2461 resultaten.
Het zingen van de slaaf.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 'k Hoorde 't lied, vóór veertig eeuwen
Aan de Rode Zee gedicht.
Langs de Leidsman der Hebreeuwen
Was ze wederzijds gezwicht,
Maar van heel 't Egyptisch heir
Gaf zij ros noch ruiter weer!…
GOEDE NACHT AAN MIJNE OUDERS
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.056 slapen
Een nacht van eeuwen lang,
Waar in men goud, noch rang,
Noch titel acht., noch wapen.
De wereld is daar slijk,
Genot, een droom gelijk ,
De mensen zijn daar blaâren,
De storm wierp hen daar neer,
Gaf hen aan de aarde weer,
Om in haar schoot te gaâren.…
HET NACHTEGAALTJE.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.202 ’t rijzen,
Zanger van de nacht en dag;
Als ge een stilte weet te scheppen,
Door geen lispeling gestoord;
Als geen blaadje zich durft reppen,
d’Aâmtocht zwijgt en alles hoort;
Zeg ’t mij, gij, sinds zo veel jaren,
Dichter van het lied der Lent’,
Of er ook nog eeuwen…
GESCHIEDSCHRIJVING
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
387 bult, wie billen
Gebrand heeft blèrt, maar moet op blaren zitten
Niet desperaat aan eerdere redders klitten
Erkennend dat de golf niet valt te stillen
De mazen hebben veel te grote gaten
Striktere regels in De Lage Landen
Voor Kaaskop zelf en allen die er strandden
Zijn nodig wil de waanzin ons verlaten
Dat de Islam wel zeven gouden eeuwen…
Eurovisie Haiku
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Europa papa
Een liedje voor je ouders
Is een mooi idee
Wie weet wint ons land
Zaterdag eindelijk weer
Volgend jaar bij ons
Het zou verdiend zijn
Maar er is ook nog Frankrijk
Mon Amour - Je t'aime…
WARE KUNST
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 de natuur is
het grootste gedicht
in de meest magnifieke
beelden – in geur en kleur
toont ze ons wat God
om van te genieten
voor ons heeft gesticht
niks geen kerk
niks geen regels
niks geen Schriftgeleerden
die nog steeds van ‘s mensens
angsten en beven profiteren
zij toont ons zijn meesterwerk
in al haar pure glorie
laat de deur…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als de zee
bij vloed, ik sta als een steen,
als een rots, trots en stevig
hef ik m’n hoofd ten hemel
en laat mijn ruige bronstkreet
galmen over een bergmeer.
Ik rijs vandaag met U, Cernunnos,
Uw roep laat mij niet los; Heer.
Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt…
Bloem in Barnsteen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
480 De dingen van de dag verdwijnen
voor de Bloem in barnsteen in
miljoenen lange langzame jaren
beschermd bewaard gebleven
Te mooi om waar te zijn
een Bloem in barnsteen
van naald tot draad:
vijf kroonbladeren beteugelen
De mengelmoes van meeldraden
een wirwar zo je wilt
Zelfs van het stuifmeel
bleven een een paar korrels hangen…
Nieuwjaars-Lied
poëzie
4.1 met 63 stemmen
11.199 't Stof, door eeuwen saamgelezen,
Houdt hetzelfde graf bewaard.
Buiten U, o eeuwig Wezen!
Ach! wat was de mens op aard'!
Maar door U aan 't niet onttogen,
Liet uw gunst hem niet alleen.
Godlijk Licht omscheen zijne ogen,
En zijn nietigheid verdween.…
Samenval
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.009 Ik loop in de regen te verdwalen
En word doodmoe, maar ik wil het wel;
Zie niets meer achter de grijze stralen
Dan grauwe wanden, zink in een wel
En ben verdronken: eeuwen geleden
Liep ik ook in de regen als nu,
Waar 't land uitstulpt in de rand van de steden,
Ik heette niet Slauerhoff maar Po Tsju.…
De dag van vandaag...
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
598 Al eeuwen lang
De Memnon-kolossen. Vallei van
de Koningen. Tempel van
Hatsjepsoet. Speciaal historische tempels
In én Luxor én Karnak
Die de Nijloever in het hart
Van de stad echt groots domineert
Oud- en islamitisch Caïro zijn echt
Prachtwijken. Met bazaar. Ademend
Leven zoals ooit was
Caïrenen en Caïroten. Zeer trots.…
HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.325 Der eeuwen eeuwigheid zweve, eeuwig grensloon, voort;
Door hare oneindigheid wordt, Kruis! uw lof gehoord,
En worm en seraf juicht, en rijst door u in waarde,
Waar immer leven werd verspreid,
Verhoogt ge, o Kruis! de zaligheid,
En zonnen tanen bij uw heerlijkheid, o Aarde!
Wat zien wij, stof, van u op onze donkre baan?…
Rousillon en Provence.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.278 Kleurige oude bergen in
het oosten door eeuwen heen in
erosie vervallen staan nu
verlaten in een rij te dromen en
stil te staren naar al die horden mensen
die met bussen vol zijn gekomen om
hier hun ogen uit te kijken naar
de kleurrijke rotsen,woningen en wallen.…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 Maar U heugt, dertig eeuwen door,
Dat u Jehova uitverkoor;
Dat, als 't geweld u vluchten deed,
Een reddend spoor het diep doorsneed;
Dat, zonder huisdak, levenslang,
Uw schaar zwierf, op haar kronkelgang;
Waar Vuur- en Rook-zuil voor haar toog,
En 't Man haar spijsde van omhoog.…
Restanten
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.383 Maar al wat wij doen, hebben oeroude volkeren
Voor eeuwen al beter gedaan.
Straks komt de planeet met een andere in botsing,
En vliegt er uit één, tot atomen.
En wij zijn verdwenen, maar in het universum,
Zal daar wel geen drama van komen.
Het is uitverkoop in het warenhuis,
Restanten, restanten.…
De Jaar-Wende/Nieuwe jaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
873 On-gegrepen,mis-begrepen
De levenslijn volgeschreven
Oudere bomen die overleveren
De nageboorte in witte strepen,
Het oude in geboorteklanken
Eeuwen-oude gezangen
Bladeren ingeschreven
De vogelpen als kogelpen
Gewassen blauwe inkt,
Hemelsblauw in de bodem dringt
Geslagen humusbladen
Beelden stormen die worden weggeblazen
Glasschreven van…
De rivier heeft ook geen goesting meer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Na eeuwen, ja. Maar ze breken.
En dan, plots, dat dal. Een waterval.
Het water stortte zich te pletter,
zoals ik ooit verliefd werd op een vrouw
die Latijn gaf en rook naar sinaas en onbegrip.
Het meer dat ontstond, lag daar mooi te wezen,
uitgespreid als een uitnodiging
die ik toch niet zou aanvaarden omdat ik geen schone kleren had.…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Het was hem, of de nacht begon,
De bange duistre nacht,
Al had nog niet de lieve zon
Haar halve loop volbracht;
Aan zon en bloesem hing zijn hart;
Het dacht niet aan zijn boze smart,
Aan bittre pijn en nood;
Te sterven was zelfs wreed en hard
Voor 't Kindeke van de Dood.…
Quasi chinees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
764 Wie schetst mijn en
wellicht nu ook
jouw verwondering
toen ik mijn hedenochtend
ritueel beëindigde
bleek een verstekeling
uit een der verre oostenlanden
zonder geldig schengenvisum
ontsnapt aan 't wakend oog
der heren frontexofficieren
mijn inbox schalks te visiteren
Zij groet ons in quasi chinees
met vleugjes hongkong taiwanees…
Zandvoort bij de Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.015 Dies gaan ze naar Zandvoort zo beweren ze met klem,
En zingen keurig met hun halve zachte foscostem!
Zandvoort près la mer!
We gaan naar Zandvoort prés la Mer!
Met papa met mama met broertje en met zusje
Oncle Pierre tante Claire en enfin 't gehele husje,
Gaat naar Zandvoort près la Mer!…
Minerva
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.207 Van de bergsneeuwleeuw
Die Hercules verwon;
En hoe hij bij een meisje spon,
Hij, monsterschrik der eeuw!
Het spinrad snorde door haar zang,
En gonsde na in ’t oor;
En ’t kusgeklap op mond en wang
Klonk somtijds dwars daar door.
Nu ving zij van de wildbaan aan
En zong Dianes stoet.…
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 Opgetrokken in Noordwijkse retrostijl die me
doet denken aan Normandische badplaatsen, aan ansichten
uit de negentiende eeuw.
Ik lees psalm 93 uit het Book of Common Prayer, Day 18.
The waves of the sea are mighty, and rage horribly: but yet the
Lord, who dwelleth on high, is mightier. Verouderd wereldbeeld,
bezweken denkmodel?…
VREDE
gedicht
3.3 met 7 stemmen
40.285 doch het versgebraden kind,
vuurwerk wordend, is het niet
wat ik vreselijk, vreselijk vind:
het is de eeuw dat niets geschiedt,
nadat eensklaps, midden door een huis,
een toren is komen te staan van vuil,
lang vergeten keldermodder,
snel onbruikbaar wordend huisraad,
bloedrode vlammen van vlammend
rood bloed, de lucht eromheen behangen
met…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 En zendt, door alle eeuwen, voor Hem die u schiep,
Uw statig T e d e u m ten wolken!
En echter, hoe groot ook, wat zijt ge, Oceaan!
Bij 't blauwende ruim om mij henen?
Op 't maatloze kleed schijnt deze aard, zon en maan,
Gesprenkeld als flikkrende stenen.…
DE ISRAËLITISCHE LOVERHOUT.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
848 Maar U heugt, dertig eeuwen door,
Dat u Jehova uitverkoor;
Dat, als 't geweld u vluchten deed,
Een reddend spoor het diep doorsneed;
Dat, zonder huisdak, levenslang,
Uw schaar zwierf, op haar kronkelgang;
Waar Vuur- en Rookzuil voor haar toog,
En 't Man haar spijsde van omhoog.…
‘Ghazelen I’ (0-44)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
549 of zelf ’n traantje kwamen meedrinken
hangend aan togen met bedrogen harten // 16
de dranken voor- en/of achteroverslaand
staand alle spijzen aanwijzen ter hilariteit
van de opgedoemde ‘creatures’ uit ’t eposbos
en de stiertjes die altijd de klos zullen blijven // 20
laat mij de tijd van voren af aan verdichten
de donkere eeuwen…
Ongehoord!
snelsonnet
3.7 met 15 stemmen
927 Gemor van Adolf’s nawerk: Ongehoord!
Papier en beeldbuis worden bruin besmeurd.
“We” móéten “blank” zijn, “Nederlands”, “ontkleurd”.
Die leer leidt vroeg of laat tot massamoord.
Verschillen? Yes! Fantastisch om te zien
en kleuren brengen blijheid bovendien.…
Femina formosa
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
571 Mag ik met je mee op reis
in tachtig dagen om de wereld,
Femina formosa
fresco terra cottia
Bacchante dionysia
Pompeïca vesuvia?
Ben dol op going global
not by plane but overland by rail
around the whole wide world
while reading dickens' wintertale
Ben tuk op girls in Kyrgyzstan
Azerbeidzjan en Abu Dabi
Kuala Lumpur, Abadan…
Geen ethica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 Er was eens, zeer geleerde vrouw en heer,
een kip die zomaar kakelt uit haar kop
ze is veel slimmer, zei ze, dan de hop
Ik drink nooit bier, zei ze, ik ben de bob
ze las Descartes zelfs in een notedop
ik kakel dus ik ben, zei ze, geen mop!
van Nietzsche kent ze ook zijn Wiederkehr
die eeuwig is, al leest geen mens hem meer
Edoch, het antwoord…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…