2556 resultaten.
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Kan het zingen je af en toe weken vergaan
kan een mens echt alle stormen doorstaan.
Wanneer is een tijd van tegenslag verstreken
wat mag in geen enkel leven echt ontbreken.…
Dansen we de tango?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Klim op toppen van de decemberwind
om steeds de mooiste zee te zien
in elke golf hoor ik een oud gedicht
elk woord spoelt aan en wil een plek
om rustig te worden begraven, Als het
tij zich keert om door iedereen weer op
te graven, zinnen zoeken houvast hun
wortels diep in het omwoelde zand,
omdat de storm van verandering nooit
liggen…
powervrouw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 is
die ons wakker wordend verdwijnt
in de zee van de liefde die zij laat
voor de schatten van haar leven
een dochter en een lieve man
een vader ook en een moeder
verder weg dan ooit ben jij nu
terwijl de oogst van jouw zijn
jou elke dag weer bij ons houdt
in wat jij liefhad en beminnen kon
als inspiratie bij het verder gaan
die onze storm…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 en zie wat ik zei maar nooit wou:
zij druipen sissend op de dorre lezerstongen in de verstorven luchten
het worden druppels langs de gemaskerde kin van een tandeloze fee
hun boeken verbranden in de stormen van nijd
hun neuzen bloeden van al het ontkennen
een ijzige boog spant zich op wolken van vuur
en voor wie…
Aan de horizon
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
453 Bovendien maak ik alles van dichtbij
mee, van ontspannende tonen in kalme wateren naar
heftige intense stormen terwijl de prachtige zee met haar breekbaar
hart en onsterfelijk lichaam altijd haar trots zal overwinnen en grenzen doorbreken.…
Zero
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Zo zit dat dus, beste Philippos
Ik hoop dat u mij nog kunt volgen
Er nadert een ziedende storm
't Is vreselijk dat op ground zero
Nu een duizendtal namen u wacht
Niettemin dank ik u voor uw aandacht
En moge het u wel bekomen
In gedachten en 't rijk uwer dromen…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Dat in de aangrijpende schoonheid van het glooiende
landschap stormen van een woedende wereld werden getrotseerd
tegelijkertijd zag ik dichtbevolkte takken in een tempo volledig leeglopen van
hun trouwe bladerstelsel tot zelfs breken van waar het einde nog niet is geschreven.…
Finaleweek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
523 .
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Niet in het nieuws en zonder zelfvertrouwen
Lag ik teut in Arcadië,
maar werd
Een hurricane, zo sterk
als Hercules
Een moordlawine was ik,
zonder vrede
Maar achteraf niet meer dan
een glas water
Een storm terug naar zee waar stilte fluistert
Die hoorde mij en zei
'stil, heil'ge nacht!…
Genieten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 Wanneer ze ook nog eens als ‘n open
bloem vrolijk en vrij staat met verschillende kleuren
zodat eender welke vorm van donkerte en schaduw verdwijnt of als
een regenboog die tevoorschijn komt na elke storm terwijl een lepeltje zoet rust geeft.…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Genietmomentjes van verstilling worden ontdekt in een wereld vol storm en duisternis.
Dat er een intens respect tussen ons
groeit, kan ik niet ontkennen, want je onthult schoonheid
in kale landschappen en laat elk verlangen verstillen in je heldere leegte.…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 De klank van stilte
noot na noot, mijn ziel wordt vrij
mijn hart vindt zijn rust
Muziek omhult me als een zachte
storm. Klanken stromen door mijn aderen, vullen
elke porie van mijn wezen. Een fluistering die ik niet altijd kan
verstaan, maar die me diep raakt, mij uitdaagt en tegelijk troost zonder woorden.…
Eeuwig moederdag
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
498 Je zorg bleef niet steken in kindertijd maar reikte tot in mijn stormen,
ongevraagd, onvermoeid, als adem in een kamer die nooit sluit.
Niet elke liefde is luid – de jouwe spreekt in zachte herhalingen,
in de maaltijd op tijd, het telefoontje als het net donker wordt.…
werelds
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
490 Voor moeders, overal ter wereld
Moeders —
waar ter wereld zij ook zijn —
hebben harten als een octopus
armen die altijd reiken
handen die altijd dragen
onvoorwaardelijk zorgen zij
door storm en stilte
voor het leven
dat zij de wereld schonken
zij dragen als atlas ooit
wat te zwaar lijkt voor een mens
hun schouders steunen
als een…
Altijd verbonden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Op een zekere dag was je een storm,
een onstuimig, laaiend vuur, een stervende zon die de
open hemel in vlammen hulde. Maar nu blijf je slechts als een baken,
stil en alleen, zwevend boven een wereld die jou nauwelijks nog ziet of verstaat.…
De Avonturen van Oek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 Als het aan mij ligt vloeit er genoeg bloed,
zodat de eerste tranen niet voor niets stromen)
Als nieuweling heeft hij zijn hoop gevestigd
op de frisheid van de wind op de wereldzeeën,
maar andermans ideeën komen opzetten
als briesjes
of stormen die zijn reis verstoren.
Daarom gooit hij alle A.L.P.H.A.…
P.I.L.L.E.N.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
704 van Richter,
en driftige innerlijke vergiftiging,
gewrichten die zwichten onder het gewicht van de zwaarte,
omdat de longen losgezongen van de werkelijkheid
alleen maar meer willen,
twijfelt het hart door het hoofd,
verzaakt het verstand,
raakt het denken verdoofd;
wat het lichaam eist, is
waar direct aan moet worden voldaan
om zo'n storm…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Waar het vuur der verleiding mijn wonden raakt
in een storm van razernij,
word ik tot steen verhard en aangeraakt
door een eerloze vorm van vleierij.
Troosteloos is de ziel, al treft mij geen blaam
in de erosie van mijn zijn.
Ik volg de zuivere tonen die langzaam
een einde maken aan mijn pijn.…
De hand die geneest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
207 De stormen razen over grijs metaal,
waar ooit het woud de wind kon overzingen.
Een lege wereld fluistert haar verhaal,
begraven onder bergen oude dingen.
Wij lieten achter wat men niet wou zien,
verloren in de zucht naar meer en meer.
En we vergaten in onze vlucht misschien:
de broze aarde ademt maar één keer.…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
262 Op een zekere dag was je een storm,
een onstuimig, laaiend vuur, een stervende zon die de
open hemel in vlammen hulde. Maar nu blijf je slechts als een baken,
stil en alleen, zwevend boven een wereld die jou nauwelijks nog ziet of verstaat.…
ode aan de bril
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
145 Voor elk gezicht een passende vorm,
als een kameleon in elke storm.
Hij laat je stralen, als een ster zo fel,
en maakt elke dag weer bijzonder snel.
Of je nu kiest voor een hippe retrostijl,
of liever gaat voor klassiek en neutraal,
De bril is veelzijdig, dat is zijn kracht,
hij geeft je zicht, dag en nacht.…
Toneelhuis van de liefde
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
388 woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar de maan, de nachtplaneet
boven jouw stralende toneelhuis
ik zal wachten blijven wachten
in een langdurig eenzaam wachten
zonder mij te vergissen of te verspreken
totdat je mij uiteindelijk terugneemt
toelaat in een hunkerend verlangen
vrij in de zaligheid van jouw liefde
nu de storm…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 De rozenranken winden om de zuil,
Niet als een groet aan wat er eenzaam rust,
Maar als een teken van een trotse ruil:
De storm heeft thans de levenswil gekust.
De Jonkvrouw lacht, het licht breekt door de mist,
Omdat de geest zijn eigen kracht betwist.
Ik ben ontwaakt, de bliksem is getemd,
De waterval stroomt vloeiend naar de zee.…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 Een storm van huid en haar.
Alle rust verdwijnt.
Het ik lost op.
Het spat open in de ander.…
Herfstweemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
94 O het vallen van de gouden herfstbladeren
ze rollen rillend tot brons op gewijde gronden
de storm geselt de gekromde takken
in de natte schemer, terwijl zwartgallig
gezwam de hunkerende tijd verminkt
met duistere fantasieën en weemoed.…
Het Stormt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 ze is mooi
maar ziet er vermoeid uit
onverschillig neemt ze mijn bestelling op
achter
in een zaal
zitten mensen
te wachten op mensen
ze showen er hun huisvlijt
netjes uitgestald
om te verkopen
een eenzame bezoeker dwaalt
verloren
tussen de uitgestalde waren
op zoek naar iets van zijn gading
net als de eenzame kraai
die de storm…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 Maar, voor mij zal 't eeuwig stormen!
Nimmer zal de zon der Liefde
Mijn bedrukte ziel beschijnen!
----------------------------------------------
uit: Gezangen mijner jeugd (1782)…
voorzienigheid bij rampspoed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.042 het oog van Rita bereikte nu de kust
angst regeert d’immer koele Texaan
z’n hebben en houen gaan er aan
ongevraagd de rampspoed kwam als must
dun duin stormen die hier komen gaan
bij Ter Heijde waar men weer zand spoot
zelfs dan wordt ’t talud nog ontbloot
het dorp zal nu of straks weer vergaan
beleidscircuits zijn hevig in beweging
conflicten…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 bestorrem de duinen,
Loop storm met mij! -
Duisterder schuiven de nev'len in risten
Ver naar het IJ, -
Blaas ze heen uit volle longen die misten,
Ken uw waardij! - -
Aan het eenzame strand wanklen mijn voeten, -
0, waar zijt gij -?
Schoon volk! ga met mij de Schoonheid begroeten -
0, sta mij bij!…
Luctor...
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
849 Ik vind niemand meer de moeite waard,
Wil nergens meer voor vechten,
Ik ga wachten tot de lucht opklaart
Nee, tot de volgende zonneschijn
Tot het einde van de storm
Totdat mijn lief en ik weer samenzijn,
Of nee totdat hij weg is en ik alleen
Ik wacht het leven aan mij voorbij
En zit daar op de achterste rij
Te kijken naar het schouwspel
dat…
Ons Pad
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
854 Van buiten is het stil
De wil
Om stil te zijn
Houdt me klein
Ineengedoken
Door de gedachte
Gebroken
Van waar ik op wachtte
Van binnen is er storm
Geen vorm
Om stil te zijn
Houdt me klein
Exploderend
Door het smachten
Lerend
Van waar ik op wachtte
De strijd
Van verstand
Van gevoel
In de tijd
Sensuele binnenbrand
Emotioneel gekrioel…