4280 resultaten.
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 de voorposten van haar verlangen
verlaten als eersten
het huis tussen morgen en dageraad
het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 Omdat ik wilde weten waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en…
Het ergste wat je kan overkomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.696 bijna smekend om het stukje aandacht
klamme handjes die je willen bereiken
een hopeloze schreeuw in een kille nacht
Tranen van een kind continu in aantocht
vreselijke pijn laat zich meedogenloos lezen
terwijl het altijd tegen de pijn vocht
wordt het nu door het leven afgewezen
Absoluut het ergste wat je kan overkomen
een ziel verlaat…
Twee gezichten
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
3.348 In de spiegel zie ik
twee gezichten
met dezelfde ogen
Meer dan ik zelf wist
werd het verleden
nooit gesloten
Het heden wordt
aan die tijd geknoopt,
de stilte werd alleen
maar vergroot
Mijn ziel bezwijkt
door de macht in
zijn akelige blik
Ik verafschuw mijn
eigen reflectie
elk verlaten ogenblik
Iedere verweerde dag
laat…
Mist
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
967 De weg ga je dadelijk achter je laten
maar de mist lijkt niet te verdwijnen,
want de mist kun je namelijk niet verlaten,
behalve als de zon weer gaat schijnen.…
liefde
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.198 De wind waait zachtjes
een briesje heet dat toch
heerlijk dat gevoel van friste
in mijn gezicht, doch
voelde ik me toen slecht
alleen en verlaten
niemand die met me wou praten
tijd liet ik aan me voorbijgaan
vrienden liet ik staan
ze waren niet echt
haren werden wat langer
ogen steeds banger
ik stond op het punt het te begeven
en…
Nooit meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.195 Verward door het goede in het kwade
ben ik vele nachten blijven vallen
in een gedempte angst
om de duisternis te verlaten
Benaderd door klappertandende dromen
heb ik mijn stijve voetafdrukken
nooit kunnen overdenken en
heb zovele nachten niet kunnen bewaken
Herinneringen spreken in beelden
en schreeuwen zinnen uit in dezelfde pijn
Waar…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet meer recht in lijn
de einder bij benadering
nog voor rondvraag
verlaten…
Ruimschoots Verward
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.459 Dit strand, in aanblik gevuld met leegte,
verlaten ben ik, edoch niet allenig,
vijfendertig miljard minuscule kiezeltjes,
waarmee ik enkel mijn gedachten stenig,
Geklapper langs mijn dichtgeknoopte warmte vesting,
stormachtig geretourneerde asem van zilte geur,
verstandsverduistering met een schreeuw vanuit de long,
terwijl de zee me vraagt…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 We hebben het verlaten,
we bewegen ons nu schuchter door het huis,
de gevangenis van het schilderij ontwijkend.
Het is te mooi hier om waar
te zijn, we ontkennen dat - we leven nog.
------------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
droom met mij
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
994 droom met mij, wees niet bang
verlaat je tere zijden kleed
toon mij jouw zachte huid
een lied van enkel fluistertonen
zacht trillend verschuivend zand
verspreidt zich over gladde wegen
van maagdelijke tronen
droom met mij, ga toch mee
raak mijn verlangende vingers
omring ze met jouw bloesem,
geurend naar een witte orchidee
ik droom…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 Ik zou weer eens wat moeten dichten
over het stil verlaten perron
de duizend oranje gezichten
een weggeblazen kinderballon
over de onbeheersbare kunst
van stil leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot…
geluk
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.862 Wacht, wachtend op geluk
passief gelaten
ondergaande zon wil motiveren
grandioos in kleuren
weidevogels spelen paringsspel
gelaten in avondgeuren wacht
hij op geluk maar
verlaat avondrood passief
ontrekt zich aan `t nachtelijk spel
nachtpiraten aan zet op `t bord
van `t schakenspel
vinden verborgen schat, ‘nacht-
prinsessen’
hij?…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
651 een traan verlicht
je bleke aangezicht
voor jij je ogen
eeuwig sluit
ik kuste je mond
en hield je hand
nu uitgebrand
jij rust weervond
de dood is wreed
maar wat hij deed
deed mij berusten
na al jouw leed
je laatste feest
dat is geweest
in onze kring
vertedering
je schoon gelaat
licht op met vlam
de geest verlaat
zoals hij…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 Kapot
In brand gestoken
Mijn hart verdort
In duizend stukken gebroken
Verteerd
Zwart gekleurd
Mijn ziel weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd…
Als liefde zo verslavend is...
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.873 Ik ga je nu verlaten
en wens je alle goeds.…
Vleesetend plantje
netgedicht
4.4 met 42 stemmen
1.745 plantje
Mijn vlees heb je nooit gegeten
Maar mijn ziel wel leeggezogen
Ik had het nooit kunnen weten
Had ik mij toen maar over je gebogen
De hete stralen van de zon
Natuur een zoen en je prachtige ogen
Mochten uiteindelijk niet baten
Ik werd vergeten en voorgoed alleen gelaten
Ja later moest je mij niet meer
Jij hebt me voorgoed verlaten…
de zomer droef voorbij
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.363 gisteren heeft een beminnelijk mens
de wereld veel te vroeg verlaten
vandaag veeg ik de eerste bladeren
wat trager bij elkaar
in ‘t besef dat het leven breekbaar is
haar geheimen diep versluierd houdt
aan alle seizoenen onderhevig blijft
waarin vogels naar verre oorden
trekken, het kleurend blad verwaait
stilaan verweert
waarom…
Je bent pas dood als je naam niet meer genoemd wordt
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.958 Wat nou als een hele goede vriend overlijdt,
Wat nou als iemand heel dicht bij je het leven verlaat,
Wat nou je raakt je allerbeste naaste kwijt,
De persoon is dood.
Men zegt dan dat het over is,
Dat diegene verdwenen is,
Dat het individu ergens anders is,
Maar dat is niet waar.…
Krassen op de dijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.062 vlak voor ik wakker werd
heb ik een droom gevangen
zij draaide richting het dak
om mijn venster te verlaten
ik groef een gat in mijn geheugen
vond een koffer met oude geluiden
over holland en molens aan de vliet
ik kende het lied van vreemde hand
het walste onder een scherpe nagel
maakte geregeld rare sprongen
over tussenliggend land…
Eerste akte/ontvankelijkheid
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
695 't Licht
daalde over hem neder
en drukte hem zwaar
lood wervelde om het heden
blote voeten in de rijm
krakende grashalmen
in stichtelijke stilte
de openbaring voorbij
nevel kringelt zacht
om zijn verlaten lichaam
zijn dampende huid
zweet een koude schedel uit
een stoel dood van het wachten
het levende wit vangt de essentie
vier tralies…
Geen moederdag voor jou
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.024 was voorbereid
de stoelen stonden buiten
* *
De klok van het middaguur
staakte de strijd toen ik
door haar lach
een beetje regen zag vallen
geen moederdag voor haar
terwijl haar hart de liefde
voor haar kinderen in
een eeuwigzijn bewaard
het terras is bijna leeg
de glazen van een vergezicht
blinken verlaten…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 In die bloedrode zon
van een ondergaande dag
zwemt een frêle zwaan
rond een verlaten nest
waarin het steenei
met de verloren verwachting.…
Een mens van stof
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
727 over mijn en dijn
blijken mijn woorden balken
en de ogen van de ander,
gedragen door splinters,
toch nog blinde bollen
onder een sterrenloze baldakijn
in mijn rug gapen velen gaten
soms met zout verweven
ook ik ken het haten,
pekelen en kneden
onder mijn hand is en wordt
nog veel geleden
de werkelijkheid
hoe die ook zij,
is verlaten…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 Overstroom me dan,
dijk me in, weerleg de
steen, zodat angst niet
meer door dijken gutst,
ween van angst door het
woud van verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust…
Zeg, ken jij de mosselman?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
610 mijn kennis, en vooral ten aanzien van
het mosselwezen is echt optimaal
ik knikte dus, bevestigde verbaal:
ik ken de mosselman en ja, ik kan
je zeggen dat hij woont op Scheveningen
zij kende ook de mosselman, zo bleek
al was het nog maar kort, hooguit een week
of twaalf (een hoogmis ’s nachts te Wateringen)
hij zou de kerk verlaten voor…
Het regenbooggevoel
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
774 die broederschap doen verdelen
verslaan de kleuren, geuren, liefde en de kracht
die mensen gapend doen verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag
wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn schouders
gelijk de stralen die de hoogstaande midzomerzon verlaten…
Kerkklok van mijn dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
982 middagzon
en in elke klepelslag
weerklinkt herinnering
langzaam is je luiden
traag als het leven zelf
elke slag klinkt als
reeds eer gegeven
al klink je zo dichtbij
wanneer ik dwalend langs je loop
is het alsof ik droom en
hoor ik mijn voorbije leven
in bijna elke slag van jou in mij
trillend in de open hemel
voel ik het verlaten…
de nacht
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.369 ‘k loop te wandelen over verlaten wegen.
‘t is hier leeg, kom niemand tegen.
Ginds blaft een hond, mekkert een schaap of geit.
M’n handen in de zakken... Ik ben iets kwijt,
maar zoek niet meer. Het heeft geen zin.
Plots een geluid, het haalt me in.…
de organist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.223 Een enkeling blijft bij het uitgaan dralen,
want voor de organist de kerk verlaat
looft hij zijn God met juichende koralen.
De Here hoort het, de gemeente praat.…