301 resultaten.
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 Al moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet leren
kennen, wat ons scheidt is
gezaaid door onbekendheid en
angstige gedachten om samen
door die ene poort te gaan, die
alleen voor moed en liefde opendraait.
Was dat niet de boodschap uit een stal?
En blijft de vraag:
Was mijn oude jas wel echt versleten?…
Mijn oude jas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 gehuld in een ruim gemeten jas
om niet in eigen bloed te verdrinken,
vervaagt de verwachting
die geen hout meer snijdt
Al moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet willen
kennen, wat scheidt is ingezaaid
louter door vanzelfsprekendheid
naast de angstige gedachten om samen
door de deur te gaan, die alleen voor
verandering…
Burn-out verrijkt je, ijkt je..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
584 burnout
Is te bestrijden
Met vooral respect
Respect voor jezelf
En hopelijk van anderen
Maar anderen staan heel ver weg
Van het intrinsieke verdriet, de pijn ,
Want die kennen het verdriet niet
De burnout
Wens ik alle mensen toe
Die niets meemaken
Bij wie alles van een leien dakje gaat
Die geen tegenslagen kennen
Geen pijntje willen bekennen…
Waarom alleen maar Liefde?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
424 Geen mens durft eerlijk te bekennen,
dat de kids soms stierlijk zijn!
en ik zeg vanuit de grond van m’n hart
dat het houden van: ook een leugen kan zijn!…
Onverantwoorde gedachten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 baby’tje van nog maar een paar maanden oud
maar in plaats van dichter te gaan, of om te keren,
bleef ik staan
ik bleef stokstijf staan
en pas toen zag ik het
ik moest mijn ogen afwenden
zo lelijk was het
ik begon te rennen
te spurten, weg van de baby
dit was geen baby
dit was een afschuwelijk monster
eenmaal hij in geen verre oorden te bekennen…
het onthoofde gezag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
255 de kerk was dood
geen ziel te bekennen
ook niet in de gewelven
het godslampje is gedoofd
of uitgegaan uit zich zelve
.
de neus ruikt enkel een muffe sfeer
zo een die al lang voorbij het heden is
niet meer levend, ademend, laat staan
nog kan luisteren naar die ene mens
wel naar de zwarte druipkaars uit een laatste mis
.…
Vervarelijk festijn
poëzie
3.5 met 21 stemmen
2.977 En ik, waar 'k uwe schoonheid schenne,
ik, die me-zelve miek de' in vrees begeerde Man
die u bevrijden kon en sloeg in slaven-ban;
zelfs ik, uw graauwe Heer, wie géen vrouw ooit zal kennen:
hoe bibbert op mijn lip de bede - o wrang bekennen -,
de bede, uw doem te ontvliên, en die 'k niet bidden…
Belg achter stuur
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
641 Ik moet bekennen: 'k houd u voor het lapje:
't verhaal is vroeger uit een duim gezogen.
Nee, zelfs van Belgen wordt dit niet verwacht.…
Seks in de Vasten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.092 De poëzie ligt op haar gat
Dat komt omdat al die Vlaamse gasten
aan onthouding doen tijdens de vasten
Ze leggen hun pennekes plat
Hoog laag beroeps amateur
maakt niet uit ze stellen allemaal
aan lekker en voos perk en paal
Voor Pasen bekennen ze kleur
De lol haalt men van het neuken
de clerus wil koud op steen in de keuken
en het moet…
aandacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 soms zei het jongetje
laat ik mijn lepel vallen
waarop de oude man
hem bekennen wilde
dat ook wel eens te doen
ook plas ik in mijn broek
sprak bedeesd het jochie
waarna lachend de man
hem verbazend weten liet
de mijne soms is ook wel nat
bovendien huil ik vaak
droefde toen het ventje
waarna de man op jaren
knikkend hem bekende
dat…
Vakantie
hartenkreet
4.9 met 21 stemmen
525 Het gevoel alsof wij elkaar al jaren kennen
Elkaar elke dag de liefde bekennen.
Jouw mond op de mijne voelt zo vertrouwd
En onze liefde maakt ons soms benauwd.
Soms denk ik raakt liefde ooit op
Of is het iets als een rozenknop.
Steeds opnieuw gaat de roos weer bloeien
Dat betekent dat de liefde ook blijft groeien.…
Vertrekpunt
hartenkreet
4.4 met 32 stemmen
1.789 puntjes
Een punt te weinig bij je examen
Doelpunt van Klaas-Jan Huntelaar
Bij een meetingpoint kom je samen
Verse puntjes van de warme bakker
Puntzak snoep een puntje appeltaart
Is een hoogtepunt ook het breekpunt
Air miles punten zijn zo gespaard
Gewoon de puntjes op de i zetten
Aandachtspunten geven gewicht
Knelpunten niet meer te bekennen…
- als nevel optrekt -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.248 als nevel optrekt
geeft de aarde schoonheid bloot
ontwaakt in mij heftig verlangen
mij neer te vlijen in haar moederschoot
deinend op het wuivend graan
een bloem om kleuren te bekennen
appelboompje, bereid zijn vruchten af te staan
grazig als een grastapijt waarover prille pootjes rennen
als nevel optrekt
krioelen krolse beestjes nog dauwdronken…
Totale verbijstering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 met een
merkwaardige
klik schuift mijn
werkelijkheid
naar een andere ik
alsof de hologrammen
niet meer passen
of dat de tijd bezig
is het fotografisch
geheugen aan te tasten
wij zijn de straat
opgegaan maar met
geen mens te bekennen
zijn wij naar vreemde
verdiepingen afgedaald
waar ze enkel kunstlicht
kennen in hun wit
fluorescerende…
Niemandsuur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
530 Voor amazones, jonkvrouwen
en koene zwarte ridders
voor wintertijd- en maanaanbidders
in 't holst der nacht getrouwen
We schrijven zeven en twintig oktober
in duisternis, drie uur na middernacht
geen vampier te bekennen
op z'n graf
het uur van make believe is aangebroken
in 't niemandsland waarop ik
heb gewacht
Dan doemen donkre…
Waarom geen zorgen overdag?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
533 Geen droom te bekennen.
Maar even uit bed, een rondje lopen
kan ik op die manier wat slaapzand kopen
opnieuw je bed maar weer in
en vanaf voren is er dat begin
Van draaien, woelen maar geen slaap.…
Complotkleuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
771 groepen beschuldigen
de rechtstaat ondermijnen
ongeoorloofde transacties
publieke mening
beïnvloeden en de
democratie uithollen
liegen en bedriegen
op wereldschaal
ja alles gepland en uitgedacht
al jaren geleden stapsgewijs
uitgevoerd tot de mensheid
is gevloerd en ai robots alles
overnemen in bekende algoritmes
wij moeten kleur bekennen…
Waren je handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Jij vraagt niet of het waar is,
of iets in die geest, want je weet
waar ik het meest voor vrees;
ik zal nooit bekennen
waarom ik jou opensneed.…
De koers van morgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 De zorgkraan drupt, de muren knellen,
geen huis te bekennen voor wie wil starten.
We tellen de handen die bedden verschonen,
maar mantelzorgers dragen te zware lasten.
Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter,
een stille storm die door de straten raast.
Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open.…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Hijgend had ik alles willen bekennen:
hoe de dagen in elkaar vervloeiden,
hoe pijn mij soms verteerde,
hoe diep ik ben gezonken
en ten slotte aan alles ben gaan wennen.
Maar ik zit klevend vastgezogen
in het gore slijk van mijn bestaan.…
Bedrogen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.545 Je bleef je schuld bekennen,
en zeggen dat het je speet,
zodat ik niet weg zou rennen,
en je de rest van mijn leven vermeed...
Ik moest erachter komen,
ik had al zoveel verdriet,
de tranen bleven stromen,
en me steunen deed je niet...…
Den Helder 40-45
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
677 Het helmgras wuift in de wind
en kinderen spelen op het strand,
zoeken naar roodgelipte schelpen,
geen rotmof te bekennen.
Lange Jaap geeft ons kracht
aan ons, burgers van Den Helder
telt als altijd 's nachts zijn stralen,
lichtend baken wanneer wij moeten
schuilen in de kelder.…
Liefde voor zwemmen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
895 Fonkelend blauw lig je reeds klaar
een enkeling is er nog maar
jij van top tot teen gevuld
met water dat lokt vol ongeduld
Traag bewust raak ik je aan
om door je oppervlak heen te gaan
en licht als een veertje voel ik me weer
als ik in je koele golven verkeer
Toch moet ik bekennen, met alle eerbied,
ben je in 't begin echt de makkelijkste…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 conducteur sprak toen tot haar
Dat kan misschien wel zijn
Maar wat je niet schijnt te weten
dit is de laatste trein
Annabel werd wel nerveus
en keek verschrikt naar buiten
Daar flitste Roosendaal voorbij
zag zij door de vuile ruiten
In paniek begon Annabel
door het gangpad te rennen
Maar de vreemde conducteur
was nergens meer te bekennen…
Een gekroonde wereld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Klimaat, hét zorgenkind
ons ideaal wat uiteindelijk weer
op eigen benen kan gaan staan,
ondanks alle inspanningen
tekent het de onmacht
van voortschrijdend inzicht en
verval, ons als goden te laten
verwennen, maar bekennen
dat een volmaakte wereld,
uiteindelijk niet bestaat.…
dadaïsme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 bodemcultuur
bodemverzakking biezen
pakken stropdassen
strikken wildplassen
transcendent cederhout
houtrot bot vangen zang
kunsten vertonen tonen
zingen zongen kerkklokken
gongen
zeeduivel luifel buiskap
Roodkapje afdak overkapping
ontknoping loterij
boteren kwakkelen dreggen
zeggen zwijgen doen nalaten
verdwijnen wijnkelder erker
bekennen…
Het bestaan van een oceaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 de gang waarnaar men gist
na een klim vooruit in de jaren,
om alles wat stoffelijk is te vergaren
en in de afdaling gewaarwordt
van immer groeiend loslaten met gemis
Wijsheid neemt toe met de jaren
dat houdt eigenlijk in, dat men moet erkennen
dat in de veelheid en veelvoud weinig is te verklaren
en de mens zijn ondergeschiktheid moet bekennen…
op de kop tussen dopheide
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
422 in ’t open veld was geen schaduw
van laurier of struik te bekennen
behalve van ’n eenzaam wolkje
dat zo weer voorbij waaien zou
en toch
toen hij ging liggen
kwamen de schapen
grazen en stampen
en sneden
met hun silhouetten
als tanden
’t fris aangegroeide
goede gemoed weg
dat blakend in de zon
eindelijk begonnen was
op te bloeien…
Dromenland bestaat niet
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 Terplekke vele gesprekken, vloeiend stromend zonder tumolt
geen ruzie te bekennen, niet een enkel spatje negatieve norm.
Alle mensen rekening houdend met elkaars identieke vorm.…
Morgen bemin ik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
906 Wanneer zal ik mezelf bekennen dat ik de Liefde zoek?
Mijn hart weet het al, maar mijn mond zwijgt.
De afstand lijkt zo groot, de muren zo dik.
Als een vogel in de kooi,
zo zal mijn lied verstommen als ik haar niet vrij laat.
Het knaagt aan me en zoekt zich een weg naar binnen.
Een ding weet ik zeker
Morgen begin ik.
Morgen bemin ik…