343 resultaten.
De wiskundeles
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
944 plaats te zoeken
in het wiskundelokaal dat ik zo haatte
wiskunde was voor de apen
ik zat daar volop te gapen
totdat ik onoverkomelijk de beurt kreeg
en ik er niets van bakte
en ik uiteindelijk dan ook zweeg
de hoofdaap stuurde me ziedend
het lokaal uit, ik moest naar de rector,
die ik vaardig wist te ontwijken
en zelf iets in mijn schrift…
Telkens
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
653 telkens als ik
een kleed afleg
zie ik na de woestijn
een herkenbare weg
als ik mijn schrift
ooit niet meer aanleng
zal er dan een beeld zijn
waar mijn ziel zich
weer opnieuw in grift
of zal het laatste
mij eeuwig naken
een nog verdere vulling
van mijn testament wraken
soms, kijk ik willoos
in het veranderlijke
en ervaar de sfeer…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
Grijsheid van de oude dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
745 grijsheid
ze heeft een glimlach met een waas van de dood
op het kastje naast een vaas met gladiolen
we zien dat we elkaar in de ogen kijken
maar de gevoelens uit het verleden
overtreffen de werkelijkheid van het heden
alsof het stof van onze wonden herleeft
in de hereniging van het oud in antiek zijn
met onze bevende handen in het trillende schrift…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 III
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd:
De wierook brandde — de opgeslagen blaân
Der schriften gloorden — de ark zag 'k openstaan -
Ik had mijn wolk rondom mijn huis gespreid.…
Emmaüs
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Maar na die tocht,
die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten -
Hij huis en harten open vinden mocht...
Blijf bij ons, Heer, Gij hebt uw bloed vergoten;
Ga met ons mee voorbij de laatste bocht
en wil ons klein geloof in U vergroten.
Uit: Septemberkruid, 2002…
Emmaüs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 Maar na die tocht,
die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten -
Hij huis en harten open vinden mocht...
Blijf bij ons, Heer, Gij hebt uw bloed vergoten;
Ga met ons mee voorbij de laatste bocht
en wil ons klein geloof in U vergroten.…
Barvlieg in Blackpool
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 Hij is hier omdat ik hem zie
dankzij simpel inkt op schrift,
vandaar dus weer wat poëzie
omdat hij is meegelift.…
Ik twijfel en laat los
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 Werden mijn woorden een wesp in jouw mond
een bloem op tafel die nooit verleppen kan
levendigheid en afwisseling in het verbeelden
enkel schrift, woorden en accentverschuivingen.…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
803 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels aan de bomen in de lanen
Door de wind en zure regen weggespoeld
De met chemicaliën bespoten bomen
In een donker groen dicht vergezicht
De stem van de dichter bij kaarslicht
Op schrift…
je lichaam aan mijn handen
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.285 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur, wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
WONINGWENS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 De hechte stenen van het knusse kasteel
slaken wellicht zuchten vol geheimenis
uit een stille, nimmer verstane keel:
"Wat wij omsluiten heeft gebeurtenis,
klein, onvermeld, maar onnoemelijk veel,
dat dikke schriften vullen waardig is."…
De blinde bedding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
197 De sterren lichten op als een dwingend schrift,
een perfecte bedding waarin het raderwerk spint.
Geen splinter mist, geen letter verspringt.
Ik sta in de wind en mijn breekbare blik
drinkt de wetten van dit reusachtige zilver.
Hoe kan de kosmos zo feilloos glimmen
in het smalle bezit van mijn trillende pupil?…
De weg naar Emmaüs
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
766 ze hadden zo oprecht in Hem geloofd
voelden zich ontredderd en verloren
had Hij Israël niet de redding beloofd
piekerend gingen zij hun weg verder
en merkten niet eens De Vreemdeling
die achter hen bleef de waakzame Herder
Hij hoorde alleen hun verdriet en twijfeling
‘ Wisten ze niet dat dit lijden moest gebeuren
voor ze de schriften…
De laatste schaduw
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
419 mag ik voorzichtig
je schaduw van
de grond rapen
om te proberen
jou weer in
reanimatie tot
mens te maken
we hebben gepraat
de limieten bepaald
die we elkaar in
alle redelijkheid en
na goed overleg
op schrift
hebben gegeven
de werkelijkheid
is echter heel
anders gebleken
natuurlijk paniekte
haast tot chaos
kon helder denken…
Hun monden verstomd
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
723 Ik liep op blote voeten door het zand
en voelde de warmte in heel mijn wezen
'k maakte woorden van kristallen korrels
maar kon mijn eigen schrift niet lezen.
Ik voelde door 't geknars mijn pijnen
wist niet waar noord noch zuiden was
totdat ik eindelijk tot het besef kwam
dat mijn voeten bloedden door het glas.…
Lichaamstaal
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
473 besefte
dat wat zij lazen
hen al snel buiten
de door jou bedoelde
virtuele mazen van
het net bracht
de vrijheid die
jij gaf heb je steeds
meer ingeperkt tot
klaarheid het enige
versiersel was waar
niemand iets om gaf
fluisterend ben jij
met lichaamstaal
begonnen waarbij
herinnering de matrix
is geworden van
het oeroude schrift…
GELD EN GEWETEN 17e EEUW
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
614 Strandde een potvis, werd hij tot op’t bot
Ontleed en opgemeten en beschreven
Getekend en veelvuldig gegraveerd
In zilver en in allerhande mokken
De kudde van de Heer bezag geschrokken
Hoe‘t beest door glazeniers zelfs werd vereerd
De kooplieden kregen toen visioenen
Over de brengers van vaak slechte tijding
Zoals verkondigd in de Heilige Schrift…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Nu denk ik weer aan jou en voel diepe smart
zet nu mijn gedachten aan jou hier op schrift
wil al mijn herinneringen bewaren.…
MEER DAN SMERIG (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Men moest en zou de dissident verraden
Het Rode Boekje werd heilige schrift
De jongeren bleken al snel geschift
Ontspanning was taboe en dat kan schaden
Tijdens De Lange Mars door modderbaden
Raakte de mens verschrikkelijk op drift
De Sprong Voorwaarts zat toen nog in de lift
De vrouw van Mao liet zeer vastberaden
Haar kind, verwekt tijdens…
O.L.V. met de palmtak.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
541 Hoog boven AL de vrouwen,
zo zegt de heilige Schrift
mocht gij uw Zoon aanschouwen
ooit eens in uw hart gegrift.
U bent de heilige Maagd
dat hebt gijzelf gezegd,
U hebt om bidden gevraagd
en u zegen erin gelegd.
Ik wil op elke Allerheiligendag
een stille pelgrimstocht
voor elkeen wie nu nog geloven mag
en naar genezing zocht.…
Déjà vu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 paginarand,
vanuit het eerste teken, refrein op
de rug van elk beschreven blad
of wat de versnipper bak niet vrat
de vlucht die iedere schrijver kent
in zovele kunstgrepen, elk thema neigt
naar overdrijving, zwart op wit van
dwangmatigheid z’n dwaling te
herschrijven, een voor - en naspel
tot z’n wedergeboorte lijkt geheim,
de schrift…
Voor u uitgelicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
497 teder, zo'n lief wicht
Die daaglijks een gedicht
Schreef, als haar burgerplicht
Als een Nienke van Hicht
Die regels schreef, gericht
Als een contragewicht
't Ontnam haar niet het zicht
Op één zijn met het Licht
Dus, lezer van dit dicht
Sta op en doe uw plicht
Pak pen papier en richt
Wat u mentaal ontwricht
Als grief en zet op schrift…
Stap voor stap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
282 Ach wat maakt het uit welke keuze ik doe
mijn inspiratie komt alleen uit jou
najagen naar nieuwe methodiek maakt moe
noodzaak van geeigend schrift maakt mij trouw.
In mijn hoofd houden woorden vaste orde
leiden mij tot frustratie en wanhoop
als een boeket bloemen dat verdorde
en nergens zijn verse ideeën te koop.…
Hun schepping
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
464 empathie
in volwassen sfeer
kwamen was
verweer onmogelijk
helaas kreeg een
liefdevolle bedding
door de constant stroom
een verharding uit
levensbehoud waar
de oevers verzakten
ik heb liefde
en lijn in hun
schepping gelezen
alsof ik mijn bestaan
maar nu in liefde
opnieuw mocht beleven
de keien zijn
verdwenen in samen
op schrift…
Welkom
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.124 De hand werd uitgestoken
Vergezeld van veel
Warm aanbevolen
Geluisterd de schreeuw
Velen die geven
Door leiders gestuurd
Die met eer voorop gaan
Links en rechts begluurd
Strak voor zich kijkende
Geen oog voor wat was
Signalen negerende
Heilige schriften voor de klas
Dan is het moment gekomen
De schok is geweld
Geen kop zal er rollen…
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.…
onvrij blikken
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.036 morgens vroeg zo tegen half zeven
ziet men hoe de stad begint te leven
uit een pui midden aan mokums' leidsestraat
je ziet dat die dagopeners in spoed niet groeten
niet naar beneden maar steeds recht vooruit kijken
zodat ze geen ogenblik vrij hebben op lijken
misschien met smoes dat ze zo hoog nodig moeten
trams een twee en vijf krijgen op schrift…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 nauw, ritme
van zin en woord verstijfd in mijn
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het laten een constante druk van
wurging als ik binnen kom, tussen
aarden dekens kan ik rustig stikken,
beklemt en luchtgebrek keren
zich in het ondeelbare en voltrekt
uit het hermetisch zwart, zonder
dat op schrift…