Alle inzendingen over droefheid

316 resultaten.

Sorteren op:

De Poortwachter van het Dodenrijk.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Het leven wordt een onbuigzaam spel voor haar en drukt zijn stempel intens op de blauwdruk van haar wezen Zij reikt eindeloos naar hem en bidt voor hem naar niemandsland als drager voor hun gebroken hemel In het oog van de Dood woont haar lief nu waardig en roept haar naam onmachtig vanuit een klankloze wereld Zij verdrinkt in droefheid…
IOAGdV16 oktober 2022Lees meer >

weten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
hoe de wind draait zonder reden raakt mij in alle droefheid want waarom keert de wind zich van mij af toch, neen ik ben niet bovenwinds of onderwinds, ben slechts de loefzijde en ben trouw aan ieder zuchtje in al mijn naakte verzen voel ik me als een gelaarsde windjammer, groots en bovenmaats en gemodelleerd naar tijd en evenwicht…
elze18 februari 2023Lees meer >

Vergeten! - Ja! dat was het woord!

poëzie
3.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 6.504
Zeg Fillis, is mijn droefheid dan, Voor u, zo groot een vreugd? - Vergeten...! zo ik u vergeet, Vergeet mijn hart zich zelf! Neen! zo ge u mij ontrukken wilt, Ontruk mij dan het hart! 'k Ging eenzaam in het olmenbos, Daar zong de Nachtegaal. Hij zong. — Maar! welk een droevig lied! Gewis een treurgezang.…

Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 13.989
Wat we waren voor mekaar zijn we nog altijd Noem me zoals je me steeds genoemd hebt spreek tegen mij,zoals weleer op dezelfde toon niet plechtig,niet triest Lach om wat ons samen heeft doen lachen Bid, glimlach denk aan mij bid met mij Spreek mijn naam uit thuis zoals je altijd gedaan hebt zonder hem te benadrukken zonder zweem van droefheid…

Herfst

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 87
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al komt er eerst nog het echte duister, de nacht met zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet. Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Adeleyd10 oktober 2026Lees meer >

herfstgevoel

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.045
teder fijn slechts als een zweem te merken ik tast blind stap na stap bemerk al snel - na iedere trap omhoog - de ketens die mij houden: eenzaam verlangen en een doffe pijn de zijde weeft zich nauw en vast tot zij mij duwend dwingt en past een keurslijf van haar engte en ik mij nauwelijks nog herken gevangen in het spinnenweb van droefheid…
sunset2 september 2007Lees meer >

PAARS

hartenkreet
1.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.325
De fraaie metgezel van diepe droefheid om iemands heengaan siert rouwend papier, bekleedt en vult dodenkamers, toeft hier als gevangen schemer, die verdriet vredig leidt, beleeft overgelukkig zijn vrijheid aan de avondeinder, waar loom blank bier door kersendrank vloeit, verijlt bij 't luchtvertier, verspreidt zich traag _ voldaan _ onnoemelijk…

Corrupt

hartenkreet
2.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.705
bestolen Veel te vroeg sterft, maar lijdt in nood Kunnen we het niet gewoon eerlijk verdelen Een vaste leeftijd voor iedereen Het leed verzachten voor zovelen Dat is veel eerlijker, niet gemeen Alle ziektes in porties hakken Eenzelfde stuk voor klein en groot Nooit meer kwaadheid over onrecht Allemaal hetzelfde dood Iedereen dezelfde droefheid…
Hookie3 september 2010Lees meer >

DE JONGGESTORVENE

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.258
.' Gij wist: - wij zwerven door dit vreemde leven Bij vreugdes dag, bij droefheids duistre nacht, Zoekend het woud waar liefdes klanken beven; Maar eens vermoeid van aller dingen pracht Vinden wij wat ons streven is gebléven: Stiltes vallei daar 't vredig is en zacht.…

Dit herfstgeel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al komt er eerst nog het echte duister, de nacht met zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet. Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Adeleyd10 november 2013Lees meer >

Straks komt de herfst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
Er hang al droefheid en een vaag vermoeden dat heel gauw nu mensen vluchten naar hun huizen en daar de warmte zoeken, ver van straten en van pleinen waar maandenlang de kinderen vol overgave speelden tot het duister viel en slapen werd geboden.…
Adeleyd22 september 2014Lees meer >

Veelvuldig herfst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Hubert En wakkert mijmering aan vol herfstdromen Toch bekruipt mij ondanks al dit schoon Een vlaag van melancholie en droefheid Elk seizoen, ’t lijkt allemaal zo gewoon Maar de herfsttijd beaamt ‘t eind der strijd…

Vaert wel ende levet scone.

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.229
Spreek mijn naam uit, zoals je dat altijd gedaan hebt, zonder extra nadruk, zonder droefheid. Praat met me zoals voorheen: niet plechtig, niet triest. Lach om waar we samen om lachten.…

Wenen

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.961
Stroom van droefheid, eedle tranen; Bittre beken des geweens, Hoe kunt gij de wegel banen Tot vertroosting, wat gemeens Hebt gij, dreuplen van de smerte, Met de honingdauw des herten? Waarom, als ik lijden moet, Zijt gij, tranen, toch zo zoet?…

Droevig afscheid

netgedicht
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.104
klatert lief rond ‘t groene hout het water dat gevoelig stroomt mijn wens die liefde droomt Jij zegt mij zachtjes wenen toe de pijn die in je groeit en bloedt en jou zo angstig slapen laat scheurt het leven flarden weg tot enkel kou die sterven gaat nog rest in ’t leven nog heel even Jij zegt mij zachtjes huiver toe begrijp mijn droefheid…
Verdano24 februari 2003Lees meer >

Sterk gebroken

netgedicht
4.2 met 268 stemmen aantal keer bekeken 29.353
kan zij die loodzware last wel dragen onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit moeizaam gaan haar beide benen slepen het gekneusde lichaam mee ineengekropen wil zij wenen toch moet zij door, vecht nu voor twee stap voor stap, het gaat steeds trager langs het pad van gestold verdriet wordt het zicht grijs, almaar vager niemand die haar droefheid…
metha23 maart 2005Lees meer >

Op slag

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 634
beleven langdurig en slepend vergaan wordt op het pallet van bestaan berustende grauwheid verdreven door dodend vuur in gruwende kleuren is de geest angstig sluipend heengegaan dan veranderd weer onverwacht snel dit neerslachtig angstig beeld als een penseelstreek vrolijk fel levendigheid in vieve kleur toedeelt de scheur die leven droefheid…

INDISCHE OUDJES

gedicht
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.723
Ik zie de oude droefheid door hun oude ogen rennen, altijd verliefd blijvend, altijd weemoedig. Met hun doden dwalen ze, gekleed naar hun kleurrijke, Indische mode, door onze straten en kunnen aan de koude niet wennen. Langzaam zie je hun haren, houden hun geur, vergrijzen.…

5 Mei

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 607
dichterlijk als Hollands symbool voor 5 "Mei" vredelicht bedaard moede blaren op adem baren om te ademen voor het nageslacht oranje uitstraling op straat bevrijd verenigd alsmede de "Hollandse" vlag wappert trots en fier in de open lucht (woorden schieten te kort vreugde, droefheid is gebrandschat aan leven en dood) heldendaden…

Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen?

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.330
O God, zie onze droefheid aan. Naar aanleiding van het vreselijke ongeval in Zwitserland waar Belgische en Nederlandse kinderen en begeleiders omkwamen. Mijn deelneming aan alle getroffen families.…
Adeleyd14 maart 2012Lees meer >

Laat mij nog éénmaal

poëzie
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.787
Eén enkle maal: dan zal Uw hart Vergeten wat gij thans beschreit - Mijn droefenis die zwijgend mart, Mijn smart die om Uw droefheid lijdt. Geef mij nog ééns Uw koele hand: Dan zal 'k voor altijd van U gaan, En dwalen langs 't verlaten land, En klagen van mijn laatste waan.…

Eigen grondgebied?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
de droefheid tot een feest verbouwd, de naam heb ik gezocht naar een wil voor een mensenschuwe daad. Een ontdekking dat in de goddelijke spiegel een eigen beeld ontstaat, want perfectie kent zo vele andere gezichten. ik tel het op de vingers de stuurloze klok van de haat of liefde of zijn deze in de tijd verjaard?…
Pama10 november 2013Lees meer >

Ja, treur vrij omdat u de Jonkheid ontvlood

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.270
Geen pantser beschut ons voor 's ongeluks prang, Als wat onzer Jonkheid de boezem omtoog: De traan, door de Droefheid ontlokt aan haar oog, Is zoeter dan 't lachj' op de rimplende wang.…

Viooltjes

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
wie gaf hen het bloeien voor de droefheid der zielen - zij die voor graf en kruis moesten staan en daarom trokken paars en purper aan? of was het omdat hun kopkens lief zoveel verzachtten bij het verdriet.…

BOKITO

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
sleurt ruw een vrouw mee maar betoont daarna ook de zachtzinnige aard van de sterkste mensaap laat haar spoedig vrij terug in de woonruimte is hij een milde leider en behoeder van de groep de trots van vele vrouwtjes tien apen zijn het nageslacht van de vereerde vader die tevens langdurige zorg aan een pleegzoon schenkt diepe droefheid…

metafoor van schoonheid

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.922
De witte oceaan van je ontluikende glimlach Doet de nacht verstommen in het ochtendgloren Bevend zie ik hoe de zwaluwen jou vertrouwen Alsof de lucht in je bossen de smaak van zoethout heeft Huilend van droefheid om het gemis van je aandacht Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers De takken slapen in de strenge bomen zonder groen…
vito20 oktober 2002Lees meer >

La morte-saison 3 In het vondelpark

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 808
doen zijn als de aarde is stof en nu even verwaterd plassen vangen zwaardere woorden op het helpt zijn taal te verdunnen naar hedendaagse herkenning vlak, dun, licht of schreeuwerig in de kringen op het asfalt langs paden zingen bloemen hun reuk door het waas van een zuchtende nevel prikkelen de geest tot een "Regenbogen" van droefheid…

Klinkdicht

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.420
zulk een tijd de zorgen haar verslinden, En zij heur grootste vreugd, de Dichtkunst zelf veracht; Met angst de nacht verbeidt, - de morgen weer verwacht, Het blijde daglicht ziet, maar gene rust kan vinden: Wanneer in zulk een vlaag van nare angstvalligheid Mijn treurig oog een vloed van zilte tranen schreit, En ik mij van rondom met droefheid…

chèsèd

netgedicht
2.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.600
beurtrol weliswaar je hoofdje vrij uit het wikkeldoek dat voor de rest je bibberige lijf ombond jij at en dronk tegelijk waarna je van dit elexir bekrampt en hikkend op mijn schouder lag en jij mij voor het eerst barmhartigheid beseffen deed toen heb ik jarenlang je onwetendheid onderricht en je twijfels raad gegeven je droefheid…

Verloren in behagen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Ze kon slechts nog zachtjes met haar hoofd heen en weer schudden terwijl alleen maar een stille droefheid rond haar huid plakte als verharde schubben.…
Katty24 maart 2017Lees meer >