5388 resultaten.
Crooswijk vs Cruijff
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 .
___________________________________
Soms geven woorden mij
een schrale troost
Want in de schaduw van
Van Duinhoven
Vermogen zij niets, minder
nog dan loven
Dan lijk ik wel die Feyenoordsuppoost
Was Cruijffie vijfenzeventig geworden
Stond het nul tien voor Ajax
op de borden…
Hitte-haiku's
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 De zon
brandt een gat in de dag
te weinig schaduw.
Het is zo droog
water bereikt
de lippen niet meer.
Bloedhete zomerdag
de middenstand zegt:
'vrouwen bloot, handel dood'.
De zee rekt zich uit
een rode bikini
deint op de golven.
De hitte
verschroeit de aarde
geur van bosbrand.…
Het zwarte ijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 wist
dat je ging
schaatsen
in je wit
kristallen pak
strak aan
je lijf om
nergens aan te
haken en toch
snelheid te maken
als een flits
voorlangs het riet
dat zo zijn eigen
tonen zwiept in
een krakend lied
in jouw cadans
langs deze rij
het kleurgezang
met wuiven van
de gouden kant
voor je uit
op het zwarte ijs
jouw schaduw…
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren met je
meelopen in de verlatenheid van je schaduw…
niets dan dit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
486 is het de rode inkt
die aan je vingers kleeft
het verzonken turen
binnen klamme muren
zijn het de bloedende handen
met tranen gewassen
de wisselende tekens
aan de lucht
is het de blinkende vogel
die verblindt
de nachtelijke uil met
uitgeslagen vleugels
zijn het zwervende schaduwen
in licht en donker
de parelmoeren wolken
van…
Herinneringen verdrinken niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 Gebeurtenissen stromen door
mijn hoofd, kranen spuiten spontaan
herinneringen over mijn voeten
Kikkers springen uit het bad
Wat zo gewoon leek
staat nu te demonstreren
en houdt me wakker
Gooit de ruiten in
Ik schuil achter de vitrage
Schaduwen slaan de trom
Ze wonen op straat
en verklaren me schuldig
Ik ben niet meer veilig
voor de…
Contourenspel
netgedicht
5.0 met 272 stemmen
405 zie je vingers
spelen met het
warme middaglicht
in een contourenspel
dat nooit lijkt
te gaan vervelen
schaduwen zijn
razendsnel
er is geen winnaar
want er duiken
steeds opnieuw
andere variaties op
het eindigt pas
als de weerkaatsing
in het zonlicht stopt
dan keert de rust
weer terug in
jouw mimiek
als het begin van
een lach…
mijl op zeven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 er ligt een lange weg te gaan
die honger met brood verbindt
langs stadslicht, hemelbogen
en schaduw, ter aarde geworpen
een kalf huilt als een geit
geen omtrek in de verte te zien
soms waait tederheid voorbij
op de tast, zoals dat hoort
de omstandigheden moeten hun
samenloop nog vinden
op afstand maar onafwendbaar
zoals hop en bier…
Wolkenrafels
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
479 wind loeide
stoeide met
wolkenrafels voor
een open plek
om de zon warmte
te laten schijnen
op de bijna
al geknakte ruggen
door energie gebrek
in een liefdevolle
koestering met
vaardige handen
zij die altijd
geklaagd hebben
over de hitte
van hun schaduw
lopen nu voorover te
zoeken naar hun beeld
in het veranderlijke
weer lijken…
Lethargie
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.143 hanen
in de avondschemering
dat hoort gewoon bij het leven
klinkt de echo van het stemgeluid
van de narcistische psychiater
die zijn portemonnee dichtknijpt
met pijn in zijn harteloze ziel
anoniem is de schuilnaam van het niets
de wilde haren kwijtgeraakt
incognito voor de stoffige welvaart
volledig opgegaan in lethargie
om haar schaduw…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 niet open
ik brandde
maar bleef
in as
de echo
die ik was
verstomde
in het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe
ik was
een schaduw…
Opgelucht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.250 Het was een
dag in wording
toen de lucht blauw
met felle zon en mist
door de bossen fietste
de weg knoopte zich in
een knoop
bomen zetten hun wortels
in de handrem
een wolk vergat waar
boven was
schaduwen liepen
zonder eigenaar weg
de regen viel naast
zichzelf en bleef
daar liggen en
in een sloot van tijd
zag ik, hoe gisteren…
Schrijflijnen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
298 Zij floreerden in de schaduw
toen zij hun dromen beschreven
bladnerven boden schrijflijnen aan.…
Bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
211 Haar ogen zoeken naar de tere bloem
die zacht haar ziel met helder licht betast
langs de rivier die naar haar fluisteren luistert
en haar bevrijdt van een verborgen last
zij zoekt de richting waar de bloemen staan
die haar vertellen hoe de herfst begint
en hoe de dagen teder overgaan
in wat de ziel aan troost en warmte vindt
de schaduw die…
Het ongezegde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
163 jouw wil is unieke klankkast
die de serene ruimte draagt
een lichte overgave
waarin niets meer moet
in de schaduw van de tijd
die ons in samenzijn vertraagt
is het de stilte die ons teder groet.…
Koninginnedag bloemrijk
snelsonnet
3.3 met 12 stemmen
782 Sinds Apeldoorn kleeft aan het feest een smet
Het heeft zijn onbevangenheid verloren
De koek smaakt toch niet meer zoals tevoren
En nu drukt nog een ander feit de pret
In Veenendaal voelt men zich ook verbonden
Met Mabel en de stille Prins in Londen…
Liefdesuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.783 Zie de schaduw daalt reeds neer
Op het spieglend kalme meer,
Rijkgetint door duizend kleuren,
En der waatren frisse geuren
Klimmen telkens meer en meer.…
zachter dan fluweel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.105 er is een nieuwe geur
kleuren zijn net anders
het licht lijkt wel opstandig
verjaagt de schaduw
uit de achtergrond
ineens zoek ik je mond
je lippen lijken zachter
dan fluweel en in je ogen
blinkt weer een juweel
je laat me lente smaken
we schreeuwen het
niet van de daken
beleven het intiem
laten aan elkaar het pril
ontluikend voorjaar…
Zomerdag
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.755 De kat krabt de zon omlaag
Kijk dan toch hoe zij dat doet
voor mij die in de schaduw zit
wonderen in een oogwenk bedenkt
want ik schrijf de stenen tafelen vol
Binnenkort gooit god ze naar je kop
ik ruim de scherven wel op
Zij zoekt haar plaats op mijn schoot
draait zich behaaglijk rond
tot een warme ronde plek
Zij mist alleen nog mijn hand…
de schipbreukeling en de haai
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
879 ik ben beperkt
door
omringend grauw
een blauw
dat zich niet meet
dat zich de tijd
die mij omhult
ontneemt
mijn schaduwen
verdrongen
voor ijle
wezens
uit haar buik
langzaamaan slokt zij me op
mijn honger
ongestild
knaagt zich
een weg
door oog en denken
men vreest voor mij
ik vrees voor hen
een vluchten…
Begonia
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.980 ze kwijnde weg
zodra de asregen van mijn schaduw
op haar viel.
Mijn vaderlijke autoriteit
en mijn moederlijke zorg
werden een weg naar het compost.
Maar ook een kunstplant
gaf geen troost
Ze verkleurden in vaalheid
nu laat ik het blijven.
Tot inkeer gekomen is mijn soort
de natuur gaat haar gang
Verlost van onvolkomen aandacht.…
gedachten zwermen tot herinnering
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
807 vluchten verder weg
niet een kijkt om
voorbij de horizon
verzet de wet de klok
en draait de wereld terug
op weg en dan verdwalen
en vervloeien in de wind
die alle richtingen verwaait
in een prisma dat het licht
verdeelt, de kleuren scheidt
uit geuren van het het leven
gedachten zwermen tot
herinnering en volgen ons als
schaduwen…
tot licht onze naaktheid bedekte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
848 ik keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot het licht onze naaktheid
bedekte en de zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er…
Wachten
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.744 Alles duidt erop
Alles is opgehelderd
Behalve voor mij
Nog altijd die onbeantwoorde vraag
De onzekerheid
Maar je weet, ik blijf wachten
Voor altijd blijf ik wachten
Op jouw... liefde
De vraag lijkt onbeantwoord te blijven
De onzekerheid is het slot van de fantasie
Was de fantasie maar waarheid
en andersom
Maar de fantasie is de schaduw…
Haar vertrek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.110 In de spiegeling van haar traan
laat leegte zich makkelijk lezen
weerkaatst een eenzaam bestaan
en wordt pril geluk afgewezen
In de schaduw van haar geweten
schuilt zwakte en onzekerheid
is haar wilskracht bijna versleten
en raakt zij de zin des levens kwijt
In de kilte van onderbewustzijn
is aan angst en verdriet geen gebrek
lef en…
Groenbeheer
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.170 Niet zomaar een boom,
een vriend, die bloesemde,
aan wie ik ieder voorjaar weer
een witte hemelvaart beleefde,
die ruisend schaduw gaf
en duizend gouden appeltjes
ging maken, als wintervoer
voor zwarte vogels.
De motorzaag heeft gierend
hem vermoord,
vandaag.
Een zwarte dag.
Zijn wortelwond ligt open
en bloedt...…
Delen
netgedicht
3.0 met 88 stemmen
16.521 Ben ik de dode die
ontwaakt
en
spreekt
met
spreuken en echo´s
die alleen
wanhopige schaduwen wakker maken?
Maken en veranderen
Vragen en veranderen.
Ben ik de naam
die mij
vraagt wat ik
geloof
en niet meer droom?…
Kwaad daglicht
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
457 dubbelhartig mijn nekvel
maar vindt ook daar geen houvast
je ellebogen doen zo hun best
maar raken enkel de valse lucht
die je uitademt van inspanning
langzaam druip je af
langs mijn ruggengraat
waar je platvloers dooft
als een nachtkaars
het kwade daglicht
dat je probeert op te roepen
blijft spiegelbeeldend hangen
in je eigen schaduw…
In het rode opgaan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
720 zacht streel jij
mijn hart met
warmte mijn huid
je licht me op
laat schaduwen verdwijnen
brengt contrasten in het reine
scherpt de kanten af
weet vloeiend in het rode opgaan
dat het bloeien wordt gedaan
je lacht in ogen
opent morgenblik in
een stralend dag gedogen
streel mijn hart
en warm mijn huid voordat
de avond ons weer binnensluit…
zoals de zon groeit
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.349 je slaapt niet
wanneer de zon jou doet bewegen
en mij sprakeloos op de achtergrond zet
ver hier vandaan
de zomer sluit bloemen
in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies
stilzwijgend
je huid doen verbranden
en sporen achterlaten, licht en donker,
open voor de dageraad
zal ik je ooit vinden
in de schaduwen van de aarde
waar elk…