492 resultaten.
de oude man in el paraïso
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.059 hij is oud is vroeger
op zijn geboortedag vervormd
naar buiten gekomen
lichamelijk misvormd
iets meer als iedereen
een arm krom en onbuigbaar
straf en onhoudbaar
stijf en onwendbaar
mijn gedachten
in zijn land een weg
langs scherpe rotsen
de slang in het paradijs
en hij lacht
en ik die stijf ben in wezen
en alleen maar kan wijzen…
wind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
756 in de zonnige soberheid van Porto-Rico
wuift Maria de nacht uit haar lakens
door het open venster
lift de zwaluw mee op het briesje
kwinkelend voor de nieuwe dag
zo rolt de wind de rotsen af
over de grote plas
waar soms vissen mee vliegen
een walvis zijn staart roert
en de wind
van richting verandert door
de scherpte van een haaievin…
Vergeten Olie 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Rotsen bloeien als kostelijke nardussen,
Al tranend leest men de lezing,
Gezaaide oesters broeden meer dan dit,
gedicht kan bevatten, opteren, toch, tenslotte.…
zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.140 afgeschermd door fluweelzwarte nacht
waar randen zwaar in horizon vallen
hermetisch samenzweerderig het zwijgen
muisstil de uren van een zomernacht
luid tikkend in het niets
aan de andere kant wordt snel
door eerste tastende straal van de zon
de klok geslagen zó dat de hemel dreunt
taal als glanzende lichtcascade
woordschuimend zich op rotsen…
Phuket - een uur in zes Polaroids
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
760 18.20
Twee witte boten
deinen op de golven van de Andaman.
18.32
Twee roze boten gaan op
in de vlammen van de zonsondergang.
18.44
Op het zand wenken
donkere krabben het tij naar binnen.
18.56
Tussen rotsen en strand
schieten vissen schichtig heen en weer.
19.08
Als een rookpluim
verduisteren vleermuizen de gele maan.
19.20…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Het dal
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
695 Een onzichtbare wereld
van oorzaken en motieven
de waarheid slechts een idee
als een dagroom bij wijle
die gedachten beheerst
Wijlend in het trage dal
blijf ik kijken naar de zon
die zich nu en dan laat zien
tussen overhellende rotsen
wat is het klam hier benee
geen warmte om te klampen
Maar oponthoud
voedt de twijfel
verloren woorden…
mijn antwoord
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.875 kolkende golven
woest als mijn gevoelens
verslindend als wolven
beukend tegen rotsen
en rustend op 't zand
wind die rukt
aan mijn haar
en plots in de verte
sta jij daar.
kom, geef me je hand
zeg je zacht,
je kust me en lacht:
gedaan wat ik kon
alles gegeven
maar met jou wil ik verder
voor altijd
en niet slechts voor
even.…
dansen op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
734 ik was bijna vergeten
hoe het klinkt
als je bruisend
de kiezelstenen wast
de melodie de je zingt
ik was vergeten
het speelse klotsen
als je verstoppertje speelt
onder de overhangende rotsen
ik hou van je zeegroene kleur
de eeuwige deining, je zilte geur
laten we geen tijd verdoen
want het nu.... is zo later
ik wil dansen, dansen op het…
Jonge liefde
gedicht
2.3 met 55 stemmen
19.820 vergarend langs de rotsen
vliegt mijn gedachte naar je toe.
hier, ver weg van jou,
gedij ik net zo min
als de kleimais
die in het zand groeit.
laat me bij je mogen komen.
-------------------------------------------
uit: 'onder een Lee gewaaide boom', 1982.…
Ritambhara
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
547 Neem ik Elim ooit als soulmate
op m'n reis mee door het leven
als m'n scheepsmaat in de storm
langs wilde cataracten
hoge rotsen en in luwte van windstilte op de zeeën?…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Helder water kabbelt en klatert
over gladde stenen en rotsen.
Anemonen en lissen steken hun kop omhoog
langs de oeverkant.
Een jong stelletje loopt hevig verliefd
langs het water; hand in hand.
Gele en roze bloesems sieren reeds
straten, parken en pleinen.…
Je zwavelde licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
734 de stenen zijn zwaar
ik heb rotsen geopend
met veel dynamiet maar
jou echt gevonden
heb ik nog niet
zag wel je kleuren
voelde in aders
de weg naar spelonken
proefde je geuren in
een ondergronds meer
je zwavelde licht
borrelde warmte en liefde
op het eerste gezicht
in die intieme omhelzing
ben ik bijna gestikt
jij liet me…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
Gebonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Ik hoor mezelf bezig
in de keuken, koken
hoort niet zo te klinken
Er is voor alles een tijd
maar die ligt vast
in dagelijkse routines
Wanneer het donker wordt
kan ik uitblazen, naar buiten
kijken, naar de vogels kijken
Op vakanties ontdek ik de wereld
door de ogen van de jongens
die rotsen en rivieren bedwingen
De meisjes zijn prinsessen…
Eenzame eilanden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.540 ik zie eilanden
doelloos drijvend
losgeslagen
dobberende ikken
in eenzaamheid
als wrakhout
wanhopig
op zoek naar
het schip
dat breuk liep
op rotsen
van onwetendheid
ik zie bruggen
soms wankel
soms stevig
geslagen
tussen
tijdelijke wij’s
als handen
hoopvol
vasthoudend aan
de liefde
die grenzen
vervagen zal
ik zie stormen…
Tantaliserend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.978 Maar alle ketens breken zich
op de rotsen in de branding
van de oceanen aan lust
die zich werpen op je zij.
Pak me beet en verscheur
de vliezen van mijn baar
maak me kind en schreeuw
de eerste adem die ik leef.…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 in verlangen naar de bergen
- om het even waar -
zie ik kille rotsen staan
die naakte stenen baren
door de hete zon, vrieskou
en het snijdend water.
aan hun koude tenen
op de hellende morene
nader ik schuchter een boreling
en klop voorzichtig aan.
hij opent zijn stenen bemanteling
zo kan ik binnengaan.…
Vluchten in de lente
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
628 Ik verschiet in woorden
als ik een vreemde tocht verneem
die aan mijn been blijft hangen
en ik in kilheid versteen
jij zegt maar spreekt ook buitengaats
dat onze reis zich verlaat
maar lieve zeg me nou waarheen
jouw gepraat
gaat slechts achterwaarts
aan mij voorbij
en stapelt rotsen
op de helling
waar we staan
wankele tonen schuren…
Mijn dromen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 Over eindeloze zeeën
blanke palmenstranden
hoge bergen
diepe dalen
en kusten met ruige rotsen.
Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeeën van kust tot kust.…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt
daarginds aan de waterkant
ik zal in zee lopen
steeds verder en verder tot ik haar spreken
kan dragen op mijn borst
moedig
over rotsen…
Verdiepingen
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.280 En op de achtergrond een prettig
kwetterkoor van vogeltjes, de naklank
van een schot, midden in de roos (of kraakbeen
van een vluchtend dier), een juichend stadion
plus het voortdurend beuken van de golven
op de rotsen.…
Mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Over eindeloze zeëen
blanke palmenstranden
hoge bergen
diepe dalen
en kusten met ruige rotsen.
Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeëen van kust tot ust.…
Spiraal jij turbulent
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
811 zelden gaan we
samen stormen beuken
op een vreemde kust
na rotsen splijten
op landtongen bijten zijn
de golven langzaamaan gesust
toch donker ik
nog zware buien spiraal
jij turbulent in hoge lucht
spat ik bliksem
tegen puien donder
jij steeds consequent
maar in ontladen
weten we de draden
samen weer te vatten
jouw warme…
Bloemenregen boven Brussel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 op de steile weg omhoog
is alles te vinden wat
vastgelegd moet worden:
bloemen tussen grijze
rotsen van graniet
hoge kliffen diepe kloven
in de sporen van de tijd jouw
berichten van liefde en rouw
uit Brussel verlaten stad waar
alles te vinden is wat jij
zwijgend schrijft waar je alles
ziet in de breking van het licht op
de steile…
Pikzwarte schaduw
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
586 Rotsen dreigen mijn fysieke bestaan te verpletteren.
Om tot rust te komen kruip ik in de hooibergen bij
nukkige boeren, die mij met rieken prikken.
Ik ben op weg naar de veilige haven van mijn
kindertijd, die evenmin veilig was, maar ik
moet toch wat.…
bier is langs nachten gegaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
621 rotsen kleuren tijd
water overvalt de traagheid
van ravijnen winden dichten
kloven met het stof uit boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht…
't KLEINSTE EN GROOTSTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Het leven op de aardbol
wordt onzichtbaar onderhouden
opgebouwd of vernietigd
door een regering
die leger mag heten
geheel onzichtbaar is
alom tegenwoordig
de strijders daarvan
verspreiden zich ongehinderd
verdringen elkaar
in de nauwste schuilhoekjes
zijn makkelijk te verslaan
winnen dan toch weer
ze kunnen zowel
rotsen pletten
als…
ze verwoorden God en leren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
953 rotsen kleuren tijd
water overvalt de traagheid
van ravijnen, winden dichten
kloven met het stof uit boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht, vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht
ze verweven…