Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

- De wilde roos -

netgedicht
4.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 748
Mijn bleke roze bloesem, mijn blad, mijn liefdevolle blik... wat zou ik ervoor over hebben.. ooh rozenhout, ik vrees je felle prik. In gloriegouden tijden wil jij mijn geven leiden, de pijn die liefde overwon?…

De eeuwige reis

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
Gewist wordt de herinnering aan al wat is geweest; als onbeschreven blad leren we van de wieg tot het graf.…

Het oude liedje

gedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.636
De blaad'ren sterven en de laatste oogst wordt ingehaald. Nog even en het vee gaat weer verdwijnen uit de weiden en nu al lijkt het, door de flarden ochtendmist, bij tijden tot wangedrochten uit het schimmenrijk te zijn vervaald. Maar wie of wat geen warmte wacht, begint de kou te vrezen. Morgen zal het winter wezen.…
Jan Boerstoel10 november 2024Lees meer >

Raadsels

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
over het zachte water deed ketsen scherpen nu de messen en verroesten mijn scharnieren ik ben verloren in een verloren land waar niets van de stilte een waarheid kent het zijn de schreeuwen die mij doen verlangen naar een ruimte zoals jij zei de schaamte en spijt schijnbewegen mijn denken verstrooid in de toppen waar de bladeren hun blad…
Claire8 januari 2014Lees meer >

De lichtste zullen wederkeren

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
soms door afgunst en haat, onzichtbaar vaag, en naar baat willekeurig gestolen uit de kleuren van de regenboog, door de huidige gedachten, al staat de dag van gisteren nog glashelder voor de geest als levend bewijs in een metafoor van de tijd, een verbinding die ons drijft en de schrijver z’n pennen doopt in de inkt van hoop, het blad…
Pama16 november 2015Lees meer >

Mijn onrust zoekt in december doel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
Er daalt een blad naar het afwachtend mos, omdat hier en daar het loof verdorde. Na december gaan de trossen los, op de vlucht gejaagd door de oude woeste horde. Er komt in mij een vreemd soort onbehagen. Een diep in mij knagend gevoel. Dat de poort opent naar nieuwe vragen. Mijn onrust zoekt in december doel.…

de paddenstoel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
ze zeggen dat je ze zo kan eten de zachte zwammen uit het bos ik geef toe, ik zou ’t niet weten pluk je verkeerd, ben je de klos wat zijn ze mooi van vorm en kleur in miljoenen variaties en dan die toch aparte geur in ontelbare gradaties onzichtbaar trekken ze in ’t bos geruisloos en doordacht hun sporen slim verscholen onder blad en…

havikskruid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
je lange stengels staan met zovelen naast elkaar boven je groene spatelblad staat je oranje verenhoed je zwaar behaarde sprieten met al die zachte zonnen ik was blij toen we begonnen als bloemenvrienden in mijn tuin je bloeide helder en heldhaftig sierde mijn tuin met kelk en blad je pluizen woeien op mijn pad we spraken bij de schepping…

Verliefd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 774
De wind speelde met haar blad. De zon op onze bol en de zomer in ons hoofd. Jij die mij het wonder bracht van de verwondering. Een zoen op mijn lippen, mijn hart sloeg over. De pretlichtjes in je ogen, een moment dat tot de Eeuwigheid behoort! Mijn gevoel holt voor me uit. Visioenen, verre kusten en vreemde stranden.…

o Vrijdag, die de mens gemaakt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.469
o Vrijdag, die de mens gemaakt ons voorhoudt, in de bladen van Gods eerweerde daden, als kind van stof en aarde, en iet dat Gods aanbidlijk wezen ziet: zij God in u geprezen en Zijn almachtig wezen!…

Corinthische zuilen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
acanthus verheven en rank steunen de architraaf statig, eendrachtig, subliem van gestalte en slank Uit marmer gehouwen in eenheid verbonden ontmoeten twee zuilen in hendiadys elkaar op niveau in sereen trait d'union voor pikant rendez-vous vis-à-vis Getooid met acanthus - een gulden snede van bloesem en blad…
Maxim9 april 2019Lees meer >

Het ruisen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Woei en waai maar nu danst al het blad dat was waar ik gisteren nog even voor bad. De balsem van de lente die liefdevol ent alsof zij ons allen op die wijze graag herkent.…

Paars 2

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Liggend in 't gras, luisterend naar de mantra die herhaald, herhaald zagen we 't blad van hoge bomen wiegen, in vezels van ons wezen drong een-hou-van-jou, snaterend zwermen ganzen overvliegen om te verdwijnen in de verre verte zoals gedachten, wensen sterven Later, boven werden we beolied als babies.…
Ralameimaar9 augustus 2022Lees meer >

HET VALT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij bomen die de hemel blad en tak aanreiken. Maar de aarde met haar zeeën woelt en bidt aldoor tot het van haar vervlietende heelal. Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar zinkt het rotten, vrijheid voelt het enkel in verval.…
Dirk Vekemans23 september 2023Lees meer >

Vleugels van de nacht

netgedicht
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Hij zoekt het verborgen, stilte die rust tussen blad en zachte bries. Geketend aan het zilveren spoor van de maan, zweeft hij tussen de draden van de nacht, doolt in stilte. Licht lonkt, maar in het vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.…
CB17 maart 2025Lees meer >

Waar het blauw zich verbindt

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 473
In de verwevende stengel beweegt iets dat niet alleen is, iets wat blijft, ook als het blad verwelkt. Een tedere stroom die zich hecht aan wat dichtbij groeit, zoals herinnering zich hecht aan geur of schakering, en in rust verder leeft.…
CB10 juli 2025Lees meer >

Ontvouwen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 733
Elke fluisterende trilling glijdt langs haar blad, de frêle glans van groen vangt de zachte zon zoals mijn zintuigen het volle gewicht van de wereld ademen en toch een ruimte om te ademen voor mezelf.…
CB19 augustus 2025Lees meer >

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Zie het harde blad op deze windstille dag valt uit eigen wil Bladeren dwarrelen traag naar de aarde, hun kleuren branden in mijn blik. Elke stap op het pad draagt een fluistering, een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde. Wind beweegt tussen kale takken, zijn aanraking is koel en tegelijk vertrouwd.…
CB24 oktober 2025Lees meer >

Herfsttranen

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
Druppel op een hoed wereld weerspiegeld in klein stilte van de herfst Eerste traan rust op een dor blad. Hij glijdt langzaam naar de rand en blijft daar even hangen, alsof hij luistert naar het zwijgen van iets dat voorbij is - een stem die nog nadraagt tussen de bomen. Daarna volgen anderen in een ongekend ritme.…
CB3 november 2025Lees meer >

De melancholie van vergankelijkheid

netgedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 524
Herfstblad dwarrelt neer fluistert zacht over de tijd stilte omarmt land Avond daalt neer over de laatste glans van het bos, wind schuift langs verweerde takken, en elk dwarrelend blad fluistert over het zacht verglijden dat november met zich meebrengt.…
CB28 november 2025Lees meer >

Verstilde kracht

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 402
Liefde leest als de nerven van een broos blad, getekend door stilte en een fijnmazig patroon. Je nabijheid voelt als een verborgen bospad, ver van de drukte, zo sereen en gewoon. Geen felle bloei die dwingt om gehoord of gezien te worden, liever de geur van natte aarde na de regen.…
CB14 februari 2026Lees meer >

Wat schoonheid is

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 184
Een blad dat nauwelijks beweegt, een vogel die stil wordt, de adem tussen twee gedachten in - daar blijkt iets te wonen dat geen naam verlangt, alleen aandacht. Mijn gevoeligheid, zo lang gedragen als een breekbaar glas, blijkt geen last, maar een open venster.…
CB30 juni 2026Lees meer >

Open voor de wereld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 199
Laat je raken door het lichte dat langs je huid strijkt, door het sprankelende dat onverwacht oplicht: een blad in de wind, een zin uit een lied, de blik van iemand die even blijft hangen. Want dansen ontstaat niet in afzondering, en verliefdheid kent geen muren.…

Wanneer het bos mij heelt

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 182
Wanneer de milde wind langs huid en blad beweegt ontstaat er een heldere rust die niet duwt of verklaart, maar alles gelijkmatiger maakt tot zelfs dwalende gedachten hun scherpe rand verliezen.…
CB16 juli 2026Lees meer >

De stille terugkeer

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 732
Dor blad op de grond stil sterft de oude zomer tijd neemt alles mee Bladeren lossen zich los en vallen als trage gedachten naar een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.…
CB2 oktober 2026Lees meer >

Il barbiere di Siviglia

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
de pikante tattoorozetten hunner splitternackte geliefde engelen met wie zij in dolce far niente hun quasimodo avonturen beleven dan dat zij zich vertonen in hun maliënkolder, er is geen ridder meer die zijn nacht doorwaakt te velde, onder het toeziend oog der maan, overgeleverd aan de ongenadigheid des hemels en het onverwacht ruisend…

Vandaag, vier mei

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 769
Namen langs de weg overal namen uit een verleden die nooit verleden tijd zal worden want de geschiedenis blijft hangen als een blad aan een boom: het komt, bloeit, verdort, valt af en het komt weer als knop in ons hart. Namen langs de weg die ik soms vergeet te lezen ook al is het er maar één vlakbij mijn huis vergeet ik te lezen.…

De rozen

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.438
Ik heb ze zien bloeien Bij ’t ochtendontgloeien; Nu hangen de bladen en storten in ’t stof Tot speeltuig der stormen, Tot aas van de wormen, Tot schaamte van d’op haar zo pralende Hof.…

Het Lot

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.540
Ik zal nooit sterven zolang zij leeft want alles wat in mij vloeit is zij zij is de schaduw die eeuwig aan me kleeft het wezen uit m'n rib gevormd zoals mij gemaakt om samen te heersen over dat niet echt wetend wat dat mag zijn maagdelijk als een onbeschreven blad zonder vierkantjes, zonder lijn elke dag van ons goddelijke leven is een…

de harddraverij

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.666
de barman tapt de glazen vol vijf centimeter witte kragen wat overblijft, 'n halve slok "jongens, niet zeuren, niet klagen" hij zet de glazen op een blad de dikke buik betaalt 4 munten "ze zijn allemaal voor mezelf, ik ga eens lekker stunten" de barman kijkt hem na een klant roept om bier " 't is bar man", zegt klantlief hij heeft…