4358 resultaten.
Dracht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
649 Maar
zoals zíjn Vader hém zou willen
blijven tillen
heel zijn lange leven lang
en op een steeds maar hoger plan
weet hij dat dit duwend dragen
zo lang niet kan.…
Ontgroeid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Wij zijn elkaar helaas ontgroeid
Andere wegen ingeslagen
Ons wentelend in welbehagen
Bij tijd en wijle haast verschroeid
Ik volgde ons proces geboeid
Zag onze band gestaag vervagen
Wij zijn elkaar helaas ontgroeid
Andere wegen ingeslagen
Om vrucht te dragen fors gesnoeid
Wij hadden veel gemeen bij vlagen
Mijn warme hart jou toegedragen…
Nieuwe Kracht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
628 De nieuwe dageraad biedt zich aan
in rood- oranje zonnegloed
de leeuwerik haalt de lente binnen
een emotie op zichzelf
die schoonheid weerkaatsend
tegen het hemelgewelf
ik slaak een zucht, het voorjaar leeft
geeft lucht aan het gemoed
en ruimte in het hart
om dát te kunnen dragen
waar mijn kind
de kracht niet meer voor heeft
Parkinson…
WAT ALS ...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 wat als ik …
een stoel zou zijn
zo’n doodgewone eetkamerstoel
recht en stabiel
met vier poten op de grond
van stevig leer of onverslijtbare stof
gemakkelijk verplaatsbaar
en overal in- en neer te zetten
niks geen wankelmoedigheid
bereid om elke persoon of lot
te dragen zonder protest
en die zich gewillig onder de tafel
zou laten…
Oases
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 omdat
er geen tijd
voor dromen is
zoals in de
tropen of het
mediterraan gebied
waar warmte
dwingt tot rust
en het snelle
leven uit het westen
onmogelijk is
door woestijnen
die luchtspiegelingen
laten verschijnen
in de vorm van
oases die van het
het leven kleuren
vragen waarmee
mensen met die
frisheid het bestaan
toch kunnen dragen…
paarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 de paarden op het land
dragen in de avond
het somber silhouet
als een laat gebed.
voor de stilte aangetreden
zijn de beschrijving
van een lange dag
op de lage horizon
met ernst beleden.
loom en moedig
uit zwart gesneden
houden ze doezelige
warmte van de aarde
in een lome droom vast.…
elkaar ontmoeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 uitgewoond
aan de tijd voorbij
zullen wij dan elkaar ontmoeten
in de wilde wintertuin
waar alleen maar
blauwe bloemen bloeien
draag je nog je lange zilveren haren
uitgewaaierd over je ranke blanke schouders
kraken je gewrichten nog altijd
harder dan de mijne
kijk ik nog
door watervalgordijnen
dreigt het altijd donker nog
of zijn wij…
nakomelingen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
416 gelden laten
zijn zaailingen aan askleurig zand ontsproten
verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten
allen door grind en stoffelijke grond geschoten
wat zal van onze dagen blijven hangen
zo vluchtig als wederkerend zij zijn
nooit meer door een verleden bevangen
verscholen in het stenen hart zo kristallijn
nu is de tijd om zichzelf te dragen…
wiegelied
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
568 suja suja ik sus je met mijn hartslag
in de zachte zomeravond met de tijd
tussen elk liefkooswoordje
ik suja-suja-sus je oogjes toe
onder hemelsblauwe wolken
met mijn handen als twee schelpen
suja suja in mijn armen
als het zachte nest waar
dromen zich deinend verbergen
ik sus je suja poppedeine
ik draag je in het stille licht
alleen…
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
295 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel gevallen
eeuwige ziel te ontleden
Vanaf de hals…
versplinterde vleugels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
238 Dromen drogen op als rozijnen in razernij,
festeren, stinken, exploderen in keel-
hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid
in mijn borst als veer zonder einde.
Ik rise, ik rise, een schreeuw van glas,
door merg en bot, nooit helemaal verloren,
want hoop zingt woordloos in de kooi
tot alles barst en liefheeft…
Vreugde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
239 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
251 Sta stil bij de goede dingen,
zij zijn vele en zacht als veertjes,
en dragen je verder,
veel verder dan het gewicht van wat was.…
Een zomeravond
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
149 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Moeder (1)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
703 zwanen
zweven rustig
boven uw bruidsbed
Zeven zilverwitte zwanen
bewegen door de
alsmaar ijlere lucht
Zeven zilverwitte zwanen
strijken neer op het
tevoren bepaalde moment
Zeven zilverwitte zwanen
spreken u in koor
zachtmoedig toe
Zeven zilverwitte zwanen
nemen u liefdevol
op hun schouder
Zeven zilverwitte zwanen
dragen…
Viswijf
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.990 Ze schold me uit met scherpe tong
schonk duivelspsalmen als beloning
plantte haar ring recht in mijn tronie;
schopte barbaars mijn hom so long
Zo werd ik hondsdol fijn geslagen
terwijl zij haar heil, bot en droog
in haaiefins mijn kant op spoog
alvoor mij snoekduik op te dragen
na nog meer vallen en gesmeten
werd er voornaam uit medelij…
Als jij dood gaat
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.121 Ik hoef geen antwoord
op al deze vragen, want
ik weet dat er één is
die mijn verdriet zal dragen.
Jou eens te moeten loslaten
doet nu al een beetje pijn
maar ik weet zeker dat
er één grote Trooster zal zijn.…
Je bent niet alleen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.402 Hoge groene bomen
Haar takken in de wind
Je hoeft alles niet alleen te dragen
Kom maar gauw m'n lieve kind.
't golven van het koren
als een streling aan je hart
't is Gods Geest van boven
Wees maar niet verward.
Een hand op je schouder
Vrienden om je heen
God laat even weten
Je bent niet meer alleen.…
Fotoalbum
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
999 Zo draag ik mijn geheimen mee,
En loop van hier naar daar.
Nog altijd hou ik van die twee,
Die hielden van elkaar.
Het fotoalbum van toen ze trouwden,
Ze kijken elkaar vriendelijk aan.
Nog niets van de ruzies die komen zouden,
Nog niets van de dag dat hij weg zou gaan.
Dat was zo rot in het begin,
Dit heeft geen kind verdiend.…
klokken klepelen speels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.118 klokken klepelen
speels lichte tonen van
de zomer, lome winden
dragen ze de oogst voorbij
de gele tooi van hooi
kleurt nu het groen
van malse lenteweiden
met oppers op een rij
kraaien vliegen op
boeren rechten traag
de ruggen, stugge koppen
weten van de tijd van eten
klompen uit als
de boerinnen komen
een dankwoord aan de Heer…
liefde is niet te verhalen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.544 doorboort
de bast en aan de pijl hang
jij gespleten door initialen
liefde is niet te verhalen
handen vast
de vingers ingehaakt
onwennig in het voelen
merk je mijn bedoelen
we lopen omdat staan
intiemer wordt en ogen
trekt die alles willen weten
kijkers die wij steeds vergeten
we kiezen het verzamelpunt
van lijnen die de toekomst
dragen…
hun ogen laten je nooit gaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.402 bomen dwalen in het bos
stammen worden opgeslokt
verdwijnen in het groen
ze dragen zon en duizend
kleuren uit de tijd van toen
stenen breken los
markeren vage wegen
de rotsen zijn nog jong en
niet gebarsten van het ijs of
gladgeslepen door de regen
je wilt voorbij het bos
en met de bergen heersen
je ziet de bodem komen
hebt pijn…
verberg nooit je tranen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
964 woorden
verlichten pijn en smart
bezorgt je nieuwe dromen
elk gebaar in tederheid
stopt heel even het verdriet
soms zal het nooit verdwijnen
maar verschuilen helpt je niet
laat je tranen niet verborgen
verwerk ze samen in verdriet
voel ook nooit de eenzaamheid
schuil heel even in de tijd
waar de pijn zal vervagen
die we samen zullen dragen…
De godsdienstigheid
poëzie
4.0 met 12 stemmen
4.645 Dan zal ik kransjes vlechten,
En dragen die ter ere
Van God, die mij het leven
En bloempjes heeft geschonken.
Dan zinge ik: Hemelkoning
Gij doet viooltjes groeien,
Met roosjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en seringen,
Met duizend duizend bloemen
Om uwe macht en goedheid
Aan kinderen te tonen.
Hoe mooi staat mij dit kransje!…
Als in de lieve lente
poëzie
3.4 met 20 stemmen
6.663 Dan zal ik kransjes vlechten,
En dragen die ter ere
Van God, die mij het leven
En bloempjes heeft geschonken.
Dan zinge ik: Hemelkoning!
Gij doet viooltjes groeien,
Met roosjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en seringen,
Met duizend duizend bloemen;
Om uwe macht en liefde
Aan kinderen te tonen.
Hoe mooi staat mij dit kransje!…
SCHADUW
poëzie
4.1 met 60 stemmen
13.077 Ik heb de zon te lief gehad
en beu van beedlen
aan de deuren van de dagen
ben ik geworden als een varenblad
dat liever in de lommer leeft
dan zon te dragen.…
Warme Gloed
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
2.211 Ik hoop dat je gelukkig bent
Haal het beste uit het leven
Nu je de ware hebt gevonden
Kan jij jezelf eindelijk geven
Ik hoop dat je echt van haar houd
En haar op handen zal dragen
Je eerlijk kan zijn in je gevoel
Zodat deze liefde kan slagen
Ik hoop dat het je verder goed gaat
Mijn tijd komt ook wel weer
Ik zal verder moeten zonder jou…
Marcus Aurulius
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
987 Bejubelt op pleinen in Rome
De arm gestrekt bloedig rood
Ik gelauwerd en vereeuwigd
Verdoemd verankerd in de dood
Gekwelde dromen bittere nacht
Verschijnen doden die ik bracht
Wee mij veldheer in grote slagen
Geen roem doch leed is mij te dragen
Verlost mijn zege van de vloek
Golvend over velden bloed
Gedreven waanzin van haat…
Slanke vingers reiken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 mijn woorden
ik raakte je wel
in een verkeerd bereiken
we golfden
maar niet op slag
ik overspoelde met
kracht en gevoel jouw
woorden en weet dat
ik dat niet zo maar bedoel
mijn vloed bracht
de hoogte van springtij
toch ben ik blij dat
jouw kust mij trotseerde
in elkaars woorden
wisten we het eb dichtbij
we wisselen in fasen
dragen…
simpel wat liefde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.493 een roze schoot
ontspringt,
bewaart de geur in dalen
tussen avond en de nacht
en uit een mond gretig haar tong
strelend langs ’t hele lijf
aaiend mijn borst
het doffe vel tot glans
wordt ochtend daar geboren, de zon
kamt groene oevers, legt licht
op breed golvende stroom
en laten wij ons dragen
op gevoel om lippen
en in…