47871 resultaten.
Soms vraag ik nuchter
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.796 I
Soms vraag ik nuchter: Is 't misschien een waan,
Wanneer ik denk, ik ben Brahman's profeet -?
Herleeft in mij, zonder dat 'k zelf het weet,
Een zon- en regentov'rende shamaan?
Of doe ik aan mystiek, noem 'k mij brahmaan,
Omdat het literair staat en gekleed?…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 Duisternis verschijnt op mijn aarde
door kieren sluipen streepjes avondstond,
woorden die zich in de minne schaarde
ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde…
Nachtlatijn
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.179 Alleen ging hij op pad, floot zich
door het duister, omdat iets in
hem ontstoken was, nog lichter
dan het uitgedoofde avondlicht,
langs wanen, als snoevers in
stijf ornaat, in rusteloos beraad,
op een straatlengte van elkaar.…
Liefdeswaan
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.365 Ik denk dat ik van je hou…
langzaam verandert elk figuur
in jouw lachend aangezicht
als ik zit te lezen, kook of gewoon niets
doe, dwaal ik af, verdwijnt het beeld
en wordt een onrealistisch iets.
Ogen, mond en neus… en als ik
me dan in een paar uitgestrekte armen
wil leggen, veranderen al die beelden
weer in een pagina, een lepel of een…
Te gek voor woorden II
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
825 hij tekent vogels, knipt ze uit
ziet ze vliegen
over het hek van de dam
en laat ze landen aan het stalraam
waar alweer een zomer nadert
hij ziet zichzelf, een broekie nog
met bibberbenen, hij hoort
het vegen van de wilg, onophoudelijk
getik van regen op het golfplaten dak
klompen op de stenen komen dichterbij
hij was niet gek, het waren…
Te gek voor woorden III
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
579 hij pakt zijn jas
en naait een binnenzak, ja, hij is handig
met naald en draad
de kleur is verkeerd, het had bruin moeten zijn
karmozijnrood is voor priesters
en hoerenhuizen
regen, alweer die regen
het getik maakt hem gek
hij denkt aan Romana
zij hield van hem, hij zoekt een foto
hoort weer haar stem
mañana mañana
waarom verdomme gingen…
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan,
ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom,
die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan.
Hoopvol wachtend op het herleven van dit roze wonder,
elk ochtendgloren brengt opnieuw een schitterende belofte,
helaas gelijk de avondzon gaat ook die telkens weer ten onder.…
Zin vol waan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 aanvankelijk onbestemd
verspreidt zich als een virus
opgelucht wordt opgelost
in bezorgdheid vol met weifel
de ruimte die de vrijheid meebrengt
om te proeven van onzekerheid
wordt beperkt door opgelegde grenzen
waarin het ideaal verdrinkt
in te veel perfectie
nagejaagd tot in absurd
in de schemer gloort nog grijs
waarin afdrukken van waan…
Radeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
489 Tussen waken en slapen in
waant hij zich in een wereld
van gebroken glas.…
Gedicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
599 onder een korst van
aangepastheid
wemelen de wanen
ongehoorde stemmen
geven
tegenstrijdige bevelen
in een onderhuidse hel
van onbenoemde angsten
heerst de zwarte chaos
uit de krater van de
hersenpan erupteert
de gloeiend hete woordenbrij
gestolde hersenspinsels:
het gedicht…
OPSPEUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
425 waar zijn de parolen
waar ik niet bij kan komen
door een stremming
liggen zij verscholen
achter een ontastbare muur
die zorgt voor struikeling
of moet ik zoeken
binnen een duistere stagnatie
van een luchtkasteel?
achter iets vaags
waar zo’n gebied sprankelt
en van alles toezegt
ik bereik geen beloofd land
komt het misschien omdat…
weer de herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
717 de herfst gaat op
aan vallend blad
't seizoen vergrijst
in koude nevel
het geeft de dichter
iets van wrevel
te weten hoe
de tijd verstrijkt
maar ach de kleuren
inspireren en geven
zin aan het bestaan
dus rest het leven
met de waan...
het zal ooit weer
ten goede keren…
een plekje bij het raam
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
538 even in mijzelf
verzonken
denk ik zomaar
nergens aan
door het landschap
van mijn dromen
reis ik wars
van elke waan
doch in mijn hoofd
strijden gedachten
om een plekje
bij het raam…
statiegeld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 mooie woorden fraaie zinnen
om een vers mee te beginnen
dat zichzelf zou moeten schrijven
en een eeuwigheid beklijven
doch dit alles blijkt een droom
en voor de dichter louter hoon
niets blijft eeuwig in dit leven
op alles wat ons is gegeven
ook al is het maar voor even
staat vooralsnog statiegeld…
Waanzin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
603 Het regent
woorden in zijn hoofd
hij laat ze vallen
maar niemand wil ze horen
hij heeft ze eruit gelaten
terwijl de wind langs het venster giert
water vliegt en ogen schuilen
in het donker
drift poëzie langs morsige muren.…
Dan wenken zij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 zijn niet van mij
maar passeren zonder
ooit terug te keren
verdwijnen uit zicht
in het gaan en toch komt
altijd de volgende eraan
hun lichtbron heb ik
nooit kunnen traceren
in een frequent proberen
vorm en lengte
verschillen soms wenken zij
alsof ze iets van mij willen
dan versnel ik mijn stap
met hen op de hielen
loopt mijn waan…
dronken dichter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 je ziel te grabbel
voor de hele stoet
zelf ben je ogenschijnlijk
in gepeins verzonken
je geeft je bloot
als in een openhartig boek
en ziet de dames
naar je lonken
je waant je in een roes
doch weet maar al te goed
je hebt gewoon teveel gedronken…
OCHTENDDAUW
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.484 Zie daar dan de eerste zonnestralen
voel de warmte op mijn huid
'k wil de hele dag genieten
ik waan mij weer een zomerbruid.…
haveloos vertrokken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Een korrel zand voor de woestijn
Een druppel water voor de zee
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik laat gaan
Mijn stukgeslagen wanen
Mijn oud kleingeestige bestaan
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Wat zonlicht van de zomer
Die wij leefden met…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 Hoe probeer ik in de eindeloosheid te blijven
van een tijdelijk verblijf hier op deze planeet
hoe kus ik een maagd zonder te blozen
vergeet ik morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven…
In Scheveningse armen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 mijn gedachten
zijn zo helder
als deze sterrennacht
rimpelingen in het water
nemen af
evenals zorgen
gekoesterd door het
vuurtorenlicht
waan ik me veilig…
Vernuft van vogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 de wereld treurt ligt lockdown
in zuchten en klagen vandaag
ijl en blauw in de warme
voorjaarszon in 't volle zicht
van vogels, ik nestel me op
het balkon en luister met een
hart dat tegen eigen ribben slaat
alles zingt stijgt op naar boven
met warmte binnenin dat uitstraalt
naar de mensen in 't volle zicht
van vogels in het openluchtconcert…
Vannacht
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.416 voor altijd kunnen we ons wanen
in deze droom
zul je me missen vannacht?…
Ode
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.725 Ze lijkt slechts
virtueel te bestaan
Foto’s ja
van mooie ogen
van ’t leven ergens
tussen tiener en vrouw
Ze lijkt
met woord begaan
in poëzie
rond naakte taal
hard maar welgemeend
geslepen en dapper grauw
Ze laat
me in de waan
van zoveel meer dan voelen
haar zekerheid van steen
in zichzelf gevangen
aandoenlijk trouw
Soms…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 - God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
Gelyncht
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
2.085 Hij heeft haar gebroken
Zoveel pijn aangedaan
Niets is er nu meer over
Dan schaduw van waan
Hij heeft haar aanbeden
Haar ranke lijf gestreeld
Zachtjes vol vertrouwen
Gestoeid de lust gedeeld
Hij heeft haar gekwetst
Met ijsbloemen omhuld
Emoties laten bevriezen
Verdriet in tranen gehuld
Hij heeft haar liefgehad
Verlangde telkens weer…
Dode zuil
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
616 O, als ik had vermoed dat uit ons diepst verlangen
deez'onmacht was gegroeid;
de liefde in vlucht gevangen, verbannen en geboeid;
o, had ik het bevroed;
misschien had ik de waan verstaan,
en d'hunkering, dat broos torment,
uit haar streng arrest ontklemd,
en in vrijheid laten gaan.…
BARMHARTIGHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 mij maar wiegen in jouw eigen waan…
Jaren overdenken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 Langzaam zak ik weg in dromen
op mijn leeftijd toegestaan
laat jonge jaren nog terug komen
levend in waan van tijd die ons is voorbij gegaan.…
teruggaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
709 het roestig oude hek is afgesloten
daar fluistert nog de wind memento mori
en zie je afdrukken van kraaienpoten
want voor de dood ontvangt er niemand gratie
och, doe voor mij het hek nog één keer open
en laat mij in het wit dan binnengaan
ik zal de namen van de zerken stropen
terug de tijd in, laat me in de waan
en ergens dwarrelt nog een…