3063 resultaten.
Luisterdichten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
991 Vond jou weer terug
in luisterdichten, dat speels gerichte
onderkennen, en hart verplichte
aandacht wennen
zag jou dansen onder duisterheden
met in de nacht het zicht op vrede
voelde weer jouw ziel verzoeken
vrij vol maanlicht het geschreeuw vervloeken
probeerde weer onderliggend te begrijpen
wat woord in geest en hart deed rijpen
jouw…
Bloesemnacht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
605 nacht na onze gemeenschap
ging ik met een zwaard naar het dorp
en vroeg de bakker om een degelijk brood
mijn vrienden over het water
hadden mij werkelijk broodnodig
er waren geen bloemen om te drogen
en het Amerikaanse telefoonboek
leende zich beter voor Italiaans
maar jij bracht mij terug
tijdens de bloesemnacht
naar het land van duistere…
opgedrongen ziekte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 Ik lees in jouw zinnen
het verscheiden
van de duistere mens
er is geen gelaat meer
kant noch wal
vel tegen vel
puist en steencyste
alle individualisme
bloot gelegd
in een poel van
naakte aanschijn
het gaat oeverloos
ophemelen
van ziektebeelden
ingebeeld
opgedrongen
sociaal rond draaien
theatrale empathie
van een generatie
want…
Wijs begeren
hartenkreet
4.7 met 25 stemmen
1.614 Het gat waarin ik liep, niet viel maar liep,
was donder, dender, duister.
En de stank van vleermuis uitwerpsels,
tot hoofdpijn toe in mijn neus doordrongen.
Krantenknipsels aan de muur,
het gesteente hol en zacht.
Zo het rottend om me heen,
met schimmel in, om en tussen de muren.
Een bijtende, zure azijnlucht.…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 rond
onder de vermomming van krachtige potentie
ik verman me in jouw blauwe putten
ze boren in mijn ziel en in mijn moordzucht
alsof ik je de doodsteek zou kunnen toebrengen
maar zo
zou ik uit je mond ademen
en je lendenen drinken
me legen
in je rivier van azuurblauw
en er in uitmonden
om te vergeten
de kwellingen
van de duistere…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte holen leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
verholen in het licht tot het duister
en de geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen
stoppen met schijnen
in het eindloze duister…
Morgenlicht in Avondgloren
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
2.418 'k Wil de dageraad tot stilte manen
waardoor mijn droom nog door zal gaan
ook door de dag een weg blijft banen
om niet in duister stil te staan
Die tijd van toen met heel zijn toekomst
is door de donkere tijden ver vergaan
slechts zwarte waarheid toont zijn kille komst nu
wanneer het tijd is om weer op te staan.…
Gij zegt mij, vriend...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.738 Mijn stomme smart, zij blijft de waardigheid
mijns levens, en mijn diep verzet, en 'k schrijd
in 't duister voort, en krop mijn tranen op.
1896…
Gefixeerde banden
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
647 Verhul me met het duister,
liggend in een luie stoel,
verwacht dat sterren vallen,
buiten rukken koeien - in zwart
en wit - aan grassen voor die
kunnen gaan bloeden, traag
trekt de beek aan het sompige
bit van de horizon voor die
begint te gloeien, licht gericht
op mijn ongezoolde voeten.…
Hoe kan ik je helpen?
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.160 Telkens weer die strijd aan keer op keer
Zijn er duistere momenten,dan overwin jij ze altijd weer
Vriendschap voor het leven
Ook wanneer je je afvraagt waar mensen zijn gebleven
Ook in deze moeilijke tijd wil ik je laten weten
Dat je nooit alleen zal zijn,hoop dat je dat nooit zal vergeten
Geef ook nu de strijd niet op,maar vecht voor eerlijkheid…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel,
was een nieuw gezicht te zien, een
beeltenis die geen twijfel overlaat,
kwetsbaarheid, aarzelende osmose
wat vrij ging stromen in een dicht
ontleent aan strijd, ongeremd als
duister…
KEN U ZELVE (VRIJMETSELARIJ)
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.344 Heel lang was ik op zoek
zonder enig besef waar naar
handleiding had ik niet
reispapieren waren niet verstrekt
mijn doel zag ik niet voor ogen
de wegen waren ongebaand
mijn zoektocht ging voort
ingevingen bleven uit
in het duister zocht ik houvast
aan alles in mijn omgeving
waren het de mensen om mij heen
zocht ik troost bij mijn hond…
DE VAAK SCHENKT LEVENSDURF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 Moegeleerd stapt de scholier
door zijn slaapkamer heen en weer
met gespannen kloppend voorhoofd
de helle lamp slaat hem gade
als een tergend waarzeggersoog
druk op de lichtknop
gehuld in wezenloos duister
bewaart het beddenlaken
klamme vrees voor morgen
wanneer tartend papier zwaait
de verlopen blokker
-reeds bewustzijn verliezend-…
AUTOMUTILATIE ALS STRAF
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
984 Ze pijnigde zichzelf met een mes
als haar tranen zwegen als ’t graf
Ze bezeerde zich alleen bij stress
en ze deed ‘t bij zichzelf als straf
Eens dat het duister gevallen was
kwamen gauw haar zelfverwijten
Dan zakte ze dieper in het moeras
niets kon in haar voordeel pleiten
Bijna als vanzelf was daar ’t mes
en als vanzelf stak het in haar…
WIJNRODE TRANEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
838 Als overdag de zon scheen, straalde zij
bij maanlicht evenwel, kwamen tranen
Niemand zag dan het innerlijk geschrei
noch haar wijnrode tranen die kwamen
Wanneer ’t donker viel,viel dat immer
met het diepe gevoel van eenzaamheid
Het voelde dan als een bergbeklimmer
die stilletjes in een diepe afgrond glijdt
Als het duister dan over het land…
Waaidag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
724 Je draait je om, doet de deur dicht en gaat op
weg met je fiets, zwaar voorovergebogen trap
je de trappers rond, naar het uiterste van je
mogelijkheden, je belandt, komt aan in een
duister dorp waar huizen en boerderijen hun
tranen laten vallen en treurigheid je deel is.…
uitnodiging
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.122 Ik dacht mij schuil te kunnen houden
in diepe duistere spelonken
om de dans te ontlopen.
Ik wilde de bomen niet horen fluisteren.
Het licht zien dansen.
Ik wilde niet doordrongen raken
van een schoonheid, een vreugde
van een liefde die niet te bevatten is.…
ONZE EERSTE NACHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
683 Grauwe wolken lagen boven ’t land
duisternis had al haar mantel gelegd
Samen wandelden wij, hand in hand
woorden werden met kussen gezegd
Duistere vrede hing over het gebied
waar geen enkel gerucht weerklonk
Zij die zich volkomen op mij verliet
was ‘t, die met mij van liefde dronk
Koele lucht maakte adem zichtbaar
in ‘t erg kort schijnsel…
Tijgerin
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
804 (voor Monique Methorst)
Ik ken je slechts van je gedichten en
van enkele foto's, roofdiervrouw,
poëtische kanjer, lustige uitdaagster,
ik sluip inderdaad door de duistere nacht
op zoek naar wilde erotiek, ik weet
inmiddels dat allen dat doen, ook overdag.
Jij tijgerin, ik tijger. Jij Jane, ik Tarzan.…
Loutering 2.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.813 Zwoel duister waarde heen... àl 't aardgerucht
Stierf weg, waar ìk òpging in zuivrer lucht,
Glorieuslijk in het heilig licht geheven...
Hóóg boven 't leven en zijn smartgeding,
Hóóg boven smartende herinnering,
Straalt mij Gods liefde en 't godlijk liefdeleven!…
Wieren en blauwe algen,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 De noorden wind orakelt in
voordurende en duistere vlagen,
het getij is haar zekerheden
kwijt, vergeten de bekende weg
naar het strand te vragen.…
Griekse vrijbuiter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
762 sluimerende delen in mijn ziel
losmaken, zoals de kundalinislang die jij
heel direct in mijn lichaam wakkermaakt
waardoor ik Akashawijsheden en goddelijke
waarheden inhaleer en typisch verrukt raak
van je cultuurloze, natuurlijke energieën
die net als de collectieve mensenbeweging
weer meer en meer verenigd raken met de
Godenwereld zonder het duistere…
DESPERAAT GEBED
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.234 Toen mijn klok twee had geslagen
gleed uit mijn mond een stille zucht
De diepe stilte kon ik niet verjagen
voor het leven was ik op de vlucht
In het duister, in het kille eenzaam
weerklonk stervend verkeersgeluid
Mijn oog zag naar ’t beslagen raam
en als vanzelf stapte ik het bed uit
Uit mijn mond fluisterden woorden
iets als een droevig…
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 Er waren twee koningskinderen
Die hadden elkander zo lief
Ze konden elkaar niet bereiken
Want dat zwarte gat was veel te diep
De zon had tot dan toe
Hen met hart en ziel beschenen
Maar door het diepste duister
Was het licht voorgoed verdwenen
Tot uit de zondvloed van duisternis
Een duif van vrede verscheen
Met een klein groen takje…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben de kamer vensterloos,
waar duister heerst en kou altoos —
jij bent de luchter met gouden armen,
die 't al verlicht en 't al komt warmen!
Ik ben het eindloze schotsenveld —
jij bent de zon die alles smelt!
Jij bent mij Al, hebt me al gegeven :
'k lag dood in 't graf, jij deed m'herleven !…
NOOIT MEER SNIJDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 zij meende ‘t ècht
Ze zou zich nooit meer snijden,
had zij haar littekens bezworen
Ze zou zijn zoals andere meiden
en nòg kon ze die belofte horen
Ze zou zich nooit meer snijden,
had ze onder de douche gezegd
Ze verloor als altijd, de strijd en
daarmee haar innerlijk gevecht
Ze zou zich nooit meer snijden,
dacht ze juist nog in het duister…
Nachtzijde
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
679 Nu sterren loom hun licht ontsteken
de maan zich langzaam wassen laat
herkauw ik stof uit stenen breukvlak
waarop het denken krassen maakt
De droom is levensboek en spiegel
Het bed herbergt een duister lot
Waar slaap mijn starre wanen pelt
een weg baant naar een verre God
Verloren in de grot der blinden
gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 De noorden wind orakelt in
voorvluchtige en duistere vlagen,
het getij is haar zekerheden kwijt,
vergeten naar de bekende weg
op het strand te vragen.…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 echt duren
de nacht valt in
een schaduw velt zich
rekt zich over alledaagse zaken
het zal mij niet meer raken
langzaam sluit ik alles af
mijn hopen, dromen, vergezochte idealen
mijn angsten, stiltes in
mijn levendige falen
weg, verdwenen,
het blad nooit echt beschreven
mijn boek valt dicht
mijn ogen toe
ik ga het duister…