
Zich erg...