2594 resultaten.
Bohémien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Hij deed niet aan halfnaakte waderij
In parkvijvers van het noorderplantsoen
't Was ook geen losgeslagen dwalerij
In 't centrum van de knusse
oude stad
Waar allengs verder aan de horizon
De bouw steeds minder sprak tot de verbeelding
De kubussen van uniform beton
En polychroom glas, bij het oud station
Sinds mijn vertrek naar de rijzende…
Liefdeskater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Vul mijn glas
met eerste klas
rood of wit druivenvocht;
superieur van ras,
dus geen goedkope fles bocht.
Wijn met de macht
om mij vannacht
m’n verdriet te doen vergeten,
dat zij naar wie ik smacht
niets meer van mij wil weten.…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven,
legt ze neer als een sluier op winderig glas
bewegingloos stil, klinkt zijn concerto van troost.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven.
De stilte spreidt zich vlak, zonder zucht op het strand.…
Breekbaar recht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
496 Menselijke plicht
recht raakt met vingers van hoop
maar breekt door machtshand
Als glas geblazen, dunner dan ooit gedacht,
Zijn rechten krachtig zolang ze worden bewaakt.
Eén hand die reikt, één ander die stil verzacht,
Een stilte valt wanneer hun kracht wordt geschaakt.…
van harte - globetrotter
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 met en voor wie jij werkt
zien jou verzorgend en fijntjes stralen
als jij met op passie gebaseerd gezag
jouw verantwoordelijkheid daar neemt
en bij dat alles ben en blijf jij gewoon
heel bijzonder als kind, vrouw en moeder
met altijd aandacht voor het kleine
dat daardoor groots en vol betekenis is
dat volop genietend, heffen wij het glas…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Langs de rivier glinstert het water
als bewegend glas, maar aan de rand kleven de
resten van regen en oude bladeren. Wat stroomt, herinnert zich
toch wat het achterliet — de wind ruist, en neemt iets mee dat niet meer keert.…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Over het veld, met licht besprenkeld gras,
in ochtendlicht dat glanst als glas,
komt mei – fris, vastberaden, fier –
en blaast de lucht zacht en mild als wier.
Langs bossen, heuvels, vlakte, dal
zwaait hij zijn groene hoed met zwier.
Kristallen hymnes stijgen al,
zijn groet weerklinkt in zonlicht hier.…
Confetti
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
499 Dagen lang bergen hoog
En met jou samen vuisten willen ballen
Sterk genoeg om stoffer en blik
In snippers stuk te slaan
Die zegetocht was jou niet meer gegund
Jouw reis vertrok als laatste ademtocht
Uit een lichaam dat niet verder mocht
In mij zittend aan je bed als kind
Toen jij liggend aan het venster stierf
Verbrokkelde ook het glas…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht.
Mist rolt op uit de velden, en de dauw fonkelt, een geheime boodschap.
Binnen heerst een gewogen
rust. Elk lichaam wordt gedragen door het
wiegen van de stille rails. Gedachten strekken zich uit met
het meegaande landschap, alsof alles in mij oplost in het ritme van de aarde.…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Vertrouwen verdampte,
verbinding versplinterde
als glas, dun en teer.
Nu dwaalt een binnenwereld
weer op slot,
bang voor het daglicht,
teruggetrokken uit elke handreiking,
zelfs daar waar het ooit veilig leek.
Toch blijft er,
in het stilgevallen hart,
een flinter van verlangen
dat iets mag blijven bestaan
van wat ooit begon.…
Prestatiedrang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Onder stenen gewelven van eeuwenoud leer,
waar Michaël waakt en stemmen fluisteren langs glas,
zit ik in banken van een vergeten kapel,
in de Domschool, waar de tijd zich geduldig plooit.
Moeders hoop, een fluistering in het duister,
“Doe beter, klim hoger, je kansen zijn geteld.”…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Het glas breekt.
Een gezicht ligt in scherven op de vloer.
Hij zegt niets.
Zijn hand om de telefoon
wit van druk.
Een lade schuift open.
Papieren slaan tegen het plafond,
dalen neer op zijn schouders.
Buiten buigt een jonge boom
verder dan hij kan dragen.
Er kraakt iets dat niet terugveert.…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 Een pantser van pixels, een masker van glas.
Je bouwt aan een luid en onfeilbaar gezicht,
maar herkent in de spiegel niet wie je was.
Kijk hem swipen.
Kijk hem hopen.
Op een klik, een hart, een teken.
Maar de stilte in de kamer
is al uren niet geweken.
De tijdlijn pulseert met een dwingende beat.…
De weegschaal van Lessius
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
160 Daar knielt mijn zwakte voor het volle glas,
daar breekt het strakke voornemen,
en proef ik van de overdaad die hij bestreed —
de milde koorts van het te veel.
Geen mens wandelt altijd op de smalle richel.
De geest wil matigheid, het bloed wil branden.…
strip na strip, doosje apotheek ( benzo’s )
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
102 ik sta niet stil bij de wachtende
al looft elke wonder mijn verbintenis
tot terug in de tijd waar het wondertje
in tablet vorm met smaak aan mij
werd opgediend
mijn weten wist van kennis
bitter weinig, een pammetje
voor het slapen, eentje bij
het opstaan en zomaar
even een pilletje tussendoor
het leven gleed als gesprokkeld
glas dat…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Het gras houdt sporen
de wind draagt stille resten
groen wacht op herstel
Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam,
plastic en glas dat niet meer bij de takken past.
Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.…
De vreemde geur van halletjes
gedicht
2.5 met 26 stemmen
9.018 '
'Ik zal even wat halen
wacht jij maar in mijn halletje'
En dan ruik ik het
Ik hoor de hond
achter de glazen tochtdeur blaffen
ben bang dat hij de deur open krijgt
door het glas springt en mij bijt
omdat ik in hun halletje sta
Ze vertrouwen me toch mooi die mensen
Ik kan 'm net zo goed
met een jas van de kapstok smeren
De galerij…
Als ik drink
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.250 vol frit-met-pickles toch nog vind ik de prijs niet duur
Nuchter ben ik erg verlegen ben ik stuurs een stroeve vent
en ik kan ook nergens tegen weet dat niemand me zo kent
Hoe zou ik me amuseren zonder een lekkere frisse pint
'k moet het feesten toch niet leren hou dat fruitsap voor je kind
Ik ben stoer als d'echte mannen sigaret en een glas…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 Het klooster lijkt zwijgzaam in vrede
muren hangen oud de schouders krom
zwaar vermoeid tegen elkaar gevleid
hun vensters staren loodloos glas in tijd
waar lijden tocht trekt door ‘t heiligdom
bruine stenen; afbrokkelend verdwenen
gevallen in dwang van eerder slechten
het gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng…
Tijd voor een gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.882 het liefst wil dat je snel verdwijnt
zodat ik me kan kwijten aan aardsere zaken
de lucht om me heen is gezond en ik schrijf
wat universeler gewijd aan mijn taken
in plaats van drama om het zoveelste wijf
Want dat ben je, dat weet je, net zoals je aan mij denkt
nummertje -ach wat let je- trek er nog 's éen
als je ooit in de toekomst een glas…
Tijd voor een Gedicht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.973 het liefst wil dat je snel verdwijnt
zodat ik me kan kwijten aan aardsere zaken
de lucht om me heen is gezond en ik schrijf
wat universeler gewijd aan mijn taken
in plaats van drama om het zoveelste wijf
Want dat ben je, dat weet je, net zoals je aan mij denkt
nummertje -ach wat let je- trek er nog 's éen
als je ooit in de toekomst een glas…
MARILENA
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
5.957 En weet je, Marilena,
in jouw wereld achter glas,
is het stukken beter toeven
dan bij ons, hier, in de as
De as van alle schepen
die men achter ons verbrandt,
omdat niemand zich bekommert
om dit opgegeven land.
Vertrouw me, Marilena,
jij bent daar veel beter af
Want hier tref je zelden koren
tussen het verschroeide kaf.…
EVEN BUITEN
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Lekker zitten voor de tv,
met chocola en een glas thee.…
Mozart
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
659 Nu dan, op deze grauwe zondag in maart,
als de langzame nevel van een glas wijn
teveel optrekt en je me wel lijkt gevlogen,
en mijn rijm verschraalt, en je gezicht
me zo wat uitdrukkingsloos aanstaart,
en je haren van een pruik blijken te zijn;
en ook je borsten me hebben belogen.…
POOLSTER
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.608 Dit wezen,deze mens blikt in een late zomernacht
ver naar boven en proeft stilte, verbijsterend,
en verlangt intens naar verre dromen,
ik drink mijn laatste glas, blijf maar kijken,
ik voel de grote kracht van stille sterren,
ik voel me voor één moment nauw verbonden,
met die allereerste, dappere kapitein,
die zonder kaart,zonder kompas of…
Zilvermeeuwen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
761 jullie
gaan er straks toch massaal weer vakantie vieren, feliciteer ze dan en doe niet zo primitief geraakt, trakteer ze op een glas koele wijn, wees heren en dames, want voetbal is de meest opgeklopte sport op aarde, totaal onterecht, vol domme vijandsbeelden, het is gesublimeerde oorlogsvoering, maar zelfs dan nog onder de maat van evolutionaire…
Voor Jou
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.627 Alleen maar liefde
Verdriet kent geen tijd
Pijn zo tijdloos
Het kent geen respijt
Alleen maar liefde
Van liefde en hoop
Een verwachting
Hoop; een gelukkige afloop
Alleen maar liefde
Zo hartstochtelijk en fijn
Dit mag altijd voortduren
Laten we erop drinken, misschien een glas wijn……………..…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 hoppen in de tuinen
energie heeft de tovenares geketend
als een illustere, kleurrijke bol vol glitters
gesluierd rouwt ze, de mens blaast de hoorn
en bedwingt zo als een spiegel haar toorn
in een vreemde symbiose verkeren we
tussen opvoeding, jachtige honden en speelgoed
op de vensterbank
zo observeer ik het alledaagse leven
achter glas…
STILTE OM TE SNIJDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
954 graf
In de lade ontbrak alles wat scherp was
alle messen, ze leken ergens verborgen
Sedert de laatste keer, die zo diepe kras,
ging mama gebukt onder grote zorgen
Haar lichaam, aan het snijden verslaafd
hunkerde naar ‘t mes als nooit tevoren
Straffen was juist en werd gehandhaafd
innerlijk kon ze het eigen vonnis horen
Één scherfje glas…
Dorpskerk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 De Heilige Geest valt door het glas-in-lood.
Ik hoor zacht het orgel juichen:
een requiem, ode aan de Dood.…