414 resultaten.
Samen ontwaken
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
609 Wanneer sluimerend de ochtend gloort
Gewikkeld in een deken die me troost
De poes, haar warme zachte vacht
Languit liggend langs mijn zij
pootjes ontspannen voor zich uitgestrekt
Stil is het hier
alsof het niet werkelijk kan zijn
Een schuchter straaltje zon
Schittert vluchtig in het vensterglas
Kille tocht kiert zachtjes
fluitend door…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Winterstilte in het laagland
In winters ijzig hart stort de hemel neer,
grijs gewaad wurgt aarde in sluimer,
velden wit doorsneden, rivieren kristal graf.
Bomen verminkt in kou, armen wanhopig
naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet
van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen.…
Woord en beeld
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
324 beelden
doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander
en woordgebrek wordt stotter en gestamel
dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen
van metaforen die de mensen raken
als zij de zucht van de herkenning slaken
aha-erlebnisse doen hen ontwaken
gevoed door beeld, geluid en fantasie
verwijlend in hun voorstellingsvermogen
dan sluimeren…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 Alaila kom, de bloemen bloeien
hun geuren drijven door de nacht
mystiek en zoet als de stille kracht
die jij in je aderen voelt vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen…
Zij (3)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
624 Ik schik en bind en vlecht haar haren
Liever steel ik haar speld
Dan schudt ze de wrong los
Tot een deinend boeket
Dan zing ik hees naar haar
Een wierookpluim in een glazen tempel
Gewijd aan de dorst die brandt,
Om de druppel smeekt
In een hotelkamer zwelt de nacht
Voorbij en voor de sluimer
Met de smaak van truffels
Haar naakt rijst…
berusting
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
2.456 ze woonde in het dal van pais en vree
zo ogenschijnlijk innerlijk tevreden
obstakels werden, levenswijs, gemeden
en ’s middag dronk ze kalm een kopje thee
de kater op haar schoot had geen idee
van onrust uit een sluimerend verleden
de bange blikken, schijnbaar zonder reden
hij onderging haar strelingen gedwee
ze vond haar weg, manmoedig,…
Chanel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.772 Het droomhuis achter de duinen
(Dat wij lentebries noemen
Omdat we het niet meliger konden verzinnen)
Is door man en muis verlaten
Haar flanellen bloes over de armleuning
Begin ik al grondig te haten
De mouw ruikt nog naar vrouw
Ik kuch
De hoveling die haar met ingetogen zwier
Uit de sluimer sleurt
Het huis geeft geen kik
In het omgewoelde…
lanterfantfare (duodicht)
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
863 sluimerend slome sloffende voeten/
steevast starend stamelende blik
handig hupse batonmanoeuvres/
heftig huilende koperwind
schattig schuifelende pas-s(ch)andalen/
rillende regels vol jasverhalen
op de tonen van trompettenoeuvre/
klappertandend als slagwerk gezwind
kletsend klaterende cimbalen/
tergend tomeloze lanterfantfare…
De avond heeft de ontroerde golven
poëzie
4.0 met 20 stemmen
5.700 De avond heeft de ontroerde golven
Zacht in sluimering gekust.
’t Windje doet geen rietpluim wiegelen;
Plompenblad noch roos weerspiegelen
Zich in ’t meer, dat zwijgt en rust.
Maar op eens - de wateren zwellen,
Hoe ze golven, meer en meer !…
engels gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
718 Er was ooit iemand maar ik sluimer al weg.…
verbonden in het gebroken achterland
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
659 Hoe is het gesteld
met de toon der dingen
hoe lelijk mooi kan worden
omdat het aan de ribben kletst
of schots en scheef
een tong draait met de waarheid
Hoe jij de sluimering
onder je fiere borstkas lispelt
met wat samengeraapte gebaren
en elk verzet uit mijn gezicht valt
Hoe wij het noodzakelijke spreken
in het ongezegde alles wat ons…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets rozenvingerigs
aan de dageraad
iets vaags en onbekend
als een sluimerend…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
Wolk II
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
812 Ik lig in mijn bootje
te schommelen in mijn sluimerend bestaan
-wollige wolken komen voorbij gedreven-
en hengel naar een
mooi glimmend vet vers
zal ze moeten wezen.…
Nieuwe sterfelijkheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 Het sluimerende is fataal.
Dat is wat telt. Ons bedrijf
Is mijn innerlijke zelf.
Voor haar was het zeer belangrijk
Representatief te zijn,
Maar de modezaak is dicht.
Prozaïsch misschien, maar ik zeg
Nog een keer, mensen zijn het
Beroofd van hun gezondheid.…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken lijken soms
wilde verfstreken in goud
diepblauw turquoise
achter de sluier
sluimeren…
Verloren in dromen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
4.322 Wakker worden,
open weer je ogen,
laat tijd niet gedogen,
in je droom gemist,
eens sluiten ze eeuwig,
vannacht sluimer ik,
verloren spijt,
naar de ontvreemde kans.
Gesloten ogen,
verzande droomtoestand,
het verloren land bekopen,
de plaats waar je strandt,
een donker oord bedrogen,
het leven aangeklampt.…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 en hier – aan mijn zijde – het dal:
als de zachte gebogen kust van een klein en sluimerend meer;
zie hoe hij zich vouwt
in de bocht van een tere
en onuitputlijke droom.…
Schipbreuk ?
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
683 op het verdeelde schip van staat,
om de bestemming te kiezen op
het kompas van kiezersbedrog,
laverend door de platte landen
in z'n zog een vertrouwd model
laat zinken, in een kleur die
naar polarisatie overgaat, zal
een nieuwe wind de zeilen van
het vaartuig moeten bollen, om
het niet te laten stranden op de
kusten van een sluimerend…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 sluimer, liefste, en slaap
uw eenzame winterslaap,
en ontwaak als de bevende zon
door de lentlijke evening gaat,
als een vlinder uit haar cocon,
als het vuur in uw donkere haard."…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 naar een plaatsje ideaal
ik zoek en blijf maar zoeken
bestaan die plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen
mijn bed voelt goed en warm
alle zorgen zijn nu van de baan
ik slaap en sluimer…
Klein knolgewas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 Een klus die je al eerder klaarde
En boven wacht de zeer vermaarde
Heer Helios, hij kent je waarde
Vindt je een prachtig exemplaar
Je weet het wel zegt moeder Aarde
Op weg naar ’t licht dan wordt het zwaar
Eenmaal verwarmd, jij fijnbesnaarde,
Toon je - je opent je zowaar -
De kleuren in het openbaar
Die je tijdens je sluimer spaarde
Je…
Avondland, mmxxii
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Kleiner werd
de oude wereld
van mare nostrum
een terra incognita
lag sluimerend
te wachten
In gouden tijden
zilvervloten
Venetië, Lissabon
Lage Landen, Londen
heerseressen
der wereldzeeën
In 2022 staat
het continent
op een grensland
voor de brand
in een nieuw Troje
Een dilemma
hinkend nog
op twee gedachten
Een hellevuur…
kwetsbaar genieten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.209 de winter kan zijn broze leven
geen zomergloed meer geven
enkel een sluimerend bestaan
in vroeger verdwaald, zo verloren
voelt de wereld stilaan bevroren
draagt niemand meer een naam
dichter bij de stilte gedreven
is alleen zijn lijf nog gebleven
schijnbaar door niets meer geraakt…
Brussel Bruxelles
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 Onkel ferme knaap gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe van Europa’s ramp
bewind pleite met de wind
petieterig manneken pis
aan de grote markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
wieg mij in uw armen
op terrassen Belgisch bier
ik jubel in het jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort…
Luzern
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 mijn liefde en andere beelden
sluimeren
wiegen met bladeren
huiverig voor kilte
wentelen ze in dromen
ik ben in Luzern
op de Kapellbrücke groet ze me
wat woorden
of een foto van water
zand geribd haar lichaam
jij dwaas
schemert haar stem
jij dwaze dichter
bespeler van vonken
en gebroken harten
proost en drink met mij
zo lang de…
wonden van verleden tijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
936 mijn hart
meer dan je misschien beseft
zoveel meer voel ik voor jou
Alles wil ik voor je zijn
Jouw engel en jouw muze
Vrouw van je dromen
Ik wil dat jij gelukkig bent
Maar in de werkelijkheid
Kan ik soms niet zijn
Hoe ik zou willen zijn
Vanwege stille tranen
Wonden van lang geleden
Littekens op mijn ziel
De pijn is gebleven
Sluimerend…
Winternachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
638 In zachte sluimering van winternachten
diep in dromen over lente en zomer
jaargetijden waarin wij hoop’loos smachten
naar dagen van genot als zonnedromer.
Reeds horen wij in onze fantasieën
heerlijke vogelzang in hoge bomen
genieten van die schone melodieën
laten die beelden nu al tot ons komen.…
BRUSSEL BRUXELLES
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Onkel ferme knaap gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe van Europa’s ramp
bewind pleite met de wind
petieterig Manneken Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort…
Brussel Bruxelles
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 Onkel ferme knaap gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe Europa’s twijfel
bewind pleite met de wind
petieterig Manneken Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort…