397 resultaten.
zwarte dwang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.184 Ik tuimel door een mijnschacht
Gevuld met hete adem
De minnaar die me belaagt
Een gedempte kreet van genot
-Raspend in rood weefsel-
Zwelt in de koele droom
Ik wacht op verlossing
Een bodem van doornen
Een stekeltapijt dat me doorzeeft
Gegons van bloed houdt me uit de slaap
Maakt me moe van waan en ondergaan
Tot ik stuipend onderuitga…
Afscheid
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.632 Een toekomst vol onzekerheid,
je vader, minnaar of geliefde
in leven, die ben je kwijt.
Een hard gelag, dat zeker wel,
waarom komt het dan zo snel?…
Multatuli
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
3.434 Achterberg ik kan zijn code nu wel dromen
ik roep zijn gasfitter balorig in de les
6 vwo ziet hem liever gaan dan komen
is dit verhaal ab ovo of in medias res
beatrijs ik ken haar kloostercel van buiten
ik roep haar minnaar aan onder de eglantier
4 vwo slaat melig aan het muiten
vergalt al twee rapporten lang mijn lesplezier
ik ben het lijdend…
zomerden in vollemaanse nachten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.122 kwamen samen
in een dubbelleventijd
lente bloeide zomaar eeuwigheid
we zomerden in
vollemaanse nachten, kregen
van elkaar wat we verwachten
maar je wilde pijn
in drempelloze vlagen om dat
van vroeger beter te verdragen
ik gaf je alles
zelfs mijn hart en ziel en
meer dan ik voor mogelijk hield
je voelt je nu compleet
maar je minnaar…
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 met voorbedachte rade
heeft de dood
het schaduwnaakt
van uitgebraakt bloed
op de grond geworpen
longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten…
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 De straten van Granada waar in 't donker
Gitaren gonzen en van 't lang gefluister
Van minnaars aan de traliën de duister
Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker
Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er
Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er
Wening uit rode muren?…
maar thuis was hij acteur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.685 zoveelste dacht zij
ze was een deel van hem
zijn podium en coulissen
zij souffleerde zijn verliezen
de tekst was haar bekend
hij was haar wettelijke vent
ze zag gebaren achter glas
en kon uit zijn mimiek
begrijpen hoe tragisch alles was
hoe mensen hem ontkleedden
zijn diepste roerselen ontleedden
maar thuis was hij acteur
speelde minnaar…
De drie jaren
hartenkreet
1.7 met 11 stemmen
2.939 Mijn maatje, vriend en minnaar,
Het waren intense
jaren van mijn leven.
Maar weet nu één ding,
het heeft me gevormd tot wie ik nu ben.
Na de drie jaren ben ik je toch dankbaar
om wie ik nu ben.
Je blijft een plek in mijn hart houden
en bent nog dagelijks in mijn gedachten.…
zoiets als lucht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
618 herkennen
in het weten dat mijn hart heftig
klopt
(liefde veroorzaakt pijn)
wanneer ik naar een laatste wens
word geschopt door de hongerige tijd
die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft
ziltig in waarheid, rakelings langs golven
en sterren
of zal mijn naakte lichaam in zee weten
dat het sterfelijk is
door de minnaar…
Blij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
836 Langs eindeloze wegen wil ik dwalen
langs vurige minnaars uit het verleden
op krakende knieën naar de einder kruipen
de kaarsjes uitblazen in de kroeg.
's Morgensvroeg.
Een nacht onder narcose, en snedige messen
waken in een woud vol huilende wolven
geblinddoekt de Mont Blanc beklimmen
trein reizen naar een onbereikbaar oord.…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Alsof er geen voortbestaan is, geen eeuwige geest,
lastert en spot gij met koning en met God,
’t zal noch u, noch uw minnaar Paris baten:
elke sterveling wacht hetzelfde lot.…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Er woont een minnaar in mijn tuin,
een kompel met fluwelen handen.
Hij klopt, betast en streelt de rulle
wanden, breekt met zachte vingers
de vochtige aarde aan. Zij laat begaan.…
Eenzaamheid
poëzie
3.2 met 4 stemmen
5.952 Nooit kan een hart een ander overwinnen;
Van lief tot minnaar en van mens tot mens
Kunnen wij nooit geheel volmaakt beminnen;
Er is altijd een kloof, een grens.
't Is niet eens zeker dat de dood verenen
Kan wat het leven onmeedogend scheidt,
En er bestaat niet, van Parijs tot Wenen,
Een koffiehuis 'In de Eenzaamheid'!…
de mijne
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
927 Chinees en zijdezacht zijn huid,
zijn donkere ogen zo betoverend,
zijn stem is intens bedwelmend,
niets hoeft hij te doen, mijn minnaar
bestaat hier en nu, zijn geur
verwart me heftig, bedwelmt me,
hij versnelt
de slagen van mijn onstuimig hart,
ik streel zijn zachte huid, ik kus,
gek van verlangen, zijn zachte mond,
ja, gek word…
de maan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.016 hartslag in mijn hand
vals licht
dwars elke schaduw
lees mijn woorden op je huid
of dwaal fluister
langs het oor van de dichter die
van liefde en afscheid walgt
alle kleuren herkent hij
geuren en zout van lief
waai van windbloemen
foto’s aan de muur
waar woorden buigen
valt licht
vals licht
dwars elke schaduw
de dichter
je minnaar…
HEIMELIJKE LIEFDE (Spaansch liedeken)
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.128 Wanneer de zoete nacht verdwijnt,
De zon in 't Oosten gloort,
En heel de buurt opnieuw verschijnt
En snapt aan deur en poort,
Dan schenkt mijn liefste op markt en straat
Haar minnaar blik noch groet:
De schalke zegt, dat ze om de praat
Gelijk de nachtbloem doet.…
Winter in een brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 aan mijn eenzaamheid
ik droom tussen het zwijgen van antwoorden
alsof ik een landschap ben in de tijd
mijn rivieren meanderen in ratio
mijn humor drijft in een kano op zee
ik luister naar muziek op de radio
melodie neemt mijn gedachten mee
naar ooit in de nacht, na een witte kerst
toen we beminden , alle levenskracht
met ons, toen we minnaars…
Verstilde lezeres
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
499 (bij 'Liggend naakt' van Isaac Israëls)
Na een wilde vrijpartij ligt Sjaantje van Ingen
uit te rusten op haar bed, terwijl haar minnaar
Isaac zijn schildersezel heeft gepakt en haar
beeldschone lichaam probeert te vangen in verf.…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
731 vergeven
jij bent een jonge toon
een nieuw verlangen
ik heb het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
de nevels en de ochtend regen
het verse brood bij het kanaal
een woordenzwerver
op het taaleiland
voltooid in eigen zinnen
ben je onbevangen in mijn dromen
een nieuwe minnaar…
Zomers oogstmoment
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 Na de regen is de vochtige lucht
in de oude havenstad blijven hangen
het is nog warm, de dromen zijn nat
maar droevig sluit de minnaar zijn ogen
de liefde is zoek, de aarde lijkt plat
nergens vindt hij platonische zinnen
hij moet nu in stilte het duister beminnen
geen zomerse flair, of stedelijk vermaak
mensen zien hem niet, steken liever…
Groot verlof
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
637 't Was winter in het verre moederland
In Indië kreeg grootvader verlof
Maar bleef zes maanden lang
en dacht ik bof
Dan vraag ik mijn maîtresse
om haar hand
Aldus geschiedde het
dat in de winter
Grootmoeder, met dochters,
van hun tante
Gezelschap kreeg, als een soort gouvernante
En van haar minnaar -
dacht zij ooit aan ginter?…
Tiramisu
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Je zult toch maar een vlinder zijn als zij
verschuilend dag en nacht in haar cocon
zichzelf nooit vindend omdat zij niet kon
haar vleugels zwaar van was zonder gelei
Ze zei ik heb je lief kom maar
bij mij
monarch, je bent mijn blauwe koningspage
mijn minnaar op de zuilengalerij
omzichtig manoevrerend in
d'arcade
Behoedzaam fladderend…
COLMA
poëzie
3.3 met 11 stemmen
4.439 Zij ziet bij zijn purper
Haar minnaar toch niet!
Langs bergen en dalen
Was EDWIN getogen
De vijand te keer,
En 't zieltje van 't meisje
Was met hem gevlogen,
En zweefde om hem heen.
Ach, Hemel! het lamplicht
Wordt blaauw voor hare ogen,
En kraakt in de pijp -
En tegen haar over
Aanschouwt ze de minnaar,
De énige man!…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen nog niet opstaan
maak nog niet zwaar hun wangen hun ogen
kleiner gebrilder en grijzer
laat ook de minnaars…
De dwaas
netgedicht
3.4 met 42 stemmen
13.907 Zijn liefde voor haar leven stierf
bij de ontdekking van haar geluk
in het samenzijn met haar minnaar
op momenten van zijn afwezigheid
Als door een dolksteek was hij
getroffen bij de ontkenning van
haar liefde voor hem, vanaf het begin,
en zijn geest vermoordde al zijn gevoel
Niets kon hem weerhouden van het
wegnemen van hun leven als…
liefde verscheept men niet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.095 ik kleedde de dame uit
nog voor ze gereed was
met haar bedenkingen
jij bent niet getrouwd
er is geen jonge minnaar
je bent wel jarig vandaag
dat vrije huwelijk
komt uit je duim
elke dag in alle standen
ik vergeet het maar
ze schreide gister
blinkende traantjes
van kleine leugentjes
die druppelen ook nu nog
binnen hier
ergens van…
Dertigers club
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
870 Marisol aantrekkelijke dertiger zakt
geregeld door de nacht; schenkt soms haar
gunst, na bevrediging afstandelijk koel
zadelt ze minnaars op met schuldgevoel
De zon verlicht de gracht als ze
huiswaarts keert na ‘n lange nacht; na
een week duikt ze weer even onstuimig op
in cafés op de Prinsengracht
De nieuwe nacht wist oud zeer en…
De Grote Slag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
626 Wie tegen is kent geen pardon
met minnaars van het carillon.
Misschien wordt dat nog eens de bron
van een heel bloed’rig feuilleton,
dat telkens weer opnieuw begon:
de Grote Slag die niemand won,
de slag om ’t Weesper carillon,
het carillon, het carillon.…
Spijbelende beloftes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 buurvrouw, jij bent de verlosser
van zware lijven, en als in koor
toetst elke piano de schreeuw
van de pasgeborene -
en toch strompel ik terwijl
mijn schreden ongezien
zich schragen aan ieder houvast
dat mijmert in een reeds overleden taal
me dunkt mijn lief
of beter ik vraag het je
heb ik gewandeld over de evenaar
of was ik vannacht jouw minnaar…
Nausikaa
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.460 Hij deed uw ziel van een ontroering beven,
Waarvan gij nimmer, nimmer hebt gewaagd,
Getrouw was hem Penelope gebleven,
Zij, die zo lang door minnaars werd belaagd.
Hebt gij, o dierbaar kind, de held gevonden,
Die hem in schoonheid, wijsheid evenaart,
Of bleef gij eenzaam op uw blanke sponde?…