2620 resultaten.
- Het stof der aarde -
hartenkreet
4.9 met 40 stemmen
1.130 Waarom sterven jonge mensen,
moeten ouders zo vroeg gaan,
waarom kleine babies leed doorstaan?
Waarom mogen er in Ghana veel
zwarte kinderen niet naar school,
waarom is er in sommige landen
droogte en bij ons is het dan koel?…
Ik ben een vrouw
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.690 ‘'k Zie de schoonheid van mijn leden...
waarom wilt ge, dat mijn leven
niet zal stralen in zijn streven,
waar mijn lichte voet zal treden?’
‘Om het lusteloos gebaar,
dat U bleef van alle lusten,
om Uw hart, dat niet kan rusten,
wijl Uw wanhoop is te zwaar.’…
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 En deze lavende oogst, die gij komt schenken,
Smaakt rijp en sappig, daar de tijd verzoet:
Een oude liefde ontroert zo bij 't herdenken,
Een vreugd lijkt goddlijk en het leed wordt goed.…
HET LIJDEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.815 Daar werd het leed, dat hier wel weerstand tart,
Maar steeds haar griefde.
Dan zinkt het weg bij 't stoflijk overschot,
En stoorloos heil bekroont het menslijk lot.
Juich, droeven! juich! waar lijden is, is God,
De hoogste Liefde!…
We dansten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
632 riepen met
destijds de Turken en pak ze beet de Molukkers
maar wij torsten ander leed op onze schouders
we sliepen met anonieme meiden in leren broeken
waaronder inderdaad nog erotisch leven schuilde
we blowden onszelf van de wereld
terwijl goedkope alcohol ons maatje was
en ook al hadden we de nieuwe elite kunnen zijn
we dropten onze kennis…
HAAR INNERLIJK GEVECHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
882 Ze zou zich nimmer meer snijden
had zij zichzelf laatstelijk beloofd
Ze was anders dan andere meiden
om haar benen en ach..dat hoofd
Ze zou nadien om het leed wenen
om ‘t groot verdriet lucht te geven
Ze voelde zich echter zo alleen en
ze was lelijk, werd erin gewreven
Ze zou het snijden voortaan laten
haar bloed nooit meer laten…
Nacht. - Aan het open raam
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.803 - o Vreugde-winden, die mijn pijnlijk-open ogen,
die mijn gedachten manlijk aait en waaiend zoent:
geen schaatren heeft mijn oor voor diepre stem bedrogen,
geen sussen dat mijn ziel met eigen leed verzoent.…
Madame la Marquise
poëzie
4.0 met 1 stemmen
941 Een lied ruist ijl en rank; een vrouw speelt aan 't spinet
En neurt heel zacht de wijs; de blanke toetsen schreien
Hun zoet en simpel leed door 't schemerend salet.
Maar wie haar gratie won nijgt aarz'lend haar bezijen
En zoekt haar need're blik. Een stille geur verbloeit
Van onvervulde drome' en teed're specerijen...…
achteraf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Je keek er vele uren
schijnbaar onvermoeibaar
- schuin over bril en boekje -
hoe jonge kinderen spelen
en wist te luisteren naar de groten
en hun kleine lief en leed.…
Het einde van een vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.158 12,5 jaar lief en leed
hebben wij gedeeld en dat ik was ik met jou deed.
In al die jaren heb je verscheidene keren
(door omstandigheden of niet)
foutjes gemaakt, die ik je steeds vergaf.
Nu ik een keer een fout maak, krijg ik meteen straf.
Hierdoor voel ik me bedrogen
en lijkt het of je me al die tijd hebt voorgelogen.…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 koralen,
en in haar vreemde schoot de schoonste schelpen rijk;
en ook, misschien, voor wie de diepten door mag staren,
dáar, waar de nachten al hun duister broedsel gaêren,
zo voor zijn peilend oog de wâ der drabben wijk',
wit, de paleizen van een teder feeën-rijk; -
zó hadde ik in uw ogen, kind, gij, die, verkoren
van wie het leven leed…
Vivat mijn schat, mijn spinnerad!
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.539 Dat kleed me warm en geeft mij brood,
Beveiligt mij voor leed en nood.
Ik spin en zing mijn liedekijn
Bij zomeravondschemerschijn,
Verveel me nooit, ben nimmer mat -
Vivat mijn schat, mijn spinnerad!…
Mijne zangster.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.188 Teerhartig en aandoenlijk zacht,
In lief en leed mij waard;
Somtijds verleid door valse pracht,
Maar tot haar eenvoud weergebracht
Zie daar mijn zangsters aard.…
Mijne wensen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.129 Vriendschap kwam mij zoetjes strelen
In mijn blijdschap, in mijn leed,
Toen ik bij de kinderspelen
's Levens lentedagen sleet.
Mocht wie in mijn vreugden deelde,
Met een traan mijn droefheid heelde;
Mocht die vriend en speelgenoot
Mij beminnen tot de dood!
Aan een meisje zacht van zinnen
Hechte ik mij met hart en oog.…
Het vaarwel.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.397 dan verzoet, onder leed en gekwel,
De hope des weerziens de smart van 't vaarwel.…
Terug bij af
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Ik leerde mezelf gedichten lezen en beminnen,
ik dacht werkelijk dat dat het hoogste goed was,
na een heel leven weet ik wel beter en zie ik
in hoe ik mijzelf voor de gek heb gehouden
met Boutens, Holst, Kloos en Van Eeden,
die stuk voor stuk een manisch leven leden
en hun depressies aan de aasgieren overlieten.…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 En toch wil je vechten
De strijd gaan beslechten
Niet bang en gedwee
Het eeuwige vragen van wat je misdreef
Je falen te groot voor de maat van de zeef
Je wil niet meer horen
Van kaf of van koren
Van recht of van scheef
Je wil je bevrijden
Van dwang en van lijden
En voelen: ik leef
Je schouders niet langer gebukt onder leed…
AANGENAME HERINNERING
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.742 -
Mijn ziel blijft eeuwiglijk gebonden aan hun ziel,
Dit denkbeeld zal mij, zelfs in leed, tot danken wekken.
En, zo ik door de dood al uit hunne armen viel!
God leeft! der vrinden vrind, zal hun ten vrind verstrekken.…
Waar de hemel is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Het leed dat we doorstaan.
Vanuit de hoogte kan ik helder zien,
hoe we van onze levens hellen maken.
Vanuit de diepte zie ik onze wortels,
die allen met elkaar verbonden zijn.
De trooster in ons hart laat bloed stromen,
naar dat grote geheim, naar dat heilig huis,
waar ooit de hemel werd gevonden.…
Pastorieën
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
769 Ik wist toen nog niet
hoezeer hij als verborgen homo leed.
Later wel. Ik zie hem alleen nog in mijn
herinneringen door de pastorieën draven,
druk met gemeentezaken en huisperikelen.
Nu rust hij op een Drentse natuurbegraafplaats
en kan ik blindelings zijn kei vinden.…
Vrouw en Kind
gedicht
2.1 met 10 stemmen
6.310 Hij leed waarschijnlijk aan het draaien
van de aarde. Dat moet haast wel, als je
de waarde van de warmte vergeet en
op een middag vindt dat de zon nu
lang genoeg geschenen heeft. "Hoezo
heb je het koud. Last van mijn blik?
Koud om je hart? Koud als je valt?
Jij was hier nog niet eerder, wel.
Went het een beetje onderhand.…
Van een jongetje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
4.269 Zijn moederken was oud en stram
En moe van arbeid en van jaren;
Ze leerde 't leed: in pijn te baren
Kroost dat de dood weer spade ontnam.
Dan zag ze 't hoofd van 't huisgezin
Een morgen van de drempel dragen.
Toen stapte een rei van donkre dagen,
Vertwijfling, schaamte en armoede in.…
Sparta, kansloze maar eeuwige liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 Ik vrees dat Sparta weer degradeert
Maar in welke biermerk- of telecomliga ze ook spelen
welk Aziatisch goksyndicaat ook met ze speculeert
dat rood-witte shirt blijft mijn ogen eindeloos strelen
Ja, zo vaak de pest in mijn lijf en leden
En denkend, ik ga nooit meer!…
Laatste pennestreek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Paardenfluisteraars en pottenkijkers
Gedichtenzamelaars en 'zelf'verrijkers
Van voedsel voor de geest dat ons verlicht
Komt vrienden in den ronde, dempt uw toon
De nacht is vijand van de dag, helaas,
En makkers, staakt uw zinloos wild geraas
Uw ziel en zaligheid zij zonder hoon
Leen mij uw oor en ik zal u verhalen
Van lief en leed…
De Pathogenese
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 aangedaan
Door een virus genaamd Corona
Het wereldnieuws verslaan
Sommigen kon het niet bommen
De uitbraak voelde ver van hun bed
Ze sliepen de slaap der dommen
En droomden zich onbesmet
De ziekte woedde onstuitbaar
Woekerde in Tehran en Milan
En bleek niet meer alleen maar
Een rampspoed te Wuhan
Beschikkingen werden genomen
Om het leed…
HET PORSELEINEN HUWELIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 .""
Rey van Burghzaten uit Gijsbrecht van Aemstel van Joost van den Vondel (1638)
En er is lief, maar ook veel leed geweest
Maar ze hadden hun vondst, het fonds
Het Oranje Fonds met en voor vooral maatjes
Ze waren en zijn dan ook de beste maatjes
Op weg naar het zilver, wat deukjes en ‘leukjes’ zal opleveren
Want het zijn uiteindelijk…
Wakker in de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
556 Hoe gedachten en gevoelens stromen en samen vloeien
tot een punt waar afgelopen leed en pijn worden weggeveegd tot
zowaar zij een plekje krijgen in mijn bestaan op hetzelfde moment adem ik
frisse creativiteit en inspiratie die mij stuk voor stuk versterken, een verbeelding nabij.…
een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Waarom de goden überhaupt moeite deden;
zoals de Trojaanse paarden ooit, lang geleé,
vijandige steden binnengleden, zo nemen zij,
zij aan zij, gedeelde heersers, beiden ijdele Keizers,
het ijzer tussen de knarsende tanden, heter gesmeed
om noodzakelijk leed te verzachten, te verschroeien
zonder moeite, - zonde boeit hen niet -, de grond
onder…
GW No Way
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
308 al die buitelingen
totdat een diva zei, ik zing wel mee
en groef haar graf al in de opening
Verkenners uit 't verleden kwamen langs
een blaaskaak die niets deed dan grijnzend zwemen
met hoge hoed, niet serieus te nemen
Twee oude mastodonten,
derderangs
-dat is een pleonasme, zo ge weet-
zij brachten niets, vergrootten slechts het leed…
OPSCHONEN VAN LICHAAM EN GEEST, EEN HARTE-SMARTEKREET VAN DE JORDAANDICHTER ________________________________________
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Onze gedachten, onze gevoelens
van lief en leed, verlangen en bange
kortstondige, even of langer
je weet je soms geen raad
voeg het woord bij de daad
metterdaad en schiet maar raak
op het droevige, het verlatene
of op het fijne van blijfschap en blijdschap
want ze, we houden van elkaar
daar hoort dan ook dankbaarheid bij
dat wil…