486 resultaten.
Jan Rot's Hollands Requiem
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Opgedragen aan Jan Rot, die ook aanwezig was bij de uitvoering van het van oorsprong Ein Deutsches Requiem van Brahms door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. Sanne Nieuwenhuijsen, 28 april 2012 Amsterdam.…
de nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
673 laatste
saldo zal prijzen, modernistisch
gadegeslagen door de wedegeborenen
jij hoeft niet ontsteld te wezen
de nieuwe tijd stemt af op vreugde, zie
het aan de lente die haar intrede doet met
laagjes regen en bloeiende urinerende knopjes
het buigen van laagdrempelige poëzie de
nederigheid van een onbekende dichter, ze
kennen de oorsprong…
Tweestromenland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 In liefde gedenken wij
Hennie Jongbloed-Weggemans
*15 maart 1937 - +19 april 2013
Oorsprong, bron,
Oerbegin ben jij
Van dit leven
Dat zo ondoorgrondelijk,
Zo vaak niet meer te
Volgen is - stromenland
Waarin mijn ziel
Zich onlosmakelijk
Vervlochten heeft,
Eind dat begin werd
En begin dat nooit
Meer ophield met
Leven, waar…
Terug naar de basis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
467 Het leven hoeft
niet altijd moeilijk te
zijn, als het zijn oorsprong
kan respecteren waaruit wij
geboren zijn.
Het goede van de vooruitgang
na te streven komt het beste
tot zijn recht, als ons naast
de moderniteit ook het altijd
aanwezige verlangen naar de
eenvoud niet wordt ontzegd.…
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 de wilgen houden hun
gezichten naar de zon gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden…
vormen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 willekeur
tot grillige hoekige
fragiele fundamentele
aforismen verlijdt
het heden naar de
bouwers van de
eerste op maat
gesneden steden
zowaar is geen stad
aan mij gelegen, ‘ k ben
een stakker en schoof me
buiten plicht en
vreedzaam denken
het cillicium wurgt me in
een tot koud geregen
aanhoudende greep, des
winters waren in hun
oorsprong…
witte parels lachen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
4.018 de huid kaatst luid
witte parels lachen als
het even kan breeduit
hun stemmen zijn muziek
herkenbaar is het ritme van
de oorsprong in de motoriek
hun rol is van oudsher bevestigd
door de schrift, in het bol van
ogen wordt het onderscheid belicht
drie koningen ontmoet de Heer
de sterre bracht ze weer van verre
ze kleurden slechts het…
Mijn bloed kruipt van waar het thuis hoort
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.112 Op het oog een aandoenlijk tafereel
twee ranken die samenkomen
hun onderlinge oorsprong één geheel,
te vroeg nog om al te delen
gelukkig zijn heeft meerdere kanten
jonge loten groeien verbazend snel
met snoeien even een pijnlijk moment
om bij stil te moeten staan, terwijl hun
wortels aansporen verder te gaan
veel jaarwisselingen…
De tijd stopt
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.795 Een oorsprong van een probleem is er altijd,
Er is vaak een oplossing,
maar die is soms niet voor iedereen weggelegd.…
Levensbron
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 Je ontstaat in mij door dit gevoel van leven
onuitputtelijke energie door het gevoel van gewoonten
bron van emoties, wij als bronnen van emoties
emoties als bronnen van leven, je bent waar de rivier
begint, de oorsprong, het begin van al het leven
je komt uit de grond, je verbergt je in een rots
je bent weerbarstig, onweerstaanbaar eigen…
De aanraking
hartenkreet
4.8 met 51 stemmen
2.034 Een druppel water verlaat je haar
en baant zich een weg langs je rug
ik vang het op met mijn vinger
zodat ik het een triest einde bespaar
en breng het naar de oorsprong terug
Een nagel over jouw ruggengraat
veroorzaakt een reactie op jouw huid
en door in herhaling te vallen
de rilling die het achterlaat
maak je een spinnend geluid
Iedere…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 Een gestalte ooit onbewogen
een afdruk die de oorsprong overleeft,
een vorm van onveranderlijkheid
waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks…
lot
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Scheidende waters worden wegen
die ons leiden naar het overschot
van de oorsprong zo verafgelegen,
maar ieders onvermijdelijke lot.…
Prelude ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
634 Deksels vallen van de wolken,
een slagboom aan de horizon,
een paraplu van dromen houdt
de afgedwaalde zinnen niet tegen,
ieder woord een uittocht, snel
verdwenen over de paginarand,
van achter de oorsprong koersend
vanuit een gekend verleden of naar
een onbekende einder, refrein op
een onbeschreven blad, uitvlucht
voor zovele kunstgrepen…
Licht
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.111 Oorsprong en doel;
op weg naar Hem.
Pasen komt:
een grandioos bevrijden.
Wat er vooraf ging
werd onmenselijk een feit
De Zoon van God heeft
voor ons moeten lijden
in Zijn en onze levensstrijd.
Pinksteren:
bevrijdend wonder
Iedereen valt nu op zijn plaats
en geloven kan niet zonder
ookal lijkt het tegendraads.…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Blouse in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede…
Over het eigenlijke in ons en hoe dat te onderscheiden
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.726 Gemak’lijk zijn deze te onderkennen
aan hun vastheid en aan ’t volstandig wezen
dat hun oorsprong uit een weten verraadt,
zoals het niet zwaar valt de uitgelezen
en hoge geest van een mens te herkennen
aan iets voortreffelijks in zijn gelaat.…
Daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
206 Was het
een moment
van verbinding
waar jij je oorsprong vond?
Werd je ik
je ik
op het moment
van samensmelting?
En wat eraan voorafging?
Was dat al deel van jij?
Je vraagt je af
waar het ooit begon.
Wat is die diepte in je hart?
Waar komt het
groot verdriet dat in je huist,
als wind die ook niet
altijd waait, vandaan?…
Dement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Traag vergat ik wie ik was
en keerde naar mijn oorsprong weer.
Zelfs voedsel kauwen gaat niet meer,
dus slik ik maar zonder te eten.
Soms buigt zich iemand over mij
waarvan ik denk dat ik herken
en al de pijnen weer ervaar
in het zwart gat van mijn ellende.
Soms ben ik thuis, soms in de hemel
en vliegt ik met de engelen mee.…
Natuurlijke omhelzing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Kijk hoe mooi het gekleurde blad immers ooit
haar oorsprong ook uit goede grond had ontplooit.
Het is dus niet gepast voor mij dat ik al vertrek
zonder de schoonheid van ook natuur om mijn nek.…
Kringen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
646 Er is een som der dingen
Er zijn miljarden verhalen
De stralen van de mensheid
Zijn kleine lichtjes
Op weg
Ergens naar toe
afscheid
en welkom
Dat is het mensdom
In het heelal
zijn geheimen
Die ons in beweging zet
Om vragen te beantwoorden die de kunst niet geeft
Waarom de mens
Op deze aarde leeft
Wat onze geschiedenis is
Onze oorsprong…
Simply Red in Rosso!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Simpel rood
laat me niet lachen
Rood-harigen zijn
de complexiteit zelve
maar ook hun creativiteit en
hun zorgzaamheid en betrouwbaarheid
Er valt heel goed met ‘rooien’ te leven
“Never een dull moment"
simpel rood, ik dacht van niet…
Chinees restaurant 'Tong Mau'
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.155 Toch bleek de oorsprong van het lapje gauw:
ik wees ernaar en zei toen vragend: 'Boe?'
ermee bedoelend: 'Is het van een koe?'
Hij snapte mij meteen en zei: 'Miauw.'
Verklarend zei een ingewijde klant:
'De gasten eten hier alleen maar kat;
dit is een poezenlapjesrestaurant.'
Het stond bekend om deze lekkernij.…
vreugde voor morgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
698 wanneer jij
naar mijn tranen luistert
ze wentelt in je diepste lagen
maak ik plaats in mijn armen
en wieg je tedere woorden
met het hoofd voorovergebogen
zoals regen tegen het raam
glijden schaduwen
van uren zwaar gevuld
niet in de verte
achter afgesloten deuren
maar dichtbij in de eenheid
van mijn oorsprong
ik kus je ogen, ongestoord…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 Koud haalt het voorjaar
gedachten intens bevroren
uit hun historisch verband
Smeltende ijzige gevoelens
beginnen al dooiend te warmen
op weg naar de eindeloze zomer
Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
Licht onder de hersenpan
gedicht
2.2 met 64 stemmen
15.801 Nul: niets, problematisch oorsprong van alles.
Zie ik nu ijskoude staaltjes werkelijkheid?
Verklaren oogbewegingen in het donker welke beelden
zich vormen onder de hersenpan? Ik bedoel,
werpen ze er een licht op?
Of juist niet?
Blijf ik gedoemd snappshots te schieten met waar ik
veel kegeltjes heb op mijn netvlies.…
de eerste leugen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
876 ik ben de nacht dankbaar
dat ik me mag neerstorten in zijn duisternis
dicht bij de stilte en de stenen waarachter wind
dromen draait
dwaas in drang
alsof ze ooit gevlogen hebben
misschien onzin
maar hoe anders kan ik woorden vinden
om jou te omhelzen
wanneer het naar binnen keren
mij verdrinkt
in mijn eigen lelijkheid, geen oorsprong…
Het gedaagdenveld
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 Je keert je om uit herinneringen
neemt me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar door het leven te gaan…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 jouw roedel maakt de oorsprong
in delen van mijn gelaat zichtbaar, de intrede
van herfst verlaat zich op mijn angst en breekt
de nerven alvorens de dood zich heeft bekwaamd
in het strijken van een gerimpeld blad
hoe moedig is de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat…