7667 resultaten.
Koerier van de zwijgende liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
488 misschien een brug te ver om te relativeren
of anders in stilte zwijgen voor het beste fatsoen
wellicht een proleet met een welriekende scheet
of een dansende meid die de media vermijdt
ik kan het niet weten, ik ben slechts een droom
als ik alles mag vergeten over het leven en het daten
slaap ik mijn eenzame roes uit bij de verhalende boom…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 De boom pleit net als Nietzsche voor een nette terra-sofie
met uitzicht op een parel: moeder Aarde, zo vol magie,
een hemel...
Als dank hiervoor worden zij in de Amazonedelta massaal
vermoord.
De longen van de aardbol krimpen in, steeds meer...…
Gevallen is de populier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
668 De westerstorm heeft hem terneergeslagen
en woest zijn wortels uit de grond gescheurd.
Terwijl een vogel vette wormen beurt
vervaagt geruis allengs tot zachtjes klagen.
Nu afgebroken takken oostwaarts jachten
het kleinste leven onder blaadjes kruipt
en hemelwater van de daken druipt
ligt hij nog op de bomendood te wachten.
Verlossing…
Gewortelde waarheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
444 Alsof de wind het geheugen had meegenomen
langs nostalgische familiebeelden
in een televisieserie over melancholie
zo lieten wij ons vervoeren
in de spanning van het ogenblik
het moment van gewortelde waarheid
voorovergebogen als naar de grond
gericht om het zware werk te doen
voor de doden die ons lieten falen
toen de weemoed kwam met…
Ode aan de bomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ode aan de bomen.
Ode aan het bos.
De longen zullen
schonen. Ze zullen
zuurstof inzuigen
op het mos.
Ode aan de bomen.
Ode aan de groene
levensbron.
Zuurstof voor stikstof
zal ons goed bekomen
als de bosreuzen
levenskracht produceren
onder de zon.…
Arboretum
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
423 Een verweesde
symbiose
solitaire
stammenwand
arboraire
samenleving
waar wij wandelaars
verpozen
nochtans zijgt
het hemelwater
zijdemat en
transparant…
vertakkingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 vroeg of laat wijzigt het wolkenlandschap
waarmee de boom zijn lucht
ontneemt, doorzichtig van aard
waarvan al sprake was bij naderend vertrek
gezien de verte van de akker als boegbeeld
van een horizon
nadat een voornemen in vroegte en
het late uur
zodra wij verstommen
in taal verzinken, het herhalen verzaken
ieder zijns weegs
en…
HIER-archie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Een hiërarchie kenmerkt,
de structuur van bomen.
Wortels met een stam.
Een stam met takken.
Takken met bladeren,
die mensen zijn.
Een hier-archie kenmerkt,
de wijsheid van planten.
Wijsheid die ons leert,
dat mensen bomen zijn,
die standvastig staan,
in een tijdloos NU.
HIER-archie ontstaat,
waar stormen razen.…
Rimpelwoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 We beklimmen samen
in een droombestaan
dode bomen
geworteld
in een oneindig bos
waar klatergoud lokt
voor de verloren kinderen
je laat mijn hand niet los
peutert handig uit jouw neus
roept wat vlinders om versterking
en in het bij je zijn klinkt een lied
over hoe jij jezelf bent gebleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij…
Bij de laatste boom gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
436 Bij de laatste boom gekomen,
in het naakte licht,
keek de mens pas om zich heen
naar wat was aangericht.
Opgejaagd door blinde hebzucht
het regenwoud geveld.
Koning Midas is uw naam.
Uw dagen zijn geteld.…
Ze zag alleen maar bomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 ze droomde
liep in een bos
ze zag alleen maar bomen
er was geen zon, geen licht
geen lucht, geen wolken
alleen maar bomen
de sfeer was dreigend
duisternis overal
ze was alleen met angst
voelde zich
opgesloten, beklemd
zag geen verleden
geen toekomst, geen heden
ze zag alleen maar bomen
toen was daar
die open vlakte
zo vrij en…
Boom in de ochtend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Mijn ruwe huid, die kwetsbaarheid verhult,
zegt mij dat het bos nog vrij is van geruchten,
het vredig ritselen van mijn buren,
rust en stilte, doen mij genietend zuchten.
Ach, kon ik maar voorgoed wonen in dit moment,
met bladeren nog vochtig van de ochtenddauw,
wortels, vrij kronkelend in de koele aarde,
en takken, zich strekkend naar het…
Schaduwbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Bij zonsondergang
Een boom zwart afgetekend
Prachtig silhouet…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 het werd een boom voor haar. zijn takken
reikten hoger dan de piramiden en de stam
greep dieper dan elk graf. twijgen raakten
aan boezemwiegen en bloesem zoende mond.
proef hoe donker, voel hoe hemels blauw,
hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar.
en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.…
Wandeling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 ik ben voor eeuwig
denk je zo nu en dan
misschien
ik zie de knoestige
omhelzingen van je
imponerende armen
hef het hoofd naar
het alom van jouw kroon
je vertakkende voeten
verankerd in zwarte
genereuze aarde
ik adem ohhhhh
zucht eens diep…
" BOMEN" ....lekker discucieren!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 De plotseling opduikende mist
vraagt aan haar omsluierde bomen:
"Heb je me gemist"
Een nog wat iele jonge boom antwoordt
bedeesd, omfloerst en hees:
"Ik heb 'het bomen' gemist!"…
In vertegenwoordiging van heldere geest.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 En hoe meer tij werkte, jij ontdekte tekent
jou met zeeën vol schelpen op je wangen.
Zo sprakeloos, hoe jij alles echt verborg
tussen de hooglanden en laaglanden
van je ziel , geïnteresseerd in al het pure.
Vertel gerust hoe dagen achtereen
wereld na de wereld zich in je ziel
ontvouwt, vogel zijn of zangnoot,
jij een goed oog gefotografeerd…
BRONS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 goudgebronsde bomen
langs m’n overpad
en een kind dat vraagt
omdat ze het wonderbaarlijk vindt
hoe is dat toch mogelijk hoe kan dat
‘t is de ondergaande zon m’n kind
die ze met een kusje raakt
mijn allerliefste schat…
Gemeentelijke groen-sadisten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
843 Slopen van bomen, heesters, perken en parken.
Alleen om wat geld te besparen op snoeien en harken.…
Smoes
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
906 Ik was al weken vreselijk chagrijnig
Terwijl het toch nog steeds vakantie was
Met dagelijks een glas op een terras
Begrip kreeg ik daarvoor dus nogal weinig
Totdat ik plots een smoes gevonden had:
Het was het vroege vallen van het blad…
voorlopig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 een daad ligt verborgen in
het woord dat
uitlegt wat onbesproken blijft
een boom verbergt het bos
voor het oog dat verder zoeken staakt
een kamer breekt het huis door
stenen te delen
een zucht van verlichting
die schielings haar en huid raakt
een enkeling
als voorbeeld voor velen
lopend vervolgen
zolang het lichaam draagt…
VAN DE OUDE BOOM
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.657 De winter heeft erop
zijn boos gebijt vermoord;
het water heeft het merg
in ‘t herte eruit geboord;
de bliksem spookte erom,
en kraakte, met geweld,
er halve bomen uit,
en takken ongeteld;
de tijd onteerde laf
en langzaam al zijn lijf,
en nog en roert hij niet:
hij staat daar, rotsestijf.…
Een wens
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
1.357 Buiten staan de bomen
te dromen.
ze fluisteren toch
nog zacht:
"Ik wens je een goede nacht.
'k ben zelf niet bij machte...
De wens is de vader
van de gedachte....!"…
o Perenboom belaên
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.695 o Perenboom, belaên
met al goudgeelwe blaên,
oktoberziek en treurig,
de winter is 't, die naast,
en 't al het land uit blaast
dat groeizaam is en geurig!
Nog onlangs stond gij daar,
o schone perelaar,
één witte wolke blommen,
die 't weerd was om te zien,
en die naar u de biên
van verre en na deed kommen.
De zomer ging voorbij,
en…
dartelen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 uit een bladknop spartelen
een leven lang
hangen aan één enkele boom
en bij zon en wind en regen
of in avondlijke stilte
van andere bomen dromen
tot de herfststormen komen
en dan
bevrijd
naar de aarde dartelen…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 is de werkelijkheid
samen in gevouwen handen
waarin rust en reinheid landen
vrede vormt zich als in een droom
zittend onder een bodhi boom…
geen titel
gedicht
3.0 met 6 stemmen
1.380 Toch zijn het altijd weer de bomen
die ons beschutten en verstaan.
De wereld mag weer eens vergaan,
de mensheid zich te pletter dromen,
zolang hun blaren ons omzomen,
hun wortels in de aarde staan;
-van Atman tot en met Brahman
is niemand wijzer dan de bomen.…
Ik Groeide, Jij Schreef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 overal bordjes om je heen.
“hier woon ik”, “niet aanraken”, “pas op, kwetsbaar”.
naambordjes, waarschuwingen.
zodat je zeker bekend en zichtbaar bent.
verkleinwoordjes die je kleiner maken
dan je bent.
elke dag zie je me groeien.
elke dag word ik sterker.
de eerste jaren leerde ik
hoe ik rechtop moest blijven staan.
tegen storm en stilte…
Fluistergrond
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 Op Godsakker, daar fluisteren de bomen,
ze spreken zacht over de dood van de man.
Hij verstoorde hun kalme, vaste plan;
wat hij verlangde, stierf in zachte dromen.
Ze wilden hem niet op het weidse land,
of achter de struik bij de oude kerk,
waar mos en onkruid kerven in de zerk,
en schimmen overleggen met hun klant.…
DORRE SIER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 De dode vliegden
staat als een waardige kroon
op het heideveld.…