316 resultaten.
De Poortwachter van het Dodenrijk.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als drager voor hun gebroken hemel
In het oog van de Dood woont haar lief
nu waardig en roept haar naam
onmachtig vanuit een klankloze wereld
Zij verdrinkt in droefheid…
weten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 hoe de wind draait
zonder reden raakt
mij in alle droefheid
want waarom keert
de wind zich van mij af
toch, neen ik ben niet
bovenwinds of onderwinds,
ben slechts de loefzijde
en ben trouw aan ieder zuchtje
in al mijn naakte verzen
voel ik me als een gelaarsde
windjammer, groots en
bovenmaats en gemodelleerd
naar tijd en evenwicht…
Vergeten! - Ja! dat was het woord!
poëzie
3.8 met 41 stemmen
6.504 Zeg Fillis, is mijn droefheid dan,
Voor u, zo groot een vreugd? -
Vergeten...! zo ik u vergeet,
Vergeet mijn hart zich zelf!
Neen! zo ge u mij ontrukken wilt,
Ontruk mij dan het hart!
'k Ging eenzaam in het olmenbos,
Daar zong de Nachtegaal.
Hij zong. — Maar! welk een droevig lied!
Gewis een treurgezang.…
Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
13.989 Wat we waren voor mekaar
zijn we nog altijd
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt
spreek tegen mij,zoals weleer
op dezelfde toon
niet plechtig,niet triest
Lach om wat ons samen heeft doen lachen
Bid, glimlach
denk aan mij
bid met mij
Spreek mijn naam uit thuis
zoals je altijd gedaan hebt
zonder hem te benadrukken
zonder zweem van droefheid…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast blind stap na stap
bemerk al snel - na iedere trap
omhoog - de ketens die mij houden:
eenzaam verlangen en een doffe pijn
de zijde weeft zich nauw en vast
tot zij mij duwend dwingt en past
een keurslijf van haar engte
en ik mij nauwelijks nog herken
gevangen in het spinnenweb
van droefheid…
PAARS
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
4.325 De fraaie metgezel van diepe droefheid
om iemands heengaan siert rouwend papier,
bekleedt en vult dodenkamers, toeft hier
als gevangen schemer, die verdriet vredig leidt,
beleeft overgelukkig zijn vrijheid
aan de avondeinder, waar loom blank bier
door kersendrank vloeit, verijlt bij 't luchtvertier,
verspreidt zich traag _ voldaan _ onnoemelijk…
Corrupt
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.705 bestolen
Veel te vroeg sterft, maar lijdt in nood
Kunnen we het niet gewoon eerlijk verdelen
Een vaste leeftijd voor iedereen
Het leed verzachten voor zovelen
Dat is veel eerlijker, niet gemeen
Alle ziektes in porties hakken
Eenzelfde stuk voor klein en groot
Nooit meer kwaadheid over onrecht
Allemaal hetzelfde dood
Iedereen dezelfde droefheid…
DE JONGGESTORVENE
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.258 .'
Gij wist: - wij zwerven door dit vreemde leven
Bij vreugdes dag, bij droefheids duistre nacht,
Zoekend het woud waar liefdes klanken beven;
Maar eens vermoeid van aller dingen pracht
Vinden wij wat ons streven is gebléven:
Stiltes vallei daar 't vredig is en zacht.…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 Er hang al droefheid en een vaag vermoeden dat
heel gauw nu mensen vluchten naar hun huizen en
daar de warmte zoeken, ver van straten en van
pleinen waar maandenlang de kinderen vol overgave
speelden tot het duister viel en slapen werd geboden.…
Veelvuldig herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Hubert
En wakkert mijmering aan vol herfstdromen
Toch bekruipt mij ondanks al dit schoon
Een vlaag van melancholie en droefheid
Elk seizoen, ’t lijkt allemaal zo gewoon
Maar de herfsttijd beaamt ‘t eind der strijd…
Vaert wel ende levet scone.
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.229 Spreek mijn naam uit, zoals je dat altijd gedaan hebt, zonder extra nadruk, zonder droefheid.
Praat met me zoals voorheen: niet plechtig, niet triest.
Lach om waar we samen om lachten.…
Wenen
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.961 Stroom van droefheid, eedle tranen;
Bittre beken des geweens,
Hoe kunt gij de wegel banen
Tot vertroosting, wat gemeens
Hebt gij, dreuplen van de smerte,
Met de honingdauw des herten?
Waarom, als ik lijden moet,
Zijt gij, tranen, toch zo zoet?…
Droevig afscheid
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.104 klatert lief rond ‘t groene hout
het water dat gevoelig stroomt
mijn wens die liefde droomt
Jij zegt mij zachtjes wenen toe
de pijn die in je groeit en bloedt
en jou zo angstig slapen laat
scheurt het leven flarden weg
tot enkel kou die sterven gaat
nog rest in ’t leven nog heel even
Jij zegt mij zachtjes huiver toe
begrijp mijn droefheid…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 kan zij die loodzware last wel dragen
onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit
moeizaam gaan haar beide benen
slepen het gekneusde lichaam mee
ineengekropen wil zij wenen
toch moet zij door, vecht nu voor twee
stap voor stap, het gaat steeds trager
langs het pad van gestold verdriet
wordt het zicht grijs, almaar vager
niemand die haar droefheid…
Op slag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
634 beleven
langdurig en slepend vergaan
wordt op het pallet van bestaan
berustende grauwheid verdreven
door dodend vuur in gruwende kleuren
is de geest angstig sluipend heengegaan
dan veranderd weer onverwacht snel
dit neerslachtig angstig beeld
als een penseelstreek vrolijk fel
levendigheid in vieve kleur toedeelt
de scheur die leven droefheid…
INDISCHE OUDJES
gedicht
2.7 met 23 stemmen
10.723 Ik zie de oude droefheid door hun oude ogen rennen,
altijd verliefd blijvend, altijd weemoedig. Met hun doden
dwalen ze, gekleed naar hun kleurrijke, Indische mode,
door onze straten en kunnen aan de koude niet wennen.
Langzaam zie je hun haren, houden hun geur, vergrijzen.…
5 Mei
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
607 dichterlijk
als Hollands symbool
voor 5 "Mei"
vredelicht bedaard
moede blaren
op adem baren om te ademen
voor het nageslacht
oranje uitstraling op straat
bevrijd verenigd
alsmede de "Hollandse" vlag
wappert trots en fier
in de open lucht
(woorden schieten te kort
vreugde, droefheid
is gebrandschat aan leven en dood)
heldendaden…
Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen?
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.330 O God, zie onze droefheid aan.
Naar aanleiding van het vreselijke ongeval in Zwitserland waar Belgische en Nederlandse kinderen en begeleiders omkwamen. Mijn deelneming aan alle getroffen families.…
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Eén enkle maal: dan zal Uw hart
Vergeten wat gij thans beschreit -
Mijn droefenis die zwijgend mart,
Mijn smart die om Uw droefheid lijdt.
Geef mij nog ééns Uw koele hand:
Dan zal 'k voor altijd van U gaan,
En dwalen langs 't verlaten land,
En klagen van mijn laatste waan.…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 de droefheid tot een feest verbouwd,
de naam heb ik gezocht naar een wil voor
een mensenschuwe daad. Een ontdekking
dat in de goddelijke spiegel een eigen
beeld ontstaat, want perfectie kent
zo vele andere gezichten.
ik tel het op de vingers de stuurloze
klok van de haat of liefde of zijn
deze in de tijd verjaard?…
Ja, treur vrij omdat u de Jonkheid ontvlood
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.270 Geen pantser beschut ons voor 's ongeluks prang,
Als wat onzer Jonkheid de boezem omtoog:
De traan, door de Droefheid ontlokt aan haar oog,
Is zoeter dan 't lachj' op de rimplende wang.…
Viooltjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 wie gaf hen het bloeien
voor de droefheid der zielen -
zij die voor graf en kruis moesten staan
en daarom trokken paars en purper aan?
of was het omdat hun kopkens lief
zoveel verzachtten bij het verdriet.…
BOKITO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 sleurt ruw een vrouw mee
maar betoont daarna ook
de zachtzinnige aard
van de sterkste mensaap
laat haar spoedig vrij
terug in de woonruimte
is hij een milde leider
en behoeder van de groep
de trots van vele vrouwtjes
tien apen zijn het nageslacht
van de vereerde vader
die tevens langdurige zorg
aan een pleegzoon schenkt
diepe droefheid…
metafoor van schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.922 De witte oceaan van je ontluikende glimlach
Doet de nacht verstommen in het ochtendgloren
Bevend zie ik hoe de zwaluwen jou vertrouwen
Alsof de lucht in je bossen de smaak van zoethout heeft
Huilend van droefheid om het gemis van je aandacht
Lonkt de einder naar de horizont en zwijgt jaloers
De takken slapen in de strenge bomen zonder groen…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 doen zijn
als de aarde is
stof en nu even verwaterd
plassen vangen
zwaardere woorden op
het helpt zijn taal te verdunnen
naar hedendaagse herkenning
vlak, dun, licht of schreeuwerig
in de kringen op het asfalt
langs paden zingen bloemen
hun reuk door het waas
van een zuchtende nevel
prikkelen de geest tot een "Regenbogen"
van droefheid…
Klinkdicht
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.420 zulk een tijd de zorgen haar verslinden,
En zij heur grootste vreugd, de Dichtkunst zelf veracht;
Met angst de nacht verbeidt, - de morgen weer verwacht,
Het blijde daglicht ziet, maar gene rust kan vinden:
Wanneer in zulk een vlaag van nare angstvalligheid
Mijn treurig oog een vloed van zilte tranen schreit,
En ik mij van rondom met droefheid…
chèsèd
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
1.600 beurtrol weliswaar je hoofdje vrij uit het wikkeldoek
dat voor de rest je bibberige lijf ombond
jij at en dronk tegelijk waarna je van dit elexir
bekrampt en hikkend op mijn schouder lag
en jij mij voor het eerst barmhartigheid beseffen deed
toen heb ik jarenlang je onwetendheid onderricht
en je twijfels raad gegeven
je droefheid…
Verloren in behagen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 Ze kon slechts nog zachtjes met haar hoofd heen en weer schudden
terwijl alleen maar een stille droefheid rond haar huid plakte als verharde schubben.…