345 resultaten.
Het spoor bijster
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 hebben doorstaan
bestraat jij je een weg die in het verschiet ligt
niet wetend dat het zou veranderen
van doodlopende straten tot een doolhof
langzaam verstrikt in een web
waarin het ene gat gedicht wordt met het ander
menslievendheid wraakt jouw kern
geduchtig zoekend daar het water
gestaag naar de lippen stijgt
kloppend op deuren die ijskoud…
De stille trom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 wuifde naar
wolken en
vlaagde met de
wind had ontzag
voor zwaar onweer
het donderde zo hard
ik leefde in
mijn dromen
voelde al als kind
waar de grijze van
het noodlot school
die iedereen vindt
en toch met alles
om me heen dat
dromend leefde
wist ik dat hij me
niet zou vinden
ik was nooit alleen
het noodlot geeft
zijn ijskoude…
Springen, de meeuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 De ijskoude lucht
Strijkt langs mijn
Wangen als ik het
Raam geopend heb
Op de tiende van
Het anonieme beton
Die ik met moeite
Bereikt heb, op weg
Naar de vrijheid
Die voorgoed zal zijn -
Als ik me klaar maak
Voor de sprong door de
Bitterkoude lucht
Verschijn jij daar opeens,
Met vrolijke ogen
En zacht oranje snavel
Knik…
Wanneer de zon …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
691 Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.
Onze reis, ruw gestuit vlak na de start,
begon niet alleen met wat vage dromen,
wij schuilden bij elkaar, intiem en dicht,
door het wrede lot ons plots afgenomen.…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 komen en altijd weer gaan
er is het weerloze weten van
de immense schoonheid
van het bestaan
hij schreef haar: het weten van
liefde dát is geluk
er is het herhaalde weten
van meeslepende draaikolken
in verlies en verraad
er is het onverdraaglijke van de
opsluiting van gekooide vogels
op die winterse dag
liep ze blootsvoets
de ijskoude…
ptss
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 blijkbaar heeft mijn hart
de regen verzonnen en
is er zonneschijn alom
aanwezig die me koestert
maar hoe ik me ook nestel
naar de windrichting is het telkens weer
dat verzuurde hemelwater dat
door mijn aderen vloeit
soms ijskoud dan weer een
voorjaars briesje maar altijd
is het die zilte smaak die
aan mijn lippen hangt
vluchten heb…
Vurige geestdrift
netgedicht
3.7 met 68 stemmen
343 ijskoude angst
kleurt de vurige
geestdrift die
mijn hart door
poetische spirit
doet laaien in
vlammen die
van binnen
verterend branden
het komt uit
het culturele
doorgeefluik
dat het internet
aan het universum
geschonken heeft
want dat venster
is dag en nacht
hel verlicht
voor hen
die zich verloren
voelen zonder
klankbord…
Stille vlucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
458 De zon laat felle kou naar binnen dwalen,
in sluiers van een ijskoud ochtendtrouw.
De hoge rust wordt nergens echt verstoord,
geen kerosinegeur, geen zware motoren.
De drukte gaat in stilte weer verloren,
waar men geen enkel ronkend teken hoort.
Slechts witte schimmen, hoog in het verschiet,
onbewogen volgen zij hun ijle paden.…
VENUS
poëzie
3.3 met 147 stemmen
36.962 In d'ijskoude vroege morgen
stapt een venus op 't trottoir;
't blonde kopje zonder zorgen
als een ordeloos boudoir.
Vroege werklui stappen dreunend
op het grauwe makadam;
hevig rinkelend rijdt, en kreunend
op de rails, een vroege tram.…
Weemoed
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 Eenzaam strekt
de nacht zich uit
de lakens wit
het bed ijskoud
geen warme hand
geen kloppend hart
geen blik
geen woord
geen liefdevol gebaar
het bed blijft koud
en eenzaam lang
de nacht
De sluimer van
de zoete slaap
komt heel zacht naderbij
dan ziet zij hem
die zij verloor
hij komt alleen
voor haar
zijn warmte schenkt
het kleumend…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 zij kende geen
zwavelstokken
wist wel alles van
regen en ijskoude wind
zocht en vond een
kleinigheid warmte
met een ander kind
verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander…
ONBEGRIP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
975 beïnvloeden de positieve gedachten
die kwijnen in het land van On
planken voor hoofden pasklaar
gemaakt maten gestandaardiseerd
rechtlijnigheid in het land van On
controle aan grenzen geïntensiveerd
met speciale honden en speurneuzen
terreinen afgezocht in het land van On
illegale waar verplicht te melden
begrip integriteit trouw zekerheid
ijskoud…
Lachjes krulden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 een
zee van stille rust
zacht kabbelden
woorden over het blad
sierlijke handen
ritueelden verbanden
van lief samen zijn
lachjes krulden
verborgen met
onuitgesproken plezier
in het uur zonder zorgen
door aangenaam vertier
plots vlaagde de wind
kwamen uniformen dichtbij
klonk er paniek in
luid geschreeuwde bevelen
sloop chaos ijskoud…
Zomernacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
725 Papier, een pen, hier buiten schrijven
het marmer van de tafel koel
en zo geschikt als onderblad
de straatlantaarn geeft licht
genoeg om koelte vast te leggen
want vóór de buien uit vakantieland
wordt alle warmte weggeduwd
dus alleszins aanvaardbaar is
mijn glas pastis met ijskoud water
en wel: binnen mijn handbereik
over de Singel klinkt…
Oneindige liefde
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.428 Met je gezicht vol op de harde ijskoude marmeren vloer.
Terug in de ‘echte’ wereld.
De echte wereld, waar geen hemel bestaat.
En waar je keihard met je neus op de feiten wordt gedrukt.
Mijn liefde voor jou is breekbaar,
maar is en blijft oneindig.…
Derde akte/ fletse kaas
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
755 Haar lichaam voelt als een fletse kaas
uitgezweet in een ijskoude frigo
met kale schimmel om uit te snijden.
Haar moeder
is reeds twee jaar begraven.
Vader is vanmorgen de tuin ingegaan
en niet meer binnengekomen.…
- Stiltegebied -
netgedicht
4.8 met 49 stemmen
1.272 Wat is het ijskoud in mijn hartenkamer,
ik voel de kilte tergend rond mijn hartenplek.
Stiltebeleid, daar waar natuurgebied,
daar waar stil zijn trots in mij verwekt.
Geluiden overheersen wrange gedachten
vragen verdringen wat mensen verwachten.
Stiltegebied onder begeleiding,
pijnlijke hartzone in vooropleiding.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode
in haar vochtige handen
ontnemen het zicht
van de nacht
in roodkastanje maandagen
ritselt de beuk
in zijn verloren blad
de winterkoning
schalt zijn hoorn
dwars door het herfstig bos
jaagt de witte sluier
op in bomen rijp
en oogst ijskoude…
Fiets
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
599 'T is buiten lekker fris oerhollands weertje
Geknipt voor fietsers van de PVV
Ik dacht die bikkels zitten daar niet mee
Die doen zo'n toertocht ijskoud nóg 'n keertje
Maar ja, wind tegen niemand deed één trapje
Van Geert mochten ze zelfs geen regenkapje.
----
SCHEVENINGEN - De PVV-kandidaten van de provincie…
VERDRONKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.481 Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
Gebroken was haar oog
't meisje leek zo dood
Haar blik heel verbaasd;
haar lichaampje ijskoud
Een man schoof ernaast
hij depte haar ’t zeezout
Haar handen heel zacht
haar voeten blauwrood
Voor haar eeuwig nacht
't lief meisje lag dood
Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
God,…
Ganzen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.558 Er vloog een kleine groep ganzen over,
een ijskoude glasheldere hemel in december.…
Een hart van ijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
669 Je bent koud ijskoud ben je geworden, je hart is bevroren
Door al je verdriet en pijn uit je leven, heb je een hart van ijs gekregen
Je bent mishandeld lichamelijk, je bent mishandeld mentaal
Je bent voorgelogen, in de maling genomen en verraden
Ze hebben je aan je lot overgelaten, ze hebben je in de steek gelaten
Ze hebben je pijn gedaan,…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Van de bemantelde nacht
daalt een ijskoud paard;
de ruiter voorovergebogen
houdt zich in de stijgbeugels
staande, het jagend ros
hinnikend in de bijtende
lucht aan een rinkelend bit
van sterren.…
María, 18 jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De grafdelver kende jouw gevoelens
voor mij, jouw vrije held uit Havana
Hij belde me en gaf het adres
van het mortuarium waar je lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen
ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen
Ach María, je liep de rivier in
waar je van liefde…
Les
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.633 Houd dichters niet in liefdes kooi gevangen;
Stuur ze in ijskoude lucht. De zwaluw keert
Sterker terug, als ze over zeeën scheert.…
gevangenis van verdriet
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.000 mijn hoofd heerst de stilte nog niet
Onhoorbare kreten galmen eindeloos na
de zon vervaagt, kleuren verbleken
rondom is de diepte, overal waar ik ga
de herinnering is mijn eeuwig litteken
Gezocht en verloren waarom ik ooit begon
vind het evenwicht, blijf staan zonder te bewegen
overal de stralende warmte van de zon
ik sta doodstil in de ijskoude…
W O E D E
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.230 De nacht overwint deze waanzin niet
Ijskoud ligt ze stil
De angst heeft geen stem
De dag kruipt over haar gegil
Bevriezende kinderkreten
Verloren in krijsende ogen
Eén blik voldoende
Tranen die nooit meer opdrogen
Nooit komt er een einde
Er is geen genezen
Er is geen vergeten
Woede is die nacht geboren
‘k Heb toen mijn leven verloren…
Karkas
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
984 Met een wankelende dorst
begraaf ik het speeksel
van ijskoude woorden,
samen met mijn karkas.
Ondraaglijk zwaar wordt
het snikkende zand
wanneer mijn uitgemergelde ogen
rollen in een korrelige bloedplas.
De azende wind
hoort mijn ijle kreten
en strijkt neer in
het gezicht van de dood…
nog heel even beweeg ik mijn hoofd.…
een slechte jeugd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
954 beschijnt een hemels levenspad
pas later lees je in het ochtendblad:
een Haagse jeugd valt toch een tikje tegen
je zit om liefde en begrip verlegen
als 'eiberkuiken' heb je pech gehad
je groeit hier kansrijk op voor galg en rad
in grauwe en van God verlaten stegen
je kocht een lot en hebt een 'niet' gekregen
geen warme douche, gewoon een ijskoud…
Ausutjevagge (Lappland)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
671 Zij zal jong sterven
want zelfs in de zoetste wind
voelt zij de ijskoude aanraking
van het grote ijs
grommend, knarsend, knerpend
geduldig wachtend
op een nieuwe lange koude.…