3973 resultaten.
idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 werkelijke ik
concessies dreigen veel weg te wissen
besturen mijn wegen en mijn wik
steeds troebeler wordt het water
van wat jouw vijver ooit eens was
de helderheid verdwijnt langzaam later
en de vijver wordt een dooie plas
Niets wil er nog in bloeien
de waterlelie geeft het op
geen kikker wenst er nog in te stoeien
de lelie buigt haar tere…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 Bij haar die achter iedre haven wacht
– Altijd een andre en toch steeds dezelfde –
Wordt ons heimwee tijdlijk ter dood gebracht.
En ook de sterrenheemlen die zich welfden
Over ons trekken, andre iedre nacht,
Zijn eindlijk saamgeschrompeld tot één zelfde.…
Vrijheid op vleugels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
628 jij waart
door gebieden
raakt aan vrijheden
met de status ongezien
of nog niet vertoond
waant jezelf los
van alles wat
met aarde bindt
alleen nog ik maar wij
zijn elkaar goed gezind
het zijn vreemde
transfers zo zonder materie
alleen de gedachte is
al snel genoeg om onopvallend
meteen ter plaatse te zijn
als een geur de wereld…
Boer op zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 zodat er altijd vlees is
voor de kok en de officieren
hoog boven mijn stinkende stal
waar ik emmers uit de zee hijs
en de drek de spuigaten uit schrob
In de kooien is het erger
Daar is de vooronderwereld van zweet
uitlaatgassen en rochelende zieken
waar je slapend wegzinkt in een put
vol poep en pis, en happend naar lucht
bruine teer…
vallende regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 vallende regen
is als een zomerse douche
die ons het licht steelt
om het in bloemen te verbergen
die als tijdelijke zijrivieren
groen uit de grond stromen
vallende regen
is tegelijk zegen en vloek
voor wie het land bewerken
omdat het precies nooit genoeg
dan wel altijd teveel is
als zij zich ter aarde stort
vallende regen
is in kleurrijke…
TERRA INCOGNITA
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.231 Wat, als binnenste zich buiten keert,
harde kernen fijn dooraderd blijken,
nerven teer glanzend blootliggen,
ik op sporen van liefde stuit?
Weet dat je ver bent, vader,
in een ander land bent.
Soms spiegelt mijn gelaat in ’t glas,
dan, even, lig je voor mij open,
ben je dichterbij dan ooit.…
nog wil ik schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 stekeligheden, voor wie me kent
was mijn schrijven de inhalatie
het vermogen dat nu
onbekend mijn krachten remt
het toetsen van mijn vaardigheden
is als smog aanwezig in de
latente geest die alle scherpte
heeft verbannen in de schranderheid
zoals het eens was geweest
moge ik mij de schuldenaar noemen
die kwetsend doch kwetsbaar
zich ter…
Regalia Festíva
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 "Een alternatieve aubade"
In mergelland, de voerstreek en batouwe
Aan randen van de peel, ter zee van lauwe
Heerst over 't stroese zand en de valouwe
In lockdownland de vorst van strenge kouwe
In genen dele wordt in kroonjuwelen
Versmaad noch veronachtzaamd om verblijd,
Niettegenstaande quarantainetijd,
Hem een royaal signaal te gaan…
Bekende tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 los zand zijn
decibellen ziet stranden
alleen de wind
vangt wat vlagen
herinnering die
in verdwaalde
cohesie nog naar
bekende tonen klinkt
weer hoor ik
geschuifel van
schoenen op het pad
een bedeesd gefluister
alsof de dode ook nog
oren naar roddels had
want een erfenis
bezwaart de laatste
gang voorzichtigheid is
geboden teer…
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde…
...Rot voor Vrienten...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
540 Nota bene in hetzelfde jaar geboren en vlak na elkaar (eerst Jan) gestorven
__________________________________
EEN EEUWIG BEAU SÉJOUR
Salut, merci, een eeuwig beau séjour
In het hiernamaals...ik blijf hier ter stede
In dankbaarheid, als landrot aan de rede
Het Fatum draait ons onverwacht een loer
De Dood zegt heden ik, doch morgen gij…
vakantiegenot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 ik zie de wolken boven mij
zwevend in de blauwe lucht
ik vraag me af wat ze zien
vraag mij af waarom soms
ze met pijpenstelen huilen
ik luister knapperend vuur
zittend in zijn warme gloed
dat niet meer nodig heeft
dan wat takken en bladeren
om de harten te verwarmen
zachtjes waait er een wind
die mijn huid teer fluistert
als ik tussen…
Als glas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Er is hier een groot verdriet geweest
Nee, het is geen verdriet
het is een tafel vol lege glazen
Waar een avond lang alles doorheen is gestroomd
Fragiele blikken snel vergeten woorden
Verglijdend vragen hoe het afgelopen uur het leven was - als glas
Alles ter wereld als glas
Alles vol, dan leeg, vreemd gespiegeld
Hoewel alles glas…
Tobler ohne
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
594 Een driehoekje van niks, zo'n Tobler ohne
Ik voeg hierbij een stekelig addendum:
Straks missen wij opnieuw
een Alpenpiek
Steun dus Confédération Helvétique
Als het ter stembus gaat,
per referendum
Voor het behoud der Jungfrau
van Cailler
Pralines met gestoofde Gotthardpeer
En de Mont Blanc op chocola
van Lindt
De tong proeft…
Netto drama
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
625 En weer gaat een bekende naam ter ziele
Conquistador M.T.…
Coryfee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 De dag des heren, anno
domini
MM XX IV zeven januari
Vervoegde zich alhier
ten tweede male
Een snelsonnettencoryfee
ter tafel
Haar inbreng zou ons niet hoeven verbazen
Zij schonk met veel aplomb in lege glazen
Wees onbeschroomd en met veel stelligheid
Het mannenbolwerk hier op een tekort
Ik weet waar zij op doelt, waarom zij mort…
Zonneklaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 of was het op die ene zonnespat
uit biedermeiers wolkenhemelsferen
Waart gij die mijmeraar in zomerkleren
die dacht ik neem een gratis zonnebad
totdat het klankspel van de beiaard zwijgt
al duurt het tot de zon ter kimme neigt?…
Zij ademen jouw leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 dat je nooit geboren
was zelfs dan is er
bestaan om lekker
flink op af te geven
maar zonder fone
heeft dat leven
geen zin want zij
ademen jouw leven
en het stinkt
het schreeuwend
pesten is zo erg dat
er geen echo klinkt
ze schoppen trappen
jou het kleinste kind
ze doen je pijn
zonder bloedig te zijn
gluiperig blauw op
alle tere…
GRAND HOTEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 Het reuzenbrein kijkt door strenge ogen,
die met tere vingers samenspelen:
fraai lampenschijnsel streelt slanke steunbogen.
Angstwekkende grom komt uit monsterkelen;
elfenlied klinkt klaar en opgetogen:
beide gaan zalen genotvol bedelen.…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 De boze reus overschreeuwt
de blaren het bloed de pijn
van het breekbare soldaatje
met de tere kinderhuid.
In de omheining van de zaal achter
gesloten deuren etteren wonden
die het daglicht niet verdragen
schade die niet kan helen.…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 de deelnemers zetten hoopvol de toon
toegewijd hebben ze bloesemend schoon
uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen
Al snel volgt de buiging, de laatste knik
een fluwelen regen valt ruisend neer
bedekkend de aard en het ruwe teer
Een stille zucht nog een vluchtige blik
onze verwondering wint maar even
van het alledaags haastige leven…
in extremis (zweef even voort)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
276 vlotte haarstijl verlangt
mij bang maakt en laat kwijlen
wat jullie, ijdele taalfrutselaars opschrikt
van de vertrouwde moeilijkdoenerijhijgerijen
jullie je aan mansplainingstechnieken wagen, op de grenzen grazen van onze
behaaglijk gemaaide tuintjes
en persisteren als kwelgeestende
ijle kwallen en als beestende ouwemanneheren door de tere…
Ideaal van Babel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Die toren moest ter hemel gaan,
de mens tot god verheven
zou door die toren eeuwig bestaan
bepalen zelf zijn duur van het leven.
Helaas, de bouwers verdrongen elkaar
eenheid was ver te vinden
nooit kwam die hoge toren klaar
en nooit werden mensen elkaars vrinden.…
Vriendschap
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
276 -ik doe er toe en ben het waard-
al moet ieder zichzelf dragen
en is vaak alleen zijn eigen aan de mens
ik zie en hoor om me heen hen zeggen
er is iemand als ik mijn pijn uit wil leggen
vrienden tonen allengs meer dezelfde wens
het aanvaarden van deze bijzondere waarde
soms komt het pas laat in beeld, het erkennen,
vaak nabij een tere…
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
dreigend gedoopt in het zoutste zuur
voor een extraordinaire ervaring
en de enige muur die ter…
Compensatie
snelsonnet
3.3 met 14 stemmen
764 Natuurlijk weet ik niets van dat verdrag,
waaraan de mensen onderling zich binden.
Ik weet niet wat de vogels ervan vinden,
wanneer een polder, polder blijven mag.
Ik zie alleen het land, de Westerschelde,
en vind het mooi. Dat wou ik even melden.…
honderd jaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
2.673 fijn als tule en de
broze breekbaarheid van
vleugeltjes des hommels
op zondagmiddag in de
tuin
in alle rust eet ze een
taartje in de zon
...zonder weten...
jarig zijn zit niet meer
in haar brein
dat allang is ingehaald
door het verleden
honderd als een niet bekend
getal
in de tuin en in het nu is
het genieten groot geluk…
speciaal voor liefdesproblemen
hartenkreet
4.3 met 78 stemmen
3.858 en adequaat een oplossing bracht
Ik zou er gelijk een abonnement op nemen
Een belletje naar de alarmlijn was genoeg
De schade groot maar de hulp snel nabij
Een paar handelingen door een deskundige
Voor je het wist was je hart weer pijnvrij
Ach was er maar een soort wegenwacht
Die je gebroken hart met een accu kon laden
Zodat de leegte ter…
TOEN...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Heel teer
stonden de twijgjes in de lucht, als kant.
Dit werd de mooiste boom van 't land.
Plechtig trad vader d'aarde neer.
Nu is hij even blijven staren
naar die zware stam en deze jonge staf.…
Buena Vista Social Club
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.246 Zij hebben zo noodzakelijk moeten leren
overleven en op hun mooie herinneringen teren.
Op de fleurig beschilderde
doch vervallen muren staat
zo vaak de leus:
“Cuba Libre!”
Ik denk dan bij mezelf: “…maar niet heus.”…