Alle inzendingen over vermoeidheid

758 resultaten.

Sorteren op:

Schuim

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 206
Ik keek naar het schuim aan de branding Als ijsschotsjes, bevattende miljoenen kleurtjes Wachtend, gedreven door wind, trillend en bevend, als entiteiten liepen ze voort Dan, eenmaal op ‘t droge zand bibberend wachtend totdat wind ze uitdrogen, verwaaien, oplossen zou Mijn vermoeide, gloeiende voeten werden in de branding…

Mijn huis heeft bellen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 47
Mijn huis heeft bellen tegen slaapzucht, overal waar een hand is om op de knop te drukken Het licht blijft aan er zijn geen blinddoeken We zijn wakker van vermoeidheid, vechtend tegen de treurnis van de sleur en het verschrompelen van alles Zoveel te beleven en er is altijd meer binnen bereik als je slim slalomt en niet met een show…
Zywa17 oktober 2026Lees meer >

Mond vol leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 62
Op het toneel is de aarde een vlakte met een mond vol baleinen die in-en-uit stromen van leven zeven en verteren wat niet zwemt verslapt van verdunde hartstocht verbleekt van verloren vreugde verroest van vermoeidheid De dansers zoeken zichzelf op de tong, af en aan spoelend uit de magen de kraamkamers van het leven De draadgordijnen…
Zywa18 september 2026Lees meer >

Roet van mijn leven

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 793
de kaarsen werpen schaduwen die als doeken alles afdekken de ramen glanzen vermoeid alsof ze langzaam in diepe vergetelheid wegzakken als je dan je hoofd wegdraait gloeit je haar rood in het schemer ik zie alleen contouren en ben onzeker over het bestaan ervan jouw vormeloosheid in de schaduwen is de weerspiegeling van mijn onkunde…

Spiegelbeeld

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.247
de tijd kruipt heel langzaam aan mij voorbij iedere dag spiegel ik mezelf in jouw buitenkant het duurt soms even voordat ik weer besef dat wachten nu echt geen enkele zin meer heeft de diepe wallen onder mijn vermoeide ogen weerspiegelen de pijn die jij hier ooit achterliet zonder veel woorden trok jij de deur achter je dicht om…
Marianne16 december 2006Lees meer >

Stilstand....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 717
weggetjes Na gebaande paden bijna ongebaande paadjes in de groene wildernis ......de droge steppen Doorkruisten waterlopen en woestijn het mijn en dijn van vreemde volken Ze werden maatjes waarover stil te zwijgen niet te reppen de chauffeur & het automobiel Het lag zo in de lijn dat het ooit zou eindigen de safari van 'n vermoeid…

No Hay Camino Er is geen weg

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
ik voelde pas de kracht van je angst toen ik Primo Levi las: we zijn alleen vermoeide beesten op de drempel van de dood pas toen doorzag ik de kracht van je liefde die zich in bange lange armen verborgen hield ik vocht om het bruisende leven te omarmen de mens puur in beelden te vangen altijd al voel ik de kracht…
J.Bakx10 december 2021Lees meer >

Gesloten gordijnen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
de uitgezakte gordijnen laten het vermoeide licht nauwelijks door in de schemerige kamer hangt de geur van pijn en verdriet het slapeloze omwoelde bed verbergt hongerige angsten als muggen wachtend op hun volgende maaltijd zodra het hoofd het kussen raakt rennen angstdromen in doolhofachtige ruimtes rond de gordijnen houden de…

Pontifex

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
Het onverhoedse heeft toegeslagen eenmalige donderslag bij heldere hemel buenos aires voor miljoenen sorelli et fratelli in ecclesia Ziedaar, herrezen vanonder een wijze steen diepbewogen zijn urbi et orbi in zijn vermoeide ogen anima mundi Ecce homo Buona Pasqua non plus ultra ten leste requiescat pontifex summus…
Maxim22 april 2025Lees meer >

Jouw hand

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
je vingers met dwarse streepjes die kootjes dragen nagels die nooit hebben nagelaten vuil te willen zijn de lijnen in je hand als markering van spieren en gewrichten de duim heeft een oppositionele rol in dit gevoelig geheel ringen rond de pols hebben hun eigen verhalen over het vele werk de vermoeidheden in buigen en barsten…
wil melker31 januari 2022Lees meer >

Grijsaard

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Daar stond een man op het plein midden in de drukte stil te staan met verschrompelde schoenen verfomfaaide jas en warrig zilverkleurig haar en ook een broek met versleten riem op half acht of negen niemand op hem wachtend kijkend met vermoeide ogen naar een blauw briefje op de grond alsof het een boodschap kon bevatten die hem zou meenemen…

Buitenveldert

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.748
Hoe kan het zijn dat ik die toch mijn eigen dood niet vrees – integendeel – zo hartverscheurd en zo intens vol pijn kan staan aan deze kuil waarin nu jouw vermoeide lijf zal gaan verdwijnen en dat ik toch na al die doden weet dat dit geen laatste rustplaats is maar slechts de nette opbergplaats voor stoffelijke resten dat jij bevrijd…
Lizzy12 maart 2003Lees meer >

Verliezend verleden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
nog schuifelen mens en dier naar een schuilplaats hier sommige hebben al zicht op heden in verliezend verleden maar als tekens niet liegen en sterren nooit bedriegen zal een geboorte de vervulling van een belofte zijn uit de schrift te midden van hen door de volkstelling op drift is dit zo beschikt warm beschut gras vermoeide…
wil melker23 december 2019Lees meer >

De nacht van je plezier

hartenkreet
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.643
Dronk je maar wat water De nacht van je plezier Almaar werd het later De dorst gelest door bier Nu zit je 's morgens vroeg Met een slecht humeur op bed Je haar stinkt naar de kroeg De koffie net gezet Pijn doet het licht Aan je vermoeide ogen Met een dik gezicht Zit je krom gebogen Was je maar verstandig En dronk je 's nachts wat…
groenhart15 oktober 2004Lees meer >

COPD

hartenkreet
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.064
De vermoeidheid, de wanhoop, het verdriet, de pijn. Worden niet begrepen in een wereld waar alles te zien moet zijn. Ik lach, ik doe vrolijk, niet altijd even oprecht. Het sloopte me van binnen, het is een lang en eenzaam gevecht. Ik ben niet meer wie ik ooit was, ik kan niet meer wat ik ooit kon.…
Theo19 januari 2005Lees meer >

Voorspelling

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 946
Als je dat weet, komen de jukbeenderen Vermoeid en scherper in je huid te staan En je zult zijn als een boom in de herfst Waar stam en takken doorheen schemeren Als een niet meer te verbloemen vergaan.…
melchior25 maart 2005Lees meer >

verward

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 705
Totdat onze namen weggespoeld zijn door de zee, enkel vermoeide sporen over- blijven in het zand.…
Izora12 januari 2006Lees meer >

vergeet het maar

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 795
zij wikt en weegt de pro, het contra alles in haar hand wijst recht vooruit door alle bochten heen uit het kluwen van het leven spint zij onvoorwaardelijkheid een bezigheid sinds heugenis die haar nog nooit heeft vermoeid of even moedeloos deed versagen blind als een bovengrondse mol ziet zij alles slechts in klaarte woorden en daden…

Een lach vol sjans

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 393
in geschoren groen geurt het gras naar toen jij in je blote voetendans een lach vol sjans armen die nog verder reiken dan ogen willen kijken de wereld in een felle draai sensueel vonkt fraai waar adem het gemoed overstijgt kust stilte het vermoeide lijf tot hakken weer uitdagend hun opzwepend ritme klakken en blikken…
wil melker15 oktober 2020Lees meer >

Tijd

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 835
Nu, en vele jaren later, loop ik zelf vermoeid en stil weer langs dezelfde oude laan en zie opnieuw een jongen van amper zeven staan.…
sjoerd haxe29 oktober 2008Lees meer >

Had ik maar

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Het licht klaart mijn vermoeid gezicht op, vermengt met gevoelens van goede voornemens. de gekte van toen werk ik weg uit mijn geest stapels gedachten worden geordend goede behouden slechte verbannen. Had het al eerder moeten doen. Het is net een tere zoen. Willen, maar schrik hebben van het onbekende.…

De voortekenen

poëzie
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.898
later keerde zij dan, maar zij was zo doordrenkt door vijandige geuren en vreemde, geheimzinnige glansen, dat hij zich door haar kussen verraden vond, en zich, gekrenkt door de tederheid van haar machteloos en vermoeid erbarmen langzaam uit de angst van haar tengere armen bevrijden moest.…

Avondblues

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 799
Blijf bij me als de avond valt met de pijn en de koude nacht tot na de dromen die weer komen Over de wind die de bloemen striemt tot ze hun kopjes maar laten hangen sommigen voor altijd geknakt anderen slechts tijdelijk gebogen Over de vlinders met gekrulde tong die begerig naar nectar zoeken in gebogen of geknakte bloemen vermoeid…

Gepolijst profiel

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Ik smeek haar de stilte toe, ijdel gewin, vlijt van onzin, in het besef, dat zij alleen het vermoeide hoofd heeft neergevlijd en haar profetie uitbreidt in mijn tijd.…
pama20 januari 2010Lees meer >

Knekelman

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 757
Het is vroeg in de ochtend als zij aan de dood vraagt nog heel even te wachten bijna ademloos spreekt zij zijn taal vermoeid ritst hij de laatste dag ruimschoots open en bijna gekuild verschijnt helder een open gezicht als was in handen van moeder aarde sneeuw noch ijs deert deze vorst al jaagt hij in zijn nadagen menigeen de stuipen…
metha11 februari 2010Lees meer >

Herens wegen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 653
Ver in het druisen op de wegen van de heer, wordt mens en dier opgejaagd tot dat ze hun rustplaats vinden, wat geschreven staat in het bloedend hart van tijd, in draf rennen ze de aarde rond, ver vooruit de zones van ideologieën, onafgebroken zonder tussenstations, spannen ze zich in en de vermoeide paarden uit, aangeklaagd in landen…
pama25 mei 2010Lees meer >

harteloos hart

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Mijn hart, onrustig en vermoeid en door de tijd steeds meer bezeerd, van jou opnieuw de liefde geleerd en in vrijheid geketend en geboeid. Mijn hart, zo arm en nooit ontloken en in de tijd zo zeer verhard verworden tot een harteloos hart jij hebt het pantser doorbroken.…

analyse

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 917
hier lig ik dan alleen omkaderd door een vreemd bed omringd door vier witte muren kleine witte kamer in groot grijs gebouw nu laat ik haar toe de vermoeidheid ze walst genadeloos over me heen als een bulderende sneltrein ze verwittigt me spot niet met mij aanvaard mij dus doe ik die starre poorten open en laat haar angstig…

BARMHARTIGHEID

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Als ik vermoeid met lede ogen ietwat verwaasd zicht wil volgen achter zich de kim verzadigd zucht voel ik opgekomen mededogen voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen vermist onder verdwaasde wolkenlucht de weide vlakte roept en wenkt mij dichterbij en smeekt om hulp er naast te gaan de eenling bij te staan het kleine ding beweegt…

Zonnestraal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Toen haar eenzame oude dag langzaam in tijd wegtikte verscheen er voor haar vermoeide voeten onverwachts een zonnestraal Op een wonder had zij al jaren niet meer gehoopt Kleine stofdeeltjes stegen op gevangen in de lichtstraal Verwonderd als een kind grepen haar verkleumde vingers naar het sprankelende licht Plots voelde zij een warme…
M. Bos26 oktober 2020Lees meer >