275 resultaten.
Prima ballerina, dans nog eenmaal...
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.202 Frivool beent haar danspas
Een glimlach in een ver verleden
lonkt de beminde
Een beetje ‘ unter den Linden ‘
Net dat vleugje romantiek
waarin de prima ballerina zich verliest
Als elastiek wervelt zij hemellicht
in pirouettes
haar minnaar houdt zijn adem in
Met tenen gespitst spreidt zij haar tutu glad
in een rustpunt...…
Dagje Vondelpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe,
boven de daken van deze
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel zijn pirouette
in helder witte sjablonen op
de blauwe koele zijde van de horizon.…
Voor mijn vrienden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Heb voor mijn beminden
het mooiste bewaard in de
bloesems van de linden, in de
toppen van de hoogste populier
die ik vinden kon, in de onkreukbare
schermen van de vlier, ontstaan ook
uit hachelijkheid van teleurstellingen
ook in angst en verraad waar we mee
zijn getooid, buiten het plezier
van persoonlijke spitsvondigheid,
waarin…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 Te slapen met de beuk
geworteld in de aarde,
verstrengeld met de muze
van een ongeboren lied,
verliezen beelden hun
zin en waarde, gedragen
door vleugels van verdriet,
voor vrinden die bloeiden
in de boezem van de linden.…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 De stad heeft zich weer gemeld
de balkondeur geopend, straatgejoel
zwelt aan door jengelende logistiek,
scherp gedrein van tramrails snelt
door de sirene geest van ijle lucht
de linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een…
M, de m van "M" van Margriet van der Linden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
468 "De Wereld Draait Door"
is met vakantie
en ook Matthijs
Matthijs van Nieuwkerk
Maar de wereld draait door
is nooit op vakantie
en daar is Margriet
Margriet van der Linden
Met het dagelijks talkprogramma
'M', primetime NPO 1 tussen 7 en 8
neigt een beetje nog naar Matthijs
maar is vooral bedoeld voor Margriet
De dokter en de dominee hebben
mij ten…
MEI
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.085 En door de lichtbegraasde wei,
in ’t vonklend kleed van d’ uchtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind en lauw.
Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.…
Verschillende takken van seks
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.307 Zo vond-ie een tak van een linde
die hem onderdanig beminde,
maar toch wel wat miste:
hij zocht een sadiste
en hoopte die later te vinden.
Hij verliet 'r en zocht onverdroten
een pijnlijke spondegenote.
Door hem werd in Londen
een tiktak gevonden;
die was aan een slagboom ontsproten.…
in de slobkopkous
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.039 klant is koning
vandaar de klaver rozen
linde lavendelhoning
vast door een vaste gast gezogen
dat zal een bij uit de zwerm zijn
deze zuigers zijn aanschouwelijk
wees prudent en vertrouwelijk
want om door bijen met honing geloond
dient eerst belangstelling getoond.…
Mei
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.769 En door de lichtbegraasde wei,
in 't vonklend kleed van d'ochtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind en lauw.
Lange bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groenen loverhoed
en luidend' hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Ik heb voor mijn beminden het
laatste en het mooiste bewaard,de
geur van regenbloesems uit de linden,
of uit de krakende kruinen van een
populier, boven de onverstoorbare
stemmen uit de vlier, ontstaan uit
de hachelijke momenten van twijfel,
het verraad gelost door spits-
vondigheid, door lief en leed in
onderscheid, het evenwicht…
ZONDAG
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.891 Later zit de mannenschaar
in der linden schaûw te gaâr,
en zij klappen, smoren, drinken;
bachten d'hage wederklinken
vreugdekreten bij 't gerol
der geschoten bol.
Door de reine blauwe lucht
rijst er menig blij gerucht;
kinderreien zingen klingen
op het hof in bonte kringen
onder brede eikentrans
lustig aan de dans.…
de spelling
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.009 "lul op", die subsidie is voor mij
en wij, goedgelovige Nederlandse dichters
schrijvers naar de pure eenvoud van het woord
geconfronteerd met de onzin van die spelregels
worden als leken door de gekken niet gehoord
een panne(n)koek die vastkoekt in de pan
een chirurg als sjirurg gelijk een sjacheraar
een denne(n)boom die wortelt in de Linde…
De bergwerker
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.470 Ende waer die clocke ter kercken luudt
Dicht bider groenen linde
Daar biddet in anxten de jonghe bruut,
Veur heuren troubeminden.
Dies duncket hem der aarden schoot,
Verwandelt in bloemighe dreven,
Dies siettie met goud ende roosenroot
Omgeven zijn jeugdig leven.…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 Ik herkende geen kluis,
'k Vond een vreemde in mijn huis,
En 't omsloot eens zo veel wat ik minde,
'k Vond geen schaâuw in de tuin,
Want geknakt was de kruin
Van de aloude, van Grootvaders linde.
'k Vond geen vriend in de stoet,
Die ter kerke zich spoedt.
En voorheen kende ik voornaam en have.…
leren leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.191 Leren leven
Het leven gaat aan je voorbij;
als duizend winters zij aan zij
waar te rusten
of geordendheid te vinden,
als gesnoeide linden op een rij.
Het leven gunt je echt geen rust
gejaagd leef je voort
gehaast en bijna eeuwig
doe je alles zoals het hoort.…
BLAUW
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.231 En neemt bij de linde het dansen een eind,
Dan schikt hij de krans van violen terecht
In 't maanlicht, dat zacht op de bloemekens schijnt,
En kust er zijn liefste, die fluisterend zegt:
"Mijn beste, bedenk toch, dat moeder mij wacht;
Een laatste goênachtkus, voor 't laatst nu goênacht!…
Littekens.
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.269 Zij striemden met hun woorden,
de wond doet soms nog pijn.
'k Probeer het te vergeven,
vergeten blijkt nog moeilijker te zijn.
Zij striemden door te zwijgen,
een klankbord zo gemist.
'k Probeer het te vergeven,
Ik wou dat ik het niet meer wist.
Zij striemden in onwetendheid,
een oordeel snel geveld.
'k Probeer het te vergeven.
Vergeten…
de oude stopt met drinken
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
4.407 hij gaat zwemmen in een slufter
eet langzaam in kleine brokjes
drinkt zijn melk met kleine slokjes
des avonds blijft hij nuchter
drinkt water met twee rietjes
neuriet gregoriaanse melodietjes
het is nu over met de boeren en de winden
hij wordt echter heel erg bang
voor de valse noten van zijn levenszang
bij een pijpje onder de linde…
Griekenland vakantieland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Maar onuitroeibaar zijn je dorre distels,
droge haverstelen, wilde bloemen,
olijfboomgaarden die met holle ogen
naargeestig
rechtvaardigheid uitstaren,
de geur van linde, jasmijn en brem,
je vergezichten zijn er nog van dorpjes
blinkend tegen groene bergen.
Niet inzoomen,
maar ze klein, ver en vooral schilderachtig laten.…
Uitstapje naar Zuid-Limburg, hoger en...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Een gedicht verlicht een spel van klank
dat vraagt om een stapje zijwaarts,
op bezoek bij de tweede muze
met haar akkoorden uit allerlei oorden,
ieder met zijn klankkleur
dat vraagt om een stapje zijwaarts,
op bezoek bij een moderne muze:
wij schilderen dartele najaden, jade getint,
of de laatbloei van een linde.…
DE VOGELS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.441 Zij denken aan hun verre vrinden;
En wijkt in 't end de laatste orkaan,
Dan zoeken zij hunne oude linden,
Die weer in volle bloesems staan.
Zij zijn voor armen en voor rijken
Geluksprofeten van de Heer...
De winter doet de vogels wijken,
De lente brengt de vogels weer.…
Götverläten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
437 O hammerfest, o njunjes hammarskjöld
O sybert linden, hebben wij een kös
O donar, red ons met uw töndeldös
O wodan zie ons götverläten hös!...…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 grijs bruin oker groen
Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen
Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn milder en lomer
Linde…
Lindebloesemgeur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
578 Ik drink je geurig aftreksel,
dat teer rood kleurt
en snuif je geur, zoet, wee,
totdat het me bedwelmt,
alsof een deur, een kier,
toont wat ik vroeger dee:
ik fiets langs bomen in Den Haag,
zit op een terras in Sierre,
Sion en Martigny aan Lindelanen,
'k hoor krekels bij een blauw meer,
slent'rend tussen Linden
de zon schijnt op…
Dampkring
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 (voor Elisa Nielsen)
Het lag onder de linden, die wij samen
hebben geplant, weet je nog wel? Maar
ik vind ze niet weer, de brieven waarin
ik jou beminde, als regendruppels zijn
ze opgenomen in de zwarte sloten.
Het vangnet is allang vergaan, de fuik
onverwoestbaar hersteld. We zijn als de
voorplecht van een Titanic in opperste
nood.…
Gelijkmoedigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Huizen werden toen vaak onder schaduw gebouwd
met eiken en linden planten kon men warmte ontwijken,
de populieren gaven getemperd temperaturen voor dijken
naast in woonwijken dacht men nog toen en teelde katoen.
Groente spreekt nu domweg met ook een ander accent
we raken steeds meer aan robots en computers gewend.…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 toen de geuren mij wekten der linde?
toen de kelken knikten der winde?
Waar heb ik de roze het eerst gegroet,
de bleeke, die groeit aan der duinen voet?
Mijn katje speelt in de schaduwen
der gordijnen, met ritslende klauwen.…
Liefdesuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.783 Schuitje, vlieg nu, vlieg nu voort,
Tover mij in 't eenzaam oord,
Bij die frisse hoge linden,
'k Zal er thans mijn meisje vinden:
Trouw en heilig is haar woord.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Toen keerde ik om, niet naar de stad, niet naar de velden,
maar naar een deur die niemand ziet,
waarachter geen gerucht, geen oordeel en geen helden
het zwijgen breken — of misschien
slechts één verdwaalde vogel, die van verre kusten
zijn oude linde wedervindt,
en in mijn borst, waar stormen zonder einde rusten,
heel zacht zijn voorjaarslied…