300 resultaten.
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 Er waren twee koningskinderen
Die hadden elkander zo lief
Ze konden elkaar niet bereiken
Want dat zwarte gat was veel te diep
De zon had tot dan toe
Hen met hart en ziel beschenen
Maar door het diepste duister
Was het licht voorgoed verdwenen
Tot uit de zondvloed van duisternis
Een duif van vrede verscheen
Met een klein groen takje…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
596 niet dat ik haar zoek
of juist wel
het zal de lente zijn
die mij beroert
of verlang ik naar mijn huis
waar de duif koert
ik zie hem vaak in de ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn…
de vrije uitloop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
83 De lichte duif landde op mijn levenslijn
die vandaag ongedwongen op een zweefmodus stond
geen omwonden doekjes of zoetigheid als ijsbreker
los van elke wetmatigheid dat vogels niet spreken
dat eindeloze pijnigen met grote metaforen -
als zij van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten
Zij zingt niet hoog over gouden einders,
doch roekoekoet…
hoogzomer suite
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.045 het is hoogzomer
een duif verdwijnt in de boom
ik rij achteruit
vijf arme hommels
draaien rondjes in het bed
van hostabloemen
vakantietijd -
de hondekop voor het raam
staat op de uitkijk
de aasgier kijkt schuin
over zijn rechter schouder
ik ben nog niet dood
op het zebrapad
werpt een allochtoonse zich
voor de bushalte
bomen…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Een duif rust uit op het bronzen hoofd
van Stadhouder Johan de Witt.
Aan een grijze blinde museummuur hangt
’De tuin’, door Jan Eijkelboom beschreven.
Bladeren zijn gevallen, de merel zwijgt.
Trapgevels, stille pleinen, miezerregen.…
De dichter en de vlinder
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
563 met stram het taaie riet
het morgenlicht over het veen
de landerige landerijen
langszij de ramen gaat de zomer
als ik het leven buiten sluit
zoals de vlinder
die nog blijft
en haar cocon niet wil verlaten
haar vleugels zijn nog veel te teer
om felle zon al te verdragen
Het plotse onweer laat
de dichter anders kijken
een grijze duif…
Dolly zegt Goedemorgen!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
608 We hebben haar Dolly genoemd, naar de
duif uit Pluk van de Petteflet.…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.042 Is ze als de witte duif
Verheft zichzelf door de ander te dragen.
Haar openheid laat zich niet gevangen zetten.
Haar vreugde laat zich niet beteugelen.
Ze komt tot ieder die haar aanbidt.
In het kleine en weerloze, is ze te vinden.
Laat zich niet bezitten,
enkel beminnen.…
De postduif
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Toen Noach varend met zijn dierenlogement
na maanden pompen op een bergtop was gedreven,
zond hij een duif uit om op zoek te gaan naar leven.
Die ouwe Noach bleek toch maar een slimme vent.…
Harlekijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 lange jaren
lang vel over bot
haar aderen naar believen omgeleid
haar linkerboezem ten bate voor de handel de penningmeester,
haar rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe commercie,
één twee, iedereen deed mee, uitzonderingen daar gelaten
ze vocht als een koningsleeuw; voedde zich met zijn honing
ademde de adem van een witte duif…
schier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Hiertoe lijkt hij geïnspireerd te worden door de Heilige Geest, die in de symbolische gedaante van een (witte) duif rondvliegt - wat een bescheiden voorstelling van zaken is, de duif had ook op zijn schouder kunnen zitten met zijn bek in Ruusbroecs oor, zoals te zien op miniaturen van bijvoorbeeld paus Gregorius de Grote.…
waar de zon aan overuren doet
gedicht
2.0 met 169 stemmen
29.427 De merel noem ik mooiprater
tegen het onweer in en met kleine
vreugden kan ik reageren op de
commentaar van de koerende duif.
Er zijn grotere dingen op komst,
In dit wijnjaar telt mijn vrouw
de maanden; wellicht behoort het kind
tot de bloedgroep van de vink,
die in de boom een toonladder schuift.…
Tortelduif
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 Vandaag stond bij mijn schuur
een duif, zo stil.
En ik die er naar tuurde,
de bolle regendruppels op
zijn veren.
Vaag voorgevoel bekroop me om te keren.…
Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 Een roodborstje keek
verliefd naar een witte duif,
maar draaide zich om.
Een olifant met
een dikke huid schrikt erg van
een vlieg in zijn oog.
Musjes trippelen
en hippen in het gras, waar
wij samen huilden.
Is het mijn nestje,
schat, of geloof je niet in
mijn takjessnavel?…
Stilte in het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Koerend geluid galmt op een bewogen tak
een gearriveerde duif wappert zijn vleugels
langzaam knippert de uil wijs zijn ogen
wanneer intense stilte volgt zoals op de Dam.…
Vervuilende mist
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.224 Plots is ook de schriele lentezon overtuigd hiervan
en zingt even door de longen van elke kleine mus of merel of zelfs duif.
Weer schiet ze en ketst ze schichtig af op de neergedaalde kluif
en laat als plan B de wereld kirren van ‘ik besta volop , meer dan
al mijn bewoners’.…
Rouwzang om Libanon
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
979 Waarheen vluchtte de duif
die bloemen zou brengen
en groenende twijgen
om door je haren te vlechten?
Rood in de morgen van rouw
de lavende wateren
van de Letani,
waar ik de schoonheid mocht zien
van mijn bruid:
de vredige lijn van je hals,
je borsten, als jonge gazellen
ooit,
versgedolven terpen geworden
op de graven van de hoop.…
De zonnebril van plastic
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.457 De duif landt dankbaar voor mijn voet
en toont dat ik hem met mijn transprante
zachtgroene balsem witter en leiblauwer maakte.
Klapwiekt nu maar weer heen, vandaag is alles goed,
vandaag zijn wij bereid ons voort te planten.
-------------------------------
uit: 'Het geheim', 1952.…
Weide Does Hok Duif Schapen
snelsonnet
3.2 met 18 stemmen
2.534 De jokers maken grappen bij het leven;
'Geblaat' en 'veel geschreeuw en weinig wol'
De schapen hebben echt niet minder lol
En kunnen hun produkt bestemming geven
Een dekbed bovenop een superster
Waar je naast mag liggen (dat gaat míj weer ver)…
Vliegen Als een Vogel...
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.925 Soms wilde ik dat ik eens kon vliegen
Hoog, langs de hemel, één keer vrij
Vrij zijn als een mooie vogel
Vliegend vrolijk zijn en blij
Geen gevangene van de wereld
Vliegen als een mooie duif
Koekeloerend naar beneden
Of als vogel met een mooie kuif
Soms zou ik uit mijn lichaam willen kruipen
Als een vlinder uit zijn cocon
Ik moet er uit…
Uur van de waarheid
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 de nacht,
gedachten van de dag
zijn bevlekt en bevracht
maar eindelijk zonder gezag
lossen op in het dagelijks zweet
zout, zuur, vreugd en leed
ik maak van de hemel gewag
de plek waar niets er toe doet
enkel de pendule tikt zijn gang
er is even iets wat niet moet
behoudens de letters die ik
nog even niet bevroed
maar zweven als een duif…
duiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 langs de zuidrand van de bergketen
kleurt de tijd eerst blauw, dan grijs
boven de 3d-geprinte wolken
leeft de fabelvogel
zoogt zijn jongen
als een vleermuis
wordt 1.500 jaar
doet dan een dutje
en leeft nog eens 1.500 jaar
zijn vaste gesprekspartner is koning Salomo
zij spreken over filosofie
bijvoorbeeld of een duif vrede brengt
voor…
wild geraas
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.160 longen uit mijn lijf
heb inmiddels wel
duizend paarden bereden
dat maakt mij heel berucht
in dorpen en steden
ik lijk wel verliefd
ja dat moet het zijn
fluitend, lachend en zo veel meer
mijn stramme benen en oude kop
ze doen het toch maar weer
rozen gooi ik naar kinderen
en roep naar jonge meiden
hee, zien jullie mij nog
deze grijze duif…
Ik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.180 geslacht
een stervende romanticus van het eerste uur
door de heersende gevoelens om het leven gebracht
beroofd van de hoop op een leven van lange duur
waar ik voor sta bestaat nauwelijks meer
een vuurtoren voor een kust zonder schepen
de laatst nog echt levende holenbeer
waar zich al zoveel mensen aan hebben vergrepen
ik ben de witte duif…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 vruchten door het raam
ik zal uw passen niet vertragen
de aarde kan ik immers op mijn schouders dragen
zeeën zullen open waaien, als vogels zonder grenzen
geen tak of dode twijg zal zich nog verborgen wensen
zie de einder
door gedachten heen
de dag die ik in het hart laat drijven
en in niets meer dat zich nog
verloren waant
voel de duif…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Alles is rust, tot rust gekomen
Laat zich uittrekken, opruimen
Verbruind, verdroogd
Zo stil is ze, tuin, op een
Fladderende duif na
Stil terwijl ik sommige takken
Met een kleine zaag onder handen neem
Rustig maar.…
De Aapmens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 Ik blaf als een hond
Ik mekker als een geit
Steeds weer een strijd
Tussen mij en het dierenrijk
Ik balk als een ezel
En ben schuw als de wezel
Ik koer als een duif
En voel me als een vos
In dit half gekapte bos
Ik loer als een uil
En Heb een olifant van een buil
Ik ren als een muis
En voel me net als de orca
Eigenlijk nergens thuis…
Piwi
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
428 maashagedis en de mijnen
in oude archieven van de byzantijnen
zelfs in de levant bij westbankpalestijnen
en dissertaties over medicijnen
over adellijk wild, mantels van hermelijnen
doch van souvignier gris wist niemand het fijne
Ik moest mij beperken, trok rode lijnen
tot daar die van jou, tot hier de mijne
want hoe dan ook, het is geen grijze duif…
Het Beloofde Land
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
3.115 Hun bloed kriebelt, ze werpen een kei
naar een vadsige duif in de rozentuin.
Was dit het wat ons met het beest verbond?
Een mikpunt zoeken
om de verveling te verjagen naar de zolder
waar boerse maagden vallen voor hun schildknaap.
De burcht is omkranst door hoog gras,
dauwdruppel lijken splinters van glas.…
Ben Ali Libi
gedicht
4.7 met 301 stemmen
169.144 Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.…