2974 resultaten.
Slapend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 Ik wek steeds het geweten in de spiegel naar een ander toe,
tot vermoeienis en ergernis...
de pijlen van deze Boogschutter zijn niet mis!
Welterusten. Goede nacht. Slaap lekker.…
Heimweeheuvels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 Daar grazen nu de wilde paarden
vliegen muggen achter dwazen
ijverige mieren in de zon
koeien die niet passen
in de straten
Het spijt mij dat ik je toch ben vergeten
er was niets in de droom
of in nabijheid van essentie
er kwam geen spiegel
voor mijn ratio
de geest van mijn gedachten
hervond het dwalen van de zon
je las een gedicht…
Niet verstelbaar?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 door de zon
verbleekt als het tot mij spreekt, ik stond
aan het weefgetouw te luisteren, in wat
voor linnen de boodschap was verpakt,
berooft de zin in elk schaduwwoord dat
verkleurt, doorbreekt het prisma van
kristal, de eenvoud van het onbeladen beeld,
kenmerk van een zwaan, die z’n ware veren
steelt, zich toont in de donzen spiegels…
Waterstofperoxide
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
511 .~
Wat jammer dat hij ’t compromis niet ziet
dat daaglijks in zijn spiegel blijkt te staan:
Blondeer die kroeskop van de Zwarte Piet
dan raakt ’t gedoe wel over, langzaamaan.…
Geen verklaring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
689 ontwerp,
geraakt door welgevormde zinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon ontplooien, in het stramien
van het denken, verving de kracht
in een ongeëvenaarde zetting
waarin zij de grip en geest verloor
een schaduw langs het leven streek
terp van wilde rozen in het heem,
spiegeling…
Buffers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
669 Ik heb uren zitten zwoegen op een diep gekweld gezicht
starend in de holle spiegel onder 't scheren
want ik wou dat ook proberen: echt een larmoyant gedicht
om de vrouw waarvan ik hou te imponeren
Maar al wat ik produceerde was een komische grimas
met het witte schuim op kin en bakkebaarden
die me hulpeloos terugkeek van 't beslagen spiegelglas…
te houden van – dúrf!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 met in’t verschiet de herfst van jou gegeven tijd
is er
- onverwacht –
met vlinder gelijke pracht
de álles veranderende kracht
van flirtende wederliefde
in alles wat jou bepaalt
het voelen en weten
het denken, doen en laten
en je vraagt
- spiegelend -
is dit - is dít mogelijk
dat dít jou
jóu
met in het hart gesloten
- voor eeuwig…
het goede van de mens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
561 ze omarmen als mijn kind
treinen laten stoppen, ze inladen als wrak vee
maar ' k ben beducht, ik predik liefde
uit mijn hart, strooi roze beloften als
bitterkoekjes in het rond, red een vlieg
van de hongerdood en sta op voor wie het wil
een mens herkennen in een menigte, jezelf
aanschouwen terwijl je vlucht, haal het braaksel
van de spiegel…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 schaduwen
op de voorbestemde weg
in mijn tijd en ervaring zijn ze langer
rekken zich uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij met zijn adem aan
als ik de merktekens in de spiegels…
Bergmeer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.060 Wie op de spiegel drijft weet niet, wat hij moet denken
Of onder boven is, nu boven onder schijnt,
Want heel de gladde wand, die in het meer verdwijnt,
Staat met zijn dennenlast in ’t zonnelicht te wenken.…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 IK zag met pronk en kostbaarheden
en een hooghartig oogopslaan
een pauwenveer in de koraan;
de groen en rosse strengen gleden
over de tekst, het wuft verguld
had al de bladzij opgevuld
en midden in de soeren lag
de blauwe spiegel en zijn lonken
de strakke verzen overblonken
lichtzinnig spelend met de dag
en bont juweel en wulps azuur…
In krankte.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
830 'k bid-je, spiegel u aan Mij!
'Al blijf ik kort, al zing ik kort,
o Denk niet, dat mijn hartje mort:
'k Heb, lang vóór dat het zomer wordt,
Mijn schat van Zangen uitgestort.
'Wie zó, het innigst wat hij heeft
In reine, dankbre liedren geeft,
Als lentebloesem hem omweeft...
Al is het kort - hij heeft gelééfd!'…
Herkenningspunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Twee bomen, aan het stille water
spiegelen zich alle dagen zacht,
pronken met gekregen bladeren
tot in schijnbaar dieper water.
Beiden ook nog snel verstoord,
als watervogels, zelfs een vis
't water doet bewegen
spiegelbeelden, eventjes gewist.
Het eerste blad dat valt
één enkel blaadje
ja, dat kan gemist.…
MAANBESCHOUWINGEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.033 'k Maakte een spiegel van die maan:
'k Zou dan, naar de hemel kijkend,
Laura aan de Zaan zien staan.
Doch dat kan niet. Nu, het zij zo,
Als maar eens, na droef gemis,
Van een weerzien, zoet en zalig ,
Ons 't genot beschoren is.
O!…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Uw spiegelende ziel, van weemoed plots omvangen,
ziet lange trillingen statig door d' ether varen.
Gevoelens domen mat, uit tijden die eens waren.
Vertoef nog, vreemde weelde van die kalme nacht;
naar dees vergetende uur heb ik reeds lang getracht;
laat om mijn moede ziel uw eeuwge schaduw hangen.
Maart 1893…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Mineur akkoorden stralen het hoger licht
ik verlies mezelf in dit mooiste lied
alles van mij, houd van alles van jou
ons lied bezongen zonder veel woorden
hemelse spiegelingen op ons gezicht.…
Diffuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 we willen openbaringen zien
wel in een zuivere speeltijd
van het leven. herschept het
verlangen naar een zwervende bruid
die mij in haar val heeft gelokt
het zwijgt, maakt stil,
de dagen worden diffuse
zijn mijn sporen kwijt, ik zie
hun schaduwen in spiegels
die om meerdere ego's strijden,
in het uur van de uil die naar zijn…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Open en onvoltooid
Wie nog tranen over heeft zal
zich daar tegen moet weren, of
opgaan in een bodemloze wereldzee,
waarop zwarte zwanen leren zich
spiegelen met de sterren mee.…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…
De Liefdesexpert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 laat mij in haar spiegel
Venus zien: zonder kleren
parels of goud sta ik daar
mijzelf te imponeren
.....Dat is liefde, onvervalste
.....liefde van binnen, schat
.....Iedere vrouw die hier komt
.....zou willen dat zij die had
.....Nu is de tijd rijp
.....omdat jij het bent
.....dus pluk vandaag de dag
.....voor een happy end
.…
Tussen twijfel en hoop.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 dan lijkt de zon dichterbij te schrijden,
soms weer verder af, Dit zelfbedrog
is mijn grootse act daarmee ik worstel
en maakt het denken vrij, in de
spiegel van oneindigheid, maar
of dat uur morgen al komen zal ?…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou, daar teken ik wel voor
Voor haar rimpels en haar nukken
Voor haar wijsheid en haar lach
Ja, als mij dat eens gaat lukken
Als ik dat ooit eens vermag
Even kijk ik in de spiegel…
Als we toch moeten gaan?
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
518 Als ze zullen komen om
ons aan de tand te voelen
over alle wandaden, al
of niet door ons begaan,
begeerte of de schaamte
die ons teistert, onrust
die ons pelt, tot op het bot
van een kaal geraamte,
spiegel van mijn morbide
code als onvoorspelbaar lot.…
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent de…
Overweging over wegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 Hoe jij daar stond
Schuin tegen deurpost
Lachende spiegel?…
het podium vieren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 eigen rol
gelijk een clown zijn masker draagt
plooi jij steeds het gezicht in de sfeer
die past bij het ogenblikkelijk gevoel
van blijheid tot soms vurig verdriet
jouw spelend leven van harte vierend
dartelen wij vandaag vol van plezier
van de poppenkast naar de komedie
waarmee jij ons telkens weer verrast
met de in toneel gevonden spiegel…
Tijdsgewricht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Kijk ik in de spiegel,
dan zie ik vormen die
menselijk lijken –
mijn moeder, mijn vader,
die ik nagedacht heb –
hun lagen hadden de mijne gegijzeld
(of anders vluchtte ik in de mist).
Het water is bevroren,
zon heeft alleen kracht
als ik die aan haar geef,
maar lang heb ik haar niet gezien.…
Naylita
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
691 Naylita, je bewondert je naakte lichaam
voor de spiegel, weg verdwijnt je schaam.
Naylita, je hoort woorden van genegenheid,
maar je zwijgt in puberale verlegenheid.
Naylita, wacht, wacht nu toch,
een lange weg komt er aan, ja doch?…
Plek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Schilderij van straatje,
waar in de verte man uitloopt
Een vaag eigen druksel
van iemand die me tegemoet,
als om te corrigeren
foto's die vergeelden:
Ik, alleen, stoer op een berg van rotsen
niets te duchten
Een blauwe schaal met vruchten
Boeddhaatje aan de wand
twee leermeesters,
spiegel met rand van stukjes wingerd
Vrienden, die…
Oud zijn
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.726 Het blad stort
zich in een lijdzaam stuiven de twijgen
fonkelen in het avonddonker door de
regenplassen spiegels van mijn gezicht
die kringen van oudheid verzinnen.
Oud zijn doet zeer nu ik ongeëerd
aankom bij de oerbron waar boete
en schuld zijn geboren.…